Кіріспе

Ассоциация де Скауттар де Венесуэла (ASV, Венесуэланың Скауттар қауымдастығы) – Венесуэланың ұлттық скауттық ұйымы. Скауттық қозғалыс 1913 жылы Венесуэлада құрылды. Венесуэла 1937 жылы Бүкіләлемдік скауттық қозғалыс ұйымының мүшесі атанды. 2011 жылғы мәліметтер бойынша АСВ-ның 14 801 мүшесі бар. Қауымдастық табиғатты қорғауға ерекше мән береді. Сонымен қатар, тазалық акциялары, ағаш отырғызу және елді көркейту жобалары да жүргізіледі. Скауттардың табиғатта жасайтын іс-шараларының мысалдары – жаяу серуендер, кемпингтер мен тауға шығу. Олар мұқтаж балалар үшін де лагерьлер ұйымдастырады. Скауттар есірткіге қарсы және есірткі тасымалы туралы хабардар ету мақсатында митингілер мен науқандар өткізеді.

Тарих

1913 жылдың тамызында Рамон Оканда Перес бірнеше достарының көмегімен "Маракайбо скаут клубын" құрды. Ыңғайсыздықтарға байланысты ол көп ұзақ болмады. Дегенмен, Рамон Оканда Перес мырза Венесуэла скаутизмінің алға басушысы саналады. 1913 жылы скаут жетекшісі Рамон Оканда Перес Маракайбо қаласында патрульдерді ұйымдастырды. 1914-1917 жылдары осы жылдар аралығында Рамон Оканда Перес және ағылшын скауты Дуглас Уолтер Рэли Маракайбо қаласында қозғалысты ұйымдастырды, онда олар елдегі ең көне "Сан-Себастьян" отрядын құрды. "Сан-Себастьян №1" құрамында қасқырлар, түлкілер, оцелоттар, шағалақайлар және кокивакоалар деп аталатын бес патруль болды. Бесінші топқа жануардың аты берілмеген, себебі нұсқаулықты аударғандарға әр патрульге жануардың атын қою керектігі айтылмаған және олар оны Маракайбо көлінің құрметіне атады. 20 қаңтар 1913 жылы, Маракайбо қаласының қасиеттісі – Әулие Себастьян күні 42-ші скаут отряды құрылды және шәлдің жасыл түсі қабылданды, ол үміт пен табиғатты білдіреді. 1926 жылы испан капитаны Перес Бриуэла Карабобо штатының Валенсия қаласындағы неміс католик колледжінде скаут отрядын ұйымдастырды. Оның өмір сүру ұзақтығы қысқа болды, себебі оның негізін қалаушы скаутизмнің нағыз мақсатын білмеді. 1927 жылдың 27 мамырында Маракайбода "Зулия скауттар қауымдастығы" құрылды. 1933-1934 жылдары 1933 жылы г-н Энрике Сапень Каракаста "Сан-Джордж" отрядын ұйымдастырды. Оның табысы Энрике Техера Паристің "Сан-Карлос" отрядын құруына әкелді. Сол жылдың 13 маусымында "Федералдық келісімге" қол қойылып, Венесуэла скауттар федерациясы құрылды. Бірінші Конституция 1934 жылдың 22 тамызында Ұлттық комиссар Энрике Сапень, скаут жетекшісі Марсель Граниер Дойо, көмекші скаут жетекшісі Федерико Диас Легорбуру және куәгер ретінде Энрике Техера Пари қатысқан Ұлттық Ассамблеяда қабылданды. 1935 жылы Ұлттық комиссар Энрике Сапень отставкаға кеткеннен кейін Федерация Энрике Техера Пари мен Федерико Диас Легорбуруды уақытша комиссарлар етіп тағайындады. Сол жылдың соңында Федерацияның Ұлттық Ассамблеясы капитан М. Сантос Раусеоны жаңа Ұлттық комиссар етіп тағайындады. Сол жылы Энрике Техера Пари Ұлттық комиссар болып сайланды және оның өкілеттігі кезінде Венесуэла католик шіркеуі Венесуэла скауттар федерациясын ұйым ретінде мойындады және Энканто паркінде "Түтін" Ұлттық скаут лагері мектебі құрылды, онда бірінші Ұлттық орман белгісі семинары өтті. 1936-1938 жылдары Білім министрі доктор Энрике Техера Г., президент генерал Элеазар Лопес Контрерастың күш-жігерімен, үкімет бағдарламасына скауттарды қолдау кіргізілді (Ресми газет №18886, 1936 жылғы 21 ақпан). Сол жылдың тамызында Колумбия Республикасының батысына (Кукута) саяхат жасалды, оның мақсаты сол аймақта скаутизм туралы хабардар ету болды. 1937 жылы Каракаста "Скаутизмнің техникалық үйірмесі" құрылды, оның қызметі дереу Маракайбо мен Валенсия қалаларына дейін кеңейтілді. Скаутизмнің техникалық үйірмесі (СТУ) Федерациядағы жасырын ресурстар мен энергияны бағыттау және Венесуэла скаутизмін жақсарту мен кеңейту мақсатымен құрылды. Содан бастап 1948 жылы тарағанға дейін СТУ техникалық жетілдіруді мақсат еткен үйірме болды. 1937 жылы Ұлттық комиссар капитан Р. Сантос Раусео басшылығымен скаут миссиясы Нидерландының Вогелензанг қаласында өткен Дүниежүзілік джамбореге қатысты. Сол жылы Федерация Дүниежүзілік скаут конференциясынан тіркеуді сұрады және алды, сонымен қатар, Дүниежүзілік скаут қозғалысы ұйымының (ДСҚҰ) мүшесі болды. 1938 жылы СТУ Миранда облысының Каризалес қаласындағы Потреритода бөлім жетекшілері үшін курс ұйымдастырды, бұл елдегі далалық мектепте өткізілген алғашқы ресми оқу курсы болып саналады. 1940-1941 жылдары 1940 жылдың соңында денсаулық жағдайына байланысты Ұлттық комиссар Раусео отставкаға кетті және көп ұзамай қайтыс болды. Ерекше кезектен тыс Ұлттық Ассамблеяда профессор Армандо Альварес де Луго Ұлттық комиссар міндетін атқарушы болып тағайындалды. 1942 жылдың тамызында Маракайбо қаласында бірінші Ұлттық джамборе (Ұлттық патрульдік лагерь) өтті, оған бүкіл Венесуэладан скауттар қатысты. 1943-1945 жылдары 1943 және 1944 жылдары Баркисимето мен Валенсияда аймақтық конференциялар өтті. 1945 жылдың 7 қыркүйегінде Ұлттық Ассамблея Конституцияға түзетулер енгізді, Венесуэланың Ұлттық бас скаут комиссары тағайындалды, Федерико Диас Легорбуру бірінші бас скаут болып сайланды. 1945 жылы жарғылар қайтадан реформаланды (олар Саясат, Ұйым және Ережелер деп қайта аталды) және "Венесуэла скауттар қауымдастығы" деген атау қабылданды. 1946 жылы Америка деңгейінде Венесуэла скаутизмі Дүниежүзілік скаут кеңесінің құрылысында алғашқы қадамдардан бастап қатысты. Төрт венесуэлалық шенеунік: Федерико Диас Легорбуру, Густаво Дж. Вольмер, Луис Эстебан Паласиос және Роландо Гонсалес Эчемендия осы органның президенті қызметін атқарды. 1946 жылы құрылғаннан бері CIE әрқашан директивтік құрамында қауымдастықтың өкілдерін ұстап келді. 1961 жылы Венесуэлада бесінші Дүниежүзілік скаут конференциясы өтті, ол Каракастағы "Умбольдт" қонақүйінде өтті. Сол кезде Федерико Диас Легорбуру CIE төрағасы болды. Доктор Густаво Дж. Вольмер Венесуэла скауттар қауымдастығының Ұлттық кеңесінің президенті, Дүниежүзілік скаут қозғалысы ұйымының Дүниежүзілік скаут комитетінің мүшесі және 1963 жылдан 1969 жылға дейін, содан кейін 1973 жылдан 1979 жылға дейін Дүниежүзілік аймақтық скаут кеңесінің президенті болды. 1981 жылы төраға және бас скаут лауазымдарын біріктіру және білім беру және әдіс, операциялар және қаржы салаларына бағытталған жаңа реформа жасалды, бұл қазіргі күнге дейін қолданылады. 1997 жылы скаут қауымдастығының құрамында әйелдер бөлімдері құрылды және жаңа форма киімдері жоспары дамыды.

Жарияланымдар

"Мануал Эль Камино Хасиа лос Боскес" Венесуэла скауттар қауымдастығы. 1973 жыл.