Джеймс Пол Варбург: Банкир, жазушы және саясаттанушы
James Warburg
Джеймс Пол Варбург (1896-1969) – американ банкирі, жазушы, Ф. Рузвельттің кеңесшісі. Федералдық резерв жүйесін құрушы Варбург отбасының мүшесі. Тарих, саясат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық банкир және жазушы (1896–1969)
American banker and writer (1896–1969)
Джеймс Пол Варбург (18 тамыз 1896 – 3 маусым 1969) – Германияда туған американдық банкир, кәсіпкер және жазушы. Ол Франклин Д. Рузвельттің қаржы кеңесшісі ретінде кеңінен танылды. Оның әкесі Пол Варбург – банкир, Варбургтер отбасының мүшесі және Федералдық резерв жүйесінің "әкесі" атанды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Варбург Моргентау жоспарын қолдап, үшінші дүниежүзілік соғыстың алдын алу үшін қоғам құруға көмектесті.
James Paul Warburg (August 18, 1896 – June 3, 1969) was a German born American banker, businessman, and writer. He was well known for being the financial adviser to Franklin D. Roosevelt. His father was banker Paul Warburg, member of the Warburg family and "father" of the Federal Reserve system. After World War II, Warburg helped organize the Society for the Prevention of World War III in support of the Morgenthau Plan.
Өмірбаян
Германияның Гамбург қаласында туған ол Миддлсекс мектебінде және Гарвард университетінде білім алған. Бизнеспен айналысуға түсуден бұрын Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Әскери-теңіз авиациясында қызмет еткен. 1919-1921 жылдар аралығында Бостонның Бірінші Ұлттық банкінде жұмыс істеді. 1921-1929 жылдары Халықаралық қабылдау банкінің вице-президенті болды. 1929-1931 жылдары Халықаралық Манхэттен компаниясының президенті, ал 1931-1932 жылдары Халықаралық қабылдау банкінің президенті қызметін атқарды. 1932-1935 жылдар аралығында Манхэттен компаниясы банкінің басқарма төрағасының орынбасары болды. Манхэттен банкінде жұмыс істеген кезінде президент Рузвельттің қаржылық кеңесшісі болды. Бұл 1933 жылы Лондонда өткен Дүниежүзілік экономикалық конференциясында қаржылық кеңесші ретінде жұмыс істеуін қамтыды. Уорбург 1934 жылы үкіметтен кетіп, «Жаңа мәміле» саясатының кейбір шараларына қарсылық білдірді. Алайда ол саяси араласпауға қарсы болды және 1941 жылы Ақпарат координаторы Уильям Джозеф Донованның арнайы көмекшісі ретінде үкіметтік қызметке қайта оралды. 1942 жылы үгіт-насихат жөніндегі жауапкершілік Соғыс ақпарат бюросына берілгенде, ол оның шетелдік бөлімінің директорының орынбасары болды. Соғыс аяқталғаннан кейін ол АҚШ-тың сыртқы саясаты туралы көптеген кітаптар жазды және ядролық қаруды жоюды жақтады. 1963 жылы ол Sears мұрагері Филип Стернмен бірге Вашингтондағы Саясатты зерттеу институтын құруға көмектесті. Уорбург Сыртқы қатынастар кеңесінің мүшесі болды. 1950 жылғы 17 ақпанда АҚШ Сенатының Сыртқы қатынастар комитеті алдында сөйлеген сөзінде ол былай деді: «Бізге ұнаса да, ұнамаса да әлемдік үкімет болады. Сұрақ тек әлемдік үкімет келісіммен немесе жаулап алу арқылы құрыла ма дегенде».
Born in Hamburg, Germany, he was educated at Middlesex School and Harvard University. He served in the Navy Flying Corps during World War I before entering a career in business. He was at the First National Bank of Boston between 1919 and 1921. Between 1921 and 1929 he was Vice President at the International Acceptance Bank. He was president at the International Manhattan Company from 1929 to 1931, then president of the International Acceptance Bank from 1931 to 1932. He was Vice Chairman of the Board at Bank of the Manhattan Company between 1932 and 1935. While at the Bank of the Manhattan, he became financial adviser to President Roosevelt. This included acting as financial adviser at the 1933 London World Economic Conference. Warburg left government in 1934, having come to oppose certain policies of the New Deal. He was opposed to political non interventionism, however, and re entered government service in 1941 as Special Assistant to the Coordinator of Information, William Joseph Donovan. In 1942, when propaganda responsibilities were transferred to the Office of War Information, he became its Overseas Branch Deputy Director. After the end of the war, he wrote numerous books on U. S. foreign policy and was an outspoken advocate for nuclear disarmament. In 1963, along with Sears heir, Philip Stern, he helped to found the Washington based Institute for Policy Studies. Warburg was a member of the Council on Foreign Relations. He gained some notice in a February 17, 1950, appearance before the U. S. Senate Committee on Foreign Relations in which he said, "We shall have world government, whether or not we like it. The question is only whether world government will be achieved by consent or by conquest."
Жеке өмір
1918 жылы Уорбург композитор және музыкант Кей Свифтке үйленді. Свифт протестант болған, ал Уорбургтің ағасы Джейкоб Шифф бұл некеге қарсылық білдірді. Олардың үш қызы болды: Апрель Карлотта Уорбург Гаглиано, Андреа Уорбург Кауфман және Кей Левин. Олар 1934 жылдың соңында оның Джордж Гершвинмен ұзаққа созылған қарым-қатынасының нәтижесінде ажырасты. 1935 жылы Уорбург екінші әйелі Филис Болдуинге үйленді. 1948 жылдың 6 қыркүйегінде ол үшінші әйелі Джоан Мелберге, конгрегационалистке, христиандық рәсіммен үйленді. Олардың төрт баласы болды: Джеймс П., кіші, Дженнифер, Филип және Салли Блиумис Данн. Уорбург сонымен қатар Андреаның қызы, жазушы Катарина Вебердің әкесі.
In 1918, Warburg married composer and musician Kay Swift. Swift was a Protestant and Warburg's uncle, Jacob Schiff, objected to the marriage. They had three daughters: April Carlotta Warburg Gagliano, Andrea Warburg Kaufman, and Kay Levin. They divorced in late 1934 as a consequence of her long involvement with George Gershwin. In 1935, Warburg married his second wife, Phyllis Baldwin. On September 6, 1948, he married his third wife, Joan Melber, a Congregationalist, in a Christian ceremony. They had four children: James P., Jr., Jennifer, Philip, and Sally Bliumis Dunn. Warburg is also the grandfather of novelist Katharine Weber, daughter of Andrea.