Кіріспе

Жағы тегіс пирамида

Джедефренің пирамидасы – Мысырдың ең солтүстік пирамидасы. Бұл пирамиданы Хуфу патшасының ұлы және мұрагері Джедефре салған деп саналады, қазіргі күні ол Мысырдағы Абу Раваш қаласындағы қираған қалдықтардан тұрады. Пирамидалық кешенді қазу жұмыстарының есебі 2011 жылы жарияланды.

Теориялар

Соңғы онжылдықтарда кейбір египтологтар басқаша пікір білдіргенімен, Париждегі Лувр мұражайының докторы Мишель Бод жүргізген Абу Раваштағы жаңа қазбалар пирамиданың жартысынан астам бөлігінің аяқталғанын көрсетеді. Егер аяқталған болса, оның өлшемі Мемкаура пирамидасымен шамалас болған, ол Гиза пирамидаларының үшінші ең үлкені. Пирамиданың бастапқыда ең әдемі болғанына сенімді, оның сырты жылтыратылған, импортталған гранит пен әк тастан тұрғызылып, үлкен пирамидионмен безендірілген. Осы себепті аяқталған пирамида Рим империясы, Рим императоры Августтың басшылығымен Египетті басып алғаннан кейін, өз құрылыс жобалары үшін кеңінен бұзылған деп есептеледі. Пирамиданың ежелгі атауы – «Джедефренің Жұлдызды Аспаны». Бұзу ең кеш дегенде Жаңа Мемлекеттің соңында басталды және Рим мен ерте христиан дәуірлерінде, жақын жердегі Вади Каринде копт монастыры салынған кезде ерекше қарқынды болды. Сонымен қатар, XIX ғасырдың соңында тас күніне үш жүз түйемен тасылғаны дәлелденді.

Сипаттама

Джедефренің пирамидасы архитектуралық тұрғыдан алғанда, тікелей алдыңғыларының пирамидаларынан ерекшеленді, себебі бөлмелер пирамиданың ішінде емес, астында орналасқан. Пирамида табиғи үйіндінің үстіне салынған, ал бөлмелер бұрынғы мастаба қабірлерінде қолданылған "шұңқыр және пандус" әдісімен жасалған. Джедефре табиғи үйіндіде 21м x 9м және 20 метр тереңдікте шұңқыр қазып алды. 22°35' бұрышпен пандус салынды, бөлмелер мен кіреберіс жолы шұңқырдың ішінде және пандустың үстінде орналастырылды. "Ішкі бөлмелер" аяқталғаннан кейін, шұңқыр мен пандус толтырылып, одан жоғары пирамида салынды. Бұл бөлмелерді туннель қазусыз жасауға мүмкіндік берді және пирамиданың ішінде бөлмелер жасаудың құрылымдық қиындықтарынан сақтады. Ол сондай-ақ Джосер мен Сехемхет пирамидаларындағы сияқты, солтүстік-оңтүстік бағытындағы тікбұрышты қоршау қабырғасын жасап, ертерек құрылыс стиліне қайта оралды. Көптеген пирамидалар мен күн храмдары табиғи үйінділердің үстінде салынған; мұндай үйінділерді пайдалану жұмыстың көлемін азайтуға мүмкіндік берген, бірақ үйінді Мысырлық жаратылыс мифологиясындағы бастапқы үйіндінің символы болуы да мүмкін.