Денис Финч Хаттон: Африкадағы аңшы және ақсүйек өмірі
Denys Finch Hatton
Денис Финч Хаттон (1887-1931) – британ аристократы, үлкен аңшы, Карен Бликсеннің серігі. «Африкадан» кітабында бейнеленген. Кениядағы өмірі мен аң аулауы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық аристократ және үлкен аң аулаушы (1887–1931)
British aristocrat and big game hunter (1887–1931)
Денис Джордж Финч Хаттон (24 сәуір 1887 – 14 мамыр 1931) – британдық аристократ, үлкен аң аулаушы және баронша Карен Бликсеннің (сонымен қатар Исак Динесен псевдонимімен танымал) сүйікті адамы. Даниялық дворян әйел, оның туралы 1937 жылы алғаш жарық көрген "Африкадан тыс" атты автобиографиялық кітабында жазған. Кітапта оның есімі "Финч-Хаттон" деп жазылған.
Denys George Finch Hatton MC (24 April 1887 – 14 May 1931) was a British aristocratic big game hunter and the lover of Baroness Karen Blixen (also known by her pen name, Isak Dinesen), a Danish noblewoman who wrote about him in her autobiographical book Out of Africa, first published in 1937. In the book, his name is hyphenated: "Finch Hatton".
Африка
1910 жылы Оңтүстік Африкаға саяхат жасағаннан кейін Финч Хаттон Британдық Шығыс Африкаға барып, қазіргі Эльдорет қаласының жанындағы Ұлы Рифт аңғарының батыс жағында жер сатып алды. Ол инвестицияны серіктесіне жүктеп, уақытын аң аулаумен өткізді. Кенияда Финч Хаттон құрметті Реджинальд Беркли Коулмен (1882–1925), ағылшын-ирланд аристократы, сонымен қатар колонияға қоныстанған белгілі бір Үлстерлік отбасының мүшесімен жақын дос болды. Коул Кенияда жақсы байланыстарға ие болды, өйткені ол елдегі ақ қоныс жасайтындардың ықпалды көшбасшысы – Хью Чолмондейлидің, 3-ші барон Деламердің күйеу інісі еді. 1910 жылдың маусым айында Денистің ағасы Гай Монтегю (кейін Виконт Мейдстоун) сол кездегі ең бай американдық мұрагер, банкир Энтони Джозеф Дрекселдің қызы Маргаретта Армстронг Дрекселге үйленді. Той 22 Гросвенор скверінде 1500 қонақтың қатысуымен өтті, Денис тойға келді, бірақ оның куәгері болудан бас тартты. Ол досы Беркли Коулмен бірге қызмет етті, ол 9-шы лансерлердің бұрынғы офицері және «Коулдың скауттары» деп аталатын жалдамалы әскердің уақытша капитаны болды. Бұл жалдамалы бөлім сомалилік сарбаздардан және 2-ші батальонның лоялдық полкінен (Солтүстік Ланкашир) британдық сарбаздардан құралды. Бөлім таратылғаннан кейін Финч Хаттон генерал Хоскинстің жеке хатшысы болып тағайындалды. 1917 жылдың 1 ақпанында ол Әскери крестпен марапатталды. Channel 4 телеарнасының «Эдвард VIII: Арыстан патша» сериалында 1928 және 1930 жылдары Финч Хаттон Уэльс принці, кейіннен Эдвард VIII-ді аң аулаудан фотосуретке ауысқан сафариге шақырғандығы айтылды. Бұл қарым-қатынас Эдвард VIII-нің Финч Хаттонның мүдделерін қолдауына әкелді, мысалы, аң аулау сафарилері үшін автомобильдерді пайдаланудан бас тартып, жабайы табиғатты суретке түсіруге және Серенгети ұлттық паркін құруға көшу.
In 1910, after a trip to South Africa, Finch Hatton travelled to British East Africa and bought some land on the western side of the Great Rift Valley near what is now Eldoret. He turned over the investment to a partner and spent his time hunting. In Kenya, Finch Hatton was a close friend of the Hon. Reginald Berkeley Cole (1882–1925), an Anglo–Irish aristocrat, born into a prominent Ulster family, who had also settled in the colony. Cole was very well connected in Kenya, being the brother in law of Hugh Cholmondeley, 3rd Baron Delamere, the effective leader of the White settlers in the country. In June 1910, Denys's older brother Guy Montagu (then Viscount Maidstone) snatched up and married the wealthiest American heiress of the season, Margaretta Armstrong Drexel, daughter of banking magnate Anthony Joseph Drexel Jr. They were married at 22 Grosvenor Square attended by 1500 guests, Denys attended the wedding but declined to be his best man. He served with his friend Berkeley Cole, a former officer in the 9th Lancers and a temporary captain in command of an eponymous irregular force known as Cole's Scouts. The irregular unit was made up of Somali soldiers and regular British soldiers from the 2nd Battalion Loyal Regiment (North Lancashire). After this unit was disbanded, Finch Hatton was given a staff appointment as aide de camp to General Hoskins. On the 1st February 1917, he was awarded the Military Cross. In Channel 4's Edward VIII: The Lion King, it was revealed that in 1928 and 1930, Finch Hatton played host to the Prince of Wales, later Edward VIII, in a safari that switched from hunting to photography. This relationship led to Edward VIII's taking up Finch Hatton's causes, such as abandoning the use of cars for hunting safaris, and shifting towards filming big game, wildlife photography, and the founding of the Serengeti National Park.
Blixen-пен қарым-қатынасы
Финч Хаттон Баронша Бликсенмен танысқанға дейін ешқандай махаббатқа толы қарым-қатынаста болған емес. Олар 1918 жылдың 5 сәуірінде Мутайга клубында танысты. Содан аз уақыт өткен соң ол Мысырға әскерлік қызметке жіберілді. Бітім шарты жасалғаннан кейін Кенияға оралғанда, ол Бликсенмен және оның швед әйелі, барон Брор фон Бликсен Файнекемен жақын дос болып кетті. 1920 жылы ол Африкадан қайта кетіп, 1922 жылы қайта келді, содан кейін жерді дамыту компаниясына инвестиция жасады. Осы кезде Карен Бликсен күйеуінен ажырасып кеткен еді, ал 1925 жылы ажырасқаннан кейін Финч Хаттон оның үйіне көшіп келіп, бай спортшылар үшін сафарилер ұйымдастыра бастады. Оның клиенттерінің арасында Маршалл Филд кіші және Уэльс принці Эдвард болды. Мэри С. Ловеллдің Берил Маркхэм туралы жазған өте мейірімді өмірбаянында айтылғандай, 1930 жылы Финч Хаттон Найробиде және айналасындағы аймақта жүйрік аттарды жаттықтырушы болып жұмыс істеген Маркхэмға ғашық болды. Маркхэмның көптеген сүйіктілері болды, үйленбегендер де, үйленгендер де, және ол көп жылдар бойы Финч Хаттонға қызығушылық танытқан, бірақ Бликсенмен тығыз қарым-қатынаста болғандықтан, оған жауап бермеген. Бликсен Маркхэмға жылдар бойы баспана және қолдау көрсеткен. Алайда, осы кезеңде ол Бликсенмен де кездесіп жүрді. Кейін Маркхэм өзінің пилот ретіндегі жетістіктерімен танымал болды; Маркхэм ұшуға деген қызығушылығын Том Кэмпбелл Блэкпен болған қарым-қатынасына байланысты деп есептейді.
Finch Hatton was not known to have had any serious romances before he met Baroness Blixen. They were introduced at the Muthaiga Club on 5 April 1918. Soon afterwards he was assigned to military service in Egypt. On his return to Kenya after the Armistice, he developed a close friendship with Blixen and her Swedish husband, Baron Bror von Blixen Finecke. He left Africa again in 1920 but returned in 1922, investing in a land development company. By this time, Karen Blixen had separated from her husband, and after their divorce in 1925, Finch Hatton moved into her house and began leading safaris for wealthy sportsmen. Among his clients were Marshall Field Jr and Edward, Prince of Wales. According to a highly sympathetic biography of Beryl Markham by author Mary S. Lovell, in 1930 Finch Hatton succumbed to a love affair with Markham, who was working as a race horse trainer in Nairobi and the surrounding area. Markham had had a series of lovers, both single and married, and she had apparently had an attraction to Finch Hatton for years, but had not acted on it while Blixen, who gave Markham shelter and support over the years, was most deeply involved with Finch Hatton. During this period, however, he was also still seeing Blixen. Later, Markham became known as a pioneer flyer herself; Markham attributed her interest in flying to her association with Tom Campbell Black.
Өлім
1931 жылы 14 мамыр күні таңертең Финч Хаттонның "Gipsy Moth" ұшағы Вой әуежайынан ұшып, әуежайды екі рет айналдырды, содан кейін жерге құлап, өртке ұшырады. Финч Хаттон мен оның кикуйю қызметшісі Камау қаза тапты. Оның соңғы рейсін әріптес ұшқыш Маркхэм "Батыспен түнгі саяхат" атты естеліктерінде баяндайды. Оның өсиетіне сәйкес, Финч Хаттон қазіргі Найроби ұлттық саябағының батысына қарай шамамен 8 шақырым жердегі Нгонг тауына жерленді. Бұл жерді Карен Бликсен таңдаған. "Тауларда, ойын қорығының бірінші жотасында, Африкада өмір сүріп, өлгім келетіндей ойлаған кезде, болашақ жерлеу орны ретінде Дениске көрсеткен жерім болған. Кешке үйімнен тауларға қарап тұрғанда, ол өзі де сол жерге жерленгісі келетінін айтты. Содан бері тауларға саяхат жасағанда Денис: "Қабірімізге дейін жүрейік" дейтін. Кейіннен оның бауыры қабір орнына обелиск орнатып, оған Финч Хаттонның есімі, туған және қайтыс болған күндері мен Сэмюэл Тейлор Кольридждің "Ежелгі теңізшінің әңгімесі" поэмасынан алынған бір үзінді жазылған қарапайым мыс тақта орнатты: "Адамды, құсты және жануарды жақсы көретін жақсы дұға етеді". Қабір орнының координаттары: Этон қаласындағы жаяу көпіріне "Бұл далаларда танымал және көптеген достарынан қатты жақсы көрілген. Денис Финч Хаттон 1900–1906" деген сөздер жазылған. Күндер оның Итонға оқуға қабылданған кезеңін көрсетеді.
On the morning of 14 May 1931, Finch Hatton's Gipsy Moth took off from Voi Airport, circled the airport twice, then plunged to the ground and burst into flames. Finch Hatton and his Kĩkũyũ servant Kamau were killed. His final flight is recounted by fellow pilot Markham in her memoir West with the Night. In accordance with his wishes, Finch Hatton was buried in the Ngong Hills, some five miles (8 km) to the west of the present day Nairobi National Park. Karen Blixen had chosen the site. "There was a place in the hills, on the first ridge in the Game Reserve that I myself, at the time I thought that I was to live and die in Africa, had pointed out to Denys as my future burial place. In the evening while we looked at the hills from my home, he remarked that then he would like to be buried there himself as well. Since then, sometimes when we drove out in the hills, Denys had said; 'Let us drive as far as our graves'." Later, his brother erected an obelisk at the gravesite upon which he placed a simple brass plaque inscribed with Finch Hatton's name, the dates of his birth and death and an extract from Samuel Taylor Coleridge's narrative poem the Rime of the Ancient Mariner: "He prayeth well, who loveth well both man and bird and beast". The co ordinates of the gravesite are: A footbridge at Eton is inscribed with the words "Famous in these fields and by his many friends greatly beloved. Denys Finch Hatton 1900–1906". The dates refer to his attendance at Eton.
Шығармалық бейнелер
Финч Хаттонды 1985 жылғы "Африкадан тыс" фильмінде Роберт Редфорд сомдады. Ол 1988 жылғы "Берил Маркхэм: Күннің көлеңкесі" атты мини-сериалда Тревор Ивтің рөлінде бейнеленді. Генри Стормонт Финч Хаттон.
Finch Hatton was portrayed by Robert Redford in the 1985 film Out of Africa. He was portrayed by Trevor Eve in the 1988 miniseries Beryl Markham: A Shadow on the Sun. Henry Stormont Finch Hatton