Кіріспе

Швед саясаткері және сәулетшісі Свен Отто Юлиус Литторин (1966 жылы туған) – шведтің бұрынғы саясаткері және ірі құрылымдық реформалардың авторы. Фредерик Райнфельдт кабинетінде жұмыспен қамту министрі ретінде ол 2006-2010 жылдар аралығында швед еңбек саясатын толық қайта жаңартуға жетекшілік етті. Еуропалық Министрлер Кеңесінің төрағасы ретінде, Epsco құрамында, ол 2008-2009 жылдардағы қаржы дағдарысы кезінде еңбек нарығының әсеріне Еуропалық Одақтың жауабын бақылады. 2002-2006 жылдар аралығында "Үлгілі партияның" партия хатшысы ретінде партияны қайта құруда маңызды рөл атқарды. 1992 жылғы швед банктік дағдарысы кезінде фискалдық және қаржылық істер министрінің бас кеңесшісі ретінде ол Поль Кругман кейіннен 2007-2008 жылғы қаржы дағдарысын шешу моделі ретінде ұсынған швед банктік жүйені құтқарудың бастамашыларының бірі болды. Ол Остергётландта туып өскен, ол ерте кезеңнен бастап "Үлгілі жастар лигасының" мүшесі болды. 1984-1985 жылдары жастар лигасының құрамындағы "Үлгілі мектеп жастары" ұйымының ұлттық төрағасы болды. Ол Лунд университетінде экономика және бизнес-әкімшілік мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алған. Оның резюмесінде бұрын аккредиттелмеген Фэрфакс университетінің (сол кезде Луизиана штатында лицензияланған) MBA дәрежесі де көрсетілген, бірақ 2007 жылдың маусым айында қозғалған даулардан кейін ол біліктілік тізімінен алынып тасталды. 2011 жылы Литторин Стэнфорд университетінде қонақ ғалым болып жұмыс істеді. 2011 жылдан бері ол Лондон қаласында саяси мәселелер жөніндегі кеңесші болып жұмыс істейді. 1991-1993 жылдары ол салық және қаржы істері министрі Бо Лундгреннің бас кеңесшісі болды, кейіннен ол "Үлгілі партияның" жетекшісі болды. Содан кейін ол жеке секторда, соның ішінде Kreab компаниясында жұмыс істеді. 1997 жылы ол венчурлық капитал компаниясы Momentor AB-ді құрды және 2002 жылға дейін аға серіктес ретінде жұмыс істеді. 2002 жылы ол Бо Лундгреннің ұсынуымен партия хатшысы болып тағайындалды және кейіннен Фредерик Райнфельдт командасының құрамына кірді. Ол партияны жаңғыртуда маңызды рөл атқарды. 2006 жылғы жалпы сайлауда "Үлгілі партияның" жеңісінен кейін ол бас хатшы лауазымынан кетіп, кейіннен 2006 жылдың 6 қазанында премьер-министр Райнфельдт ұсынған кабинетте жұмыспен қамту министрі болып тағайындалды. 2006 жылдың 31 желтоқсанына дейін бұл министрлік лауазымы Кәсіпкерлік министрлігіне қарасты, ал кейін жеке Жұмыспен қамту министрлігі құрылды. 2010 жылдың 7 шілдесінде ол жеке жағдайға байланысты дереу отставкаға кетуін мәлімдеді.

Реформалар

Швецияның жұмыспен қамту министрі ретінде Литторин мемлекеттік бюджеттің 12 миллиард долларын басқарды; бұл мемлекеттік шығындардың екінші ірі бөлігі болып табылады және жұмыссыздыққа байланысты сақтандыру жүйесі, белсенді еңбек нарығы бағдарламалары және Швецияның мемлекеттік жұмыспен қамту қызметі, Жұмыс ортасы басқармасы және Еңбек соты сияқты тоғыз мемлекеттік агенттіктерді қамтиды. Литторин премьер-министр Фредерик Райнфельдттің бірінші үкіметі кезінде енгізілген маңызды саяси реформаларға жауапты болды. Бұл реформалар жұмыссыздық сақтандыру жүйесін толық қайта құруды және Мемлекеттік жұмыспен қамту қызметін жаңартқанды қамтиды, оған жаңа нұсқаулар, жаңа директорлар кеңесі, жаңа басқару тобы, жаңа құрылым мен ұйымдастыру, жаңа мақсаттар мен ынталандырулар енгізілді, сондай-ақ жеке сектордың бәсекелестігіне мүмкіндік берілді. Ол бір мерзімде парламентте 337 сұраққа жауап берген рекордты иеленеді. Министр ретінде ол 4000-нан астам сұхбат берді және көптеген қоғамдық іс-шараларға қатысты, оның ішінде Экономикалық ынтымақтастық және даму ұйымы, Халықаралық валюта қоры және Әлемдік экономикалық форум сияқты ұйымдарда. 2009 жылдың күзінде Швеция Еуропалық Одаққа төрағалық еткен кезде Литторин Epsco форматында (Жұмыспен қамту, әлеуметтік саясат, денсаулық сақтау және тұтынушылар істері министрлері) Еуропалық Министрлер Кеңесінің төрағасы болды. Осы ретте ол 2008-2009 жылдардағы қаржы дағдарысының еңбек нарығына тигізген әсеріне Еуропалық Одақтың жауабын бақылады. Литторин сонымен қатар Швеция үкіметінің жаһандану кеңесінің мүшесі болды.

Отставка

2010 жылдың 7 шілдесінде Литторин дереу отставкаға кететінін жариялады. Бұған дейін, ол Швецияның "Афтонбладет" газетінің тілшісімен кездескенде, оның секс сатып алғаны туралы айыптаулар рас па деп сұралған. Литторин бұл айыптауларды жоққа шығарды, бірақ бәрібір үкіметтен кетіп қалды. Оның ресми түсіндірмесі – өзіне және балаларына бұқаралық ақпарат құралдарының қатты қарсылығы, сондай-ақ ажырысу және балаларының қамқорлығы үшін күрестен кейінгі "жеке себептер" болды.

Жеке өмір

Литторин алғашқы әйелінен ажырасып, осы некеден балалары бар. 2013 жылы Терезе Эвлингке үйленді.