Кіріспе

Бо Аксель Магнус Лундгрен (Bo Axel Magnus Lundgren, 11 шілде 1947 жылы туған) – швед саясаткері, 1999 жылдан 2003 жылға дейін Ұлттық партияның (Moderate Party) төрағасы болды. Лундгрен 1991 жылдан 1994 жылға дейін спорт министрі, ал 2004 жылдан 2013 жылға дейін Швеция Ұлттық қарыз басқармасының бас директоры қызметін атқарды. Лундгрен 1991 жылдан 1994 жылға дейін Карл Бильдт үкіметінде қаржы нарықтары, салық салу және тұрғын үй шаруашылығы салаларына жауапты министр болды. Ел 1980-жылдары қалыптасқан спекуляциялық көпіршік жарылғаннан кейін ауыр қаржылық дағдарысқа ұшырады. Швеция үкіметінің дағдарысты басқаруы халықаралық назарды өзіне тартты, әсіресе 2000-жылдардың соңындағы төңкерістен кейін. Лундгрен 2009 жылы АҚШ Конгресінің бақылау тобының алдында куәлік берді, сондай-ақ қаржылық дағдарыстарды басқару туралы сөз сөйлеу үшін Еуропалық парламентке және Ирландия парламентіне шақырылды.

Балалық шағы, білім алуы және жеке өмірі

Бо Лундгрен Кристианстад қаласында Альф Лундгреннің (1913-1985) және Инез Нильссонның (1918-2003) отбасында дүниеге келген. Ол 1972 жылы Лунд университетінде бизнес және басқару саласы бойынша диплом алды және швед әскеріндегі резервтік офицерлік мектепте оқуға түсті. Ол 1972 жылдан 1978 жылға дейін қызмет етіп, капитан шеніне жетті. 2010 жылы Лундгрен Лунд университетінен құрметті доктор ғылымының дәрежесін алды. Қазір ол әйелі және екі баласымен Лунд қаласында тұрады.

Саяси мансап

Лундгрен 1969 жылы Кристианстадтағы Ұлттық партияның округтік ұйымының басқарма мүшесі болып саясатқа қатыса бастады, ал кейіннен 1971-1974 жылдары Кристианстадтағы Ұлттық жастар лигасының төрағасы болды. Ол 1976 жылы Риксдаг депутаты болып сайланды, Сканне Солтүстік және Шығыс сайлау округін өкілдік етті. Лундгрен 1991-1994 жылдары премьер-министр Карл Бильдт кезінде Спорт министрі қызметін атқарды.

Ортаққорда бұған қатысты медиа санаты бар:

1999 жылы ол Бильдтті партия басшысы ретінде алмастырып, оппозицияның басшысы болды. Ол партияны 2002 жылғы Швецияның жалпы сайлауына жетекшілік етті, соның нәтижесінде үкіметтік коалицияның премьер-министрлікке үміткері атанды. Сайлау барысында Лундгрен бюджеттік көрсеткіштерге және салықты төмендетуге тым көп мән беретін технократ саясатшы ретінде қабылдалды, бұл сол жылы партияның нашар нәтиже көрсетуіне себеп болуы мүмкін. Ол 130 миллиард швед кронасы көлемінде салықты төмендетуге уәде бергені үшін сынға ұшырады, бұл оның қарсыластарының пікірінше, әлеуметтік мемлекеттің тұрақтылығына қауіп төндіруі мүмкін, алайда бұл көрсеткішті саяси оппоненттері есептеген болуы ықтимал. 2002 жылғы сайлауда партияның нәтижесі нашар болғаннан кейін бір жыл өткен соң ол қызметтен кетті. Оның орнын Фредерик Райнфельдт басты, ол Лундгрен басшылық еткен кезеңде партияны саяси орталыққа жылжытуға көмектесті.

Саясатта болғаннан кейінгі мансап

Лундгрен 2004-2013 жылдары Швеция Ұлттық борыш басқармасының (Riksgäldskontoret) бас директоры қызметін атқарды. 2000-шы жылдардың соңындағы экономикалық төңкеріске үкіметтің жауап қайыру шараларында, сондай-ақ "Сверигес Риксбанк" басшысы Стефан Ингвспен бірлесіп, Карнеги инвестициялық банкін мемлекеттік меншікке көшіруде де белсенді қатысты. Борыш басқармасынан кеткеннен кейін, ол Sparbanken Öresund және басқа да бірнеше мекеменің төрағасы болып тағайындалды. Лундгрен әлі де көптеген консерваторлардың арасында принципті ұстанымымен ерекшеленгендіктен, әсіресе Фредрик Райнфельдт орталық саясатқа бет бұрғаннан бері құрметке ие. Қазіргі таңда ол OMFIF кеңесшілер кеңесінің мүшесі болып табылады және қаржы және ақша-кредит жүйесіне қатысты мәжілістерге тұрақты түрде қатысады.