Филадельфияда 1787 ж. құрылған Африкалық Американдық өзара көмек қоғамы – АҚШ-тағы алғашқы тәуелсіз қара нәсілді шіркеулердің бастауы. Ричард Аллен мен Абсалом Джонс негіздеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1787 жылы құрылған афроамерикандық өзара көмек ұйымы "Еркін Африка қоғамы" (FAS) – Филадельфиядағы "еркін африкалықтар мен олардың ұрпақтарына" діни қызмет көрсетіп, өзара көмек ұсынатын қайырымдылық ұйымы. Қоғамды Ричард Аллен мен Абессалом Джонс құрған. Бұл қаладағы алғашқы афроамерикандық діни мекеме болды және АҚШ-тағы алғашқы тәуелсіз афроамерикандық шіркеулердің ашылуына себепкер болды. Құрылтайшы мүшелердің барлығы да еркін афроамерикандық ерлер: Сэмюэл Бастон, Джозеф Джонсон, Като Фридман, Цезарь Кранчелл, Джеймс Поттер және Уильям Уайт. Көзге көрінетін мүшелерінің арасында афроамерикандық құлдыққа қарсы күрескерлер Сайрус Бустилл, Джеймс Фортен және Уильям Грей болды.
African American mutual aid organization
The Free African Society (FAS), founded in 1787, was a benevolent organization that held religious services and provided mutual aid for "free Africans and their descendants" in Philadelphia. The Society was founded by Richard Allen and Absalom Jones. It was the first Black religious institution in the city and led to the establishment of the first independent Black churches in the United States. Founding members, all free Black men, included Samuel Baston, Joseph Johnson, Cato Freedman, Caesar Cranchell, James Potter and William White. Notable members included African American abolitionists such as Cyrus Bustill, James Forten, and William Gray.
Өмірбаян
The Free African Society (FAS) Американың 1776-1783 жылдардағы Революциялық соғысында тәуелсіздік алғаннан кейін азаматтық ұйымдастырудың күшеюімен бірге дамыды; бұл Филадельфиядағы алғашқы афроамерикалық өзара көмек қоғамы болды. Қала жұмыс орындары мен басқа да мүмкіндіктерге тартылған бос афроамерикалықтардың өсу орталығына айналды. 1790 жылға қарай қалада 2000 бос афроамерикалық тұрғын болды, олардың саны арта берді. Соғыстан кейінгі алғашқы 20 жылда революциялық идеяларға ықпалданып, көптеген құл иелері құлдарын босатты, әсіресе Солтүстік Оңтүстікте. Солтүстік штаттар көбінесе құлдықты жойды. Филадельфияға Пенсильванияның ауылдық аймақтарынан және Оңтүстіктен көптеген бостандыққа шыққандар көшіп келді; бұл бос афроамерикалық қоғамның дамитын орталығы болды. Сонымен қатар, олардың қатарына Сан-Домингодағы Гаити революциясынан қашқан бос түсті адамдар, сондай-ақ Оңтүстіктен қашқан құлдар да қосылды. Аллен мен Джонс FAS-тың басқа мүшелерімен бірге жауап беруге шешім қабылдады, олар сол қиын айларда ақ және қара тұрғындарға медбике және көмекшілер ретінде қызмет етті. Олар 1793 жылдың қыркүйек айының көп бөлігінде қаладан қашып кеткеннен кейін Мэтью Кэри жариялаған айыптау парақшасына қарсы өздерін қорғауға тырысты. Ол афроамерикалықтарды емдеу үшін жоғары баға сұрауда, ақ нәсілділерді пайдалануда және тіпті эпидемия кезінде олардан ұрлық жасауда айыптады. Оның парақшасы "Жұқпалы қызба туралы қысқаша есеп" (1793) деп аталды. Аллен мен Джонс дағдарыс кезінде медбикелік қызмет үшін жоғары төлемді ақ адамдар талап еткенін атап өтті.
The Free African Society (FAS) developed as part of the rise in civic organizing following American independence in the 1776 to 1783 Revolutionary War; it was the first black mutual aid society in Philadelphia. The city was a growing center of free blacks, attracted to its jobs and other opportunities. By 1790, the city had 2,000 free black residents, a number that continued to increase. In the first two decades after the war, inspired by revolutionary ideals, many slaveholders freed their slaves, especially in the Upper South. Northern states largely abolished slavery. Numerous freedmen migrated to Philadelphia from rural areas of Pennsylvania and the South; it was a growing center of free black society. In addition, their number 69 was increased by free people of color who were refugees from the Haitian Revolution in Saint Domingue, as well as fugitive slaves escaping from the South. Allen and Jones decided to respond, together with other members of the FAS who served both black and white residents as nurses and aides during those terrible months. They were trying to set the record straight and defend themselves against an accusatory pamphlet published by Mathew Carey, after he had fled the city for much of September 1793. He accused blacks of charging high prices for nursing, taking advantage of whites, and even of stealing from them during the epidemic. His pamphlet was entitled A Short Account of the Malignant Fever (1793). Allen and Jones noted that it was whites who charged high rates for nursing during the crisis.