Бангладеш скауттарының тарихы мен дамуы

Кіріспе

Бангладеш скауттары – Бангладештің ұлттық скауттық ұйымы. Қазіргі уақытта Бангладештің Бас скауты – Мұхаммед Шахабуддин (Бангладеш Президенті). Скаутинг 1914 жылы Шығыс Бенгалияда, қазіргі Бангладеште, Скауттар қауымдастығының Британдық Үндістан бөлімшесінің құрамында құрылды және 1971 жылы Бангладеш Азат ету соғысы кезінде елдің бөлінген аймақтары тарағанға дейін Пәкістан Бой Скауттар қауымдастығының бөлігі ретінде жалғасты. Тәуелсіздік алғаннан кейін, 1972 жылы Бангладеш Бой Скауттар қауымдастығы Пәкістан Бой Скауттар қауымдастығының мұрагері ретінде ресми түрде құрылды. Бангладеш 1974 жылы Әлемдік Скаут қозғалысы ұйымының тәуелсіз мүшесі атанды. 1978 жылы ұйым өз атын "Бангладеш скауттары" деп өзгертті. 2021 жылғы мәлімет бойынша ұйымда 2 261 351 мүше бар.

Тарих

Қазіргі Бангладеште скауттық қызмет Британдық Үндістанның Скауттар қауымдастығының бөлімшесі ретінде басталды. Үндістанның бөлінуінен кейін Салимулла Фәһмимен Пәкістанның скауттар қауымдастығының аймақтық бірлестігі ретінде «Шығыс Пәкістанның скауттар қауымдастығы» құрылды. Скаутинг 1909 жылы Британдық Үндістанда ресми түрде құрылды, алғашқы бастама Бангалор қаласындағы Бишоп Коттон ұлдар мектебінде болды. 1913 жылы Вивиан Бос судьясы, Мадан Мохан Малавия пандиті, Хридайнаф Кунзру пандиті, Гириджа Шанкар Баджпай, Энни Бесант және Джордж Арундал Үндістанның жергілікті халқы үшін скаутингті бастады. Осы күнге дейін скаутинг тек британдық және шетелдік скауттар үшін қолжетімді болды. 1914 жылдың 4 ақпанында Дакадағы британдық концентрация командирі сэр Роберт Скалон Дакадағы Санкт-Грегорий мектебіне сапар шекті – сол кезде таза еуропалық және еуразиялық (англо) мектеп. Дакада скауттар туралы ештеңе білмегендіктен, Калькуттада тек төрт жасақ болды, сэр Роберт жігіттерді жасақ құруға шақырды. Скауттардың ұйымдастырушысы Фрэнсис мырза, капитан Пакенхэм Уолшпен және скауттардың жұмысы туралы фонарлық суреттерімен келді. 1914 жылдың 2 наурызында Фрэнсис мырза аудандық скаут шебері ретінде мектептің «Тендерфут» сынағынан өткен алты жігітін тіркеді. Бенгал провинциялық комиссарының соңғы келісімін Х. Беуран мырза қол қойды. Онда Серж. Р.Нарнет, полиция инспекторы, уақытша скаут шебері, мектеп директоры Бертин аға толық қолдау көрсетті, аға. Витал сынақтан өткен скаут шеберінің көмекшісі болып тағайындалды. Бұл жасақтың ресми атауы: «БІРІНШІ ДАКА, №1 Сент-Грегорий жасағы». Бекітілген күні 1914 жылдың 7 мамыры. Бақшы басшысы – Харнет мырза. 1914 жылдың 27 сәуірінде жасақтың жалпы саны қырық жігіттен тұрды. Бритс ресми мақұлдауында, Далил Санкт-Грегорийді Дакка немесе Шығыс Бенгалия аймағындағы бірінші жасақ ретінде тізімдейді. Кейін Калькуттадағы жеке топтар «Бірден Төртке дейін» деп аталды, ал Сент-Грегорий Бенгал президентілігінің Бесінші жасағы болды. Алғашқы скауттар Дэвид Погоз, Питер Гомес, Альфред Фергюсон, Гарольд Армстед, Сирил Лукас және Осмунд Д’Силва болды. Мектепте бес патруль болды, ал Фрэнсис мырза скауттардың жалпы санын 40 деп атап өтті, олар 1915 жылдың қаңтарында алғашқы лагерьге барады. 1916 жылы Cub бөлімі, содан кейін 1918 жылы Rover бөлімі ашылды. 1916 жылы Калькуттаның полиция комиссарының аға орынбасары Дж. С. Уилсон Калькутта полиция оқу мектебінде оқулық ретінде «Жігіттер үшін скаутингті» енгізді. Полковник Уилсон өзінің қызметін аудандық скаут комиссары Альфред Пикфордқа ұсынды, ал 1917 жылы «Ескі миссиялық шіркеу» жасағының скаут шеберінің көмекшісі болды. Екеуі Үндістан жігіттерін Скауттар қауымдастығына қабылдау үшін күресті, бірақ Үндістан үкіметінің бұйрығына байланысты қабылданбады, өйткені «Скаутинг оларды революционер болуға баулуы мүмкін». Уилсон көп ұзамай Cubmaster және Scoutmaster болып қызмет атқарды және 1919 жылы мамыр айында Пикфордты Үндістанның бас скаут комиссары қызметіне көтерген кезде Пикфордты аудан комиссары болып алмастырды. Үкімет бұйрығын айналып өту үшін Бенгалия скауттары құрылды, олардың мақсаттары мен әдістері бірдей болды. Көптеген жеке скаут ұйымдары пайда бола бастады, 1916 жылы Мадраста құрылған Үндістан скауттар қауымдастығы, оның басшылары Энни Бесант пен Джордж Арундал; Майсур скауттары; Барода скауттары; Хайдарабадтағы Низам скауттары; 1917 жылы Мадан Мохан Малавия мен Хридайнаф Кунзру құрған және Аллахабадта орналасқан Сева Самити скаут қауымдастығы (Адамзаттықты көтеру қызметі қоғамы); жоғарыда аталған Бенгалия скауттары және басқалар. 1920 жылы тамызда Калькуттада конференция өтті, онда Уилсон скауттық митинг өткізді, нәтижесінде Үндістанның вице-падишасы сол кездегі әлемнің бас скауты Лорд Баден Пауэллге Үндістанға шақыру жіберді. Лорд пен леди Баден Пауэлл 1921 жылдың қаңтар айының соңында Бомбейге келді, Калькуттадан Рангунға барар алдында субконтиненттің қысқа турнесі үшін келді. Альфред Пикфорд оларға еріп, олардың жақын достарының бірі болды. Бұл сапардың нәтижесінде «Сева Самити» скаут қауымдастығынан басқа барлық скаут ұйымдары Үндістанның «Бойскауттар қауымдастығына» бірікті. 1922 жылы Пикфорд Англияға оралып, Лондондағы штаб-пәтерінде Бойскауттар қауымдастығының шетел комиссары болып тағайындалды, бірақ оның жергілікті балаларды бағдарламаға енгізу арманы орындалды. 1938 жылы Үндістанда ұлтшылдық толқынынан кейін бірқатар мүшелер скауттар қауымдастығынан кетіп қалды. Олар «Сева Самити» скаут қауымдастығы мен жаңадан құрылған «Үндістан Ұлттық Скауттар қауымдастығы» – бірге «Хиндустан Скауттар қауымдастығын» құрды, Үндістандағы алғашқы теңдестірілген скаутинг және гайдинг ұйымы. Сол жылы Үндістанның Бойскауттар қауымдастығы Скауттар қозғалысының әлемдік ұйымының мүшесі болды. Дж. С. Уилсон, Бойскауттар халықаралық бюросының директоры, 1952 жылы Пәкістан Бойскауттар қауымдастығының бас хатшысы Дж. Д. Шужаның қонағы ретінде Карачиге сапар шекті. Сапары барысында ол Карачиден тыс, балықшылар қауымдастығынан тұратын Бхит аралына барды, олар Карачи скаут тобының қамқорлығына алынған, ал Rovers және ересек скауттар мұғалім тағайындалғанша мектепте жұмыс істеді. Бахавалпурда Уилсонды Аустриядағы 1951 жылғы әлемдік жамборидаға қатысқан және 1957 жылғы мерекелік жамборидада Пәкістан контингентін басқарған полковник М. А. Аббаси, Депутат бас скаут комиссары қарсы алды. Лахорда Уилсон скауттармен және Саңырау және Сөйлемейтін институттың Bluebirds (Brownies) тобымен кездесті, сондай-ақ Пәкістан үшін Скаут лагерінің басшысы А. Р. Сардар Хуссайн, эскадрилья басшысы Х. В. Бхатти, Скаут провинциялық хатшысы, Николас Розарио, Депутат лагерінің басшысы (Шығыс Пәкістан) және Мир М. Мохсин, Депутат лагерінің басшысы (Батыс Пәкістан) – кейін Шужаның орнына бас хатшы болып тағайындалды. 1958 жылы Пәкістан Бойскауттар қауымдастығының екінші Ұлттық жамборидасы Читтагонгда 4000 қатысушымен өтті. 1969 жылы Пәкістан Бойскауттар қауымдастығының бесінші Ұлттық жамборидасы Шығыс Пәкістан Бойскауттар қауымдастығының Мучак жаңа оқу орталығының аумағында өтті. Скаутинг Пәкістанның Шығыс және Батыс бөліктерінде Пәкістан Бойскауттар қауымдастығының бөлігі ретінде 1970 жылдарға дейін жалғасты. 1971 жылдың сәуір айында Бангладеш Азаттық соғысы кезінде «Бангладеш Бойскауттар қауымдастығы» деп аталған ұйымның мүшелері Бангладеш армиясының далалық пошта бөлімшелерінен ең жақын Бангладеш пошта бөлімшесіне хат тасымалдауға ерікті болып келді. 1972 жылы Бангладештегі Скаутингтің бірінші Ұлттық кеңесі 8 және 9 сәуірде өтті, ал кеңес барысында 9 сәуірде 1972 жылы «Бангладеш Бойскауттар қауымдастығы» Шығыс Пәкістан Бойскауттар қауымдастығының мұрагері ретінде ресми түрде құрылды. Пеаре Али Назир алғашқы Ұлттық комиссар болып сайланды. 1972 жылдың 11 қыркүйегінде Бангладеш Халық Республикасының үкіметі №111/1972 жарлығымен Скауттар қауымдастығын бекітті. 1974 жылдың 1 маусымында «Бангладеш Бойскауттар қауымдастығы» Скауттар қозғалысының әлемдік ұйымының 105-ші тәуелсіз мүшесі болды. Британдық Үндістанның Скауттар қауымдастығының және Пәкістан Бойскауттар қауымдастығының екеуі де Бангладештегі әрекеттері кезінде Скауттар қозғалысының әлемдік ұйымының мүшелері болды. Кейін 1978 жылдың 30 желтоқсанында ұйым өз атын «Бангладеш Скауттары» деп өзгертті. 1994 жылдан бастап қыздар мүшелікке қабылданады.

Scouting in modern Bangladesh started as part of the British Indian branch of The Scout Association. After the partition of India, the "East Pakistan Boy Scout Association" was formed as a regional association within the Pakistan Boy Scouts Association by Salimullah Fahmi. Scouting was officially founded in British India in 1909, first starting at the Bishop Cotton Boys' School in Bangalore. Scouting for native Indians was started by Justice Vivian Bose, Pandit Madan Mohan Malaviya, Pandit Hridayanath Kunzru, Girija Shankar Bajpai, Annie Besant and George Arundale, in 1913. Prior to this date, Scouting was open only for British and foreign Scouts. On 4 February 1914, Sir Robert Scallon, British Commander of the Concentration at Dhaka, visited St. Gregory's School in Dhaka – at that time purely European and Eurasian (Anglo) School. As the Boy Scouts were unknown in Dhaka, with only four Troops existing down in Calcutta, Sir Robert invited the boys to try and establish a troop. Mr. Francis, Organiser of the Boy Scouts, came with Captain Pakenham Walsh and his lantern photos on the work of the Boy Scouts. That was on 2 March 1914, Mr. Francis, as Scoutmaster of the area, enrolled six of the school's boys who had passed the Tenderfoot Test. The final approval by the Bengal Provincial Commissioner was signed by Mr. H Beuran. It lists Serjt. R Narnett, Inspector of Police as pro tem Scoutmaster, Brother Bertin, then the Headmaster of the School gave all encouragement, Bro. Vital was named as Assistant Scoutmaster on probation. The Troop was officially named: The FIRST DHAKA, St. Gregory's Troop NUMBER ONE. The date on the Approval was 7 May 1914. The Scoutmaster was Mr. Harnett. The total strength of the Troop was forty boys, as of 27 April 1914. The Britist Official Approval, Dalil lists St. Gregory's as the First Troop in the Dhaka or East Bengal area. Later on, separate groups in Calcutta were entitled One to Four, and St. Gregory's became Fifth Troop of the Bengal Presidency. The first scouts were David Pogose, Peter Gomes, Alfred Ferguson, Harold Armstead, Cyril Lucas and Osmund D'Silva. The school had Five Patrols and Mr. Francis listed the total number of Scouts as 40,to be going on their first camp in January 1915. In 1916, a Cub section was started, followed by the Rover section in 1918. In 1916, Calcutta's Senior Deputy Commissioner of Police J. S. Wilson introduced Scouting for Boys as a textbook in the Calcutta Police Training School. Colonel Wilson volunteered his services to the District Scout Commissioner, Alfred Pickford, and in 1917 became Assistant Scoutmaster of the Old Mission Church Troop. Together the two struggled for the admission of Indian boys into The Scout Association, which had not been admitted due to a Government of India order against it because "Scouting might train them to become revolutionaries". Shortly Wilson was acting as Cubmaster and Scoutmaster, and succeeded Pickford as District Commissioner in May 1919 when Pickford was promoted to Chief Scout Commissioner for India. As a way of getting around the Government Order, the Boy Scouts of Bengal was founded, with identical aims and methods. Many separate Scout organizations began to spring up, the Indian Boy Scouts Association, founded in 1916, based in Madras and headed by Annie Besant and George Arundale; Boy Scouts of Mysore; Boy Scouts of Baroda; Nizam's Scouts in Hyderabad; Seva Samiti Scout Association (Humanity Uplift Service Society), founded in 1917 by Madan Mohan Malaviya and Hridayanath Kunzru and based in Allahabad; the aforementioned Boy Scouts of Bengal and likely others. A conference was held in Calcutta in August 1920 in which Wilson staged a Scout Rally, and as a result the Viceroy of India sent an invitation to Lord Baden Powell, by then Chief Scout of the World, to visit India. Lord and Lady Baden Powell arrived in Bombay in late January 1921 for a short tour of the subcontinent before leaving Calcutta for Rangoon. Alfred Pickford accompanied them and became one of their closest friends. The result of this visit was a union of all of the Scout organizations except the Seva Samiti Scout Association into The Boy Scouts Association in India. In 1922 Pickford returned to England and was appointed Overseas Commissioner of The Boy Scouts Association at their headquarters in London, but his dream of allowing local boys into the program had been fulfilled. In 1938, a number of members left the Boy Scouts Association in India after a wave of nationalism. They formed – together with the Seva Samiti Scout Association and the newly founded India National Scout Association – the Hindustan Scout Association, the first coeducational Scouting and Guiding organisation in India. In the same year, the Boy Scouts Association in India became a member of the World Organization of the Scout Movement. J. S. Wilson, Director of the Boy Scouts International Bureau, visited Karachi in 1952 as guest of J. D. Shuja, the General Secretary of the Pakistan Boy Scouts Association. During his visit, he saw Bhit Island, off Karachi, a fishing community primarily of refugees, who had been adopted by a Karachi Scout group, the Rovers and older Scouts of which were staffing a school until a regular teacher could be appointed. In Bahawalpur, Wilson was welcomed by Brigadier M. A. Abbasi, Deputy Chief Scout Commissioner who had been at the 1951 World Jamboree in Austria and would later lead the Pakistani contingent at the 1957 Jubilee Jamboree. At Lahore, Wilson met the Scouts and Bluebirds (Brownies) of the Deaf and Dumb Institute, and visited A. R. Sardar Hussain, Scout Camp Chief for Pakistan, Squadron Leader H. V. Bhatty, Scout Provincial Secretary, Nicholas Rozario, Deputy Camp Chief (East Pakistan), and Mir M. Mohsin, Deputy Camp Chief (West Pakistan), who later succeeded Shuja as General Secretary. In 1958, the second National Jamboree of the Pakistan Boy Scouts Association was held at Chittagong with 4,000 participants. The fifth National Jamboree of the Pakistan Boy Scouts Association in 1969 used the grounds of the new training center of the East Pakistan Boy Scouts Association at Mouchak. Scouting continued in East and West Pakistan as part of the Pakistan Boy Scouts Association until the country was split in the 1970s. During the Bangladesh Liberation War, in April 1971, members of the renamed "Bangladesh Boy Scout Association" volunteered to carry the mail from the Bangladesh Army field post offices to the nearest Post Office in India. In 1972, the First National Council of Scouting in Bangladesh was held in 8 and 9 April, and during the council on 9 April 1972 the "Bangladesh Boy Scout Association" was officially formed as successor of the East Pakistan Boy Scout Association. Peare Ali Nazir was elected as first National commissioner. On 11 September 1972 The Government of The People's Republic of Bangladesh approved the Scout Association by the Ordinance No. 111/1972. On 1 June 1974 "Bangladesh Boy Scout Association" became the 105th independent member of the World Organization of the Scout Movement. Both predecessors, the British Indian branch of The Scout Association as well as the Pakistan Boy Scouts Association were also members of the World Organization of the Scout Movement during their activity in modern Bangladesh. Later on 30 December 1978 the organization changed its name to "Bangladesh Scouts". Since 1994, girls are accepted as members.

Қатысу

Жылдар бойы скаутинг көптеген қиындықтарға қарамастан дамыды. Скауттар қоғамдық қызметпен айналысады, оның басты салалары – ауыл шаруашылығы, денсаулық сақтау және санитария, балалардың әл-ауқаты, қоғам дамуы, қолжетімді бағадағы тұрғын үйлерді салу және жөндеу, спорт. Бангладеште болып тұратын су тасқыны сияқты ұлттық апаттар кезінде скауттар су тасқынын бақылауға, азаматтарды көшіруге және уақытша паналар ұйымдастыруға шақырылады. Мүшелік 6-дан 25 жасқа дейінгі жастарға, нәсіліне, дініне немесе тері түсіне қарамастан ашық. Бангладеш скауттары үкіметтен күшті қолдау алады, ол скаутингтің азаматтық тәрбиедегі маңыздылығын мойындайды. 2013 жылға қарай Бангладеш скауттары мемлекеттік органдар мен қоғамдық ұйымдармен серіктестікте, құндылықтарға негізделген білім беру жүйесі арқылы жастарға арналған жаңа бағдарламалар ұсына отырып, мүшелер санын 1,5 миллионға жеткізуді жоспарлап отыр, осы арқылы жақсы әлем құруға үлес қосуды көздейді.

Скауттық заң (স্কাউট আইন)

Ағылшын скаут заңына сәйкес, скауттың сөзіне сенуге болады. Скаут – баршаның досы. Скаут – әдепті және мойынсұнғыш. Скаут жануарларға мейірімді. Скаут әрқашан көңілді. Скаут – шаруашыл. Скауттың ойы, сөзі және ісі таза болуы керек.

Униформа

Скауттар, скауттар, ровер скауттар және ересек басшылар скаут қозғалысының мүшесі ретінде ант бергеннен кейін белгілі бір форма киюі керек. Форма мекемеден мекемеге өзгеше, және әр скаут аймағының жеңінде тағылатын өзіндік аймақтық белгісі болады. Ең көп таралған түрі – ашық көк жейдемен бірге терең көк шалбар, скаут аймағының белгісі бар терең көк түсті бас киім және ұлдар үшін скаут тобының арнайы шарфы, ал қыздар үшін терең көк түсті крест белбеумен бірге салвар камиз (терең көк салвар және ашық көк камиз). Ересек әйел басшылар ашық көк сари және терең көк блузка киеді, онда аймақтық белгі және Бангладеш жең белгісі бейнеленген. Ересек ер басшылар мен ровер скауттар толық жеңді көйлек киеді, ал кіші скауттар мен скауттардың көйлектері қысқа жеңді болады. Теңіз скауттары ақ форма киеді. Барлығы қара түсті аяқ киім, терең көк бас киім және формамен сәйкес арнайы шарф киюі керек. Скаут белгілерінде скаутердің аты ең алдымен бенгал тілінде, содан кейін ағылшын тілінде жазылады, бұл BNCC белгісінің дизайнынан алынған. Шарф бейнесі мектептен мектепке өзгеше, көптеген мектептердегі скаут бөлімдері басқа елдердегі сырғанамалы түрлерге қарағанда сақина тәрізді шарф бейнесін таңдайды. Әуе аймағының өзіндік белдігі бар, ол негізінен Бангладеш Әуе Күштері қолданатын белдік дизайнымен бірдей.

Ұлттық Ровердің Моут және Қоғамдық Даму Лагері (COMDECA)

Атауы Күні Орны 1-ші Бангладеш Ұлттық Ровер Муты 14 – 18 қаңтар 1978 Ұлттық скауттық оқу орталығы, Мучак, Газипур 2-ші Ұлттық Ровер Муты 22 – 27 қазан 1978 Бахадурпур, Газипур 3-ші Ұлттық Ровер Муты 13 – 18 сәуір 1980 Шахзахан Нагар К. Д. А. алаңы, Кхулна 4-ші Ұлттық Ровер Муты 21 – 26 қаңтар 1985 Бахадурпур, Газипур 5-ші Ұлттық Ровер Муты 29 желтоқсан 1988 – 2 қаңтар 1989 Ұлттық скауттық оқу орталығы, Мучак, Газипур 6-шы Ұлттық Ровер Муты 1 – 7 қаңтар 1993 Бондор стадионы, Читтагонг 1-ші Бангладеш Қоғамдық Даму Лагері (COMDECA) 1994 Бахадурпур Ровер Полли, Газипур 2-ші Бангладеш және 2-ші Азия-Тынық мұхиты Қоғамдық Даму Лагері (COMDECA) 18 – 22 желтоқсан 1995 Та Ма Ту ауданы, Баргуна 7-ші Бангладеш Ұлттық және 9-шы Азия-Тынық мұхиты Ровер Муты 24 – 30 қазан 1997 Лукатура гольф клубы аренасы, Силхет 8-ші Ұлттық Ровер Муты және 3-ші Ұлттық Қоғамдық Даму Лагері (COMDECA) 28 желтоқсан 2001 – 4 қаңтар 2002 Шригонж Хиндуи бөгеті, Жамұна өзенінің жанында, Шригонж 4-ші Ұлттық Қоғамдық Даму Лагері (COMDECA) 3 – 7 наурыз 2007 Кокс-Базар теңіз жағалауы, Кокс-Базар Азия-Тынық мұхиты айманы Халықаралық Санитариялық COMDECA 7 – 14 желтоқсан 2007 Кокс-Базар теңіз жағалауы, Кокс-Базар 9-шы Ұлттық Ровер Муты 6 – 14 ақпан 2009 Бахадурпур Ровер Полли, Газипур. (Түзету: NABIL) 10-шы Ұлттық Ровер Муты және 5-ші Ұлттық Қоғамдық Даму Лагері (COMDECA) 29 қаңтар – 4 ақпан 2013 "Мойнамотир Чаар", Дебиганж, Панчагар 11-ші Ұлттық Ровер Муты 26 – 31 қаңтар 2017 Тунгипара, Гопалгонж 6-шы Ұлттық COMDECA 31 наурыз – 5 сәуір 2018 Хаймчор, Чандпур 12-ші Ұлттық Ровер Муты 1 – 5 наурыз 2024 Бахадурпур Ровер Полли, Газипур. (Қосымша: NABIL)