Кіріспе
Лондон епархиясының Англия шіркеуінің ординары – Лондон епискобы, Англия шіркеуінің Лондон епархиясының ординары. Дәстүр бойынша, 1723 жылдан бері епископ Корольдік капелланың деканы болып табылады. Епархия Тамаза өзенінің солтүстігіндегі Үлкен Лондонның 17 округін (тарихи Лондон қаласы және Миддлсекс графтығы) және Суррей графтығының шағын бөлігін (тарихи Миддлсекс бөлігі болған Спелторн ауданы) қамтиды. Епархиялық орын Лондон қаласында, Қасиетті Пауыл соборында орналасқан, ол 604 жылы собор ретінде негірленген және 1666 жылғы Лондонның Ұлы өртінен кейін 1675 жылдан бастап қайта салынды. Англия шіркеуінде Кентербери және Йорк архиепископтарынан кейін үшінші орында тұратын епископ, Лордтар палатасындағы 26 рухани лордтың құрамында міндетті түрде отыратын бес аға епископтың бірі (қалған төменгі дәрежедегі епархиялық епископтар үшін орын бос қалғанда, хронологиялық ересекдік бойынша анықталады). Қалған төрт аға епископ – Кентербери архиепискобы, Йорк архиепискобы, Дарем епискобы және Винчестер епискобы. Епископтың резиденциясы – The Old Deanery, Dean's Court, Лондон қаласы. Бұрын Фулхэм сарайы 1000 жылдан астам уақыт бойы резиденция болып келді, ал 18 ғасырдан бастап епископ Альдерсгейт көшесіндегі Епископ капелласының жанындағы Лондон үйінде бөлмелері болды. Қазіргі (133-ші) Лондон епискобы – Сара Муллалли. Ол 2018 жылдың 25 қаңтарындағы каноникалық сайлаудан кейін бірден қызмет атқарғаннан соң, 2018 жылдың 8 наурызында бекітілді. Лондон епархиялық епискобы 1979 жылы Лондон аймақтық схемасы құрылғаннан бері Екі қала аймағында (Лондон қаласы және Вестминстер қаласы) тікелей епископтық бақылауды жүзеге асырып келеді.
The bishop of London is the ordinary of the Church of England's Diocese of London in the Province of Canterbury. By custom the Bishop is also Dean of the Chapel Royal since 1723. The diocese covers of 17 boroughs of Greater London north of the River Thames (historically the City of London and the County of Middlesex) and a small part of the County of Surrey (the district of Spelthorne, historically part of Middlesex). The see is in the City of London, where the seat is St Paul's Cathedral, which was founded as a cathedral in 604 and was rebuilt from 1675 following the Great Fire of London (1666). Third in seniority in the Church of England after the archbishops of Canterbury and York, the bishop is one of five senior bishops who sit as of right as one of the 26 Lords Spiritual in the House of Lords (for the remaining diocesan bishops of lesser rank, seats are attained upon vacancy, determined by chronological seniority). The other four senior bishops are the archbishop of Canterbury, the archbishop of York, the bishop of Durham and the bishop of Winchester. The bishop's residence is The Old Deanery, Dean's Court, City of London. Previously, Fulham Palace was the residence for over 1000 years, and from the 18th century, the bishop had chambers at London House next to the Bishop's Chapel in Aldersgate Street. The current (133rd) bishop of London is Sarah Mullally. She was confirmed on 8 March 2018 after acting in post immediately after her canonical election on 25 January 2018. The diocesan bishop of London has had direct episcopal oversight in the Two Cities area (the City of London and the City of Westminster) since the institution of the London area scheme in 1979.
Тарих
Англияда христиан дінінің алғашқы айғағы Тертуллианның, шамамен 200-ші жылдардың басында жазылған еңбектерінде кездеседі. Бірақ Лондондағы шіркеудің алғашқы тікелей сілтемесі 314 жылы Арль соборында болған Лондон епискобы Рестит немесе Альдефийге қатысты. Лондондағы алғашқы кафедралық собордың орналасқан жері әлі анықталған жоқ. Орта ғасырлық дәстүр бойынша, бұл шіркеуді 199 жылы патша Луций құрған делінеді. Егер Санкт-Петер шіркеуі римдік дәуірде салынған болса, онда ол Сильчестердегі римдік-британдық шіркеумен (Рим базиликасының жанында салынған және Константинге дейінгі кезеңге жатқан) бірдей мерзімде салынған болар еді. Дегенмен, мұнда сақтық тану қажет, себебі басқа зерттеулер ертедегі ағылшын христиан шіркеулерінің бұрынғы пұтханалардың орнында салынуы сирек кездесетінін, ал пұтханалар шіркеулерге айналған жағдайлардың кейінірек, 6-шы ғасырдың соңында болғанын көрсетеді. Тарихшылар ертедегі ағылшын христиандарының жеке үйлерде жиналатынына және кейбір римдік виллаларда христиандық құлшылық орындарының құрылғанына көбірек сенімді. Луций туралы әңгіме шындыққа жата ма, әлде шіркеу әдейі құрбандық бөлмесінің орнында салынған ба, әзірге белгісіз. Бұл мәселенің шешімі Санкт-Петер шіркеуінің астындағы археологиялық зерттеулер арқылы ғана мүмкін. Бірақ қызықтысы, төрт орта ғасырлық шіркеу Рим базиликасы мен форумының іргетастарымен бір уақытта салынған, ал 1417 жылы Лондон қалалық билігі Санкт-Петер шіркеуінің римдік кезеңге жататындығын және ағылшын христиандығының бастапқы ордасы болғандығын растады. Бұл Санкт-Петердің орналасқан жері мен ұзақ тарихында ерекше нәрсе болғанын көрсетеді. 1995 жылы Тауэр төбесінде 4-ші ғасырға жататын үлкен және сәнді шіркеу табылды. Ол Милан императорлық астанасындағы Санкт-Амброзий соборын одан да үлкен масштабта еліктеген сияқты. Бұл собор 350-400 жылдар аралығында басқа ғимараттардан алынған тастардан, соның ішінде қара мәрмәр қаптамасынан салынған болуы мүмкін. Бұл тастардың Лондон базиликасы мен форумынан алынғаны да мүмкін, олар сол шамада қиратылып, тегістелген. 4-ші ғасырлық шіркеу 5-ші ғасырдың басында өртеніп кеткен. 12-ші ғасырға жататын тізімде (авторы Джоселин Фурнесс болуы мүмкін) Лондонның 14 "архиепископы" болғаны айтылады. Олар Лондонның христиандық қауымының 2-ші ғасырда аңызға айналған патша Луций және оның миссионерлері Фаган, Дерувиан, Эльван және Медвин кезінде құрылғанын мәлімдейді. Бірақ қазіргі тарихшылар бұл мәліметтерге сенімсіздікпен қарайды. Грегориандық миссия арқылы Кентербери архиепископиясы құрылғаннан кейін, оның жетекшісі қасиетті Августин 604 жылы Меллитусты саксондық Эссекс патшалығының алғашқы епископы етіп тағайындады. (Сол жылы Рочестердің алғашқы епискобы да тағайындалды.) Беданың мәлімдемесіне сәйкес, Августинның қамқоршысы Кент патшасы Этельберт өзінің немере інісі Эссекс патшасы Себерхет үшін собор салдырды. Бұл собор "Лондон" қаласында салынды және Қасиетті Пауылға арналды. Лунденвик немесе Лунденбурх мекенжайы нақты белгілі болмаса да, шіркеу қазіргі Санкт-Полс соборы орналасқан жерде, Лондонның Ладгейт төбесінде салынған деп есептеледі. Ренессанс дәуірінде собордың римдік Диана құдайының ғибадатханасының орнында салынғаны туралы аңыз тарады, бірақ ол қазіргі таңда расталмады. 1666 жылғы Ұлы өрттен кейін соборды қайта жарақтандырған Кристофер Рен мұндай құрылымның іздерін таппағанын хабарлады. Суррей кейде Эссекс патшалығының және Лондон епархиясының бір бөлігі болды. Бұл жағдай 705 жылы Брентфордта өткен синодта өзгерді, ол Эссекс есебінен Мерсияның күшейіп келе жатқанын көрсетті. Епископтың епархиясы патша сарайларын және Вестминстердегі үкімет орталығын қамтығандықтан, ол "Патшаның епископы" деп есептелді және тарихи тұрғыдан Корольдік отбасының мүшелері мен сол кездегі жетекші саясаткерлерге айтарлықтай ықпал етті. 1748 жылдан бері Лондон епискобын Корольдік капеллаларының деканы қызметіне тағайындау қалыптасқан, бұл епископтың юрисдикциясына бірнеше капеллаларды (Лондон мұнарасында және Сент-Джеймс сарайында, басқаларының арасында) декан ретінде енгізеді. Бұл капеллалар географиялық тұрғыдан Лондон епархиясында орналасқан, бірақ корольдік ерекшеліктері ретінде ресми түрде епископтың юрисдикциясынан тыс. Лондон епискобы бастапқыда Солтүстік Америкадағы британдық колониялардағы шіркеуге жауапты болды, бірақ 1776 жылғы американдық революциядан кейін оның юрисдикциясында тек Британдық Вест-Индия аралдары қалды. Епархия 1846 жылы Эссекс және Гертфордшир графтықтары Рочестер епархиясына берілгенде одан әрі қысқартылды. Англия мен Уэльстің ...