Минесота штатындағы Альберт-Ли көлінің жағасындағы Ұлы Арал мемлекеттік паркі
Myre-Big Island State Park
Миннесота штатындағы Myre Big Island мемлекеттік паркі – Альберт-Ли көлінің 8 шақырымдық жағалауын қорғайтын табиғат аймағы. Аралдар мен көпірлерден тұрады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майр Биг Айленд штаттық паркі – Альберт Ли қаласының сыртында орналасқан АҚШ-тың Миннесота штатының мемлекеттік паркі. Парк Альберт Ли көлінің 8 мильдік (13 км) жағалау сызығын қорғайды. Парктің негізгі бөлігі – Үлкен арал, ол құрлыққа дамба арқылы жалғасқан. Өз кезегінде, дамба Үлкен аралды Кіші аралға қосып тұр. Бұл парк бұрын Миннесота штатының бұрынғы сенаторы Хелмер Майрдың құрметіне Хелмер Майр мемлекеттік паркі деп аталған.
Myre Big Island State Park is a state park of Minnesota, USA, just outside the city of Albert Lea. It has an area of The park protects 8 mile (13 km) of shoreline on Albert Lea Lake. The nucleus of the park is Big Island, a island attached to the mainland by a causeway. In turn a causeway connects Big Island to Little Island. The park was formerly named Helmer Myre State Park after former Minnesota State Senator Helmer Myre.
Табиғат тарихы
Парк 10 000 жыл бұрын Висконсин мұздық кезеңінде мұздық тілінің оңтүстік шегін көрсететін Бемис моренасында орналасқан. Мұздық шегінген кезде, морена еріген судың артында жиналуына себеп болды. Альберт Ли көлі мореналық бөгет көлі ретінде пайда болды және қазірде саябақтың бір бөлігін құрайды. Материктегі өсімдіктер негізінен бірнеше ылғалды жерлермен еменді саваннада өседі. Экологияны қалпына келтіру жобалары, соның ішінде бақыланатын өртеу және суды сақтау стратегиялары, осы мекендеу орындарын сақтау және жақсарту мақсатында жалғасуда. Оңтүстік Миннесота саванналары мен далаларындағы өрттен қорғалған Биг Айленд ағаш өсуін шектеген, ескі өркенді ағаш орманға ұқсас жабық орман-саваннаға ие. Онда клен, липа, шаған, жасыл емен, темір ағаш және қызыл емен, сондай-ақ көл жағалауындағы күркелер өседі. Альберт Ли көлінің суында қоректік заттардың мөлшері жоғары. Мореналық бөгет көлдері әдетте толып, лайланады, бірақ бұл процеске ауыл шаруашылығынан келген сулардың әсері күшейтіп жіберді.
The park is situated on the Bemis Moraine, which marks the southern extent of a glacial lobe during the Wisconsin glaciation 10,000 years ago. As the glacier retreated, the moraine caused the meltwater to back up behind it. Albert Lea Lake was created as a moraine dammed lake and today covers The park also contains an esker, a sinuous ridge of sand and gravel dropped by a stream running under the glacier. The mainland is primarily vegetated in oak savanna with several wetlands. Restoration ecology projects, including controlled burning and water retention strategies, are ongoing to maintain and improve these habitats. Big Island, protected from the wildfires that suppressed tree growth in the savannas and prairie of southern Minnesota, bears a closed forest savanna which looks like an old growth hardwood forest. It comprises maple, basswood, elm, green ash, ironwood, and red oak, with willows along the lakeshore. Albert Lea Lake is highly eutrophic. Moraine dammed lakes typically fill in, but this process has been exacerbated by agricultural runoff.
Жабайы табиғат
Бұл саябақта аққұйрықты бұғылар, қызыл және сұр түлкілер, еноттар, су тышқандары, опоссумдар, сорғалар және бірнеше түрлі жартастар мекендейді. Бұл саябақ құстарды қадағалауға, әсіресе көктемгі және күзгі көші-қон кезінде мүмкіндік береді. Альберт Ли көліне жиналатын американдық ақ пеликан ерекше көзге түсетін түр.
This park is home to white tailed deer, red and gray foxes, raccoons, muskrats, opossums, squirrels, and several species of bats. It is also known for its birdwatching opportunities, especially during the spring and fall migration. One particularly notable species is the American white pelican which congregates on Albert Lea Lake.
Мәдениет тарихы
1940-жылдардың ортасында Оуэн Джонсон есімді жергілікті әуесқой археолог жинаған көптеген артефакттар, адамдардың осы аймақтың көлдері маңында 9000 жылдан бері өмір сүргенін көрсетеді. Джонсон Биг-Айлендті мемлекеттік парк ретінде қорғауға ұмтылды, сондай-ақ Альберт Лиа тұрғыны сенатор Хелмер Майр да осы мәселені қолдады. Сол кезде Үлкен арал жеке меншіктегі он жеті бөлікке бөлінген еді, ал кейбір иелері ағаштарын кесуді қарастырып жатты. 1947 жылы Майр қолдаған заң жобасы Миннесота заң шығарушы органынан оңай өтті, ол Табиғатты қорғау департаментіне аралды сатып алуға рұқсат берді. Жергілікті жақтастар тобы қазіргі иелерді сатып алу және демалыс алаңын мен жолдарды дамыту үшін қосымша қаражат жинады. Биг-Айленд мемлекеттік паркі деп аталғанымен, 1953 жылға дейін ресми атау алған жоқ, ол екі жыл бұрын қайтыс болған сенатордың құрметіне Майр мемлекеттік паркі деп аталды. 1960-жылдардың басында кемпинг орналастырылды, бірақ Үлкен арал көптеген келушілерді қабылдау үшін тым кішкентай болды. Алберт Лиа маңынан 90 және 35 тас жолдарының қиылысатыны хабарланғаннан кейін, жаңа жергілікті ұйым парк аумағын кеңейтуді талап ете бастады. 1963 жылы құрлықтағы қосымша аумаққа рұқсат берілді. 1974 жылы жылжымайтын мүлік компаниясы парк солтүстік-шығысында, көл жағалауын және эскерді қамтитын жерді дамыту үшін сатып алды. Бұл жерді паркке қосуға жергілікті тұрғындардың күшті қолдауы себеп болды, екі жылдық үгіт-насихат барысында заңдық және қаржылық қиындықтар жеңіліп, мақсатқа қол жеткізілді. Оуэн Джонсон 1972 жылы өзінің американдық жергілікті халықтарға тиесілі артефакттар жинағын паркке сыйға тартты. Олар парк кіреберісіндегі Оуэн Джонсон атындағы аңтартау орталығында сақталады, зерттеу жұмыстары үшін қолжетімді, бірақ қазіргі уақытта көпшілік назарына ұсынылмайды. 1990 жылы парк бұрынғы атаулары біріктіріліп, жаңа ресми атауы – Майр Биг-Айленд мемлекеттік паркі болып бекітілді.
Artifacts, many of them collected by a local amateur archaeologist named Owen Johnson in the mid 1940s, reveal that humans have been living around the area's lakes for 9,000 years. Johnson became an advocate for protecting Big Island as a state park, as did state Senator Helmer Myre, another resident of Albert Lea. At the time Big Island was divided into seventeen privately owned lots, and some of the owners were considering logging their trees. In 1947 a bill backed by Myre easily passed through the Minnesota Legislature which authorized the Department of Conservation to acquire the island. An organization of local supporters raised additional funds to buy out the current owners and develop a picnic ground and trails. While referred to as Big Island State Park, the park did not receive an official name until 1953, when it was formally dubbed Myre State Park to honor the senator, who had died two years previously. In the early 1960s a campground was added, but Big Island was too small to support much visitation. When it was announced that Interstates 90 and 35 would intersect near Albert Lea, a new local organization began pushing for more land to be added to the park. An additional area of on the mainland was authorized in 1963. In 1974 a real estate company acquired for development a tract northeast of the park, which included lakeshore and the esker. Again strong local support was the driving force in adding this land to the park, overcoming legal and financial constraints over a two year advocacy. Owen Johnson donated his collection of Native American surface artifacts to the park in 1972. They are housed in the Owen Johnson Interpretive Center at the park entrance, where they are available for research but are not currently on public display. In 1990 the park's previous names were combined into the new official moniker, Myre Big Island State Park.