Кіріспе

Миннеопа мемлекеттік паркі – АҚШ-тың Миннесота штатындағы мемлекеттік парк. Ол 1905 жылы Оңтүстік Миннесотаның ірі сарқырамасы – Миннеопа сарқырамасын сақтау мақсатымен құрылды және 1960 жылдары Миннеопа өзенінің төменгі ағысын және кең далалық аумақты қамту үшін кеңейтілді. Миннеопа – Итаска және Интерстейт парктерінен кейін Миннесота штатының үшінші ескі мемлекеттік паркі. Парктің екі нысаны Ұлттық тарихи орындар тізіміне енген: 1862 жылғы Сеппман диірмені және 1930 жылдардың соңында Жұмыс прогресі басқармасы салған жеті рустикалық стильдегі құрылыстардан тұратын аудан. Парк негізінен Миннесота өзенінің оңтүстік жағында, Манкато қаласынан батысқа қарай 5 шақырым жерде орналасқан. 2015 жылы штат америкалық бизондарды паркке қайта қоныстандырып, оларды қоршалған аумаққа орналастырды, мұнда келушілер өз көліктерімен жүре алады.

География

Миннеопа мемлекеттік паркі жолдар, теміржолдар және жеке меншіктерден тұратын дәліз арқылы екі ерекше бөлімге бөлінген. Бастапқы бөлімінде сарқырамалар мен рустикалық стильдегі құрылыстар орналасқан. 1969 жылы қосылған солтүстік бөлімі Миннесота өзені бойымен созылып, кемпинг пен Сеппманн диірменін қамтиды. Бөлімдер бір-бірімен байланысты, аудандық жолмен бір бөлімнен екіншісіне өтуге болады. Миннеопа өзені Көк Жер округінің және Браун округінің шағын бөлігінен бастау алады. Оның 18 шақырымдық ағысы паркіге кірмес бұрын егістік жерлер арқылы өтеді. Өзен сағасынан 4 шақырым жоғары, Миннеопа өзені екі сарқырамадан құлайды. Бұл атау – «Минеиннеопа» сөзінің қысқартылған түрі, дакота тілінен аударғанда «екі рет құлаған су» деген мағынаны білдіреді. Басқа аудармаларда «екі сарқыраманың суы» және «билейтін елік суы» деп аударылған. Төменгі Миннеопа сарқырамасы аймақтағы ең үлкені болып есептеледі, өйткені оның ені 8 метр, ал Миннемишинона сарқырамасының ені 3 метр ғана. Миннесота өзеніне құятын салалар терең мұздық аңғарға түсіп, көптеген сарқырамалардың пайда болуына себеп болды. Аңғар ортаңғы құмтас блоктарымен жабылған, олар төменгі қабаты тозығы жеткенде бөлініп кеткен. Сарқырамалардан шығатын тұрақты жарық аңғар қабырғаларын тік ұстауға көмектеседі. Миннеопа паркі бұрыннан бар даласы, қолайлы инфрақұрылымы, жақын маңдағы тұрғындардың үлкен аудиториясы және зерттеу мүмкіндіктерінен пайда көре алатын жақын академиялық мекемелердің болуына байланысты таңдалды. Алғашқы топта он бір аналық болды, ал 2019 жылы отар 30-ға жетті. Бұқалар генетикалық әртүрлілікті сақтау үшін кезекпен алмастырылады. Жердің ең жоғары сыйымдылығы шамамен 40 жеке тұлғаны құрайды. Олар қоршалған аумақта еркін жүреді. Келушілер мал күзетшілері бар жолмен олардың мекендеу ортасынан өтеді немесе бизондарды қоршаудан тыс жерлерден тамашалайды. Келушілерге қызмет көрсеткен алғашқы кәсіпорын – 1858 жылы сарқыраманың шығысында әдемі ландшафтталған жерде ашылған Миннеиннеопа паркі қонақ үйі. 1862 жылы жергілікті тас қалаушы Луи Сеппман солтүстік-батысқа қарай бір шақырым жердегі төбеде өзінің тас диірменін салуды бастады. Алайда, Америка Азамат соғысы және 1862 жылғы Дакота соғысы бірнеше жылға саяхатты шектеді. Миннеиннеопа паркі қонақ үйі 1870 жылы жабылып, 1906 жылы өртенгенге дейін ауылдық үй және содан кейін сүт фермасы ретінде пайдаланылды. Боб пен Джим Янгер Нортфилд шабуылынан ауыр жарақат алған, ал топ бөлініп кетуге келісті. Сол түні Франк пен Джесси Джеймс ұрланған аттарға мініп қашып құтылуға үлкерді, оларға оқ атылды. Бұл Джеймс-Янгер тобының он жылдық қарақшылықтан кейін соңғы ажырасуы болды. Осы жеті құрылысты қамтитын аудан Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген. Өзенде балық аулауға мүмкіндік бар, әсіресе арналық және жалпақ бас балықтарына. Миннеопа өзенінің сарқырама төменгі жағында да ойын балықтары кездеседі.