Австралияның 200 жылдығы: Бірінші Флоттың келген күні

Кіріспе

Австралияға бірінші флоттың келгенінің 200 жылдығы 1988 жылы тойланды. Бұл 1788 жылы Сиднейге британдық сотталғандарды тасыған бірінші флоттың келгеніне 200 жыл толуын белгіледі.

Тарих

Екі жүз жылдық мерейтой капитан Артур Филипптің 1788 жылы 11 кемемен Сидней портына келгенін және Сидней қаласының мен Жаңа Оңтүстік Уэльс колониясының негізін қалауын белгіледі. 1988 жыл Австралияның негізін қалаудың екі жүз жылдығы ретінде танылды.

Мұралық жолдар

Мемлекеттік үкіметтермен ынтымақтаса, әр штат бойынша Мұра жолдарының дамуымен бірге, Ұлттық / Штаттық екі жүз жылдық еске алу бағдарламасы құрылды.

Басқа іс-шаралар

Австралия күні Сидней портында Бірінші флоттың келуі қайта жандандырылды. Хоук үкіметі Бірінші флотты қайта жандандыруды қаржыландырудан бас тартты, себебі бұл аборигендерді ренжітуі мүмкін деп санады. Сиднейдегі 2GB радиостанциясы бұл мәселеге араласып, қайта жандандыруды жалғастыру үшін қаржы жинау науқаны ұйымдастырды. Үкімет оның орнына Австралияның шығыс жағалауымен жүзіп, сол күні Сидней портына кірген үлкен кемелердің көрмесін қаржылады, бұл абориген қауымдылығы үшін қабылдауға ыңғайлырақ болды. Австралияның гүлдік белгісі ретінде "Алтын акация" (Golden Wattle Acacia pycnantha) ресми түрде жарияланды. Газетке генерал-губернатор сэр Ниниан Стивен 1988 жылдың 19 тамызында қол қойды. 1988 жылдың 1 қыркүйегінде Австралия Ұлттық ботаникалық бағында салтанатты шара өтті. Ішкі істер министрі Роберт Рэй ресми мәлімдеме жасады, ал премьер-министрдің жұбайы Хазел Хоук алтын акация отырғызды. 1988 жыл Екі жүз жылдық Ұлттық жол сияқты көптеген бірегей даму жобаларының аяқталуымен де ерекшеленді, және сол жылдың 9 мамырында королева Елизавета II Канберрадағы Жаңа Парламент үйін ашты. Бұған қоса, заманауи Дарлинг Харбор және Сидней футбол стадионы да аяқталып, ашылды. Бұл кезеңде Австралияның маңызды өнер туындыларының бірі – аборигендерге арналған ескерткіш құрылды, ол еуропалықтардың келуі салдарынан қаза болған аборигендердің құрметіне арналған. Басқа шаралардың ішінде Австралия бойынша от жаққан Екі жүз жылдық маяктар да болды. Сондай-ақ, сол жылы Канберрада Австралияның түкпір-түкпірінен келген мотоциклшілердің қатысуымен мерекелік шара өтті. Бірақ барлық шаралар сәтті өткен жоқ, апатты "Австралияны айналып өту" яхта жарысы бірнеше адамның өмірін қиып, сот процесіне себеп болды. Джон Беллдің режиссерлігімен, тарихшы Маннинг Кларктың өміріне негізделген "Маннинг Кларктың Австралия тарихы" атты жаңа музыкалық қойылым қаңтарда Мельбурндағы Принцесс театрында ашылды, бірақ нашар сын-пикирлер мен көрерменнің аздығынан ақпан айының соңына дейін жабылды. Австралиялық жолдарды жақсарту бағдарламасы арқылы Австралия жолдарына елеулі жақсартулар енгізілді. Австралия армиясы маусым айында Тату полкін құрды, ол армияның 1-ші бригадасының бөлімшелерінен – 3 RAR, 5/7 RAR, 2 Cav Regt, 8/12 Medium Regiment және басқалардан тұрды. Ол "Армия Tattoo 88" деп аталды және Сидней, Брисбен, Таунсвилл, Дарвин, Перт, Аделаида, Хобарт, Мельбурн және Канберра қалаларында гастрольдік сапармен болды (бірақ ауа райының нашарлығына байланысты кейбір шаралар тоқтатылды). Сондай-ақ, Ұлыбритания, АҚШ, Канада, Папуа Жаңа Гвинея және Жаңа Зеландияның әскери оркестрлері де қатысты. Тақырыбы – Австралияның 200 жылдық әскери тарихы.

On Australia Day, Sydney Harbour hosted a re enactment of the arrival of the First Fleet. The Hawke government refused to fund the First Fleet re enactment, because it believed this might offend Indigenous Australians. Radio 2GB in Sydney stepped in and held a fund raising appeal to keep the re enactment on track. The government instead funded a rival display of Tall Ships which sailed up Australia's east coast and entered Sydney Harbour on the day, and it was felt that this was more acceptable to the Indigenous community. Australia's floral emblem was officially declared to be the Golden Wattle Acacia pycnantha. The Gazettal was signed by the Governor General, Sir Ninian Stephen, on 19 August 1988. A ceremony was held on 1 September 1988 at the Australian National Botanic Gardens. The Minister for Home Affairs, Robert Ray, made the formal announcement and the Prime Minister's wife, Mrs Hazel Hawke, planted a Golden Wattle. 1988 was also marked by the completion of many unique development projects such as the Bicentennial National Trail and on 9 May of that year, Queen Elizabeth II opened the New Parliament House in Canberra. As well as this, the modern Darling Harbour precinct was completed and opened, as was the modern Sydney Football Stadium. It was also marked by the creation of one of Australia's most significant art works, the Aboriginal Memorial, which commemorated those Indigenous Australians who died as a result of European settlement. Other events included the Bicentennial Beacons, a series of bonfires lit around Australia. A celebration featuring motor cycle riders from around Australia was also held in Canberra during the year. Not all events went well with the disastrous Round Australia Yacht Race claiming several lives and being the subject of legal action. A new musical Manning Clark's History of Australia, directed by John Bell, that was loosely based on the life of historian Manning Clark opened in January at Princess Theatre (Melbourne) to coincide with the Bicentenary, but facing poor reviews and concomitant lack of attendance, closed before the end of February. Significant improvements to Australian roads were made through the Australian Bicentennial Road Development Program. The Australian Army formed the Tattoo Regiment in June that was made up of sub units from the Army's 1st Brigade, including 3 RAR, 5/7 RAR, 2 Cav Regt, 8/12 Medium Regiment and others. It was named Army Tattoo 88 and toured Sydney, Brisbane, Townsville, Darwin, Perth, Adelaide, Hobart, Melbourne and Canberra (although cancelled due to weather). It also had military bands the UK, US, Canada, PNG and New Zealand. The theme was the 200 years of military history in Australia

Наразылықтар

Бұл оқиға австралиялық ұлттық ерекшелік, аборигендердің құқықтары, тарихи тұжырымдама және көпмәдениеттілік тақырыбында пікірталас тудырды. Бұл шара кеңінен даулы деп есептелді. Іс-шараны жоспарлау кезінде ұлттық ерекшелік пен тарихи тұжырымдама мәселелері көтерілді. Бір топ адам отарлауды жауапкершілік ретінде есте сақтауды қаласа, енді бірі тарихи қайта жаңғыртуларға назар аударуды жөн санады. Австралиядағы Біріккен шіркеу аборигендердің құқықтары мойындалмаса, адамдар осы шараны бойкоттауын қалады. Австралия Англикан шіркеуінің епископы Джордж Хирн осы мерекелерді аборигендердің 40 мың жылдық өмірі мен мәдениетін ескермегендігі үшін "тарихи абсурд" деп сипаттады. Ресми ұран "Бірге өмір сүру" болды, ол көпмәдениеттілік тақырыбын баса көрсетті. Бұрынғы премьер-министр Малкольм Фрейзер ұранды "Австралиялық жетістік" деп өзгертуге араласты, осылайша оны мерекелікке бейімдеуді көздеді. Боб Хоук кейіннен бастапқы ұранды қалпына келтірді. Елдің оңшылдарынан күшті қарсылық болды. Қоғамдық істер институты дәстүрдің азшылықты ынау үшін құрбандыққа шалынғанын айтты. Тарихшы Джеффри Блейни екі жүз жылдық мерейтойдың мақсаты – британдықтарды Австралия тарихынан шығарып тастау екенін мәлімдеді. 1988 жылдың 26 қаңтарында 40 мыңнан астам адам, оның ішінде елдің түкпір-түкпірінен келген аборигендер, 1970 жылдар басындағы Вьетнамға қарсы демонстрациялардан бері Сиднейде өткен ең ірі шеруге қатысты. Шерушілер Сидней көшелерімен жер құқығын талап ету үшін жүрді. Шеру Хайд-паркте аяқталды, онда бірнеше көрнекті аборигендердің көшбасшылары мен белсенділері сөз сөйледі, олардың ішінде Гари Фоули болды. "Әділет, бостандық және үміт үшін ұзақ науқан" немесе жай ғана "Әділет, бостандық және үміт үшін науқан" деп аталған бұл науқанды ұйымдастырушылардың бірі Линда Берни болды. Лиалл Мунро кіші де наразылыққа қатысты. Бұл шеру 2013 жылғы "Desperate Measures" деректік телесериалының бір бөлімінде көрсетілді. Канберраны қоса алғанда, басқа қалалар мен елді мекендерде де демонстрациялар өтті. Бұл екі жүз жылдық мерейтойға дейін басталған кең ауқымды бойкот қозғалысының бір бөлігі болды.

The event triggered debate on Australian national identity, Indigenous rights, historical interpretation and multiculturalism. The event was widely viewed as controversial. Planning for the event raised issues of national identity and historical interpretation. Some wanted to remember the colonisation as an invasion, while others wanted it to focus on historical re enactments. The Uniting Church in Australia wanted people to boycott the event unless Aboriginal rights were recognised. Anglican Church of Australia bishop George Hearn described the celebrations as an "historical absurdity" for its ignorance of 40,000 years of Aboriginal life and culture. The official slogan was "Living Together" which emphasised the theme of multi culturism. Former Prime Minister Malcolm Fraser had intervened to change the motto to "The Australian Achievement" in order to be more celebratory. Bob Hawke later restored the original motto. The response from the right wing in the country was loud. The Institute of Public Affairs suggested that tradition had been sacrificed to appease a minority. The historian Geoffrey Blainey claimed the Bicentenary was attempting to re write the British out of the history of Australia. On 26 January 1988, more than 40,000 people, including Indigenous Australians from across the country, staged the largest march in Sydney since the early 1970s Vietnam Moratorium demonstrations. The protesters marched through Sydney chanting for land rights. The march ended at Hyde Park, where several prominent Aboriginal leaders and activists spoke, among them Gary Foley. Dubbed the Long March for Justice, Freedom and Hope, or just March for Justice, Freedom and Hope, Linda Burney was one of the organisers.) Lyall Munro Jnr also participated in the protests. The march was featured in an episode of the 2013 documentary TV series, Desperate Measures. Demonstrations were also held in other cities and towns, including Canberra. This was part of a wider Bicentennial Boycott movement, which started in the lead up to the Bicentennial.