Кіріспе
Неміс кино продюсері Вольф К. Хартвиг (8 қыркүйек 1919, Дюссельдорф, Германия – 18 желтоқсан 2017, Париж, Франция) кейде Вольфганг К. Хартвиг және Вольфганг Хартвиг деп те аталады, ол пайдалану жанрындағы фильмдерді шығарумен айналысқан неміс кино продюсері.
Wolf C. Hartwig (8 September 1919, Düsseldorf, Germany – 18 December 2017, Paris, France) sometimes credited as Wolfgang C. Hartwig and Wolfgang Hartwig, was a German film producer working in exploitation genres.
Мансап
Фильмдерді таратушы ретінде жұмыс істегеннен кейін Хартвигтің продюсер ретіндегі тұңғыш фильмі сол кездегі даулы деректі фильм – «Bis fünf nach zwölf – Adolf Hitler und das 3. Reich» (1953) болды. Хартвиг танымал жарнаманың құнын сезініп, өзінің «Rapid Film» кинокомпаниясы үшін «Sittenfilme» немесе «вице-фильмдер» деп аталатын эксплоатациялық фильмдер сериясын жасауға кірісті. 1957 жылдан 1962 жылға дейінгі оның алғашқы 15 фильмі экономикалық тұрғыдан түпнұсқа сценарийлерге негізделген және ірі дистрибьюторды пайдаланбады. Хартвиг 1962 жылы «Гонконгтың ыстық порты» фильмімен мансабының келесі кезеңін бастады. Хартвиг үшін Таяу Шығыс және Азия елдерінде түсіру арзан ғана емес, сонымен қатар оның фильмдері Еуропаның басқа елдерінен халықаралық бірлескен өндіріс қаржысын алды. Оның фильмдерін Германияның екі ірі кинокомпаниясы – «Gloria Film» және «Constantin Film» көрсетті. Олар Хартвигтің шытырман оқиғаларға, Eurospy фильмдеріне және соғыстан бұрынғы танымал неміс авторларының туындыларына, мысалы, соғыстан кейін қайта басылған «Rolf Torring» кейіпкерінің оқиғаларына негізделген фильмдерге қызығушылық танытты, сондай-ақ Фридрих Герстэкердің шығармалары негізінде түсірілген вестерн фильмдеріне де ынта білдірді. 1960 жылдардың соңында Хартвиг «Schulmädchen Report» фильмдері сияқты секс-фильмдерге көшті, ол «Sex report» жанрының бастауы болды. 1977 жылы Хартвиг Германияның көзқарасынан Югославияда түсірілген, жоғары бюджетті Екінші дүниежүзілік соғыс фильмін түсіруге шешім қабылдады және «Темірдің айқасы» фильмін режиссерлеу үшін Сэм Пекинпаны шақырды. Фильмнің жалғасы – Эндрю В. МакЛаглен режиссерлік еткен «Breakthrough» (1979) болды. Оның соңғы фильмі – Эдуард Молинароның «Palace» фильмі. 1960 жылдары ол бірнеше фильмінде ойнаған актриса Дороти Паркерге үйленді.