Тарих

XK120 1948 жылы Лондон автосалонында ашық екі орындық немесе (АҚШ) роудстер түрінде, Jaguar бас инженеры Уильям Хайнс жобалаған жаңа Jaguar XK қозғалтқышын сынау және көрсету үшін іске қосылды. Көрмеге қойылған автомобиль – бірінші прототип, шасси нөмірі 660001. Ол серийдік өндірістегі машиналарға өте ұқсас болды, бірақ оның алдыңғы әйнегінің тік сыртқы тіректері серийдік үлгіде қисық болды. Бұл спорттық автомобиль сенсация тудырды, соның нәтижесінде Jaguar компаниясының негізін қалаушы және төрағасы Уильям Лайонс оны өндіріске шығаруға келісім берді. 1948 жылдан бастап, алғашқы 242 автомобиль алюминий панельдері бар ағаш каркасты 2 орындық ашық кузовпен жасалды. 1950 жылдың басында өндіріс 1 cwt немесе одан да ауыр, толығымен болаттан жасалған кузовға көшті. Модель атауындағы "120" саны алюминийден жасалған машинаның 120 миль/сағ (193 км/сағ) максималды жылдамдығын білдіреді (жел әйнегі алынғанда жылдамдық жоғарылайды), сол кезде ол әлемдегі ең жылдам серийдік автомобиль болды. 1949 жылы алғашқы серийдік машина, шасси нөмірі 670003, Кларк Гейблге тапсырылды. XK120 үш түрлі кузовпен шығарылды, барлығы екі орындық және сол (LHD) немесе оң жақтан басқару (RHD) нұсқаларында қол жетімді болды: АҚШ нарығында роудстер (OTS) деп сипатталатын ашық 2 орындық; 1951 жылдан бастап тұрақты төбелі купе (FHC); және 1953 жылдан бастап төбесі шешілетін купе (DHC). Кейбір арнайы жабдықталған роудстерлер мен тұрақты төбелі купелер 1948 және 1949 жылдар аралығында энтузиастер үшін алғашқы өндіріс сериясы ретінде шығарылды, олардың шасси нөмірі алдынан "S" әрпі қойылды. Ұлыбритания нарығына арналған, кіші қозғалтқышы (2 литрлік 4 цилиндрлік) бар және XK100 деп аталған нұсқа өндіріске түспей тоқтатылды. 1949 жылдың 30 мамырында Бельгиядағы Остенд-Жаббеке автожолында, Бельгия Корольдік Автомобиль Клубының ресми өкілдері тіркеген XK120 прототипі жел әйнегінің орнына бір ғана кішкентай аэро экран және каталогтағы басқа беріліс қатынасымен 132,6 миль/сағ (213,4 км/сағ) орташа жылдамдыққа жетті, ал жолаушы жағындағы тонно қақпағы орнатылғанда 135 миль/сағ (217,3 км/сағ) жылдамдық көрсетті. 1950 және 1951 жылдары Франциядағы Линас Монтлери автодромында, иісті жолмен айналасы бар трассада, ашық XK120 машиналары 24 сағат ішінде 100 миль/сағ (160,9 км/сағ) орташа жылдамдықпен, ал бір сағат ішінде 130 миль/сағ (209,2 км/сағ) орташа жылдамдықпен жүрді. 1952 жылы тұрақты төбелі купе жылдамдық және қашықтық бойынша көптеген әлемдік рекордтарды жасады, бір апта бойы орташа жылдамдығы 100 миль/сағ (160,9 км/сағ) құрады. XK120 жарыстар мен раллилерде де үлкен жетістіктерге қол жеткізді.

Құрылыс

Алғашқы 242 XK120 машинасы 1948 жылдың соңы мен 1950 жылдың басында қолмен, күл тірегінде алюминийден жасалған корпуспен құрастырылды. Сұранысты қанағаттандыру үшін, 1950 жылдан бастап барлық келесі XK120 машиналары престелген болат корпуспен жаппай өндірілді. Алюминий есіктер, капот және багаж бөлімінің қақпағы сақталды. DHC және FHC нұсқалары, ашық машиналарға қарағанда жайлырақ жабдықталған, панельде және есіктерде терезелерді көтеру және ағаш қаптамалары болды. XK120 машинасының болат шассисі Jaguar Mark V машинасынан көшірілген, көптеген бірдей бөлшектер қолданылды. Екі жоғарғы валға ие 3.4 литрлік, тік 6 цилиндрлі XK қозғалтқышы сол кездегі жаппай өндірілетін қозғалтқыштардың ішінде өте жетілген болып саналды, жоғары температураға төзімді, жоғары беріктігі бар алюминий қорытпасынан жасалған цилиндр басы, жарты шар тәрізді жану камералары, көлбеу клапандар және екі карбюраторлы SU жүйесімен жабдықталған. 80 октанды отынды пайдаланғанда стандартты 8:1 сығылу қатынасымен, Уильям Хейнстің жасаған негізгі XK қозғалтқышының дизайны кейіннен 3.8 және 4.2 литрлік нұсқаларға өңделді және 1992 жылға дейін сақталды. XK120 машиналарының барлығында Heynes жасаған тәуелсіз торсионды алдыңғы серіппе, артқы жағында жартылай эллипстік жапырақты серіппелер, қайта айналмалы шарлы руль, телескопиялық реттелетін руль бағанасы және 12 дюймдік барабанды тежегіштер орнатылған. Кейбір машиналарында тежегіштердің тиімділігін арттыру үшін Alfin (алюминий қабырғалы) тежегіш барабандары орнатылған. Екі орынды ашық машина ауа райынан қорғану үшін аз мүмкіндік берді. Жеңіл, жиналмалы мата шатыры және алынып тасталатын бүйірлік экрандары орындықтардың артында көрінбейтіндей жиналды. Есіктерде сыртқы тұтқалары болмады, олар ішкі тарту арқылы ашылды, ал ауа райы жабдығы орнатылғанда бүйірлік экрандардағы жапсырма арқылы қол жетімді болды. Аэродинамикалық экрандарды орнату үшін алдыңғы әйнекті алып тастауға болады. Drophead купе (DHC) жұмсақ, қапталған мата шатырына ие болды, ол жиналғанда артқы бөлімге жиналды және терезелері бар төртінші жарығы ашылатын. Екі бөліктен тұратын жалпақ шыны алдыңғы әйнек, корпусқа біріктірілген және бірдей түске боялған болат рамкаға орнатылған. DHC және жабық купедегі (FHC) панельдер мен есіктердің қақпақтары ағашпен қапталған, ал ашық машиналар былғарымен қапталған. Барлық модельдерде артқы дөңгелек аркаларын жабатын, машинаның аэродинамикалық келбетін жақсартатын, алынып тасталатын шпаттар ("Америкада фендер юбкалары" деп те аталады) болды. 1951 жылдан бастап қол жетімді орталық құлыпты сым дөңгелектері бар машиналарда шпаттар алынып тасталды, себебі олар хромдалған, екі құлақты Rudge Whitworth доңғалақтарына жеткіліксіз кеңістік берді. 1953 жылдан бастап хромдалған сым дөңгелектері қосымша опция ретінде ұсынылды. Зауыт стандарты бойынша 6.00 × 16 дюймдік көлденең қабатты шиналар 16 × 5K қатты дөңгелектерге (1951 жылға дейін) орнатылды, ал кейіннен 185VR16 Pirelli Cinturato радиалдық шиналары опция ретінде қол жетімді болды. Сым дөңгелектерден басқа, арнайы жабдықталған (SE) нұсқасының (АҚШ-та Modified нұсқасы деп аталды) жаңартуларына қуаттылығын арттыру, серіппелерді қаттырақ ету және екі құбырлы эгзосты жүйесі кірді.

Қозғалтқыштың ерекшеліктері

+ XK 120 ҚОҢЫРЛАРЫ Модельдік жылдар Сыйымдылығы Конфигурациясы Диаметрі x Ходы Карбюратор Қуаты XK 120 3.4 1948–1954 DOHC Тік 6 Double SU H6 @ 5000 айналымда XK 120 3.4 SE Арнайы жабдықтар үшін (АҚШ-та неофициалды түрде "M" деп аталған, "Modified" деген сөзден) жоғары көтергіш кәмшафттар және екі құбырлы шығару жүйесі 1951 жылдың ортасынан бастап зауыттық опция ретінде ұсынылды. Қызмет туралы хабарлама #95, 1951 жылғы маусымда @ 5300 айналымда XK 120 3.4 агент/дилер немесе иесі өзгерткен (C Type басы және үлкен SU карбюраторлары) Жарысқа арналған бөлшектер агенттер/дилерлер арқылы 1953 жылдан бастап қолжетімді болды. Қызмет туралы хабарлама #95A, 1953 жылғы сәуірде Double SU H8 @ 5750 айналымда XK 120 3.4 агент/дилер немесе иесі жарысқа арналған (C Type басы және Weber карбюраторлары) Карбюраторлар мен коллектор зауыттан жеткізілмеген Double DCO3 40мм Weber

Өнер көрсету

1949 жылы қарашада Motor журналы XK120 автокөлігін сынақтан өткізді. Бұл өндіріске дейінгі автомобиль, шасси нөмірі 660001, HKV 455 тіркеу нөмірімен тіркелген, алғашқы прототип болды. Ол сонымен қатар 1948 жылғы Лондон автосалонының көрмелік үлгісі болды және 1949 жылғы Сильверстоун өндірістік автомобильдер жарысында Принц Бира басқарды. Сынақ кезінде автомобильдің қысылу қатынасы 8:1 болды, аэродинамикалық төменгі панель орнатылған, сондай-ақ капоты мен бүйірлік экрандары орнында болды. Журнал ең жоғары жылдамдықты , 0-ден 10,0 секундта үдеуді және жанармай шығынын көрсетті. Сынақтан өткен автомобильдің құны салықтарды қоса алғанда 1263 фунт стерлингке тең болды. АҚШ нарығы үшін арналған XK120 M 0-ден 8,7 секундта үдеді, спидометр бойынша ең жоғары жылдамдық көрсетілді, бірақ нақты ең жоғары жылдамдық шамамен болды.

1949 жыл

Бірінші жарыста жеңіске жету: 1949 жылғы 30 тамызда Англияның Сильверстон трассасында Daily Express демеушілігімен өткен бір сағаттық өндірістік автомобиль жарысында Лесли Джонсон Jabbeke машинасын тізгіндей, XK120 үшін алғашқы жарыс жеңісін әкелді (бастапқыда айналып келе жатқан Jowett Javelin-мен соқтығысып, Jaguar бесінші орынға түсіп қалды). Хэйнс, көмекші жүргізушісі Питер Кларкпен бірге 12-орында, ал Питер Уайтхед пен Джон Маршалл басқарған Уокердің машинасы 15-орында аяқтады. Targa Florio: Биондеттидің Targa Florio-ға қатысқан алғашқы XK120 көлігі Альберто Аскаридің Ferrari көлігінен кейін екінші орында болды, бірақ біріктіргіш сынып, Jaguar-дың жарысқа қатысуы аяқталды. Mille Miglia: Джонсон, механикі Джон Лиамен бірге Mille Miglia жарысында бесінші орынды иеленді, ал Биондетти мен көмекші жүргізушісі Джина Бронзони сегізінші орынды алды. Өндірістік автомобиль үшін бесінші орын – үлкен жетістік болды, Джонсонның Jaguar-ын тек Фангионың Alfa Romeo және Серафини, Брако және жеңімпаз Марцотоның Ferrari көліктері ғана басып өтті. Бұл Jaguar-дың Mille Miglia-дағы ең жақсы нәтижесі болды; сондай-ақ британдық автомобиль мен жүргізуші жұбының ең жақсы көрсеткіші, мұндай жетістікке 1953 жылы Aston Martin DB3 көлігін тізгіндеген Рег Парнелл ғана қол жеткізді. Silverstone Production Car Race: Жарысқа бес XK120 қатысты, оны Питер Уокер Тони Ролттан басып өтті, ал Джонсон майға түсіп айналып кеткеннен кейін сегізінші орынға көтерілді. Jaguar командалық жүлдені жеңіп алды. Tourist Trophy: XK120 көліктері қатты жаңбыр жауған Дундродта өткен TT жарысында 1–2–3 орындарды иеленді. 21 жасқа толу күні қарсаңында Стерлинг Мосс Том Висдомның көлігін Уайтхед пен Джонсоннан озып, керемет жеңіске жетті, ал Jaguar тағы да командалық жүлдені жеңіп алды. 1954 жылғы 13 маусымда Нью-Джерси штатының Линден әуежайында өткен алғашқы Grand National автокөлік жарысын жеңіп алды. Осы жарыстан кейін шетелдік өндірістің көліктеріне қатысуға тыйым салынды.

1949 жыл

Май айында Jaguar Бельгиядағы Джаббеке мен Аальтер арасындағы жоғары жылдамдықты автожолда баспасөз өкілдеріне XK120 моделін көрсетті. Бұл үшін жол жабылды. Сол жақ рульді, ақ түсті машина, шасси нөмірі 670002 – екінші құрастырылған XK120 болды. Jaguar-дың инженер-конструкторы Уолтер Хассан осыны жүргізуге тиіс болған, бірақ ауруға шалдыққандықтан, Jaguar-дың сынақ жүргізушісі Рон "Сопи" Саттон оны ауыстырды. Капоты мен бүйірлік қорғағыштары орнатылған, сондай-ақ автомобиль астындағы ауа ағыны толық алюминийден жасалған төсеме арқылы жақсартылған Jaguar Бельгия Корольдік Автомобиль Клубымен "ұшу милісі" бойынша сынақтан өтті. Капоты, бүйірлік қорғағыштары мен жел терезесі алынып тасталған, жүргізуші алдына металлдан жасалған ауа бағыттайтын құрылғы орнатылып, жолаушы жағына тонеу жабын бекітілген кезде жылдамдыққа қол жеткізілді. "Автомобильдер туралы анықтамалық" кітабында бұл әлемдегі ең жылдам серийлік автомобиль деп айтылған. 1948-1949 жылдары жасалған "S" сериялы арнайы жабдықталған автомобильдер жақсырақ сығылу коэффициентіне ие болды және 128 миль/сағат жылдамдыққа жете алды.

1950 жыл

24 сағат бойы (жанармай құю және доңғалақ ауыстыру үшін тоқтаулармен қоса): Лесли Джонсон өзінің XK120 JWK 651 көлігін Стирлинг Мосспен Париждің жанындағы Монтлери автодромында бірге жүргізеді, бұл тік бұрылысты жолға ие, дөңгелек трасса. Өндірісте шығарылған автомобильдің 24 сағат ішінде орташа жылдамдығы алғаш рет осы деңгейге жеткен. Жүргізушілерді әр үш сағат сайын алмастырып, "Ягуар" 2579,16 мильді жүріп өтті, ең жылдам айналым .

1951 жыл

Бір сағатта 212 км (131,83 миль) қашықтықты жеңді: Джонсон Монтлеридегі JWK 651 көлігімен жеке жүрді. "Қазіргі (Ұлыбритания) ең жоғары жылдамдық шегінен шамамен екі есе жоғары жылдамдықпен, минутына екі рет 30 градус бұрылысқа түсіп, 40-шы жылдардағы технологияны, жапырақты серіппелі (артқы) серіппе және тар қиылысқан шиналарды қолданып, тізгіндей жүргізу оңай емес еді" - деді Джонсон. Ол көліктің өте жақсы сезілгенін, оны тағы бір апта жүргізуге болатынын айтты, бұл сөз жаңа идеяның тұқымын септі. Бір апта бойы толық газбен жүру.

XK100 дамуы

Екі буралы XK қозғалтқышының 2 литрлік төрт цилиндрлі нұсқасы Ұлыбритания нарығы үшін XK120 машинасының XK100 түрімен жабдықталуы жоспарланған. Модель туралы толық мәліметтер XK машинасына арналған "Алдын ала ерекшеліктері" деген брошюраға енгізілген, бірақ Jaguar басшылары қозғалтқыштан көңілі толмады және жоба өндіріс басталмас бұрын тоқтатылды.