Капитан Джордж Дафф: Трафальгар шайқасындағы қаһарман
George Duff
Капитан Джордж Дафф (1764-1805): британдық теңізші, Трафальгар шайқасында қаза тапқан. Өмірі, әскери жолы, және теңізге деген құштарлығы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік теңіз флоты офицері (шамамен 1764 – 1805)
британдық теңіз офицері
Royal Navy officer (c. 1764 – 1805)
the British naval officer
Капитан Джордж Дафф (шамамен 1 ақпан 1764 – 21 қазан 1805) – американдық Тәуелсіздік соғысы, француз революциялық соғыстары және Наполеон соғыстары кезінде қызмет еткен британдық теңіз офицері. Ол Трафальгар шайқасында артиллериялық оқтан қаза тапты.
Captain George Duff RN (c. 1 February 1764 – 21 October 1805) was a British naval officer during the American War of Independence, the French Revolutionary Wars and the Napoleonic Wars, who was killed by a cannonball at the Battle of Trafalgar.
Ерте өмір
Шотландияның Банф қаласында туған, Банф шериф кеңсесінің қызметкері Джеймс Даффтың (1729–1804) Хелен Скенеге (1734–1764) үйленген ұлы, ол Фифтің екінші және үшінші графтарының туысы (бірнеше буыннан кейінгі туыс) болды. Джордж Дафф бала кезінен-ақ теңізге құмар болған, оннан ерте жасында сауда кемесіне жасырын ілігіп, саяхатқа шыққан. Он үш жасында ол үлкен ағасы, капитан (кейін адмирал) Роберт Даффқа Жерорта теңізінде қосылды және он алты жасында лейтенант болып тағайындалды, бірнеше флот ережелерін бұзғанымен, ағасының оның мансабына деген қызығушылығының арқасында бұл мүмкін болды. Осы жылдары Дафф Атлантиканың екі жағында да он үш рет шайқасқа қатысты, соның ішінде Гибралтарды ұлы қоршау кезінде және 1782 жылы Сент-Сайнс шайқасында болды.
Born at Banff, Scotland, the son of Banff Sheriff Clerk James Duff (1729–1804) by his marriage to Helen Skene 1734–1764, he was a kinsman (first cousin once removed) to the second and third Earls of Fife. George Duff had a passion for the sea from early childhood, stowing away on a merchant ship for a voyage when not yet a teenager. At thirteen he joined his great uncle Captain (later Admiral) Robert Duff in the Mediterranean, and was commissioned lieutenant at sixteen, breaking several fleet regulations but made possible by his uncle's interest in his career. During these years, Duff saw action thirteen times on both sides of the Atlantic, including at the Great Siege of Gibraltar and culminating in the battle of the Saintes in 1782 when he was serving on .
Теңіз мансабы
Осылайша абыройын бекіткен және отбасының мансабына қызығушылығы зор болған Даффтың жолы ашық болды, ол 1790 жылы командир, ал 1793 жылы пост-капитан шенін алды. Бұл кезеңде Теңіз күштерінің дамуына байланысты болған шапшаң өрлеу еді. Осы уақытта ол Эдинбургте балалық шағынан бергі сүйіктісі София Диромға (Александр Диромның қарындасы) үйленді және ұлы Норвич Дафф дүниеге келді (кейіннен өзі де адмирал атанды). Келесі он жылда Дафф бірнеше кемелерге қабілетті басшылық етті, бірақ замандастарының, әсіресе Нельсонның Жерорта теңізіндегілерінің құрметіне ие бола алмады. Дафф – мақтаншыл шотланд және қатаң тәртіпті адам еді. Ол әр апта сайын тазалық парадарын өткізіп, кемелерінде мүмкіндігінше көп шотландтың қызмет етуін қамтамасыз етуге тырысты, бірақ оларды ағылшын әріптестерінен артық бағаламады. Ол сондай-ақ, адал күйеуі болды және әр саяхатында әйеліне ұзақ хаттар жазды. Олар хаттардың өте жеке екенін санап, оларды оқығаннан кейін жойды, сондықтан София жоя алмаған соңғы хаты ғана сақталды. Амиен бейбіт келісімінен кейін Даффқа 1799 жылы француздық "Геркулесін" тұтқындағаннан кейін, капитан Александр Худтың қаза болғаннан кейін Корольдік теңіз күштерінде белгілі болған кеме берілді. Кемені шотландтық тәртібімен тез жабдырып, Дафф оны қазан айының басында Кадис маңындағы флотқа қосылды және мінез-құлқы әртүрлі болғанына қарамастан, бірден Нельсонмен дос болып кетті. Даффтың беделі соншалық болды, Нельсон оған жағалау эскадрильясының басшылығын тапсырды, олардың міндеті – жаудың пайда болуын бақылау еді. Бұл жұмыс жағалауға жақын болғандықтан қауіпті және жағымсыз болды, себебі осы жердегі кемелер жаудың шабуылына ұшырауы мүмкін және жау қашса, сәтсіздікке ұшырауы ықтимал еді. Алайда, Дафф бұл жұмысты өте жақсы атқарды және 21 қазанда жау Кадистен шығып, теңізге бет алғанын хабарлады.
With a reputation thus secured and plenty of family interest in his career, Duff had little difficulty progressing, being promoted to commander in 1790 and then Post Captain in 1793, a meteoric rise resulting from the growth of the Navy in the buildup to war during this period. It was at this time that he married his childhood sweetheart, Sophia Dirom (sister of Alexander Dirom) in Edinburgh, and that his son Norwich Duff (later to become an admiral in his own right) was born. In the next ten years, Duff commanded , and all very capably, but without winning the acclaim of some of his contemporaries, particularly those in the Mediterranean under Nelson. Duff was a proud Scotsman as well as a strict disciplinarian. He enforced cleanliness parades every week, and made every effort to make sure that as many Scots as possible served on his ships, although he never gave them preferential treatment over their English comrades. He was also a devoted husband and wrote lengthy letters to his wife during every journey. He and his wife felt that the letters were so personal that they destroyed them after reading, and so the only survivor is his final letter home, which Sophia reportedly was unable to destroy. Following the Peace of Amiens, Duff was given , something of a celebrity ship in the Royal Navy following her capture of the French Hercule in 1799 in which her captain Alexander Hood was killed. Rapidly moulding the ship with his own brand of Scottish discipline, Duff took her to join the fleet off Cádiz at the beginning of October and instantly became friends with Nelson, despite their vastly different characters. Such was Duff's reputation, that Nelson entrusted him with the command of the inshore squadron, which watched the harbour entrance for an enemy appearance. The job was dangerous due to the proximity of the shore, and unpleasant because ships stationed at this point were exposed to the enemy and the threat of failure if the enemy were able to escape. Duff handled the job excellently however, and on 21 October reported that the enemy had left Cadiz and were heading out to sea.
Трафалгар
Соғыс басталғанда Марс тікелей артта орналасты. Нельсон оған Коллингвудтың флагманынан озуға тырысуды бұйырды. Алайда Коллингвудтың үстемдігі болды, өйткені "Royal Sovereigns" кемесі шайқасқа түсу алдында жаңадан мыспен қапталған еді, сондықтан "Марс" жаудың қатарына енген екінші кеме болды. Бұл жақындау, нашар жел салдарынан қадаммен жүру жылдамдығымен өтті, осы уақытта Дафф әйеліне соңғы хат жазып, оны Марста мичман қызметін атқарып жүрген он үш жасар ұлы Норвичке тапсырды:
When the battle began, Mars was stationed directly astern of and was ordered by Nelson to attempt to overtake this, Collingwood's flagship, if he was able. Collingwood, however, had the advantage, with the Royal Sovereigns hull having been freshly re coppered before action, so the Mars was the second ship to enter the enemy lines. During this approach, which due to poor wind had been conducted at walking speed, Duff was able to write a final note home to his wife, which he entrusted to his thirteen year old son Norwich, who was serving as a midshipman on Mars:
"Қымбатты София, біз Біріккен флотпен шайқасқа кірісіп жатырмыз деп хабарлауға ғана уақытым бар. Құдайға сеніп, үміттенемін, бәріміз де лайықты түрде өзін ұстаймыз және мен әлі де сүйікті әйелім мен балаларымды құшақтап алу бақытына ие боламын. Норвич толық аман және көңілі жақсы. Алайда мен оны биік палубадан төмен түсіруге бұйрық бердім. Әрқашан сіздікі, шын жүректен, Джордж."
Dearest Sophia, I have just time to tell you we are going into Action with the Combined Fleet. I hope and trust in God that we shall all behave as becomes us, and that I may yet have the happiness of taking my beloved wife and children in my arms. Norwich is quite well and happy. I have, however, ordered him off the quarter deck. Yours ever, and most truly, George
Өлім
Дэфф шайқастың басындағы бірнеше атыстан артық көре алмады, себебі Марс француздардың Фугу және Плутон кемелерімен шайқасқанда, Фугудан атылған ядро төртінші палубаны жарып, капитан Дэффтің мойнына тиіп, оның басын толығымен айырды. Бірақ экипаж қайғырмады, олар бассыз денесін палубада алып жүріп, капитанының құрметіне үш рет шу жасады, содан кейін оны құлаған жеріне қойып, Одақ туымен жапты. Марс кемесінің басқаруы бірінші лейтенант Уильям Хеннаға жүктелді, ол өте жақсы қызмет етті және сыйлық ретінде шенді жоғарылатты.
Duff did not see more than the few opening shots of the battle, for as Mars engaged the French Fougueux and Pluton, a cannonball from Fougueux raked the quarterdeck and struck Captain Duff at the base of the neck, severing his head completely. The crew were undismayed however, carrying the headless corpse around the deck and giving three cheers in memory of their captain, before replacing him where he fell and covering him with a Union Flag. Command of the Mars devolved on the first lieutenant, William Hennah, who performed a good service and was promoted as a reward.
Жерлеу және ескерткіш
Соғыстан кейін Дафф кемедегі серіктерімен бірге теңізде жерленді, олардың 28-і қаза тауып, 69-ы жарақат алды. Коллингвуд пен жас Норвич Дафф екеуі де София Даффқа көңіл айту хаттарын жазды, ал капитан Даффты Нельсон мен Джон Кукпен бірге шайқастың ресми баяндамасында құрметпен еске алды. Ллойдтың патриоттық қоры Софияға құрмет көрсетіп, ақшалай көмек берді. Норвич теңіз күштерінде қызметін жалғастырып, көп жылдардан кейін адмирал шындығына зейнетке шықты. Джон Бэкон жасаған үлкен мәрмәр ескерткіште: "Қазанның 21-і күні қаза тапқан капитан Джордж Даффтың есіміне қоғамдық қаражат есебінен орнатылды. "Трафалгар шайқасында "Марс" кемесінің командирі, өмірінің қырық екінші және қызмет еткен жиырма тоғызыншы жылында" деген жазу бар. Бұл ескерткіш Сент-Пол соборында, Нельсонның мазарының жанында, оңтүстік қабырғаға орнатылды және оны әлі де көруге болады. Джордж, оның қарындасы Энн (Фотэрингхэм туған) және Норвичтің бәрі сэр Генри Рейбернның суреттерінде бейнеленген.
Following the battle, Duff was buried at sea with his shipmates, 28 of whom had been killed and 69 wounded in the fight. Both Collingwood and young Norwich Duff wrote letters of consolation to Sophia Duff, and Captain Duff was mentioned with honour alongside Nelson and John Cooke in the official report of the battle. Lloyd's Patriotic Fund granted Sophia honours and money. Norwich remained in the Navy, retiring many years later as an admiral. A large marble monument by John Bacon with the inscription "Erected at the Public Expense to the memory of Captain George Duff who was killed the XXIst of Octr MDCCCV. commanding the Mars in the battle of Trafalgar in the forty second year of his age and the twenty ninth of his service." was raised in St Paul's Cathedral on the wall on the south side of a passage, next to Nelson's tomb, where it can still be seen. George, his mother in law Anne (née Fotheringham) and Norwich were all painted by Sir Henry Raeburn.
Атаулар ауыстырылуы
Корольдік теңіз күштері екі кемені Даффтың құрметіне атады. Біріншісі, 1942-1943 жылдары АҚШ-та салынған "Капитан" класындағы фрегат, HMS Duff (BDE 20) болып тіркелді, бірақ кейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде "LeHardy" эскортты эсминеці ретінде қызмет етті. Екіншісі – 1943-1944 жылдары қызмет атқарған "Капитан" класындағы фрегат.
The Royal Navy has named two ships after Duff. The first, a Captain class frigate constructed in the United States in 1942 1943 as HMS Duff (BDE 20), was retained by the United States Navy as the destroyer escort LeHardy. The second was the Captain class frigate , which served from 1943 to 1944.