Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австриялық классикалық ғалым (1925–2011)
Austrian classical scholar (1925–2011)
Эрнст Бадиан (8 тамыз 1925 – 1 ақпан 2011) – Австрияда туған классикалық ғалым, 1971 жылдан 1998 жылға дейін Гарвард университетінде профессор қызметін атқарған.
Ernst Badian (8 August 1925 – 1 February 2011) was an Austrian born classical scholar who served as a professor at Harvard University from 1971 to 1998.
Ерте өмір және білім
Бадиан 1925 жылы Венада дүниеге келді және 1938 жылы отбасымен бірге нацистерден қашып Жаңа Зеландияға көшті. Ол Крайстчерчтегі Кентербери университетінде (бұрынғы Кентербери колледжі) оқыды, онда болашақ әйелі Натли Энн Уимсеттпен танысты. 1945 жылы бакалавр, ал келесі жылы магистр дәрежесін алды. Веллингтонның Виктория университетінде бір жыл сабақ бергеннен кейін Бадиан Оксфорд университетінің колледжіне оқуға түсті, онда Джордж Кокуэллдің басшылығымен оқыды, 1950 жылы Litt Hum бойынша үздік бакалавр, 1954 жылы магистр және 1956 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Сонымен қатар, ол 1962 жылы Жаңа Зеландияның Веллингтондағы Виктория университетінен LittD ғылыми дәрежесін алды.
Badian was born in Vienna in 1925 and in 1938 fled the Nazis with his family to New Zealand. There he attended the University of Canterbury, Christchurch (then Canterbury College), where he met his future wife Nathlie Ann Wimsett. He received a BA in 1945 and an MA the following year. After a year teaching at the Victoria University of Wellington, Badian went to University College, Oxford, where he studied under George Cawkwell, gained a first class BA in Litt Hum in 1950, an MA in 1954 and a DPhil in 1956. In addition, he gained the degree of LittD from New Zealand's Victoria University of Wellington in 1962.
Академиялық мансап
Англияның Шеффилд, Дарем және Лидс университеттерінде, сондай-ақ Нью-Йорк штатының Буффало мемлекеттік университетінде оқытудан кейін, ол 1971 жылы Гарвард университетінің тарих факультетіне тағайындалды және 1973 жылы классика факультетіне қосымша тағайындалды. 1998 жылы Джон Мурс Кэбот атындағы тарих профессоры зейнеткері атанды. Америка Құрама Штаттарында классикалық зерттеулерді белсенді түрде дамытқан Бадиан, "Америкалық ежелгі тарих журналы" (1976), "Ежелгі тарихшылар қауымдастығы" (1974) және "Жаңа Англия ежелгі тарих коллоквиумы" құрылуына мұрын қойды.
After teaching in the universities of Sheffield, Durham, and Leeds in England and at the State University of New York, Buffalo, he was appointed to Harvard's Department of History in 1971 and was cross appointed to the Department of the Classics in 1973. He became John Moors Cabot Professor of History Emeritus in 1998. An active promoter of classical studies in the United States, Badian helped found The American Journal of Ancient History (1976), the Association of Ancient Historians (1974), and the New England Ancient History Colloquium.
Академиялық еңбектер
Бадианның басты қызығушылықтарының бірі – Ұлы Александр еді. Ол оның монографиясын жарияламаса да, Александр мен оның заманына қатысты бірнеше ондаған мақала мен шолу жазды. Оның басты мақсаты Уильям Вудторп Тарнның (1869–1957) ықпалды еңбектеріне қарсы тұру болды. Тарн Александрдың өте идеалистік бейнесін жасады, оны грек өркениетін бүкіл жер бетіне таратушы әдемі мінезді адам ретінде көрсетті, сонымен қатар оның кейбір ерекшеліктерін (маскүнемдігі, екіұрықтылығы немесе қатыгездігі) жоққа шығарды. Бадианның Александр туралы бейнелеуі – аяусыз диктатордың бейнесі еді. 1958 жылы Бадиан Александр туралы алғашқы мақаласын жариялады, онда ол кіріспеде былай деп жазды: «1933 жылдан бері Тарнның Александр-Түс көруші бейнесі осы қайта бағдарланудың құрметін ашық түрде өзіне алды: осы бір көрініс ғылым беттерін мазалады, тіпті философия мен идеялардың жалпы тарихындағы оқулықтар мен анықтамалықтар да – кем дегенде, осы елде – оның сиқырына ұшырады. Шынында, ширек ғасыр – бұл көріністің өмір сүру мерзімі үшін жеткілікті уақыт болуы мүмкін: ол біздің дәстүрімізге ет пен қан сияқты айналу қаупі бар. Осы мақаланың мақсаты – бұл мақсатқа бірден қол жеткізуге үміттенбесек те – сол көрініске соңғы дем беру». Евгений Борзаның айтуынша, осы мақала және сол жылы Александрдың евнухы әрі жақыны Багоас туралы жарияланған тағы бір мақала «Александр туралы зерттеулерде революция жасады», өйткені ол Тарнның македониялық патшаға қатысты талқылауларындағы көптеген қателіктерді көрсетті. Оның көптеген келесі мақалалары Тарнның тұжырымдамаларын жоққа шығарып, оны қатаң сынға алды. Мысалы, 1971 жылғы Агис III туралы мақаласында Бадиан Тарнның «Александрдың қарсыластарына деген әдеттегідей пікірқайшылығынан да артық нәрсеге бой алдырғанын және фактілерді жауапкершіліксіз бұрмалағанын» жазды.
One of Badian's major fields of interest was Alexander the Great. Even though he never published a monography on him, he wrote several dozens of contributions as articles or reviews related to Alexander and his time. His main goal was to counter the influential works of William Woodthorpe Tarn (1869–1957), who made a very idealistic portrait of Alexander, presented as a fine gentleman spreading Greek civilisation over the Earth, while also dismissing some points of his personality (his drunkenness, bisexuality, or cruelty). Badian's depiction of Alexander was more that of a ruthless dictator. In 1958, Badian published his first article on Alexander, in which he bluntly wrote in the introduction: Ever since 1933, Tarn's figure of Alexander the Dreamer has explicitly claimed the credit for this re orientation: the phantom has haunted the pages of scholarship, and even source books and general histories of philosophy and of ideas – at least in this country – have begun to succumb to the spell. Perhaps a quarter of a century is long enough for the life span of a phantom: it is clearly threatening to pass into our tradition as a thing of flesh and blood. It is the aim of this article – an aim in which it can hardly hope to be immediately successful – to lay the ghost. Eugene Borza tells that this paper—and another published the same year on Alexander's eunuch and lover Bagoas—created "a revolution in Alexander studies", as he exposed many flaws in Tarn's treatment of the Macedonian king. Many of his subsequent articles continued to contradict and harshly criticise Tarn's findings. For example, in his 1971's article on Agis III, Badian wrote that Tarn was "blinded by even more than his usual prejudice towards opponents of Alexander, and distort[ed] the actual facts in an all but irresponsible fashion".
Құрметтер
Бадиан 1974 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1999 жылы Австрия оған ғылым және өнерге арналған Құрмет кресімен марапаттады (Österreichische Ehrenkreuz für Wissenschaft und Kunst). Сол жылы Кентербери университеті оған құрметті дәреже берді.
Badian was elected a fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1974. In 1999 Austria awarded him the Cross of Honor for Science and Art (Österreichische Ehrenkreuz für Wissenschaft und Kunst). The same year, the University of Canterbury awarded him an honorary degree.
Жеке өмір және өлім
Бадиан 85 жасында Куинсидегі (Массачусетс штаты) үйінде құлап қайтыс болды. Ол әйелі Натли, ұлдары Хью мен Розмари, сондай-ақ бірнеше немере мен шөберелерін қалдырды.
Badian died at the age of 85 after a fall in his home in Quincy, Massachusetts. He was survived by his widow Nathlie, his children Hugh and Rosemary, and several grandchildren and great grandchildren.
Мұра
Эрнст Бадианның Рим республикасы монеталарының жинағы Ратгерс университетінің кітапханаларының Арнайы жинақтары мен Университет мұрағатында сақталады. 2012 жылы Солтүстік Каролина штатының Чапел-Хилл қаласындағы Ежелгі тарихшылар қауымдастығының мәжілісінде ежелгі тарихшылар Т. Кори Бреннан және Ежи Линдерски Бадиан қолданған тарихи әдістемелерді талқылаған баяндамалар жасады.
The Ernst Badian Collection of Roman Republican Coins is housed by the Special Collections and University Archives of the Rutgers University libraries. At the 2012 meeting of the Association of Ancient Historians in Chapel Hill, North Carolina, ancient historians T. Corey Brennan and Jerzy Linderski delivered papers reflecting on the historical methodologies employed by Badian.