Кіріспе

Американдық медицина зерттеушісі және суретші Харольд Сакстон Берр (18 сәуір 1889 – 17 ақпан 1973) Йель университетінің медицина мектебінде анатомия профессоры және биоэлектрлік құбылыстарды зерттеуші болған.

Ерте өмір

Ол 1889 жылы Массачусетс штатының Лоуэлл қаласында Ханфорд Бёрр мен Клара Сакстон отбасында дүниеге келген. Ол мемлекеттік мектептерде және Спрингфилдтегі (Массачусетс штаты) Техникалық орта мектепте оқыды. 1908 жылы ол Йельдегі Шеффилд ғылыми мектебіне қабылданды және 1911 жылы Ph.B. дәрежесін алды. Бёррдің зерттеулері қатерлі ісік жасушаларын электрлік әдіспен анықтау, эксперименталды эмбриология, нейроанатомия, жүйке жүйесінің регенерациясы және дамуына үлкен үлес қосты. Ол сонымен қатар өзінің саласының тарихы мен әлеуметтануына қатысты бірнеше мақала жазды. Бёррдің "Адамның табиғаты және өмірдің мәні" (1962) атты кітабы материалистік философияға қарсы күрес болды. Кітабында Бёрр әлемде тәртіп пен бірлік бар екенін, ал адамның жаны бар екенін жазды. Оның "Өлместікке жол картасы" атты кітабы, ол ондаған жылдар бойы жүргізген жұмыстарының нәтижесінде жазылған, барлық тірі ағзалардың электродинамикалық өрістері стандартты вольтметрлермен өлшеніп, картаға түсірілуі мүмкін екенін, олар әрбір организмнің дамуын, денсаулығын және көңіл-күйін қалыптастырып, басқаратынын айтты. Ол бұл өрістерді "өмір өрістері" немесе "L өрістері" деп атады. Бёрр L өрісін Ханс Дричтің энтелехиясымен және Ханс Шпеман мен Пол Вайстың морфогенетикалық өрісімен салыстырды. Бёрр L өрісін жасушалық дифференциацияны және тірі организмдердің пішінін түсіндіру үшін пайдаланды. New Straits Times газетінде жарияланған Руби Худың сөзіне сәйкес, "көптеген ғалымдар" Бёррдің теориясын қабылдамады. Бёррдің зерттеулерін Йельде Бёррмен бірге жұмыс істеген дәрігер Леонард Дж. Равиц жалғастырды. Равицтің мәлімдемесіне қарағанда, овуляция, ауру, кесулер мен сырқыраулар L өрісінің көрсеткіштеріне әсер етуі мүмкін.

Жеке өмір

Бёр суретші ретінде су және ландшафттарды салуға құмар болған. Оның ерте туындылары досы Джордж Брюстлдің ықпалын көрсетеді, ал кейінгі суреттері, қазір көбінесе майға емес, пастельмен салынған, пішінінде абстрактілірек болды. Ол 1926 жылдан 1946 жылға дейін Лайм өнер қауымдастығында және 1930 жылдан 1946 жылға дейін Нью-Хейвен бояу және керамика клубында көрмеге қатысты.

Таңдалған жарияланымдар

(1932). Амблистома миындағы көбейіп өсу қарқынының зерттеулерімен ұсынылған дамудың электродинамикалық теориясы. Салыстырмалы неврология журналы 56: 347–371. —; Нортроп, Ф. С. К. (1935). Өмірдің электродинамикалық теориясы. Биологиялық шолу журналы 10: 322–333. —; Лейн, К. Т. (1935). Тірі жүйелердің электрлік қасиеттері. Йель биология және медицина журналы 8: 31–35. —; Лейн, К. Т.; Нимс, Л. Ф. (1936). Биоэлектрлік құбылыстарды өлшеуге арналған вакуумдық микровольтметр. Йель биология және медицина журналы 10: 65–76. —; Ховланд, К. И. (1937). Тауықтың биоэлектрлік потенциалдық градиенттері. Йель биология және медицина журналы 9: 247–258. —; Нортроп, Ф. С. К. (1939). Тірі организмдерде электродинамикалық өрістің бар екенін көрсететін дәлелдер. Ұлттық ғылым академиясының еңбектері 25: 284–288. — (1947). Биологиядағы өріс теориясы. "Ғылыми айлық" 64: 217–225. — Адамның табиғаты және өмірдің мәні. (1962). Томас. — Өлімсіздікке жол картасы. (1972). Невилл Спирман. — Өмірдің өрістері. Біздің Ғаламмен байланысымыз. (1973). Баллантайн кітаптары.