Кіріспе
Гловерс-Харбор
The concomitant demographic changes turned Glovers Harbour into "a predominantly Salvation Army community". In 1997, a proposal was submitted to recognise the coastal area around Leading Tickles and Glovers Harbour as a Marine Protected Area (MPA). On 8 June 2001, the area officially came under consideration to become an MPA when it was identified as an Area of Interest by the minister for the Department of Fisheries and Oceans (DFO). A promontory on the southern shore of Glovers Harbour is known as Glovers Point. Glovers Harbour also gives its name to the Glovers Harbour Formation, a sequence of volcanic rocks of the Wild Bight Group that lie to its west. Other geographical points of interest include an unmarked trail called Rowsell's Trail. that is governed by a committee responsible for the provision of certain services to the community. The chair of the LSD committee is Ida Haggett. It was secured to a tree with a grapnel and rope and died as the tide receded. No parts of the animal were saved and no photographs or exact measurements exist as the specimen was cut up for dog food soon after its discovery; practically all that is known of it comes from a second hand account by Reverend Moses Harvey in a letter to the Boston Traveller dated 30 January 1879, which was reproduced in the works of Yale zoologist Addison Emery Verrill the following year:
<blockquote>On the 2d day of November last, Stephen Sherring, a fisherman residing in Thimble Tickle, not far from the locality where the other devil fish [the "Three Arms specimen"], was cast ashore, was out in a boat with two other men; not far from the shore they observed some bulky object, and, supposing it might be part of a wreck, they rowed toward it, and, to their horror, found themselves close to a huge fish, having large glassy eyes, which was making desperate efforts to escape, and churning the water into foam by the motion of its immense arms and tail. It was aground and the tide was ebbing. From the funnel at the back of its head it was ejecting large volumes of water, this being its method of moving backward, the force of the stream, by the reaction of the surrounding medium, driving it in the required direction. At times the water from the siphon was black as ink. Finding the monster partially disabled, the fishermen plucked up courage and ventured near enough to throw the grapnel of their boat, the sharp flukes of which, having barbed points, sunk into the soft body. To the grapnel they had attached a stout rope which they had carried ashore and tied to a tree, so as to prevent the fish from going out with the tide. It was a happy thought, for the devil fish found himself effectually moored to the shore. His struggles were terrific as he flung his ten arms about in dying agony. The fishermen took care to keep a respectful distance from the long tentacles, which ever and anon darted out like great tongues from the central mass. At length it became exhausted, and as the water receded it expired. The fishermen, alas! knowing no better, proceeded to convert it into dog's meat. It was a splendid specimen—the largest yet taken—the body measuring 20 feet [20 feet (6 m)] from the beak to the extremity of the tail. It was thus exactly double the size of the New York specimen [better known as the "Catalina specimen"], and five feet [5 feet (2 m)] longer than the one taken by [fisherman William] Budgell [the "Three Arms specimen"]. The circumference of the body is not stated, but one of the arms measured 35 feet [35 feet (11 m)]. This must have been a tentacle. George Marsh and Henry Rowsell—the founders of Winter House Cove and Lock's Harbour (Lockesporte), respectively—have also been suggested as participants. ):
The heaviest of all invertebrate animals is the Atlantic giant squid (Architeuthis princeps). The largest specimen ever recorded was one measuring 55 feet [55 feet (17 m)] overall, captured on November 2, 1878, after it had run aground on Thimble Tickle, one of the Thimble Islands off the coast of Connecticut Its eyes were 9 inches [] in diameter. For comparison, the first US edition, titled The Guinness Book of Superlatives and published in 1956, gives more modest maximum dimensions:
The giant squid (Architeuthis) found on the Newfoundland Banks may have a body length of 8 feet [8 feet (2 m)] and measure up to 40 feet [40 feet (12 m)] overall. These measurements closely agree with current understanding of the giant squid's maximum size. However, the reported measurements—particularly the length of the "body [ ] from the beak to the extremity of the tail" (i. e. mantle plus head) at 20 feet (6 m), but also the total length of 55 feet (17 m)—greatly exceed all modern, scientifically verified records, which encompass several hundred specimens. Such lengths are now generally regarded as exaggerations and often attributed to artificial lengthening of the two long feeding tentacles (analogous to stretching elastic bands) or to inadequate measurement methods such as pacing. Over time, various other superlative measurements have been attributed to the specimen, including a mass of or exactly ; or ; near ; less than ; and 2.8 or "more realistic[ally]" 2 tonnes .
Демографиялық өзгерістер Гловерс-Харборды «негізінен Құтқару Армиясы қауымдастығына» айналдырды. 1997 жылы Лединг-Тиклс және Гловерс-Харбор маңындағы жағалау аймағын Теңіз қорғалатын аумағы (ТҚА) ретінде тану туралы ұсыныс енгізілді. 2001 жылдың 8 маусымында аймақ ресми түрде ТҚА болу мүмкіндігін қарастырды, өйткені ол Балық шаруашылығы және мұхиттар департаменті (DFO) министрінің қызығушылық танытқан аймағы ретінде анықталды. Гловерс-Харбордың оңтүстік жағалауындағы мүйіс Гловерс-Пойнт деп аталады. Гловерс-Харбор өзінің атауын Гловерс-Харбор формациясына береді, ол батысында орналасқан Уайлд-Байт тобына жататын жанартаулық тау жыныстарының тізбегі. Басқа географиялық қызығушылықтарға Роуселлдің жолы деп аталатын белгісіз жол кіреді, ол қоғамға белгілі бір қызметтерді ұсынуға жауапты комитет басқарады. LSD комитетінің төрағасы – Ида Хаггет. Ол ағашқа ілмек және арқанмен байланып, толқын суы тартылғанда өлді. Жануардың ешбір бөлігі сақталмады және үлгі табылғаннан кейін көп ұзамай оны иттерге тамақ етіп тіліп тастағандықтан суреттер немесе нақты өлшемдер жоқ; оның туралы барлық ақпарат 1879 жылғы 30 қаңтарда Бостон саяхатшысына жазған пастор Мозес Харвидің екінші қолдан алған хатынан және келесі жылы Йель зоологы Аддисон Эмери Верриллдің еңбектерінде жарияланғаннан алынған: «Өткен қарашаның 2-сі күні Тимбл-Тиклде тұратын балықшы Стивен Шерринг екі адаммен бірге қайықпен теңізге шықты, бұл жерде басқа «шайтан балығы» [«Үш қолды үлгісі»] жағаға шығарылған. Жағадан алыс емес жерде олар үлкен затты байқады және ол кемеден қалған бөлік болуы мүмкін деп ойлап, оған қарай жүзді, және қорқынышпен үлкен, шыны тәрізді көздері бар балыққа тап болды, ол қашуға тырысып, үлкен қолдары мен құйрығымен суды көпіршікке айналдырды. Ол жағаға шығып, толқын суы тартылып бара жатқан еді. Басының артқы жағындағы түтікшеден ол үлкен көлемде суды шығарып, осылайша кері қарай жылдамдық алды, ағынның күші оны қажетті бағытта итерді. Кейде сыпырғыштан шыққан су қара бозғылт болды. Балықшылар жындыны жартылай мүгедек деп тапқаннан кейін, қайықтың ілмегін лақтырып, ұшында тікені бар иілгіш тілшесі жұмсақ денеге сіңіп кетті. Олар ілмекке жағаға алып келген және ағашқа байлаған берік арқанды бекітті, балық толқынмен бірге кетіп қалмауы үшін. Бұл керемет ой болды, өйткені шайтан балық өзін жағалауға сенімді бекігенін сезді. Ол өлім қылықтарында он қолын шауып, қатты қиналды. Балықшылар ұзын шоқтардан сақтанды, олар ортаңғы массадан үлкен тілдер сияқты ара-тұра шығып тұрды. Соңында ол шаршап, су тартылғанда өлді. Өкінішке орай, балықшылар оны ит етіне айналдырды. Бұл керемет үлгі болды – ең ірісі, денесі басынан құйрығының ұшына дейін 6 метрге жетеді. Бұл Нью-Йорк үлгісінен екі есе үлкен және [балықшы Уильям] Буджеллдің ["Үш қолды үлгісінен"] 2 метрге ұзын. Денесінің айналымы айтылмаған, бірақ бір қолы 11 метр болған. Бұл, әрине, шоқ болған. Джордж Марш және Генри Роуселл – Winter House Cove және Lock's Harbour (Lockesporte) негізін қалаушылар қатысушылар ретінде ұсынылған. ): Барлық омыртқасыз жануарлардың ішіндегі ең ауырсы – Атлантикалық алып кальмар (Architeuthis princeps). Ең үлкен үлгісі 1878 жылдың 2 қарашасында, Коннектикут жағалауындағы Тимбл-Айлендтердің біріндегі Тимбл-Тиклде жағаға шығып, ұсталған, оның жалпы ұзындығы 17 метрге жетеді. Оның көздерінің диаметрі 23 сантиметрге жетеді. Салыстыру үшін, 1956 жылы жарық көрген «Гиннестің ең керемет кітабы» атты алғашқы американдық басылымда ең үлкен өлшемдері қарапайым түрде берілген: Ньюфаундленд жағалауында табылған алып кальмардың денесінің ұзындығы 2 метрге жетеді және жалпы ұзындығы 12 метрге дейін жетеді. Бұл өлшемдер қазіргі кездегі алып кальмардың ең үлкен мөлшері туралы түсінікпен сәйкес келеді. Алайда, есептелген өлшемдер, әсіресе «денесінің ұзындығы, құйрығының ұшына дейін» (яғни мантия және бас) 6 метр, сондай-ақ 17 метрлік жалпы ұзындығы, барлық қазіргі заманғы, ғылыми тексерілген деректерді асып түседі, олар бірнеше жүз дананы қамтиды. Мұндай ұзындықтар қазір шамадан тыс деп саналады және көбінесе екі ұзын қоректенуші шоқтарды қолмен ұзартумен (эластикалық ленталарды созумен ұқсас) немесе қадамдау сияқты жеткіліксіз өлшеу әдістерімен байланыстырылады. Уақыт өте келе, үлгіге басқа да түрлі суперлятивтік өлшемдер жатқызылды, соның ішінде массасы немесе дәл; немесе; жақын; кем; және 2,8 немесе «әдеттегідей» 2 тонна.
The concomitant demographic changes turned Glovers Harbour into "a predominantly Salvation Army community". In 1997, a proposal was submitted to recognise the coastal area around Leading Tickles and Glovers Harbour as a Marine Protected Area (MPA). On 8 June 2001, the area officially came under consideration to become an MPA when it was identified as an Area of Interest by the minister for the Department of Fisheries and Oceans (DFO). A promontory on the southern shore of Glovers Harbour is known as Glovers Point. Glovers Harbour also gives its name to the Glovers Harbour Formation, a sequence of volcanic rocks of the Wild Bight Group that lie to its west. Other geographical points of interest include an unmarked trail called Rowsell's Trail. that is governed by a committee responsible for the provision of certain services to the community. The chair of the LSD committee is Ida Haggett. It was secured to a tree with a grapnel and rope and died as the tide receded. No parts of the animal were saved and no photographs or exact measurements exist as the specimen was cut up for dog food soon after its discovery; practically all that is known of it comes from a second hand account by Reverend Moses Harvey in a letter to the Boston Traveller dated 30 January 1879, which was reproduced in the works of Yale zoologist Addison Emery Verrill the following year:
<blockquote>On the 2d day of November last, Stephen Sherring, a fisherman residing in Thimble Tickle, not far from the locality where the other devil fish [the "Three Arms specimen"], was cast ashore, was out in a boat with two other men; not far from the shore they observed some bulky object, and, supposing it might be part of a wreck, they rowed toward it, and, to their horror, found themselves close to a huge fish, having large glassy eyes, which was making desperate efforts to escape, and churning the water into foam by the motion of its immense arms and tail. It was aground and the tide was ebbing. From the funnel at the back of its head it was ejecting large volumes of water, this being its method of moving backward, the force of the stream, by the reaction of the surrounding medium, driving it in the required direction. At times the water from the siphon was black as ink. Finding the monster partially disabled, the fishermen plucked up courage and ventured near enough to throw the grapnel of their boat, the sharp flukes of which, having barbed points, sunk into the soft body. To the grapnel they had attached a stout rope which they had carried ashore and tied to a tree, so as to prevent the fish from going out with the tide. It was a happy thought, for the devil fish found himself effectually moored to the shore. His struggles were terrific as he flung his ten arms about in dying agony. The fishermen took care to keep a respectful distance from the long tentacles, which ever and anon darted out like great tongues from the central mass. At length it became exhausted, and as the water receded it expired. The fishermen, alas! knowing no better, proceeded to convert it into dog's meat. It was a splendid specimen—the largest yet taken—the body measuring 20 feet [20 feet (6 m)] from the beak to the extremity of the tail. It was thus exactly double the size of the New York specimen [better known as the "Catalina specimen"], and five feet [5 feet (2 m)] longer than the one taken by [fisherman William] Budgell [the "Three Arms specimen"]. The circumference of the body is not stated, but one of the arms measured 35 feet [35 feet (11 m)]. This must have been a tentacle. George Marsh and Henry Rowsell—the founders of Winter House Cove and Lock's Harbour (Lockesporte), respectively—have also been suggested as participants. ):
The heaviest of all invertebrate animals is the Atlantic giant squid (Architeuthis princeps). The largest specimen ever recorded was one measuring 55 feet [55 feet (17 m)] overall, captured on November 2, 1878, after it had run aground on Thimble Tickle, one of the Thimble Islands off the coast of Connecticut Its eyes were 9 inches [] in diameter. For comparison, the first US edition, titled The Guinness Book of Superlatives and published in 1956, gives more modest maximum dimensions:
The giant squid (Architeuthis) found on the Newfoundland Banks may have a body length of 8 feet [8 feet (2 m)] and measure up to 40 feet [40 feet (12 m)] overall. These measurements closely agree with current understanding of the giant squid's maximum size. However, the reported measurements—particularly the length of the "body [ ] from the beak to the extremity of the tail" (i. e. mantle plus head) at 20 feet (6 m), but also the total length of 55 feet (17 m)—greatly exceed all modern, scientifically verified records, which encompass several hundred specimens. Such lengths are now generally regarded as exaggerations and often attributed to artificial lengthening of the two long feeding tentacles (analogous to stretching elastic bands) or to inadequate measurement methods such as pacing. Over time, various other superlative measurements have been attributed to the specimen, including a mass of or exactly ; or ; near ; less than ; and 2.8 or "more realistic[ally]" 2 tonnes .
Үлкен кальмардың интерпретациялық орны
Бүгінде шағын мұражай орталығы мен "нақты өлшемдегі" 55 футтық алып кальмар мүсіні – біріктіріліп, "Алып Кальмар Түсіндіру Орталығы" деп аталады – үлгі тұтқынға алынған жерге жақын орналасқан және қауымдастықтың басты туристік тартымдылығы болып табылады. Мүсін 2001 жылы аяқталды. Мүсінді Саскатун қаласынан бейнелеу өнерінің мұғалімі Дон Фолдс жасаған.