Nonantola Abbey – Италиядағы ежелгі бенедикт монастыры. 752 ж. құрылған, қасиетті Сильвестрге арналған, тарихы терең. Modena-Nonantola діоцезінің кафедралық соборы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Nonantola Abbey, Saint Sylvester-ге арналған, бұрынғы бенедиктиндік монастырь және nullius прелатурасы, Италияның Эмилия-Романья аймағында Модена қаласының солтүстік-шығысына қарай шамамен 10 км қашықтықта орналасқан. Аббат шіркеуі базилика ретінде сақталған және Модена-Нонантола диоцезінің қосымша соборы болып табылады.
Nonantola Abbey, dedicated to Saint Sylvester, is a former Benedictine monastery and prelature nullius in the commune of Nonantola, c. 10 km north east of Modena, in the Emilia Romagna region of Italy. The abbey church remains as a basilica and is the co cathedral of the diocese of Modena Nonantola.
Тарих
Аббатхана 752 жылы Святой Анзельм, Фриули герцогы және Ломбард королі Аистульфтің күйеу інісі құрды. Соңғысы жаңа аббатхананы мол қаржымен қамтамасыз етті, осылайша солтүстік Италияның ірі жер иелерінің бірі ретіндегі рөлін қалыптастырды. Папа Стефан II Анзельмді алғашқы абат етіп тағайындады және аббатханаға Киелі Сильвестрдің қасиетті деректерін сыйға берді, нәтижесінде аббатхана S. Silvestro de Nonantula деп аталды. 756 жылы Аистульф қайтыс болғаннан кейін Анзельмді жаңа король Дезидерий Монте-Кассиноға қуғынға жіберді, бірақ ол жеті жылдан кейін Карл Ұлының арқасында қалпына келтірілді. 813 жылы Нонантола аббаты Петр Константинопольге императорлық елші болып тағайындалды. Оның ізбасары Ансфрид 828 жылы осы қызметке ие болды. 883 жылы аббатхана Чарльз Ірі және Папа Маринус I арасындағы келісімдер өткізілетін орын ретінде таңдалды. 900 жылы монастырь мен шіркеуді басып келген венгрлер толығымен қиратты, қашпағандардың барлығы қаза тапты. Жаңадан құрылыс жұмыстары дер кезінде басталды. 11 ғасырға дейін Нонантола императорлық монастырь болып сақталды, ал оның тәртібі императорлардың абат сайлауға араласуынан жиі зардап шекті: Нонантола Еуропаның ең қуатты аббатханаларының бірі болды және оны бақылау императорлар мен папалар үшін маңызды мәселе саналды. Онда танымал скрипторий болды, ал аббат Годешальк 1058 жылы жаңа базилика салдырды. Инвеституралық дау кезінде аббатхана императордың жағына шықты, бірақ 1083 жылы Тоскана графинясы Матильданың ықпалымен папаға бағынуға мәжбүр болды. 1111 жылы ол ашық түрде паптық партияны қолдады. Осы жылы танымал монах Плацид Нонантолалық өзінің «De honore Ecclesiæ» атты еңбегін жазды, бұл Инвеституралық дау кезінде жазылған паптық позицияны қорғауға арналған ең қабілетті және маңызды еңбектердің бірі болды. Монастырьдің құлдырауы 1419 жылға дейін созылды, ол кезде ол мақтаулы абаттардың басқаруына көшті. 1514 жылы аббат Джан Маттео Серторио оны цистерциандықтарға тапсырды, бірақ аббатхана 1768 жылы Папа XIII Клименттің бұйрығымен таратылғанға дейін құлдырауын жалғастырды. Басқа нұсқа бойынша, ол 1783 жылы Франческо Мария д'Эсте аббаттығы кезінде герцог Франческо III д'Эстемен канондардың коллегиялық қорымен алмастырылған болуы мүмкін. Папа VII Пий 1821 жылдың 23 қаңтарында оны монастырь ретінде қайта жаңғыртты, оған бекітілген nullius прелатурасы Модена архиепискобына тиесілі болуы керек, ал 1986 жылы босатылған аумақ Модена-Нонантола диоцезінің құрамына енді. Монастырь 1866 жылы Италия үкіметімен иеленді.
The abbey was founded in 752 by Saint Anselm, Duke of Friuli and brother in law of the Lombard king Aistulf. The latter richly endowed the new abbey, starting its role as one of the main landed proprietors of northern Italy. Pope Stephen II appointed Anselm its first abbot, and presented some relics of Saint Sylvester to the abbey, named in consequence S. Silvestro de Nonantula. After the death of Aistulf in 756, Anselm was banished to Monte Cassino by the new king, Desiderius, but was restored by Charlemagne after seven years. In 813 the abbot Peter of Nonantola was chosen as Imperial ambassador to Constantinople. His successor, Ansfrid, held the same post in 828. In 883 the abbey was chosen as the place of a conference between Charles the Fat and Pope Marinus I. In 900 the monastery and church were completely destroyed by invading Hungarians, and all who had not fled were killed. Reconstruction began almost immediately. Up to the 11th century Nonantola was an imperial monastery, and its discipline often suffered severely on account of imperial interference in the election of abbots: Nonantola was in fact one of the most powerful abbeys of Europe and control over it was considered a major issue by the emperors and popes. It had a famous scriptorium and the abbot Godeschalc had a new basilica built in 1058. At the beginning of the Investiture Conflict it sided with the emperor, until forced to submit to the pope by Matilda of Tuscany in 1083. It finally declared itself openly for the papal party in 1111. In that year the famous monk Placidus of Nonantola wrote his De honore Ecclesiæ, one of the most able and important defences of the papal position that was written during the Investiture Conflict. The decline of the monastery can be dated to 1419, when it came under the jurisdiction of commendatory abbots. In 1514 abbot Gian Matteo Sertorio gave it to the Cistercians, but the abbey continued to decline until it was suppressed by Pope Clement XIII in 1768. Alternatively it may have been replaced by Duke Francesco III d'Este in 1783, during the abbacy of Francesco Maria d'Este, with a collegiate foundation of canons. Pope Pius VII restored it as a monastery on 23 January 1821, with the provision that the prelature nullius attached to it should belong to the Archbishop of Modena, into which the exempt territory was finally absorbed in 1986 to form the Diocese of Modena Nonantola. The monastery itself was appropriated by the Italian government in 1866.
Ғимараттар
Нонантола қалалық әкімдігі қазір сақталған монастырлық ғимараттардың бірінде орналасқан, оның ішінде 11 ғасырға жататын фрескалар табылды. Сондай-ақ, бұл ғимаратта Museo Benedettino Nonantolano e Diocesano di Arte Sacra ("Бенедиктиндік Нонантолан және Діоцезалық қасиетті өнер мұражайы"), сонымен қатар маңызды аббат архивтері мен кітапханасы да орналасқан.
The Town Hall of Nonantola is now accommodated in some of the remaining monastic buildings, in one of which 11th century frescoes have been discovered. The Museo Benedettino Nonantolano e Diocesano di Arte Sacra ("The Benedictine Nonantolan and Diocesan Museum of Sacred Art") is also now housed in the premises, as are the important abbey archives and library.
Базилика
Базилика – аббат Дамианның қызмет еткен кезеңінде салынған роман стиліндегі құрылыс. 20 ғасырдың басында ол 12 ғасырдың басындағы түпкілікті жағдайына келтірілді. Шіркеуде орталық бөлім және екі қанатты бөлік, сондай-ақ ғибадатхана бар. Алпыс төрт бағанадан тұратын крипт 8 ғасырға дейін созылады және жеті әулиенің қабірлерін сақтайды: негізін қалаушы қасиетті Ансельм (3 наурыз 803 жылы қайтыс болды); қасиетті Фуска және қасиетті Ансерис қыздары; шейіттер қасиетті Теопонт және Сенесий, қасиетті Адриан III және қасиетті Сильвестрдің өзі.
The Basilica is a Romanesque edifice built during the tenure of abbot Damian, which in the early 20th century was restored to its original early 12th century condition. The church has a nave and two aisles, with the presbytery. The crypt, with sixty four columns, dates from the 8th century and contains relics of seven saints: Saint Anselm the founder (d. 3 March 803); the virgins Saint Fusca and Saint Anseris; the martyrs Saints Theopontus and Senesius, Saint Adrian III, and those of Saint Sylvester himself.