Жоқ Бушвельдтің – Джеймс Перси Фитцпатриктің Оңтүстік Африкадағы шығармасы. 1880-жылдардағы оқиғалар, иттің батырлығы, балаларға арналған әңгімелер. Кітап туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джеймс Перси Фицпатриктің кітабы "Бушвельдтің жорығы" – Оңтүстік Африкалық автор сэр Джеймс Перси Фицпатриктің шын оқиғасы. 1907 жылғы кітап Фицпатриктің 1880-ші жылдардағы саяхаттары мен оның иті Джок туралы баяндайды, Джок – Стаффордшир бультерьерінің және басқа тұқымның қоспасы болған. Ол Трансвальдың (содан кейін Оңтүстік Африка Республикасы) Бушвельд аймағында дүкенші, кеншінің көмекшісі, журналист және өгіз арбасын тіркеп жұмыс істеген.
Book by James Percy FitzPatrick
the book
Jock of the Bushveld is a true story by South African author Sir James Percy FitzPatrick. The 1907 book tells of FitzPatrick's travels with his dog, Jock, a Staffordshire Bull Terrier cross, during the 1880s, when he worked as a storeman, prospector's assistant, journalist and ox wagon transport rider in the Bushveld region of the Transvaal (then the South African Republic).
Жарияланым
Фитцпатрик кейінірек осы оқиғаларды төрт баласына ұйықтамас бұрын әңгіме етіп берді. Фитцпатриктің жақсы досы Рудьярд Киплинг те осы әңгіме айту кештеріне қатысып, ақырында оны осы әңгімелерді кітап түрінде жинауға көндірді. Кітаптың суреттері Э Edmund Caldwell салған.
FitzPatrick later recounted these adventures as bedtime stories to his four children. Rudyard Kipling, a good friend of FitzPatrick, also took part in these story telling evenings and eventually persuaded him to collect these tales in book form. Illustrations for the book were done by Edmund Caldwell,
AD Donker Publishers баспасынан шыққан, кеңінен қолжетімді Оңтүстік Африканың «жаңартылған» басылымы, редакторы Линда Розенбергтің сөзіне сәйкес, «жазықсыз нәсілдік сілтемелерден» тазартылған, ал «эзотерикалық тартымдылық пен қарапайым философиялық үлгісі өзгеріссіз қалды».
A widely available 'modernised' South African edition published by AD Donker Publishers, according to its editor Linda Rosenberg, has been cleansed of its 'prejudicial racial references', while 'the esoteric charm and innocent philosophical tone have been left scrupulously intact'.
Мүсін
Перси Фицпатриктің қызы және жалғыз тірі қалған баласы Сесили Нивен, Джок туралы әңгімелерде маңызды орындарға қола тақталар мен мүсіндер орнату арқылы Lowveld аймағында әкесінің есімін мәңгі есте қалдырды. Жоктың ең әйгілі мүсінін Оңтүстік Африканың танымал суретшісі Иван Митфорд Барбертон жасаған. Ол алғаш Лоувельдтегі шаруа қожалығында орнатылған, бірақ 1984 жылы қаланың құрылған күніне орай Барбертон, Мпумаланга қалалық әкімдігіне көшірілді.
Percy FitzPatrick's daughter and only surviving child, Cecily Niven promoted her father's legacy in the Lowveld by erecting bronze plaques and statues at places of significance to the story of Jock. The most famous statue of Jock was sculpted by the well known South African artist, Ivan Mitford Barberton. It was erected on a farm in the Lowveld, but was moved to the Barberton, Mpumalanga Town Hall in 1984, during the town's centenary.
Фильмдер
Уилбур Смит кітапты ешқашан түсірілмеген фильмнің сценарийіне бейімдеді. 1986 жылы кітап Джонатан Рэндс, Гордон Мулхолланд және Джоселин Бродерик түскен, ал Мфубу Джок рөлінде сомдаған фильмге айналдырылды. Алайда, фильм американдық көрермендерге ұнамады, себебі оның трагикалық соңы болды. Сондықтан 1994 жылы осы көрермендерге көбірек ұнайтын аяқталған тағы бір көркем фильм шықты. 2007 жылдың соңында Дункан МакНейли және шағын аниматорлар тобы Нельспруйттен Йоханнесбургке көшіп, "Бошвельдтің Джок" фильмінің өндірісін бастады. Фильмді аяқтауға 25 аниматордан тұратын команда 3 жыл жұмсады. 2009 жылдың ортасында фильмді стереоскопиялық форматта аяқтау туралы шешім қабылданды. 2012 жылдың 24 шілдесіне "Jock the Hero Dog" атты 3D анимациялық фильмнің көрсетілімін жоспарлап, канадалық әнші Брайан Адамс бас кейіпкерге дауыс берді.
Wilbur Smith adapted the book into a screenplay for a movie that was never filmed. The book was made into a movie in 1986, starring Jonathan Rands, Gordon Mulholland and Jocelyn Broderick with Mfubu as Jock. The movie did not prove popular with American audiences however, primarily due to its sad ending. Another fictional movie with an ending that was more palatable to this audience was therefore released in 1994. At the end of 2007 Duncan MacNeillie together with a small team of animators moved from Nelspruit to Johannesburg to start production on Jock of the Bushveld. It took a team of 25 animators 3 years to complete the film. Midway through 2009 the decision was made to complete the film in Stereoscopic. Scheduling the release of a 3D animated movie called Jock the Hero Dog on 24 July 2012, Canadian singer Bryan Adams voiced the title character.
Сын
Кітапты жақында оқыған зерттеушілер оның отаршылдық әңгімелеріне сын тұрғысынан қарау қажет екенін айтты, әсіресе оның нәсілдік тұрғыдан мәселелі тілі, отаршылдық стереотиптері және империализмді қастерлеуі ескерілгенде. Джок Фицпатриктің постскриптісінде тсонга халқы "төмен дәрежелі нәсілдермен араласудан бүлінген" зулу халқы деп сипатталады. Сынаушы Стивен Грей бұл кітаптың Фитцпатриктің империялық құндылықтарының бір құралы екенін көрсетіп берді. Дрю Форрест бұл кітаптың Оңтүстік Африкадағы апартеідтен кейінгі құндылықтарға қарсы екенін, бірақ Оңтүстік Африка тарихының осы дәуірінен сабақ алу үшін толық нұсқасы қолжетімді болуы керек деп мәлімдейді.
Recent readings of the book have called for its colonial narratives to be viewed critically, especially given its racially problematic language, colonial tropes and idealization of imperialism. In the Postscript to Jock FitzPatrick refers to Tsonga people as Zulu people who have "degenerated by mixture with inferior races". Critic Stephen Gray points out that the book is an instrument of FitzPatrick's imperial values. Drew Forrest argues that the book is opposed to post apartheid values in South Africa but maintains that it should still be available even in its unabridged form because of the value it holds in teaching lessons about this era of South African history.