Жозе Торреш: «Жақсы Ғигант» – португалиялық футболшы және жаттықтырушы
José Torres (footballer, born 1938)
Жозе Торриш – португалиялық футболшы және жаттықтырушы, "Жақсы алып" лақабымен танымал. Бенфика клубында 13 жүлде жеңіп, құрамада ойыншы және бапкер ретінде өнер көрсетті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалиялық футболшы және жаттықтырушы
Португалиялық футболшы
Portuguese footballer and coach
Portuguese football player
Хосе Аугусто Коста Сеника Торрес (8 қыркүйек 1938 – 3 қыркүйек 2010), "О Бом Гиганте" ("Жақсы алпауыт") деген лақап атымен белгілі, португалиялық футболдың шабуылшысы және жаттықтырушысы болған. Оның 21 жылдық ересектер карьерасының көп бөлігі "Бенфика" клубында өтті, ол үлкен жеке және командалық жетістіктерге қол жеткізді (13 маңызды жүлде). Португалия ұлттық құрамасымен ол 20 жылдық үзіліспен екі әлем чемпионатына қатысты, біреуін ойыншы ретінде, екіншісін жаттықтырушы ретінде.
José Augusto Costa Sénica Torres (ʒuˈzɛ ˈtoʁɨʃ; 8 September 1938 – 3 September 2010), nicknamed "O Bom Gigante" ("The Kind Giant"), was a Portuguese football centre forward and coach. Most of his 21 year senior career was spent at Benfica, with great individual and team success (13 major titles). With the Portugal national team, he participated in two World Cups separated by 20 years, one as player and the other as manager.
Клубтық мансап
Сантарем ауданындағы Торрес-Новаста туған Торрес 1959 жылы жергілікті Clube Desportivo de Torres Novas клубынан S. L. Benfica клубымен келісімшарт жасасты. Алғашқы үш маусымда жиі ойнамаса да, ол алты ойында алты гол соғып, жарқын болашақтың жолын ашты. 1962–63 маусымында, бар болғаны 21 ойында Торрес 26 гол соғып, турнирдің үздік мергені атанды, сонымен қатар лига чемпиондарына Португалия кубогының финалына жол ашты. Осы онжылдықта ол Хосе Аугусто, Марио Колуна, Эузебио және Антонио Симоес секілді шабуылдаушы әріптестерімен бірге үш Еуропа кубогының финалына жетті. Торрес 1971 жылы, шамамен 33 жасында «Бенфиканы» қысып, өзімен бірге екі ойыншыны «Витория де Сетубалға» жіберді, ал олардың орнына Витор Баптиста уәдесі берілді. Келесі клубында ол маусым сайын орта есеппен 13 гол соқты, әрқашан жоғары лигада ойнады. 1975 жылы ол қысқа мерзімге команданың ойыншы-жаттықтырушысы болды. Содан кейін Лиссабондағы тағы бір клубта төрт жыл ойнағаннан кейін, 42 жасқа толмай үш ай бұрын карьерасын аяқтады. Ол 21 маусымда 374 ойынға қатысып, 217 гол соқты, оның 200-ден астамы «Бенфика» сапындағы голдар еді.
Born in Torres Novas, Santarém District, Torres signed with S. L. Benfica in 1959, from local Clube Desportivo de Torres Novas. Even though he featured rarely in his first three seasons, he managed to score six Primeira Liga goals in as many games, paving the way for a bright future. In the 1962–63 season, in only 21 appearances, Torres was crowned the competition's top scorer after netting 26 goals, whilst also helping the league champions to the Taça de Portugal final. It was also during this decade that he would be an instrumental figure as they reached three European Cup finals, alongside attacking partners José Augusto, Mário Coluna, Eusébio and António Simões. Torres left Benfica in 1971 at nearly 33 years of age, being involved in a deal that sent him and two teammates to Vitória de Setúbal and promising Vítor Baptista in the opposite direction. He scored an average of 13 goals per season for his next club, always in the top division – he also briefly acted as the team's player coach in 1975 – then ended his career three months before his 42nd birthday after four years at another side in Lisbon, G. D. Estoril Praia, again at that level, suffering relegation in his last year; in 21 seasons in the competition he amassed totals of 374 games and 217 goals, surpassing the 200 mark for Benfica alone.
Халықаралық мансап
Торрес Португалия құрамасы сапында 33 матч өткізіп, 14 гол соқты. Оның дебюті 1963 жылғы 23 қаңтарда Болгарияға қарсы өткен 1964 жылғы Еуропа чемпионатының іріктеу ойынында 1:0 есебімен жеңіліспен аяқталды – бұл үшінші рет қайта ойналған матч еді. Ол 1966 жылғы Англияда өткен ФИФА әлем чемпионатына Аугусто, Колуна, Эузебио және Симоэс қатарында шақырылды, онда ол барлық матчтарда ойнап, үш гол соқты, соның ішінде үшінші орын үшін өткен матчта КСРО-ны 2:1 есебімен жеңуге мүмкіндік берген голды да соқты – ол өзінің басты қаруы, басымен гол соғу арқылы. Торрес соңғы матчын 1974 жылғы әлем чемпионатына іріктеу кезеңінде Болгарияға қарсы 13 қазан 1973 жылы (35 жасында) 2:2 есебімен тең түсті. Бұл Эузебио мен Симоэстің ұзақ жылдар бойы клуб және ұлттық құрама сапындағы соңғы халықаралық ойыны болды. 46 жасында «Варзим» клубынан кеткеннен кейін Торрес ұлттық құраманың бас жаттықтырылушысы болып тағайындалды. 1986 жылғы Батыс Германиядағы әлем чемпионатына іріктеу кезеңінің соңғы матчында Португалияға қатысу үшін жеңіс қажет болды. Штутгарттағы матч алдында ол: «Маған арман күтуге рұқсат етіңіздер» деді, және оның командасы Карлос Мануэльдің голының арқасында 1:0 есебімен жеңіске жетті.
Torres earned 33 caps for Portugal, scoring 14 goals. His debut came on 23 January 1963 in a 1–0 loss against Bulgaria for the 1964 European Nations' Cup qualification, a third game replay. He was selected for the 1966 FIFA World Cup in England – as Augusto, Coluna, Eusébio and Simões – where he played all the matches and scored three goals, including the 2–1 winner over the Soviet Union in the third place playoff, through his main asset, a header. Torres' last game was a 2–2 draw, again against Bulgaria for the 1974 World Cup qualifiers, on 13 October 1973 (at the age of 35). It would also be longtime club and national teammates Eusébio and Simões' last international appearance. After leaving Varzim, aged 46, Torres was named national team manager. In the last match of the 1986 World Cup qualifiers in West Germany, Portugal needed a win to qualify. Prior to the game in Stuttgart he uttered "Please allow me to dream", and his side eventually won it 1–0 thanks to a Carlos Manuel goal;