Кіріспе
Канадалық спорт басшысы
Джеймс Девеллано (18 қаңтар 1943 жылы туған) – канадалық спорт басшысы. Қазіргі уақытта ол Ұлттық хоккей лигасының (NHL) «Детройт Ред Уингс» командасының аға вице-президенті және басқарушысы, сондай-ақ «Детройт Тайгерс» Басты лига бейсболының (MLB) командасының вице-президенті болып қызмет етеді. Ол «Сагино Спирит» командасының да иелегінің бірі және басқарушысы. Девеллано «Ред Уингс» командасында жұмыс істеген кезеңде екі рет қатарынан Стэнли Кубок чемпионатын жеңіп алған командаларды құруға зор үлес қосты, оның ішінде «Ресейлік бестікті» біріктірді, олардың үшеуін «Қанаттар» сапында ойнау үшін Ресейден қашуға көндірді.
Ерте мансап
Девеллано Торонто аймағынан шыққан, Кэббагетаун және Скарбороу аудандарында өскен. 1959 жылы 9-сынып алгебрасынан сүрінбей қалғаннан кейін орта мектепті тастап, Торонтоның киім-кешек ауданында сағатына 80 центтік жұмыс тапты. Ол сонымен қатар хоккейге жаттықтырушылық жасап, өзі де ойнады, және Торонто Мейпл Лифс және Торонто Марлборо командаларын жақыннан бақылады. 1960 жылдары Девеллано Канада үкіметінде талаптарды реттеуші болып жұмыс істеді. Оның жиі жұмыс сапарлары барысында Девеллано мүмкіндігінше көптеген үлкен жасөспірімдер хоккей ойындарын тамашалады, соңында Сент-Луис Блюз клубында бас менеджер Линн Патрик пен бас скаут Франк Марионың әуесқой скауты ретінде жұмысқа орналасты (іс жүзінде ешқандай кепілдіксіз төлем). Девеллано мен Патрик 1967 жылғы НХЛ кеңейту драфты кезінде Монреальде жеке кездескен. Девеллано ұсынған алғашқы ойыншылардың бірі – Гэри Эдвардс, 1968 жылғы НХЛ драфтында Блюз клубының бірінші раундында таңдалды. Ол кезде Блюз ұйымында Скотт Боуман да жұмыс істеді, ол бастапқыда жаттықтырушының көмекшісі және бас менеджердің орынбасары, кейін Блюздің бас жаттықтырушысы болды.
Нью-Йорк аралдарының тұрғындары
1972 жылы Девеллано бас менеджер Билл Торри мен бас скаут Эд Чадвик оны Нью-Йорк Айлендс командасының кеңейтілген құрамы үшін Шығыс Канада айманындағы скаут ретінде жұмысқа алды. Алғашқы маусымында ол сөзсіз бірінші таңдауға лайық Денис Потвинды анықтады, оны 1973 жылғы НХЛ драфтында «Айлендс» клубы таңдады. Девеллано Сент-Луисте бұрынғы ойыншы болған Ал Арбурды «Айлендс» командасының бас жаттықтырушысы лауазымына ұсынуға да қатысты. 1974 жылы Девеллано скаутинг директоры болып тағайындалды, ол «Айлендс» командасының драфттарын бақылайтын болды. Сонымен қатар ол Орталық Хоккей Лигасының «Индианаполис Чекерс» кіші лига командасының бас менеджері қызметін атқарды. 1981 жылы Девеллано 1980 және 1981 жылдары Стэнли кубогын жеңгеннен кейін «Айлендс» командасының бас менеджерінің көмекшісі болып тағайындалды. 1982 жылы Стэнли кубогын тағы да жеңгеннен кейін Девеллано плей-оффтан алған 25 000 долларлық сыйлығын «Maple Leaf Gardens Limited» компаниясына инвестициялады. Девеллано «Айлендс» командасымен үш рет Стэнли кубогы жүлдесін жеңді; екі рет скаут ретінде (1980, 1981) және бір рет бас менеджердің көмекшісі және скаутинг директоры ретінде (1982). Оның қызметі кезінде «Айлендс» командасына Денис Потвин, Брайан Тротье, Майк Босси, Кларк Гиллис, Джон Тонелли, Кен Морроу және Брент Саттер сынды ойыншылар қосылды.
Детройт Ред Уингз
Девеллано 1982 жылы жазда жаңа иесі Майк Иличтің «Детройт Ред Уингс» клубының бас менеджері болып тағайындалды. Девеллано 1982–1990 жылдар аралығында және 1994–1997 жылдар аралығында «Детройт Ред Уингс» бас менеджері болды. Ол 1990–1994 жылдар аралығында Брайан Мюррей бас менеджер болып жұмыс істеген кезде вице-президент ретінде «Ред Уингс» бас кеңсесінде қызмет етті. GM лауазымына екінші рет тағайындалғанда Девеллано «Ред Уингс» бас бапкері Скотт Боуменмен бірге жұмыс істеді, ол сонымен қатар ойыншы құрамының директоры лауазымын да атқарды. Девеллано «Орыс бестігін» «Қызыл қанаттар» құрамына әкелуде маңызды рөл атқарды. Ол Сергей Федоровты, Владимир Константиновты және Вячеслав Козловты олар Ресейде ойнап жүргенде таңдап алды, кейіннен олардың АҚШ-қа қашуына көмектесті, осылайша олар НХЛ-де ойнау мүмкіндігіне ие болды. Ол 1995 жылы «Нью-Джерси Девилз» клубымен жасалған келісім арқылы Слава Фетисовты қосты, ал 1995–1996 жылдар маусымы басталғаннан кейін Игорь Ларионовты «Сан-Хосе Шаркс» клубына Рэй Шеппардты беріп алмастырды. «Детройт» 1997 және 1998 жылдары екі рет қатарынан Стенли Кубогын жеңіп алды, содан кейін 2002 және 2008 жылдары тағы екі рет жеңіске жетті. 1997 жылғы Стенли Кубогының финалынан кейін Девеллано аға вице-президент және орынбасар губернатор болып тағайындалды, Боумен бас бапкер қызметін сақтап қалды, ал бас менеджердің көмекшісі Кен Холланд бас менеджер болып тағайындалды. 2012 жылдың 22 қыркүйегінде «Ред Уингс» клубына НХЛ 250 000 доллар айыппұл салды, себебі Девеллано меншік иелері мен ойыншылар кәсібасы арасындағы келіссөздер кезінде 2012 жылғы НХЛ локауты туралы ашық пікір білдірген болатын. Команда иелері мен басшыларына локауты басталғаннан кейін осындай пікірлер білдірген жағдайда айыппұл салынатыны туралы ескертілген еді.
Детройт Тайгерлері
2001 жылғы 7 маусымда «Детройт Тайгерс» командасының иесі Майк Илич команданың бас кеңсесін қайта құрды. Ол Девелланоны аға вице-президент етіп тағайындады және «Тайгерс» командасының бизнес және маркетингтік операцияларына кеңес беру және сараптама ұсыну міндетін жүктеді. Девеллано қызмет еткен жылдары «Тайгерс» 2006 және 2012 жылдары Америка лигасының чемпионатында жеңіске жетті.
Кейінгі мансап
2017 жылдан бастап Девеллано «Ред Уингс» командасының аға вице-президенті және орынбасар губернаторы қызметін атқаруда. Ол уақытын Детройт, Торонто және Флорида штатының Сарасота қалалары арасында бөліп жүреді. 2006 жылы Девеллано Мичиган спорттық даңқ залына енгізілді. 2008 жылы Девеллано спорт журналисі және радиоведущісі Роджер Лажоимен бірлесіп «Хоккей қаласына жол: Джимми Девелланоның НХЛ-дегі қырық жылы» атты автобиографиясын жазды. 2009 жылы Девеллано АҚШ-тағы хоккей спортына қосқан үлесі үшін Лестер Патрик сыйлығымен марапатталды. Сондай-ақ 2009 жылы Девеллано Халықаралық лигадағы «Питтсбург Пирайтс» клубының «А» лигасындағы филиалы «Индианаполис Индианс» командасы директорлар кеңесінің құрамына кірді. Девеллано осы франшизаның миноритарлық үлесіне ие. Девеллано 2010 жылдың 22 маусымында Хоккей даңқы залына сайланды және 2010 жылдың 8 қарашасында оған құрмет көрсетілді. 2016 жылдың тамызында Девеллано Онтарио хоккей лигасының «Сагинау Спирит» командасының бір бөлігіне ие болды. Бірнеше күннен кейін бұрынғы «Ред Уингс» қақпашысы Крис Осгуд та Мичиган штатындағы Сагинауға негіделген команданың меншік иегерлері қатарына қосылды.
Мұра
Сұхбаттарда және өзінің өмірбаянында Девеллано бірнеше рет сатып алуға тырысқан ойыншының Рей Бурк екенін еске алды. Ол 1993 жылы «Қанаттар» командасының бас жаттықтырушысы лауазымына Майк Кинаннан гөрі Скотти Боуман мен Аль Арбурды үміткер ретінде ұсынды. Оның айтуынша, ең табысты саудасы 1996 жылы болған – Брендан Шанахан мен Брайан Глиннді «Хартфорд Уэйлерс» командасынан Кит Прайм, Пол Коффи және 1997 жылғы бірінші раундтағы таңдау (Никос Целиос) үшін алмастырған. Оның тағы бір сүйікті саудасы – Келли Кисионы «Нью-Йорк Рейнджерс» командасына дарбазашы Глен Хэнлонға жіберу. Девеллано 1988-89 маусымынан кейін Адам Оутс пен Пол Маклинды Берни Федерко мен Тони МакКегниге алмастырып, «Сент-Луис Блюз» командасына жібергенін ең нашар саудасы деп мойындады. Оутс НХЛ-де 19 маусым ойнап, барлық уақыттағы нәтижелі пас берушілер тізімінде алтыншы орында тұр. Федерко зейнеткерлікке шыққанға дейін «Детройт» командасында бір маусым ойнады, ал МакКегни саудаға түскенге дейін 14 ойын өткізді. Еске түсіргенде, Девеллано «Айлендс» командасының шабуылшысы Майк Боссиді «көрген ең үздік гол соққышы» деп атады. Девеллано 15 чемпиондық команданың құрамында болды: жеті рет Стэнли кубогын жеңді – «Айлендс» (1980, 1981, 1982) және «Ред Уингз» (1997, 1998, 2002, 2008) командаларымен; үш рет Американдық хоккей лигасының Кальдер кубогын жеңді – «Адирондак Ред Уингз» (1986, 1989, 1992) командасымен; екі рет Орталық хоккей лигасының Адамс кубогын жеңді – «Форт-Уорт Техас» (1978) және «Индианаполис Чекерс» (1982) командаларымен; бір рет Шығыс жағалау хоккей лигасының Райли кубогын жеңді – «Толедо Шторм» (1994) командасымен; және екі рет Американдық лиганың чемпионы атанды – «Детройт Тайгерс» (2006, 2012) командаларымен.