Олонец губерниясы: Ресей империясының құрамында (1801-1922)
Olonets Governorate
Олонец губерниясы: Ресей империясының 1801-1922 жылдар аралығындағы әкімшілік бөлігі. Географиясы, көлдері, табиғаты туралы ақпарат. Тарих және геология.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1801–1922 жылдар аралығында Ресейдің құрамындағы бірлік
1801–1922 unit of Russia
Олонец облысы – Ладога көлінен дерлік Ақ теңізге дейін созылған, батысымен Финляндиямен, солтүстігі мен шығысымен Архангельск және Вологдамен, оңтүстігімен Новгород және Санкт-Петербургпен шектесетін Ресей империясының әкімшілік-аумақтық бірлігі (губерния). Аумағы 57 422 км² болған, оның 6 794 км² көлдермен жабылған.
Olonets Governorate was an administrative territorial unit (guberniya) of the Russian Empire, extending from Lake Ladoga almost to the White Sea, bounded west by Finland, north and east by Arkhangelsk and Vologda, and south by Novgorod and Saint Petersburg. The area was 57,422 km2, of which 6,794 km2 were covered by lakes.
Геология
Оның солтүстік-батыс бөлігі орографиялық және геологиялық тұрғыдан Финляндия аймағына жататын; ол 1000 фут биіктікке жететін төбелермен тығыз жабылған, сондай-ақ солтүстік-батыстан оңтүстік-шығысқа қарай созылатын көптеген кішігірім қырқалар мен ойыстармен әртараптандырылған. Губернаторлықтың қалған бөлігі оңтүстіктегі батпақты жазықтарға қарай еңкейген жазық дала болды. Геологиялық құрылымы өте әртүрлі болды. Лаврентий метаморфтық тақталарымен жабылған граниттер, сиениттер және диориттер солтүстік-батыста кеңінен таралған. Онега көліне жақын жерде девон кезеңінің құмтастары мен әктастарымен жабылған, ғимарат салу үшін мәрмәр мен құмтас берген; одан оңтүстікке қарай карбон кезеңінің әктастары мен саз пайда болды. Барлығы соңғы мұз дәуіріндегі үлкен мұз қабатының түпкі моренасы – қабатты құм-қиыршық таспен жабылған. Бүкіл аймақта мұздық әсерінің іздері бар, олар тастардағы сызаттар мен созылған ойыстар, немесе мұздық жолақтарына параллель жүретін эскерлер (асар, селгас) түрінде көрінеді. 1897 жылғы Ресей империясының халық санағы бойынша, 78,2% орыс тілінде, 16,3% карел тілінде, 4,4% вепс тілінде, 0,7% фин тілінде, 0,1% идиш тілінде және 0,1% поляк тілінде сөйлеген. 98,3% орыс православиеліктері (эдиноверлерді қоса), 0,8% ескі нанымдылар, 0,7% лютерандар, 0,1% яһудилер және 0,1% рим католиктері болды.
Its north western portion belonged orographically and geologically to the Finland region; it is thickly dotted with hills reaching 1,000 ft. in altitude, and diversified by numberless smaller ridges and hollows running from northwest to south east. The rest of the governorate was a flat plateau sloping towards the marshy lowlands of the south. The geological structure was very varied. Granites, syenites, and diorites, covered with Laurentian metamorphic slates, occurred extensively in the north west. Near Lake Onega they were overlain with Devonian sandstones and limestones, yielding marble and sandstone for building; to the south of that lake carboniferous limestones and clays made their appearance. The whole was sheeted with boulder clay, the bottom moraine of the great ice sheet of the last glacial period. The entire region bears traces of glaciation, either in the shape of scratchings and elongated grooves on the rocks, or of eskers (asar, selgas) running parallel to the glacial striations. At the time of the Russian Empire Census of 1897, 78.2% spoke Russian, 16.3% Karelian, 4.4% Veps, 0.7% Finnish, 0.1% Yiddish and 0.1% Polish as their first language. 98.3% were Russian Orthodox (including Edinovertsy), 0.8% Old Believers, 0.7% Lutheran, 0.1% Jewish and 0.1% Roman Catholic.
Өнеркәсіп саласы
Қара бидай мен сұлы негізгі егіндері болды, сондай-ақ зығыр, арпа және репа да өсірілді, бірақ жалпы өңделген жер көлемі бүкіл облыстың 2 1/2% -ынан аспады. Байлықтың басты көзі – ағаш, одан кейін балық аулау және аң аулау еді. Саңырауқұлақтар мен жидектер Санкт-Петербургке экспортталды. Тас карьерлері мен темір кен орындары, арақайна фабрикалары, былғары өңдеу, темір қорыту, арақ және ұн диқандықтары болды. Жыл сайын еркек халықтың бестен бір бөлігінен астамы уақытша жұмыс іздеп үйлерінен шығып кетті.
Rye and oats were the principal crops, and some flax, barley, and turnips were grown, but the total cultivated area did not exceed 2 1/2% of the whole governorate. The chief source of wealth was timber, next to which come fishing and hunting. Mushrooms and berries were exported to St. Petersburg. There were quarries and iron mines, saw mills, tanneries, iron works, distilleries, and flour mills. More than one fifth of the entire male population left their homes every year in search of temporary employment.
Әкімшілік бөлім
Олонец губернаторлығы жеті уездке бөлінді, олардың орталық қалалары Петрозаводск, Каргополь, Лодейное Поле, Олонец, Повенец, Пудож және Вытегра болды. Оған патшалыққа тиесілі, 432 шаршы шақырымды құрайтын Олонец кен аймағы кірді; ол Финляндияның Сердобол ауданына дейін созылып жатты. Темір өндірісі 1701–1714 жылдары Ұлы Петр бастауымен құрылды.
Olonets Governorate was divided into seven uyezds, of which the chief towns were Petrozavodsk, Kargopol, Lodeynoye Pole, Olonets, Povenets, Pudozh, and Vytegra. It included the Olonets mining district, a territory belonging to the Crown, which covered 432 m2 and extended into the Serdobol district of Finland; the ironworks were begun by Peter the Great in 1701–1714.
Тарих
Оллонец XI ғасырда Новгородпен отарланды, және швед шапқыншылығынан көп зиян көрсе де, оның қалалары тез арада дамыған сауда орталықтарына айналды. Ресейдің Иван III XV ғасырдың екінші жартысында оны Мәскеу мемлекетіне қосты.
Olonets was colonized by Novgorod in the 11th century, and though it suffered much from Swedish invasion its towns soon became wealthy trading centres. Ivan III of Russia annexed it to Muscovy in the second half of the 15th century.