Қытайдың Учэн мәдениеті: Қола дәуірінің археологиялық ескерткіші
Wucheng culture
Қытайдың Цзянси провинциясындағы Вучэн мәдениеті – қола дәуірінің археологиялық ескерткіші. Эрлиган мәдениетінің ықпалымен қалыптасқан, Саньсиндуй және Иньсюмен бір дәуірде болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вученг мәдениеті (吳城文化) – Қытайдың Цзянси провинциясындағы қола дәуіріндегі археологиялық мәдениет. Алғашқы орны Цзянси провинциясының Вученг ауданында табылды және кең аумақты қамтиды. Ган өзенінің жағасында орналасқан бұл орын 1973 жылы алғаш рет қазба жұмыстарынан өтті. Вученг мәдениеті, кеңейіп келе жатқан Эрлиганг мәдениетімен мәдени байланыстардың нәтижесінде пайда болған болуы мүмкін, Эрлигангтың ықпалын жергілікті дәстүрлермен үйлестірген. Вученг мәдениеті Сансиндуи және Иньсю (Аньян) мәдениеттерімен бір дәуірде болған ерекше мәдениет. Вученгтегі орын аймақтық протофарфор өндірісінің орталығы болды және өзінің ерекше геометриялық өрнектермен жасалған керамикалық бұйымдарымен танымал. Вученг мәдениеті қоладан жасалған қоңырауларымен де белгілі, олардың тілшесіз наосы бар. Синган ауданындағы Вученг орнынан жергілікті қола ыдыстардың көптеген үлгілері табылды. Қола шабуырлары Қызыл өзен аңғарындағы Донг Дау мәдениетінің шабуырларына ұқсас. Б.з.д. 1600 жылға жуық ерте кезеңде, Эрлиганг мәдениетінің соңғы кезеңімен бірге, жазу белгілері бар керамикалық сынықтар табылды. Қытайдағы Аньянға дейінгі жазу үлгілерінің арасында бұл ерекше, себебі оларда белгілер тізбектері кездеседі; 12, 7, 5 және 4 белгіден тұратын көлденең тізбектер табылды, бұл олардың жазу түрі болуы мүмкін, бірақ оракул сүйектеріндегі жазулардан формасы жағынан өзгеше. Дегенмен, 39 белгіден тұратын бұл жиынтық мәтінді түсіндіру үшін тым шағын. Бұл белгілердің кейбіреулері Шан жазуына ұқсас. Барлығы шамамен 120 жазу табылды. Вученг орны Панлонченгтің құлдырауына ықпал еткен болуы мүмкін. Екі орын да оңтүстіктен Солтүстік Қытай жазығына ресурстарды тасымалдау үшін аймақтық, бәсекелес орталықтар ретінде қызмет еткен сияқты. Эрлиганг мәдениетінің соңына қарай Вученг айтарлықтай өсті, ал Панлонченг күрт құлдырады. Вученг мәдениетінің орындарынан алынған Y хромосомалық ДНК Янцзының төменгі ағысындағы Лянчжу мәдениетінің орындарынан алынған ДНК-дан мүлдем өзгеше профильді көрсетті, бұл олардың халқы бөлек миграциялардан шыққан болуы мүмкін екенін көрсетеді.
The Wucheng culture (吳城文化) was a Bronze Age archaeological culture in Jiangxi, China. The initial site, spread out over , was discovered at Wucheng Township, Jiangxi. Located on the Gan River, the site was first excavated in 1973. The Wucheng culture probably developed in response to cultural contacts with the expanding Erligang culture, melding Erligang influences with local traditions. The Wucheng culture was a distinct contemporary of Sanxingdui and Yinxu (Anyang). The site at Wucheng was a regional protoporcelain production center; the culture is known for its distinctive geometric pottery. The Wucheng culture is also known for its bronze bells, the clapperless nao. The Wucheng site at Xingan contained a rich cache of localized bronze vessels. The bronze axes were similar to those of the Dong Dau culture in the Red River valley. The earliest period, around 1600 BCE, contemporaneous with late Erligang, yielded pottery shards with inscribed symbols. These are unusual among pre Anyang inscriptions in China in containing sequences of graphs; shards were found with horizontal sequences of 12, 7, 5 and 4 graphs, suggesting that they may be a form of writing, but quite different in form from oracle bone characters. However, the corpus, comprising a total of 39 graphs, is too small for decipherment. Some of these symbols are similar to Shang writing. Around 120 inscriptions have been found altogether. The site at Wucheng may have played a role in the decline of Panlongcheng. Both sites appeared to have served as regional, competing centers for transporting resources from the south to the North China Plain. Towards the end of the Erligang culture, Wucheng began to grow significantly, while Panlongcheng declined sharply. Y chromosome DNA from Wucheng culture sites shows a very different profile from Liangzhu culture sites in the lower Yangtze, suggesting that their populations may have been derived from separate migrations.