Кіріспе

Сычуань, Қытайдағы қола дәуірі мәдениеті

Сансиндуй – қазіргі Гуанхан, Сычуань, Қытайда орналасқан археологиялық ескерткіш және маңызды қола дәуірі мәдениеті. 1927 жылы алғашқы табылудан кейін, 1986 жылы жаппай ашылған археологтар радиокөміртектік талдау арқылы б.з.д. XII-XI ғасырларға жатқызылған артефакттарды қазды. Археологиялық ескерткіш – осы артефакттарды жасаған Сансиндуй мәдениетінің типтік орны болып табылады, археологтар бұл жерді ежелгі Шу мемлекетімен байланыстырды. Артефакттар Гуанхан қаласының жанында орналасқан Сансиндуй мұражайында көрсетіледі.

Өмірбаян

Көптеген қытай археологтары Сансиндуй мәдениетін ежелгі Шу патшалығының бір бөлігі деп санайды, ал осы жерде табылған артефакттарды оның ертедегі және аңызға толы патшаларымен байланыстырады. Қытай тарихындағы жазбаларда Шу патшалығына қатысты, осы кезеңге сенімді түрде сәйкес келетін сілтемелер өте аз. Патшалық Шицзи және Шуцзин еңбектерінде Шанды жеңген Чжоудың одақтасы ретінде көрсетілген. Шу патшалығының аңыздағы билеушілері туралы мәліметтер жергілікті жылнамаларда да кездеседі. Цзинь әулеті (266–420) кезінде құрастырылған Хуаянг хроникасы бойынша, Шу патшалығын Канконг құрған. Канконгтың көздері дөңгелек болған, бұл ерекшелік Сансиндуйдің көптеген маскаларында және мүсіндерінде кездеседі. Сондықтан, дөңгелек көзді үлкен маскалар Канконгтың бейнесі болуы мүмкін, бірақ басқа да түсіндірулер бар. Көздерге табынуды көрсететін басқа да көз пішіндес заттар да табылды. Хуаянг хроникасында Богуан, Юфу және Дую есімдері де айтылады. Көптеген заттар балық және құс пішіндес, олар Богуан мен Юфуның тотемдері болуы мүмкін (Юфу есімінің мағынасы – балық құсқұйрығы), ал Юфу тайпасы Сансиндуймен байланысты болуы мүмкін деген пікірлер бар. Кейіннен, 40 км қашықтықта орналасқан Жиншада да осыған ұқсас жаңалықтар табылды, ол Сансиндуй мәдениетімен тығыз байланысты. Бұл Шу патшалығының көшірілген астанасы деп есептеледі. Сондай-ақ, Жинша жері Дую тайпасының орталығы және астанасы болуы мүмкін деген болжам бар.

Археологиялық нысан

Сансиндуй археологиялық ескертігі Сычуань провинциясының, Деян қаласының Гуанхан ауданының Нансин кентінен солтүстік-шығысқа қарай 4 шақырым жерде орналасқан. Жерде жүргізілген археологиялық қазбалар б.з.б. 1600 жылы негізделген қамалмен қоршалған қаланың іздерін көрсетті. Трапеция пішіндес қаланың шығыс қабырғасы 2000 метр, оңтүстік қабырғасы 2000 метр, батыс қабырғасы 1600 метрді құрайды, ал аумағы 3,6 шаршы километрге жетеді, бұл Чжэнчжоу Шан қаласының ішкі қаласымен салыстырылады. Қала Язи өзенінің жағасында салынған, ал оның саласы – Маму өзенінің бір бөлігі қала қабырғаларының ішінде қоршалған. Қала қабырғаларының негізі 40 метр, ал жоғарғы бөлігі 20 метрді құрайды, биіктігі 8-10 метрге дейін өзгеріп тұрады. Ішкі қабырғалардың да кішігірім жиынтығы болған. Қабырғалар 25-20 метр ені және 2-3 метр тереңдігі бар каналдармен қоршалған. Бұл каналдар суару, ішкі су жолдары, қорғану және су тасқынынан сақтану үшін пайдаланылған. Қала тұрғын үйлерге, өнеркәсіптік және діни аудандарға бөлінген, олар орталық осьтің айналасында ұйымдастырылған. Осы ось бойында төрт террасада көптеген жерлеу орны (жамалар) табылған. Құрылыстар ағаш қаңқалы, тікбұрышты залдардан тұрады. Ең ірісі – кеңес отырыс залы болған.

Мәдениет

Сансиндуй ескерткішінің мәдениеті бірнеше кезеңге бөлінген деп саналады. Сансиндуй мәдениеті, ескерткіштің II-III кезеңдеріне сәйкес келеді, ол Қытайдың оңтүстігіндегі құпия өркениет болды. Бұл мәдениет Шан әулетімен бір уақытта болған, бірақ Шаннан өзгеше бронза жасау әдісін дамытты. Ескерткіштің I кезеңіне сәйкес келетін алғашқы кезең Баодунға жатады, ал соңғы кезең (IV кезең) мәдениет Ба мемлекеті мен Шу патшалығымен ықшамдасты. Сансиндуй мәдениетінің аяқталуына қатысты болжамдардың бірі - табиғи апаттардың (масштабты су тасқыны мен жер сілкінісінің іздері табылды) немесе басқа мәдениеттің шабуылы болуы мүмкін. Мәдениетті күшті орталық теократия басқарды және оның Иньнен бронза мен Оңтүстік-Шығыс Азиядан азу тісі сауда байланыстары болды.

Металлургия

Бұл ежелгі мәдениеттің қола құю өнеркәсібі жақсы дамыған, ол көптеген әсерлі бұйымдар жасауға мүмкіндік берді, мысалы, әлемдегі ең көне тірі адам мүсіні (260 см биіктігі, 180 кг), және құстар, гүлдер мен әшекейлер бар қола ағаш (396 см), кейбір адамдар қытай мифологиясындағы фусанг ағашының бейнесі деп санайды. Таң қызылшасы Сычуань алабының шығыс шетінде салыстырмалы түрде жақын жерде кездеседі. Ең таңғажайып табылды - ондаған үлкен қола бетперделер мен бас (алғашқыда алтын фольгадан жасалған бетперделері бар кемінде алты бас), бұрышты адам дене мүшелерімен, әшекейленген бадам тәрізді көздермен, кейбіреулерінде шығыңқы оқушыларымен және үлкен жоғарғы құлақтарымен бейнеленген. Сансиндуидің көптеген қола беттерінде бояу іздері сақталған: қара түс үлкен, пропорциясыз көздер мен қабауларында, ал еріндерде, мұрын тесіктерінде және құлақ тесіктерінде қызыл түс. Француз синологы Корин Дебайн Франкфурттың айтуынша, бұл түстер Шан әулетінің салт-дәстүрлерінен өзгеше ырым-жырымдарды көрсетеді. Вермильон "бояу емес, басқа дәм сезінуі, иіс алуы және естуі үшін (немесе тыныс алу, есту және сөйлеу қабілетін беру үшін) ырым-жырым бойынша ұсынылған нәрсе" деп түсіндіріледі. Бұл бас мүсіндерінің дизайнына сүйенсек, археологтар олардың ағаш тіректерге немесе тотемдерге орнатылғанын, мүмкін киім кигенін болжайды. Лю Янг "бұрынғы Сансиндуи тұрғындарының қоғамдық өмірінде маскамен жасалған ырым-жырымдар маңызды рөл атқарды" деп қорытындылады және бұл қоладан жасалған ырым-жырымдық бетперделерді ши – "персонатор, еліктеуші; қайтыс болған туыстың рәсімдік өкілі" киген нәрсе ретінде сипаттайды. Ши әдетте өлген адамның ерекшеліктерін қайталайтын костюм (мүмкін масканы қоса) киетін жақын, жас туыс болған. Ши – бұл ата-бабаның есімін еске түсіретін, яғни құрбандық шалатын ата-бабаның есімін сақтайтын тұлға. Мұндай рәсім кезінде еліктеуші драмадағы актерден гөрі көп нәрсе болды. Сансиндуидің маскалы қола мүсіндерінің бәрі кейіпкерге ұқсайды. Бұл маскалар белгілі бір табиғаттан тыс күштерге еліктеп, олардың жалпыға ортақ игілігін қамтамасыз ету үшін қолданылған болуы мүмкін. Джулиан Джейнс екі палаталы сана гипотезасында осы "көккөз, үлкен құлақты қола бас мүсіндері мен маскаларды" "көз құдайларымен" (көздері үлкен және аузы ашық, галлюцинация туғызуға арналған бейнелермен) салыстырады және "оңтүстік қытайлық еліктеушілер осы гипноздық қола маскаларды киген, өлі ата-бабаның рухын маскамен жамылған бетпен бейнелеген" деген болжам айтады. Басқа қола бұйымдары: бүркіт тұмсықтары бар құстар, жолбарыстар, үлкен жылан, жануарлардың маскалары, қоңыраулар және ежелгі қалқаннан әшекей болуы мүмкін қоладан жасалған дөңгелек. Қоладан басқа, Сансиндуиден табылған заттардың арасында Қытайдағы бұрынғы неолиттік мәдениеттерге тән нефрит бұйымдары, мысалы, конг және чжан болды.

Космология

Неолит дәуірінде шығыс азиялықтар аспанның төрт бөлігін жануарлармен байланыстырды: шығысқа көк айдаһар, оңтүстікке қызыл құс, батысқа ақ жолбарыс және солтүстікке қара торнай. Осы Төрт Символдың (қытай шоқжұлдызы) әрқайсысы тиісті маусымда көрінетін шоқжұлдызбен байланысты болды: көктемде айдаһар, жазда құс, және т.б. Сансиндуйда табылған заттардың көп бөлігі құстар, айдаһарлар, жыландар мен жолбарыстардан тұрады. Бронза бұйымдары ғаламды бейнелеуі мүмкін. Олар ғаламның (немесе ата-бабалардың) рухтарымен байланыс орнатуға арналған салт-дәстүрлердің бөлігі болған-жоқпын анықтау қиын. Қолжазбалардың жоқтығынан табылған заттардың мақсатын анықтау қиын. Кейбір ғалымдардың пікірінше, осы жануарлардың суреттерінің, әсіресе кейінгі Хан кезеңінде жиі кездесуі, адамдардың өз әлемін және оның космологиясын түсінуге бейімделу әрекеті болуы мүмкін. (Сансиндуйда табылған жаделер де ежелгі Қытайдың алты түрі ритуалдық жаделерімен сәйкес келеді, олардың әрқайсысы компастың төрт бағытымен (солтүстік, оңтүстік, шығыс, батыс) және аспан мен жермен байланысты болуы мүмкін.)