Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік неміс саясаткері (1860–1930)
Russian German politician (1860–1930)
Даниэль Блюменталь (25 қаңтар 1860 жылы Танн қаласында, Жоғарғы Рейн департаментінде – 25 наурыз 1930 жылы Парижде) 1905 жылдан 1914 жылға дейін Колмар қаласының мэрі және 1903–1907 жылдар аралығында Рейхстагтың сайланған депутаты болды. Ол заңгер болып жұмыс істеді, бастапқыда Мюльхаузендегі аймақтық сотта, содан кейін Алзас-Лотарингияның Колмардағы Жоғарғы сотында.
Daniel Blumenthal (25 January 1860 in Thann, Haut Rhin – 25 March 1930 in Paris) was the mayor of Colmar from 1905 to 1914 and an elected member of the Reichstag between 1903 and 1907. He worked as a lawyer, first at the Landgericht in Mülhausen, and then at Alsace Lorraine's Supreme Court at Colmar.
Өмірбаян
1858 жылы Францияға көшіп келген орыс ата-анасының ұлы, ол туғаннан орыс азаматы болған, 1882 жылы неміс азаматтығын алды. 1895 жылы ол Эльзас-Лотарингия демократиялық халық партиясын құрып, оның тұңғыш президенті болды. 1899 жылы Колмар қалалық кеңесіне мүше болып сайланды және 1900-1914 жылдар аралығында Жоғарғы Эльзас округтік парламентіне (Bezirkstag) орынбасар болып сайланды. 1903 жылғы Германияның жалпы сайлауында Эльзас-Лотарингия округінде (№9, Штрасбург ауылдық округін қамтиды, бірақ Страсбург қаласы кірмейді) көпшілік дауыс жинады. Келесі сайлауда ол екі округте бірдей қатысты – қайтадан №9 және №3 (Колмар), алайда екеуінде де дауыс беру нәтижесінде екінші орынға ие болды және екінші турда жеңіліске ұшырады. 1905 жылы Колмар қалалық кеңесі оны 29 дауыстан 15 дауыспен қала әкімі етіп сайлады. 1911 жылдың 22 қазанында Эльзас-Лотарингия штатының сайлауында екінші палатаға үміткер ретінде бақ сынады, бірақ жеңіліске ұшырады. Алайда, Вильгельм II оны штаттық парламентке мүше еткісі келгендіктен, оны сайланбаған жоғарғы палата мүшесі етіп тағайындады. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Блюменталь Францияға эмиграциялады, онда Эльзас-Лотарингияның Францияға қайта қосылуын жақтады. Германия империясы оны сегіз рет өлім жазасына кесті және Эльзастан қашып, Германияның үстемдігіндегі Эльзас пен Лотарингияның хал-ахуалы туралы әлемге хабарлауынан кейін бес жүз жылға бас бостандығынан айырды. Ол «Эльзас-Лотарингия – Франциямен және Германиямен екі провинцияның қарым-қатынасын зерттеу және олардың халқының әділ талаптарын ұсыну» атты еңбекті жазды, ол 1917 жылы G. P. Putnam's Sons баспасында жарық көрді. Блюменталь осы еңбекті АҚШ Конгресіне Эльзас пен Лотарингияны неміс үстемдігінен босату және оларды тұрғындарының плебисцитінсіз Францияға қайта қосу үшін американдық қолдау алу мақсатында ұсынды.
A Russian national through birth to Russian parents, who had immigrated to France in 1858, he was naturalised as German in 1882. In 1895 he founded the democratic People's Party of Alsace Lorraine and became its first president. In 1899 he became a member of the Colmar city parliament and was elected its deputy in the district parliament (Bezirkstag) of Upper Alsace (1900 to 1914). In the German general election, 1903 he gained the majority of the votes in the Alsace Lorraine constituency No. 9 (comprising about the rural district Straßburg Land, not including the city of Strasbourg proper). In the next elections, he ran in two constituencies simultaneously, in No. 9 again and in No. 3 (Colmar), however, in both cases he only came second by votes and also lost the run offs. In 1905 Colmar's city parliament elected him mayor with 15 of 29 votes. On 22 October 1911 he ran for a seat in the second chamber in the Alsace Lorraine state election but failed, but since William II wanted him to be a member of the state parliament, he appointed him non elected member of the upper house. After the outbreak of the First World War Blumenthal emigrated to France, where he promoted the reannexation of Alsace Lorraine to France. He was condemned to death eight times and had sentences totaling five hundred years prison imposed upon him by the Imperial German government following his escape from Alsace to inform the world of the plight of Alsace and German Lorraine under German rule. He wrote a publication entitled Alsace Lorraine – a study of the relations of the two provinces to France and to Germany, and a presentation of the just claims of their people, which was published in 1917, by G. P. Putnam's Sons in 1917. Blumenthal presented this publication to the United States Congress as means to gain American support for the freeing of Alsace and Lorraine from German rule and its reannexation to France without a plebiscite of the inhabitants.
Отбасы
Олар көшіп келгеннен кейін Блюменталдың әкесі яһуди дінінен кальвинизмге ауысты және Альзас және Лотарингия протестанттық реформаланған шіркеуінің қызметі үшін Библия таратушы, яғни Bibelkolporteur ретінде құрлық бойынша саяхаттады. Даниэль Блюменталь Лидия Кноэриге (1861–1913) үйленді және одан үш баласы қалды – графша Лидия Толстой (1888–1972), Жанна Тереза Степанов (1896–1977) және Андре Блюменталь (1898–1956). Оның және оның әйелі, қызы Лидия мен ұлы Андренің қалдықтары Эльзастағы Метцерал зиратында жатыр. Даниэль Блюменталдың ұрпақтары қазір Австралияда тұрады. Кольмардағы Даниэль Блюменталь көшесі оның құрметіне аталды.
After their immigration Blumenthal's father converted from Judaism to Calvinism and travelled over land as a so called Bibelkolporteur spreading bibles in service of the Protestant Reformed Church of Alsace and Lorraine. Daniel Blumenthal married Lydia Knoeri (1861–1913) and was survived by his three children – Countess Lydia Tolstoy (1888–1972), Jeanne Therese Stepanoff (1896–1977) and André Blumenthal (1898–1956). His remains and those of his wife, daughter Lydia and son André rest in Metzeral cemetery in Alsace. The descendants of Daniel Blumenthal now reside in Australia. The rue Daniel Blumenthal in Colmar is named in his honor.