Отто Кариус: Неміс танкшісінің өмірі мен шайқастары
Otto Carius
Отто Кариус – екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс танкшісі, "панзер эйсі". 150-ден астам танкты жойған, "Темір крестпен" марапатталған батыр командир туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс танк командирі
German tank commander
Отто Кариус (27 мамыр 1922 – 24 қаңтар 2015) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Вермахт құрамында неміс танк командирі болған. 1943 және 1944 жылдары Шығыс майданында, ал 1945 жылы Батыс майданында шайқасты. Кариус "панцер асасы" деп есептеледі, кейбір дереккөздер оған 150-ден астам жау танкын жойғанын айтады, бірақ Кариус өзінің сұхбатында 100-ге жуық немесе одан да аз танкты жойғанын мәлімдеді. Мұның себебі, ол командир ретінде емес, тек пулеметші ретінде жойылған техниканы есепке алды. Ол "Ерлік кресі – Темір крестке жапырақ қосылған" орденімен марапатталған.
Otto Carius (27 May 1922 – 24 January 2015) was a German tank commander in the Wehrmacht during World War II. He fought on the Eastern Front in 1943 and 1944 and on the Western Front in 1945. Carius is considered a "panzer ace", some sources credited him with destroying more than 150 enemy tanks, although Carius, in an interview claims he had around 100 kills or less. This was also due to the fact that he did not count kills as a commander, and rather only as a gunner. He was a recipient of the Knight's Cross of the Iron Cross with Oak Leaves.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1940 жылы, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін бір жыл өткенде, Кариус мектепті бітірді. Ол әскерге шақырылды, бірақ дені салмағы аз болғандықтан екі рет әскери қызметке жарамсыз деп танылып, соңында қабылданды. Алдымен жаяу әскерде қызмет еткен ол, кейін Panzer бөлімшесіне өз еркімен барып қосылды; оның әкесі танктерді "металл өлім тұзағы" деп атаған. 1943 жылы Кариус 502-ші ауыр танк батальонына ауыстырылып, Шығыс майданының солтүстік бөлігінде шайқасты. 1945 жылдың басында ол 512-ші ауыр танкіге қарсы батальонның Jagdtiger ротасының командирі болып тағайындалды, ол сол кезде Батыс майданында соғысып жатқан еді. 1945 жылдың 8 наурызында 2-ші рота Зигбург маңындағы майданға жіберілді, онда Рейн өзенін кешіп өткен американдық әскерлерге қарсы қорғанысқа қатысты, бірақ үлкен жетістікке жете алмады. Рейннің шығысындағы Рур қапшығында қоршалып қалғаннан кейін, жаудың танктерін қолға түсірмеу үшін барлық Jagdtiger танктерін жоюға бұйрық берді, содан кейін 7 мамырда АҚШ армиясына тұтқынға берілді. Екі аптадан кейін, 21 мамырда босатылды. Ол "панцер асасы" деп есептеледі, 150-ден астам жау танкін жойғандығы айтылады; оның көп бөлігі Шығыс майданында болды. Автобиографиясында, 1943 жылдың соңында Шығыс майданында Tiger I танкіндегі 88 мм-лік зеңбірегімен советтік Ил-2 ұшағын атып түсіргенін айтқан.
Carius graduated from school in 1940, a year following the commencement of the Second World War. He enlisted in the army and was only accepted after twice being rejected as unfit for military service for being underweight. He first served in the infantry before volunteering for the Panzer branch; his father referred to tanks as "metal deathtraps." Carius was transferred to the 502nd Heavy Panzer Battalion in 1943 and fought in the northern sectors of the Eastern Front. At the beginning of 1945 he was made commander of a Jagdtiger company of the 512th Heavy Anti tank Battalion, which by that time was engaged in fighting on the Western Front. On 8 March 1945, the 2nd Company was directed to the front line near Siegburg, where it took part in the defense of the Rhine against the American forces crossing the river, with limited success. Eventually, after being trapped in the Ruhr Pocket east of the Rhine, he ordered all his Jagdtigers destroyed to prevent enemy forces from capturing them intact and then surrendered to the US Army on 7 May. He was released from captivity on 21 May, two weeks later. He is considered a "panzer ace", credited with destroying more than 150 enemy tanks; most of his kill claims were on the Eastern Front. He claimed in his autobiography that his gunner shot down a soviet plane attacking their tank, possibly an IL 2 with a Tiger I's 88mm main gun in late 1943 on the Eastern Front.
Кейінгі өмірі
Соғыстан кейін Кариус Гейдельберг университетінде фармацевтиканы оқыды және "Тигр аптекасы" деп аталатын дәріхана ашты, бұл танк "Тигрге" деген құрмет ретінде жасалған. Ол сонымен қатар, өзінің соғыс кезіндегі тәжірибесі туралы "Тайгерлер батпақта" атты кітап жазды, ол 1960 жылы жарық көрді. Кариус 2011 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін дәріханасын басқарды. Ол 2015 жылғы 24 қаңтарда 92 жасында қайтыс болды.
After the war, Carius studied pharmacy at Heidelberg University and set up a pharmacy which he named the "Tiger Apotheke" as a tribute to the Tiger tank. He also authored a book about his wartime experiences called "Tigers in the Mud", which was released in 1960. Carius ran his pharmacy until retiring in 2011. He died on 24 January 2015 at age 92.
Шығармалары
"Бұрқақтағы жолбарыстар: Неміс танк командирі Отто Кариустың жауынгерлік жолы". Механикасбург, ПА: Стакпол кітаптары. Кітап Хаяо Миядзакидің мангасына көшірілді.
Tigers in the Mud: The Combat Career of German Panzer Commander Otto Carius. Mechanicsburg, PA: Stackpole Books. The book was adapted into a manga by Hayao Miyazaki.