Кіріспе
Қатты балмұздақ ұнтақталған қант пен жұмыртқа ақтарынан жасалады. Корольдік балмұздақ – жұмсақ көтерілген жұмыртқа ақтарынан, балмұздақ қантынан (ұнтақталған қанттан), және кейде лимон немесе лайм шырынынан жасалған қатты, ақ түсті балмұздақ. Ол Рождество торттарын, той торттарын, имбирлі нан үйлерді, печеньелерді және көптеген басқа да торттар мен тәттілерді безендіру үшін қолданылады. Ол тегіс жабын ретінде немесе өткір шыңдар түрінде пайдаланылады. Балмұздақтың тым қатты қалуын болдырмау үшін көбінесе глицерин қосылады. Тортқа балмұздақ жағар алдында, балмұздақтың түсі өзгермеуі үшін әдетте марципан қолданылады. Әдеттегі пропорциялар: 2 жұмыртқа ағына 1 шай қасық лимон шырыны, 1 шай қасық глицерин және қолданылуына қарай шамамен 1 фунт қант. Торттар мен печеньелерге жамылғы ретінде пайдаланылатын корольдік балмұздақ, тортқа қойылатын гүлдер мен пішіндер сияқты әшекейлер жасауға да қолданылады. Корольдік балмұздақ пішіндерге сығылып, жабыспайтын бетте қатаюға рұқсат етіледі. Содан кейін оларды әртүрлі тәтті тағамдарға жеуге болатын әшекейлік эффектілер жасау үшін жинап қоюға болады. Бұл мақсат үшін глицерин қосылмауы керек. Корольдік балмұздақ көбінесе қарлы көріністер жасау үшін қолданылады, сондай-ақ жеуге болатын жабысқыш ретінде де қолданылады – әсіресе имбирлі нан үйлер үшін.
Royal icing is a hard white icing, made from softly beaten egg whites, icing sugar (powdered sugar), and sometimes lemon or lime juice. It is used to decorate Christmas cakes, wedding cakes, gingerbread houses, cookies, and many other cakes and biscuits. It is used either as a smooth covering or in sharp peaks. Glycerine is often added to prevent the icing from setting too hard. When placing icing on cakes, marzipan is usually used under the royal icing in order to prevent discoloration of the icing. Usual proportions are 2 egg whites to 1 teaspoon of lemon juice, 1 teaspoon of glycerine, and around 1 pound of sugar depending on the application. As well as coating cakes and biscuits, royal icing is used to make decorations such as flowers and figures for putting on the cake. The royal icing is piped into shapes which are allowed to harden on a non stick surface. These can then be arranged to create edible decorative effects on a variety of sweet foods. The glycerine must be omitted for this purpose. Royal icing is often used to create snow scenes but is also used as an edible adhesive – particularly for gingerbread houses.
Денсаулыққа қауіп
Патшалық глазурь дәстүрлі түрде шикі жұмыртқа ақтарымен дайындалады, олардың сальмонелламен улану қаупі өте төмен. Меренге ұнтағын немесе қолдануға дайын, пастеризацияланған, суытылған жұмыртқа ақтарын (сұйық жұмыртқа) қолданса, ұқсас нәтижелерге қол жеткізуге болады.
Тарих
Оксфорд ағылшын сөздігі корольдік глазурь туралы алғашқы деректі Борелланың «Саррай және елдік кондитер» кітабында (1770 ж.) кездестіргенін көрсетеді. Бұл термин 19 ғасырдың басына қарай толыққанды қалыптасқан, бірақ Уильям Жаррин (1827) кондитерлер ғана осы терминді қолданғанын түсіндіру қажеттігін сезінген (демек, ол әлі әдеттегі аспаздар мен әуесқойлар арасында кеңінен таралмаған). Ол 18 ғасырдың басында дамыды, бұрынғы глазурь түрлерін ығыстырды, олар көбінесе меринг сияқты қоспа дайындауды және оны пештің аузында кептіруді қамтыды. Элизабет Раффальд (1769) оның астындағы торт пен марципан қабатын қосу арқасында кеңінен танымал болды. Корольдік глазурьмен әшекейлеу 1840 жылдары, неміс аспаздық шеберлерінің ықпалымен пайда болды. Одан бұрын әшекейлер көбінесе қалыпталған пастиляж немесе қант пастасынан жасалатын. Оның атын «корольдік» деп атауға себеп болған миф бар, яғни Виктория мен Альберттің той торттарының суреттері таралғанда осы глазурь кең танымал болды деген сенім бар, бірақ бұл рас емес. Шындығында, олардың үлкен қызының той торттарының суреттері «The Illustrated London News» (1842 жылға дейін құрылмаған) сияқты газеттерде жарияланған кезде оның танымалдығы арта түсті, сол кезде бұл атау 80 жылдан астам уақыттан бері қолданылып келген еді.