Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тохокай (東方会) – жапондық фашистік саяси партия. Партия 1930-жылдар мен 1940-жылдардың басында Жапонияда белсенді қызмет етті. Оның тамыры 1933 жылы Адачи Кендзо құрған оңшыл саяси ұйым «Кокумин Домей» болып табылады. 1936 жылы Накано Сейго саяси мәселелер бойынша Адачимен келіспей, жекелеген топты құрды және оны «Тохокай» деп атады.
Tōhōkai (東方会) was a Japanese fascist political party. The party was active in Japan during the 1930s and early 1940s. Its origins lay in the right wing political organization Kokumin Domei which was formed by Adachi Kenzō in 1933. In 1936, Nakano Seigō disagreed with Adachi on of matters of policy and formed a separate group, which he called the 'Tōhōkai'.
Идеология және даму
Ұлтшыл философ Кита Икидің жазбаларынан шабыт алған Накано әскери төңкеріс арқылы емес, парламенттік жолмен ұлттық реформаны жақтады. Накано Адольф Гитлердің нацистік қозғалысын және Бенито Муссолинидің фашистік қозғалысын корпоративизмді жақтаған радикалды оңшыл саяси қозғалыстардың парламенттік демократияны қалай табысты басып алуы мүмкін екенінің мысалы ретінде қарастырды. Тōхокай еуропалық қозғалыстардың көптеген элементтерін қабылдады, соның ішінде шығыс (東) таңбасы бар жеңдері бар қара көйлек кию және жаппай митингтер ұйымдастыру. Бірақ Тōхокай бағдарламасы батыстық үлгілердің толық көшірмесі емес еді, себебі топ Саиго Такамори мен Сацума көтерілісіне деген терең құрметпен және монархиялық идеологиямен жетекшілік етті. Тōхокай халықтан қолдау алып, 1937 жылы Жапония диетасында 11 орынға ие болды. Сондай-ақ, Тōхокай «Ямато нәсілінің» жоғарылығы туралы ұғымды қабылдамады және оның басқа азиялықтарға қатысты Жапонияның үстемдігін заңдастыруы мүмкін емес деп есептеді. Тōхокай пікірінше, Жапонияның миссиясы Азияны азат ету және біріктіру болды, өйткені континенттік азиялықтар жапондықтардың бауырлары және теңдестері, олардан кем емес. Сонымен қатар, Накано Сейго бірнеше рет басқа пан-азияшылдарды ақ нәсілге қарсы нәсілшілдігі мен жеккөрушілігі үшін қатаң сынады. Ол бұл көзқарастарды расизмден ада және империалистік державаларға қарсы оқшауланған еуропалық елдермен ортақ іс жасауға дайын болған Сунь Ятсеннің көзқарастарымен салыстырды. 1939 жылы партия Тōхокай экономикалық саясатының солшыл элементтеріне қызығушылық танытқан орташа солшыл партия Шакай Тайшутомен бірігу туралы келіссөздерге кірісті. Бірақ ақырында келіссөздер күйреп кетті, себебі Накано біріккен партияны басқаруға талап қойды, ал Шакай Тайшутоның көптеген мүшелері Тōхокайды фашистік партия деп санады. Кейіннен Тōхокайды Эрнст Рем және басқалар «Ұзын пышақ түнінде» жойылған нацистік партияның сол қанатымен салыстыруға болатыны айтылды.
Inspired by the writings of ultranationalist philosopher Kita Ikki, Nakano advocated national reform through parliamentary means rather than through a military coup d'état. Nakano turned to the Nazi movement of Adolf Hitler and the fascist movement of Benito Mussolini as examples of how radical right wing political movements advocating corporatism could successfully take over a parliamentary democracy. The Tōhōkai used many of the trappings of the European movements it emulated, including the wearing of black shirts with armbands (bearing the Japanese character for 'East') and holding of mass rallies. The programme of Tōhōkai was not a complete copy of the Western models, however, as the group was also driven by a deep seated admiration for Saigō Takamori and the Satsuma Rebellion and was strongly monarchist in nature. Tōhōkai won some popular support, and at its peak held eleven seats in the Diet of Japan in 1937. Likewise, Tōhōkai rejected the notion of the superiority of the "Yamato race" and that it could legitimize Japanese dominance over other Asians. According to Tōkōhai, Japan's mission was to liberate and unite Asia, since according to them, continental Asians were brothers and equals to the Japanese and never inferior. At the same time, on several occasions Nakano Seigo harshly criticized other Pan Asianists for their racism and hatred against white nations. He contrasted these points of reference with those of Sun Yat sen, who was free of racism and ready to make common cause with ostracized European nations against imperial powers. In 1939 the party actually entered into merger negotiations with Shakai Taishuto, a moderate left wing party attracted to the left leaning elements of Tōhōkai economic policy. Ultimately however the talks broke down, both because Nakano insisted on leading any merged party and because many members of Shakai Taishuto considered Tōhōkai to be a fascist party. It has subsequently been argued that Tōhōkai bears comparison to the left wing of the Nazi party as typified by Ernst Röhm and others largely eliminated in the Night of the Long Knives.
Бірігу және құлдырау
1940 жылдың қазан айында Тохокай Фумимаро Коноэдің бір партиялық мемлекет құруға бағытталған әрекеттерінің аясында Императорлық билікке көмек көрсету қауымдастығына қосылды. Осының нәтижесінде Тохокайға 1942 жылғы жалпы сайлауда 46 кандидатты тікелей ұсынуға рұқсат берілді. 1943 жылдың қазан айында Накано Тоджо режимін құлатуға қастандық жасады деген айыппен партияның тағы 39 мүшесімен бірге тұтқындалды. Ол кепілдікпен босатылғаннан кейін түнгі уақытта түсініксіз жағдайда өз-өзіне қол жұмсады. Бір харизматикалық көшбасшыға негізделген көптеген ұқсас қозғалыстар сияқты, Наканоның өлімінен кейін Тохокай көбінесе тарап, 1944 жылдың 23 наурызында ресми түрде таратылды. Ұлттық-социалистік Жапон жұмысшылары мен әл-ауқаты партиясы да Тохокайдың жалғасы екенін мәлімдейді және кейде оның таңбаларын қолданады.
In October 1940, the Tōhōkai merged into the Imperial Rule Assistance Association as part of Fumimaro Konoe's effort to create a one party state. As a result, the Tōhōkai was allowed to field 46 candidates in the 1942 general election. In October 1943, Nakano was arrested along with 39 other members of the party on charges of plotting to overthrow the Tōjō regime, and he committed suicide under mysterious circumstances the night after he was released on bail. As with many similar movements based on a single charismatic leader, the Tōhōkai largely dissolved after Nakano's death and was formally disbanded on 23 March 1944. The National Socialist Japanese Workers and Welfare Party also claims to be a successor to the Tōhōkai and sometimes uses its symbols.