Дороти Детцер: Бейбітшілік жолындағы өмір және қызметі

Кіріспе

Дороти Детцер (1893 жылдың 1 желтоқсанында Индиана штатының Фт. Уэйн қаласында туған, 1981 жылдың 7 қаңтарында Калифорния штатының Монтерей қаласында қайтыс болған) жиырма екі жыл бойы Әйелдердің Халықаралық бейбітшілік және еркіндік лигасының (АҚШ) ұлттық атқарушы хатшысы қызметін атқарды (1924–1946 жж.).

Өмірбаян

Жоғары мектепті бітіргеннен кейін Детцер дәстүрлі колледж курсынан бас тартып, Қиыр Шығысқа саяхаттап, Филиппинде біраз уақыт тұруды жөн көрді. АҚШ-қа оралған соң ол Хулл Хауста тұрып, Чикагоның азаматтық және қайырымдылық мектебінде оқыды, сонымен қатар Жастарды қорғау қауымдастығының қызметкері болып жұмыс істеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін ол Австрияда Америкалық Достар Қызметі Комитетінің (АФСК) атынан бір жыл көмек көрсетумен айналысты. Кейін Волга аймағында АФСК аштықпен күресу басқармасының әкімшісі ретінде екі жыл Ресейде жұмыс істеді. Соғыстың салдары мен Бірінші дүниежүзілік соғыста уландырылып, содан кейін ұзаққа созылған аурудан қайтыс болған егіз інісі Донның қазасын бастан өткерген Детцер әлеуметтік жұмыстың жеткіліксіз екеніне және бейбітшілік идеалдары үшін белсенді түрде жұмыс істегісі келетініне көз жеткізді. 1924 жылы АҚШ-қа оралғаннан кейін Детцер WILPF, АҚШ бөлімінің ұлттық хатшысы лауазымын иеленді. Детцер көптеген заңнамалық тергеулерді бастауға ықпал етті, оның ішінде сенатор Джеральд П. Найдың қару-жарақ өнеркәсібіне қатысты тергеуі (1933–1936) ерекше көзге түсті. Ол АҚШ бизнес мүдделерінің Африка елдерін, әсіресе Эфиопия мен Либерияны қанауын әшкерелеуде маңызды рөл атқарды және 1933 жылы Либерия үкіметі осы еңбегі үшін оған Африканы құтқару орденімен марапаттады. Ол сондай-ақ Женева қарусыздандыру конференциясына (1932) АҚШ делегациясына әйелді (Мэри Вулли) тағайындауға қол жеткізді, Ресейді халықтар отбасының құрметті мүшесі ретінде мойындау және Кубаны АҚШ-тың араласуынан босату үшін күш салды, сондай-ақ АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа жақындаған кезде бейтараптықты қолдады. Вашингтондағы екі онжылдық оқиғалар оның WILPF-тегі лауазымынан кеткеннен кейін жазылған "Таудағы кездесу" (1948) атты кітабында баяндалған. 1954 жылы журналист Людвелл Денниге үйленді және келесі бірнеше жылды тәуелсіз шетелдік тілші ретінде жұмыс істеді. 1970 жылы күйеуінің қайтысынан аз бұрын Деннилер Вашингтондан Батыс жағалауға көшіп, Дороти Детцер Денни Монтерейде, Калифорнияда қайтыс болғанға дейін тұрды.

As a high school graduate, Detzer decided to forgo the traditional college course, opting instead to travel in the Far East and live for a time in the Philippines. Returning to the U. S., she went to live at Hull House, attending the Chicago School of Civics and Philanthropy while working as an officer of the Juvenile Protective Association. At the end of World War I, she spent a year in Austria doing relief work for the American Friends Service Committee (AFSC). She later spent two years in Russia as an AFSC famine relief administrator in the Volga valley. Seeing the ravages of war and enduring the loss of her twin brother Don, who was gassed during World War I and died from a lingering illness, convinced Detzer that social work was not enough and that she wanted to work actively for pacifist causes. Upon her return to the U. S. in 1924, Detzer assumed the national secretaryship of WILPF, U. S. Section. Detzer lobbied for the initiation of numerous legislative investigations, notably one launched by Senator Gerald P. Nye on the munitions industry (1933–1936). She was instrumental in focusing attention on the exploitation of African countries, particularly Ethiopia and Liberia, by U. S. business concessions, and was awarded the Humane Order of African Redemption by the Liberian government in 1933 for these efforts. She also secured the appointment of a woman (Mary Woolley) to the U. S. delegation to the Geneva Disarmament Conference (1932), worked for recognition of Russia as a member of the family of nations and freedom for Cuba from U. S. intervention, and argued for neutrality as the U. S. approached World War II. The events of two decades in Washington are chronicled in her book Appointment on the Hill (1948) which was written the year after she resigned her post with WILPF. She married Ludwell Denny, a journalist, in 1954 and spent the next several years freelancing as a foreign correspondent. Shortly before her husband's death in 1970, the Dennys left Washington, D. C. for the West Coast, where Dorothy Detzer Denny remained in Monterey, California, until her death.