Honeywell корпорациясына қарсы бейбітшілік қозғалысы
Honeywell Project
Honeywell жобасы – Миннеаполистегі соғысқа қарсы ұйым. 1968-1990 ж. Honeywell корпорациясын қару өндірісінен бейбіт өндіріске көшуге шақырды. Тарихы, мақсаты туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Honeywell Project) – 1960 жылдардың соңынан 1990 жылға дейін АҚШ-тың Миннеаполис қаласында құрылған бейбітшілік тобы. Өмір сүрген кезеңінде бұл ұйым Honeywell Corporation басқармасы мен басшыларын қару-жарақ өндірісінен бейбіт мақсаттағы өндіріске көшуге көндіру мақсатында үгіт жүргізді.
The Honeywell Project was a peace group based in Minneapolis, Minnesota, United States that existed from the late 1960s until around 1990. During its existence, the organization waged a campaign to convince the board and executives of the Honeywell Corporation to convert their weapons manufacturing business to peaceful production.
Мақсаты мен бастамасы
Ұйымның негізін қалаушы Марв Давидов 1968 жылы Стаутон Линд Вьетнам соғысына қарсы күресушілерді соғыстан пайда көріп отырған корпорацияларға қарсы күреске шақыратын мақала жазғанын айтады. Оған жауап ретінде Давидов пен Миннесота штатындағы басқа да белсенділер жергілікті корпорацияларды және олардың әскери саламен байланыстарын зерттеуге кірісті. Сол кезде «Хониуэлл» корпорациясы Миннесота штатындағы ең ірі әскери мердігер болып саналды. Екі он жылдық бойы «Хониуэлл» корпорациясының әскери келісімшарттарына каскадтық бомбалар, ядролық қару және әскери ұшақтарға арналған басқару жүйелері сияқты дәстүрлі қару-жарақтардың өндірісі кірді. Бұл топ бастапқыда «Хониуэллдің» Вьетнам соғысына қатысуына қарсы шығу үшін құрылды, бірақ сонымен қатар корпорацияның әскери келісімшарттарына да қарсылық білдірді.
Marv Davidov, founder of the organization, says that in 1968, Staughton Lynd wrote an article calling for anti war activists to oppose the Vietnam war by taking the struggle to the corporations that were profiting from it. In response to this Davidov and other activists in Minnesota began researching the local corporations and their ties to the military. At the time, the Honeywell corporation was Minnesota's largest military contractor. Over the two decades, Honeywell corporation's military contracts included the production of conventional weapons such as cluster bombs and guidance systems for both nuclear weapons and military aircraft. The group formed to challenge Honeywell's participation in the Vietnam war specifically, but also to oppose the corporation's military contracts in general.
Іс-шаралар
Жобаның алғашқы кезеңдерінде мәдени және білім беру шараларына демеушілік көрсетілді, сонымен қатар Хониуэллдің Оңтүстік Миннеаполистегі бас кеңсесінің алдында ірі демонстрациялар ұйымдастырылды. 1980 жылдары топтың басты тактикасы зорлық-зомбылықсыз азаматтық наразылық акцияларына ауысты. Бұған қоса, ұйым Хониуэллдің түрлі зауыттарындағы жұмыскерлерге үнқағаздар таратты және зорлық-зомбылықсыздық бойынша оқу топтары мен оқу курстарын өткізді. Азаматтық наразылық акцияларының масштабы кеңейген сайын, Жоба адамдарды жақындық топтарға біріктіре бастады.
In its early days the Project sponsored cultural and educational events coupled with large demonstrations outside of Honeywell's corporate headquarters in south Minneapolis. In the 1980s the group turned to large actions of nonviolent civil disobedience as its primary tactic. Additionally, the organization leafleted workers at Honeywell's various plants and sponsored study groups and trainings in nonviolence. As the civil disobedience actions grew larger, the Project began organizing people into affinity groups.
Мүшелік
Honeywell жобасының ресми мүшелері болған жоқ, бірақ ұйымның негізін зайырлы және діни пацифистер, социалистер, анархистер және соғысқа қарсы, еңбек, ынтымақтастық қозғалыстарынан белсенділердің коалициясы құрады. Қатысушылардың кәсіптері мен жасы әртүрлі болды және кез келген адам қатыса алатын. Көптеген сол кездегі ұқсас ұйымдар сияқты, қатысушылардың басым бөлігі ақ нәсілді болса да, арасында американдық индейстер, афроамерикандықтар және испандар да болды.
The Honeywell Project had no formal membership, but the base of the organization was a coalition of secular and religious pacifists, socialists, anarchists, and activists from the anti war, labor, solidarity movements. Participants came from a wide variety of occupations and ages and was open to anyone. Like many similar organizations of the time, participants were mostly white, though a few native Americans, African Americans, and Hispanics were involved.
Вьетнам дәуірі мен COINTELPRO, 1968-1970 жылдар
Жобаның қызметі үш кезеңде жүзеге асты, оның ішінде 1970-жылдардың ортасында тоқтап тұру кезеңі болды. 1968 және 1972 жылдар аралығында топ Вьетнам соғысына баса назар аударды. Соғыс аяқталғаннан кейін Жобаның қызметі тоқтаған сияқты көрінді. Ұйымға ФБР агенттерінің COINTELPRO бағдарламасы барысында кіргені белгілі болған соң, топ қайта жанданып, Америка Азаматтық Бостандықтар Одағымен бірлесіп ФБР-ге қарсы сотқа шағымданып, талап қойды. Бұл сот ісі 1980-жылдардың ортасына дейін, соттан тыс келісімге келгенге дейін, қызмет белсенділігінің төмен деңгейін қамтамасыз етті.
The Project's activities came in three phases with a dormant period in the mid 1970s. Between 1968 and 1972 the group focused on the Vietnam War. With the end of the war, the Project appeared to die off. When it was revealed that the organization had been infiltrated by FBI agents during its COINTELPRO program the group revived and in conjunction with the American Civil Liberties Union filed a lawsuit against the FBI. This led to a low level of activity that lasted through the mid 1980s when the suit was settled out of court.
Азаматтық мойынсұнбаушылық науқаны, 19821990
1982 жылы ядролық қаруға қарсы күрес және "Егіс сегіздігі" тобының белсенділігі осы топты тағы да көшеде әрекет етуге түрткі берді. Дәудов пен Католик жұмысшы қозғалысының бірнеше мүшелері сол жылдың қараша айында кездесіп, зорлықсыз азаматтық наразылық акциясын жоспарлай бастады. Бұл акция баспасөзде аз жарияланды. Корпоративтік штаб-пәтердің кіреберісін жапқандары үшін отыз алты адам тұтқындалды. Бұл әрекет сотқа жеткізілді, ал Honeywell жобасының ұйымдастырушылары 1983 жылдың көктемінде Honeywell акционерлерінің жылдық мәжілісімен бірге тағы бір ірі акцияға белсенділерді тартты. Бұл келесі бірнеше жылға дейін қайталанатын үлгіге айналды. Жыл сайын көктемде және күзде екі ірі азаматтық наразылық акциясы өтетін болды. Әр акциядан бұрын үлкен митинг өтіп, онда білім беру лекторы мен музыканттар қатысып, халыққа жетіп, белсенділерді оқыту мақсатында ұйымдастырылды. Осындай митингтерде Даниель Берриган, Филипп Берриган, Даниель Эллсберг және Ноам Чомский сөз сөйледі. Бұл шаралардың мәдени бөлігіне Юта Филлипс, Меридель Ле Сьер, Дин Рид және Роберт Блай сияқты музыканттар мен жазушылар кірді. Келесі күні топ Honeywell корпоративтік штаб-пәтерінде тұтқындалуға дайын тұрғандар мен қолдау білдірушілер үшін орындармен жаппай акция өткізді. Осы демонстрациялардың ең ірісі 1983 жылдың 24 қазанында болды, онда мыңдаған наразылық білдірушілер Honeywell корпоративтік кеңселерінің кіреберісін он екі сағаттан астам уақытқа тосып, 577 адам тұтқындалды. 1983 жылы баспасөз құралдарындағы демонстрациялар туралы хабарлар Миннеаполис полициясының бастығы Тони Бузаның әйелі Эрика Бузаның тұтқындалуынан кейін одан да айқын болды. Ірі акциялардың арасында бірнеше шағын акциялар өтті. Олардың кейбіреулерін тікелей Honeywell жобасы, ал қалғандарын ұйыммен байланысты affinity топтары ұйымдастырды. Жеті жылдық науқан барысында мыңдаған адам тұтқындалып, жүздеген сот процесі өтті. Сотталғандар көбінесе екі-төрт күнге түрмеге жабылып, орташа айыппұл төледі немесе міндетті түрде қоғамдық жұмыс істеді. Кейбір істер ақталып жабылды. Бір кезде Хеннепин округінде осы демонстрациялардың нәтижесінде мыңнан астам сот процесі жоспарланған болатын.
In 1982 a burgeoning anti nuclear and the Plowshares Eight inspired the group to once again take action in the streets. Davidov and a few members of the Catholic Worker Movement began to meet and plan a nonviolent civil disobedience action for November of that year. The action received a small amount of press. Thirty six participants were arrested for blocking the entrances of the corporate headquarters. From this action came a trial and Honeywell Project organizers recruited activists for another, larger action in the spring of 1983 in conjunction with Honeywell's annual shareholders meeting. This set a pattern that would be repeated over the next few years. There would be two large civil disobedience actions per year, one in the spring and one in the fall. Each action would be preceded by a large rally with an educational speaker and musicians, designed to reach out to the public and educate the activists. Notable speakers at these rallies included Daniel Berrigan, Phillip Berrigan, Daniel Ellsberg, and Noam Chomsky. The cultural component of these events included musicians and authors such as Utah Phillips, Meridel Le Sueur, Dean Reed and Robert Bly. The following day the group would hold a mass action at Honeywell's corporate headquarters with places for people risking arrest and supporters. The largest of these demonstrations took place on October 24, 1983, when thousands of protesters blockaded the entrances to Honeywell's corporate offices for over twelve hours, resulting in the arrests of 577 people. In 1983 media reports of the demonstrations became much more prominent with the arrest of Erica Bouza, wife of Minneapolis's Chief of Police, Tony Bouza. Between the large actions, several smaller actions took place. Some were sponsored directly by the Honeywell Project and other indirectly by affinity groups affiliated with the organization. Over the seven year campaign several thousand people were arrested, resulting in hundreds of court trials. Those convicted usually received light sentences of two to four days in jail, moderate fines, or mandatory community service. A few cases resulted in acquittals. At one point over a thousand court trials were scheduled in Hennepin County as a result of these demonstrations.
Сынақ орындарына қарсы науқан, 1987-1988
1980 жылдардың соңында Миннесота штатының Арден Хиллс қаласындағы Honeywell сынақ алаңы ескіріп, жаңа қаруларын сынау үшін басқа орын іздеуді бастады. Миннесотаның басқа жерлерінде қолайлы алаң табуға жасаған екі әрекеті жергілікті тұрғындардың ұйымдасқан қарсылығына ұшырады, олардың кейбіреулері бұрын Миннеаполистегі наразылық акцияларына қатысқан. 1987 жылы Honeywell Оңтүстік Дакота штатының Black Hills аймағында жер сатып алып, онда сынақ алаңын құруды жоспарлады. Honeywell жобасының мүшелері Миннеаполисте ақ фермерлер мен өзін "Ковбойлар мен үндістер одағы" немесе "ҚИА" деп атаған американдықтар тобын қолдады. Honeywell жобасы, егер компания қаруларын сынап бағалауға сенімді орын таба алмаса, әскерилерге сатуға лайықты сапалы қару өндіре алмайды деп есептеді. Нәтижесінде Honeywell ешбір жерде сынақ алаңын орната алмады және сатып алған жерін жабайы жылқылардың қасиетті қорығына айналдырды. Аталған жобаның басты назары сол кезде де үлкен азаматтық наразылық шараларына аударған еді, ал үш сынақ алаңына да қарсылық көрсетудің күші жергілікті белсенділерден шықты.
In the late 1980s Honeywell's testing site in Arden Hills, Minnesota was showing signs of age and they began looking for an alternative site to test their weapons. Two attempts to find a suitable site elsewhere in Minnesota met organized opposition from local residents, some of whom had participated in the demonstrations in Minneapolis. In 1987 Honeywell purchased land in the Black Hills of South Dakota with a plan of creating their testing site there. Honeywell Project members worked in Minneapolis to support a group of white ranchers and Native Americans that called themselves the "Cowboy and Indian Alliance" or "CIA". The Honeywell Project reasoned that if Honeywell could not find a place to reliably test its weapons it would be unable to manufacture weapons of sufficient quality to sell to the military. In the end Honeywell was unable to install its testing site anywhere and Honeywell converted the land into a sanctuary for wild horses. The main focus of the Honeywell Project at this time was still on its large civil disobedience oriented events and the main force behind the opposition to all three test site proposals came from local activists.
Құлдырау
Демонстрациялардың үнемілігі мен болжамдылығы арта түскенде, олардың жаңалық құндылығы өзгерді. Мақалалар жергілікті газетте жариялана берді, бірақ көбінесе олар жаңалықтар бөлімінде емес, қоғамдық беттерде жариялана бастады. Honeywell корпорациясы оқиғалардың үнемілігіне бейімделіп, олардың тудырған бұзылыстарын азайтуға бағытталған шаралар қолданды. Ұйым ішіндегі топтық және жеке дау-дамайлар көптеген қатысушылардың кетуіне себеп болды. Соңында Honeywell жобасының негізгі белсенділерінің көпшілігі басқа күрестерге көшті немесе тактикаларын өзгертті. Кейбір жақын топтар кездесулерін жалғастырды, бірақ жобамен ұйым ретінде байланысы азайды. 1990 жылға қарай жоба ресми түрде кездесуін тоқтатты.
As the demonstrations grew in their regularity and predictability, their newsworthiness changed. Articles still appeared in the local paper, but as often as not they began to appear in the society pages, rather than in the news section. The Honeywell corporation adapted to the regularity of the events taking moves to minimize the disruptions they caused. Factional and personality splits within the organization led to a number of participants leaving. In the end many of the activists that made up the core of the Honeywell Project moved on to other struggles or changed their tactics. Some affinity groups continued to meet but related less to the Project as an organization. By 1990 the Project had ceased to formally meet.
Соңғы нәтижелер
1990 жылдың қыркүйегінде Honeywell компаниясы әскери келісімшарттар бизнесінің басым бөлігін бөліп шығып, Alliant Techsystems деген жаңа компания құрды. Сол кезде компания өкілдері Honeywell жобасының қызметі олардың бұл шешіміне ешқандай қатысы жоқ екенін айтты. Бірақ Honeywell жобасының белсенділері оған келіспеді. Honeywell компаниясына қарсы науқанға қатысқан белсенділердің бір бөлігі мен басқалары 1996 жылдан 2011 жылға дейін Alliant Techsystems компаниясының Миннесота штатындағы Хопкинс, Эдина және Эден Прери қалаларындағы кеңселерінің алдында апта сайынғы қарауылдарын өткізген AlliantACTION деген ұқсас топқа қосылды. AlliantACTION 2011 жылдың 5 қазанында Alliant Techsystems компаниясы корпоративтік кеңсесін Вирджиния штатының Арлингтон қаласына көшіргеннен кейін соңғы қарауылдарын аяқтады. 2012 жылдың қаңтар айында Honeywell жобасын құрған Марв Давидов қайтыс болды.
In September 1990, Honeywell spun off most of its military contracts business and formed a new company Alliant Techsystems. At the time, corporate spokespeople dismissed the notion that the Honeywell Project's activities had any part in their decision to do this. Honeywell Project activists disagreed. Some of the activists that once worked on the campaign against Honeywell, and others, became involved in AlliantACTION, a similar group that conducted weekly vigils outside of Alliant Techsystems' headquarters in Hopkins, Edina, and Eden Prairie, Minnesota, from 1996 to 2011. AlliantACTION conducted its final weekly vigil on October 5, 2011, after Alliant Techsystems moved its corporate headquarters to Arlington, Virginia. In January, 2012, Honeywell Project founder Marv Davidov died.