Гүнтер Сменд: Гитлерге қарсы қастандыққа қатысқан неміс офицерінің тағдыры
Günther Smend
Гүнтер Сменд (1912-1944) – Гитлерге жасалған 20 шілде қастандығына қатысқан неміс офицері. Өмірі, әскери жолы және қарсылық қозғалысындағы рөлі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гюнтер Сменд (1912 жылдың 29 қарашасы – 1944 жылдың 8 қыркүйегі) – неміс әскерінің офицері және Адольф Гитлерді өлтіру мақсатындағы 20 шілделік қастандыққа қатысқан қарсылық қозғалысының мүшесі.
Günther Smend (29 November 1912 – 8 September 1944) was a German Army officer and a member of the resistance involved in the 20 July Plot to assassinate Adolf Hitler.
Өмір
Гюнтер Сменд Триер қаласында капитан Юлиус Смендтің отбасында дүниеге келген. Соғыста жараланғаннан кейін әкесі Берлиндегі Соғыс министрлігіне тағайындалды. 1921-1924 жылдары Гюнтер Сменд Берлиндегі Фриденау гимназиясында оқыды. Соңында отбасы жұмыс істеу үшін Мюльхайм-ан-дер-Рур қаласына көшті. Гюнтер Сменд 1932 жылы офицерлік курсант ретінде әскерге қабылданып, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Францияда және Шығыс майданында өзінің бөлімшесі, 18-ші жаяу әскер полкімен бірге қатысты. 1942 жылдың желтоқсанында Сменд Бас штабқа жіберілді, ал 1943 жылдың маусымынан бастап ол Бас штаб армия бастығы генерал-полковник Курт Зайцлердің адъютанты болды. Ол Бас штабтың подполковнигі, бірінші және екінші дәрежелі Темір крест орденінің иегері болды. 1941 жылдың 22 қарашасында ол алтынмен апталған неміс кресімен марапатталды. Сменд Гитлерге қарсы әскери оппозициямен бірлесе жұмыс істей бастады. Ол соғыс бастаушылардың Гитлердің қабілетсіздігі салдарынан соғыстың жеңіліспен аяқталуы мүмкін деген алаңдаулығын бөлісті. Ол өзінің жоғары лауазымды офицері Зайцлерді де осы жоспарға қатысуға көндіруге тырысты, бірақ нәтиже болмады. 1944 жылдың 20 шілдесінде Шығыс Пруссиядағы Вольфс-Лейрде Гитлерді портфель бомбасымен өлтіруге жасалған қастандық сәтсіз аяқталғаннан кейін, Гюнтер Сменд 1 тамызда 1944 жылы Зайцлердің қолдауын алуға жасаған сәтсіз әрекетінің нәтижесінде тұтқындалды. 1944 жылдың 30 тамызында ол Volksgerichtshof сотында, төрағасы Роланд Фрайслер болғанда, қылмысқа қатысқандық үшін өлім жазасына кесілді. 1944 жылдың 8 қыркүйегінде ол Берлиндегі Плоццензее түрмесінде дарға асылды. 1939 жылдың наурыз айында ол соғыстан бұрын бір кеште танысқан Ренате фон Коссельге үйленді. Соғыс кезіндегі қызметіне байланысты ұзақ уақыттар бойы бөлініп тұрғанына қарамастан, олардың үш баласы болды: Генриетта, Рудольф және Аксель.
Günther Smend was born in Trier to Captain Julius Smend. After being wounded in battle, his father was posted to the War Ministry in Berlin. There, from 1921 to 1924, Günther Smend went to the Berlin Friedenau Gymnasium. Finally, the family moved to Mülheim an der Ruhr for job reasons. Günther Smend joined the army as an officer cadet in 1932, and was deployed along with his unit, Infantry Regiment No. 18, in France and on the Eastern Front after the outbreak of the Second World War. In December 1942, Smend was ordered to the General Staff, and as of June 1943 he was adjutant to Army Chief of the General Staff, Colonel General Kurt Zeitzler. He was a lieutenant colonel on the General Staff, winner of the Iron Cross, first and second classes. He was awarded the German Cross in gold on 22 November 1941. Smend began to work together with the military opposition against Hitler. He shared the plotters' worry that the war would lead to defeat owing to Hitler's incompetence. He tried to get his superior Zeitzler to participate in the plot, but to no avail. After the attempt to assassinate Hitler with a briefcase bomb at the Wolf's Lair in East Prussia on 20 July 1944 failed, Günther Smend was arrested on 1 August 1944 as a consequence of his failed attempt at winning Zeitzler's support. On 30 August 1944 he was sentenced to death by the Volksgerichtshof, with Roland Freisler presiding, as an accessory, and on 8 September 1944 he was hanged at Plötzensee Prison in Berlin. In March 1939, he wed Renate von Cossel, whom he had met at a ball before the war. They had three children, despite long separations due to wartime service: Henriette, Rudolf and Axel.