Кіріспе

Вестморленд тарихи графтығының бөлігі. Кендал барондығы – Англияның Вестморленд тарихи графтығын құрайтын екі ежелгі барондықтан бірі (екіншісі – Вестморленд барондығы, сондай-ақ Солтүстік Вестморленд немесе Апплби барондығы). 1974 жылы графтықтың барлық бөлігі қазіргі Камбрия графтығының құрамына еніп, әкімшілік функциясын жойды. Осыған сәйкес, Кендал қаласы Вестморлендтегі басқа ауылдық және қалалық округтармен бірге Ланкаширдің көршілес аймақтарымен, Фурнесс және Картмелмен, сондай-ақ Йоркширдің Батыс Ридингінің Седберг ауылдық округімен бірігіп, жаңа графтықтағы Оңтүстік Лэйкленд округін құрады. Барондық – Кендал қалыңында орналасқан феодалдық барондықтың қалдығы. Феодалдық барондық өзінің күрделі эволюциясын бастан кешірді, ол оны иеленген әулеттердің эволюциясымен анықталды. Кейбір жағдайларда, ол Вестморленд барондығының Кендалдың алғашқы иелеріне тиесілі болған бөліктерін де қамтыды, мысалы, Бартон Сент-Майкл және Морлендтің ежелгі приходтарының кем дегенде бір бөлігі. Заманауи кезеңде, таратылғанға дейін, барондық Кендал және Лонсдейл деген екі әкімшілік округке бөлінді, олар Кендалдың (кейде тарихи түрде Киркби Кендал деп аталатын) және Киркби Лонсдейлдің ежелгі шіркеу қалаларының айналасында орналасқан, географиялық тұрғыдан Кент және Лун өзендерінің аңғарларында ("далаларында") шоғырланған. Екі округтың приходтары: Кендал округі: Амблсайд, Бертон-ин-Кендал, Грасмир, Грейриг, Кентмир, Кендал, Виндермир. (Кендал приходы өте үлкен және 20 шағын елді мекенді қамтиды.) Лонсдейл округі: Киркби Лонсдейл.

Орналасқан жері

Географиялық тұрғыдан алғанда, оңтүстік жағын қоспағанда, Кендал барониясы таулы жерлер мен сумен қоршалған. Солтүстік шекарасының ең ұзын бөлігінде ол Вестморленд барониясынан Көлдер аймағының "Шығысқа қарайғы ең алыс феллдерінің" бөлігі болып табылатын Шап феллдерінің табиғи шекарасымен бөлінеді, оны Альфред Уэйнрайт "Пеннин мен Лейкленд арасындағы биік байланыс" деп сипаттады. Шығыс жағында ол Пеннин тауларында орналасқан және қазір Камбрияның бөлігі болып табылатын Седбергтің ежелгі Йоркшир приходымен шектеседі. Оңтүстікке қарай барондық Ланкаширдің солтүстік бөлігіндегі Лонсдейл жүзімен шектеседі, ал оңтүстік-шығысында Морекэмб шығанағында Кент өзені құятын теңізге тіреледі. Кендалдың батысында, теңізден басталып солтүстікке қарай, барондық алдымен Ланкаширдің ескі Картмелл еншілік ауданымен, содан кейін екінші жағында Ланкаширдің ескі Фурнесс феллдері орналасқан Виндермирдің шығыс жағымен шектеседі. (Ланкаширдің бұл екі ескі бөлігі де қазір Камбрия құрамында.) Ал оның солтүстік-батысында Кендал барониясының Грасмер еншілік ауданы Фурнестің жоғарғы бөлігіне дейін созылып, Скафеллге және барондықты бұрынғы Камберленд графтығынан (қазір Камбрияның бөлігі) бөліп тұратын Орталық феллдерге жетеді. Солтүстігінде Грасмер сонымен қатар Шығыс феллдердегі Хелвеллин жотасының Киркстоун бөлігіне дейін созылады, ол өз кезегінде жоғарыда сипатталған Шап феллдерімен байланысты.

Шығу тегі

Кембрияның көптеген аймақтарынан өзгеше, "Кентдейл" аймағы "Домсдей" кітабында бұрыннан белгілі болған. Кендал приходының көп бөлігі Гиллмайкл есімді адамның қолында болды. Лонсдейл аймағының көп бөлігі Торфин есімді адамның бақылауында болған, бірақ кейін патшаның иелігіне өтті. Бетхамды қоса, басқа аймақтар граф Тостигтің меншігінде болды, кейін оның мүліктері кейбір жағдайларда патшаға, ал кейбіреулері Роджер Пуатуға ауысты. Бүкіл аймақ кейіннен Кендалдың басшылығымен біріктірілді, содан кейін ол Иво де Таиллебуаның қолына түсті. Уильям Фаррер Гиллмайкл атымен Кендал маңындағы жерлердің атауларын қалай түсіндіруге болатыны туралы ұсыныстар жасады. Екі тарихи жазба Иводан Элдредке, одан Кетелге, содан кейін Гилбертке әкеден балаға тікелей туыстық байланыс бар екенін көрсетеді, ол Уильям де Ланкастердің (сондай-ақ "Гилберт ұлы Уильям" деп те аталады) әкесі болды. Бұл жазбалар Кокерсэнд және Йоркширдегі Сент-Мэри аббаттықтарында кейінірек жасалды. Бірақ қазіргі заманғы зерттеушілер бұл мүмкін емес деп санайды, себебі ол лордтардың тізбесін ең қарапайым шежіреге орналастыру арқылы жасалған. Сонымен қатар, Кетел Уильямның атасы емес, оның інісі (латынша avunculus, яғни анасының бауыры) екенін көрсететін жазбалар табылды. Фурнесс аббаттығының Коучерлік кітабында одан да жаңа жазба бар. Хелевайс, Уильямның немересі және мұрагері тарап болып табылады, және онда Уильям I Ланкастер алдымен Уильям де Таилбой деп белгілі болған, кейін "Вильгельм де Ланкастер, Кендейл бароны" деп аталуға құқық алған деп айтылған. Бұл Уильямның Таиллебуамен байланысы бар екенін көрсететін жалғыз дәлел, мүмкін оның әкесі Гилберт арқылы, сонымен қатар 12-ші ғасырда Кендалдың Ланкастер құрметімен байланысты болғанын көрсетеді, себебі Уильям бірінің бароны болып тағайындалды және екіншісінен атақ алды. Уильям Фаррер мұндай байланыстар 1066 жылға дейін соңға тартатынын дәлелдеді. Ол Кендал және Ланкаширдің көршілес бөліктері, батыста Фурнесс және оңтүстікте Ланкашир Солтүстік Нортумбрияның ескі англосаксон патшалығында бір әкімшілік округті құрады деп мәлімдеді. Фурнесс, Кендал және Солтүстік Ланкашир, солтүстікте Дуддон, Дунмайл Райз, Киркстоун үстірті және Бэрроу Бек өзендерімен, оңтүстікте Риббл өзенімен шектелген, Данегельдтің өндірісі үшін бес жүз командалық жердің толық салық аймағын құрады. Осылайша, Уильям де Ланкастрдың өмірінде Кендал мен Ланкашир арасындағы байланыс бұрынғы байланыс болды, ол кейін Ланкастер құрметі тікелей корольдік бақылауға түскенде ғана үзілді, ал Фурнесс қуатты Фурнесс аббаттығының бақылауына өтті. Құжаттарда Фурнесс жерін бақылауға қатысты даулар Кендал барондары мен Фурнесс аббаттығы арасында бірнеше ұрпақ бойы жалғасып келгені көрсетілген. Көптеген пікірлерге қарамастан, Фаррер мен Кервен Уильямның, корольден басқа, өзінен жоғары иелері болғандықтан, Кендалдың нағыз "бароны" емес деп ойлады. Фаррер Кендал жазбаларына кіріспеде былай деп жазды: Жоғарыда сипатталған дәлелдерді мұқият қарастырғаннан кейін автор 1189-90 жылдардағы үсыныстарға дейін Кентдейлде барондық немесе беделді барондық болмаған деген пікірде; және Гилберттің ұлы Уильям де Ланкастерді де, оның ұлы және мұрагері Уильям де Ланкастер II-ді де Кентдейлдің "бароны" деп дұрыс атауға болмайды. Керісінше, Фаррер мен Кервен Уильям I мен II-нің, шын мәнінде, Солтүстік Вестморлендті басқаратын лордтың жалға алушылары деп сенді. Сондықтан, Уэстморленд графтығы бастапқыда бірігу емес, иеліктен өту болды, содан кейін Англия королі Ричард I кезінде қайта құрылды. 1190 жылдың 15 сәуірінде Ричард Кендалдың сол кездегі бароны Гилберт Фиц Рейнфридті Солтүстік Вестморлендке деген борышынан босатты. Тек 13 жылдан кейін, 1203 жылдың 28 қазанында король Джон Роберт де Ветерипонтке "Эпплби мен Броу [екеуі де Солтүстік Вестморлендте] барлық қосымшаларымен бірге, төрелікпен және округтің рентімен барлық жалға алушылардың қызметтерімен (әскери қызметпен патшаны ұстамау) төрт рыцарь қызметімен ұстауға" рұқсат берді. Кендалдың патшаға қызметі екі салт аттының қызметіне тең болды. Екінші Уильям де Ланкастер болды, ол біріншісінің ұлы, ол келесі барон немесе Фаррердің айтуынша Кендалдың бірінші бароны болды. Одан кейін жоғарыда аталған Гилберт, Роджер Фиц Рейнфридтің ұлы, Геллевайздің күйеуі, Вильгельм де Ланкастр II-нің қызы және мұрагері болды. Гилберт Магна-Картаға мөр...