Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Эск өзені – Австралияның Тасмания штатының солтүстік аймағындағы ірі, жыл бойы құйылатын өзен. Осы атпен аталатын басқа да өзендер бар.
River in northern Tasmania, Australia
similarly named rivers
The North Esk River is a major perennial river located in the northern region of Tasmania, Australia.
Орналасуы және ерекшеліктері
Бұл Тамар өзенінің Оңтүстік Эск өзенімен бірге салаларының бірі. Ол Бен-Невис төмендегі Нортэллертон аңғарынан, Солтүстік-Шығыс штаттарында бастау алады және Лансестон арқылы ағып өтуден бұрын Сент-Патрикс өзенімен қосылады. Лансестонның Ескі теңіз порты туристік нысаны Солтүстік Эск өзенінде орналасқан. Өзен Хоблер көпірінен төмен ағысымен Тамарға дейін су тасып жатады. Әсіресе Шығыс Лансестонның шағын аудандарында су тасқыны жиі болады. Солтүстік Эск өзенінің ең ірі саласы – Сент-Патрикс өзені, ал басқа салаларына Бен-Ломонд шаңғы трассаларынан бастау алып, Корра Линн шатқалынан төмен ағатын Форд өзені, Роузс Ривулет және Дистиллери Крик кіреді.
It is one of the tributaries of the Tamar River together with the South Esk River. It starts in the Northallerton Valley below Ben Nevis in the states North East, joining with the St Patricks River before flowing through Launceston. Launceston's Old Seaport tourist feature is located on the North Esk River. The river becomes tidal downstream of Hoblers Bridge to where it meets the Tamar. It is sometimes subject to flooding, especially in East Launceston suburbs. The largest tributary of the North Esk is the St Patricks River, with others including the Ford River which flows from the skifields of Ben Lomond and down stream of the Corra Linn Gorge, the Roses Rivulet and Distillery Creek.
Жергілікті тарих
Солтүстік Эск өзені Тасмания аборигендерінің дәстүрлі жерлерінің бір бөлігін құрайды. Өзеннің жоғарғы ағысы және оның суайдыны Бен Ломонд тайпасына тиесілі, ал төменгі ағысы, Лансестонға жақын жерде, Солтүстік Мидлендс тайпасының Леттерремайрренер руының жері. Тасмания аборигендерінің Солтүстік Эск өзенін атаулары – lakekeller («кила» қосымшасы «терең» дегенді білдіреді) және mangana, ол жай ғана «өзен» дегенді білдіреді. 1831 жылы аты-жөні белгісіз отаршыл зерттеуші Солтүстік Эск өзені бойындағы жерді ашық дала ретінде сипаттады, бірақ тығыз орманды төбелермен қоршалған. Бұл ашық дала Лансестонның алғашқы тарихында колонистердің кенгуру етінің көзі ретінде пайдаланылған және «Буллоктың аң ауру орны» деп аталған. Бұл дала отарлау алдында аборигендердің отпен күйдіру әдісі арқылы ашық ұсталып, Леттерремайрренер руының немесе Бен Ломонд тайпасының бірінің дәстүрлі аң ауру орны болған болуы мүмкін. Патерсон жазығы, қазіргі Сент-Леонардс пен Релбия арасында, жергілікті халықтың жиналатын орны ретінде сипатталған, бірақ бұл Лансестондағы дәстүрлі жерлердің иеленуімен байланысты ма, жоқ па, белгісіз.
The North Esk River forms part of the traditional lands of the Tasmanian Aborigines. The upper reaches of the river, and its watershed, is country belonging to the Ben Lomond Nation and the lower reaches, near Launceston is the country of the Leterremairrener clan of the North Midlands Nation. The Tasmanian Aboriginal names for the North Esk River are lakekeller (with the suffix kila meaning deep) and mangana, which simply means river. An unnamed Colonial explorer in 1831 described the land up the North Esk River as open country but surrounded by densely wooded hills. The open country had been used by colonials early in Launceston's history as a source of kangaroo meat for the nascent colony and was known as 'Bullock's Hunting Ground'. It is likely that this country had been kept open by Aboriginal firestick farming techniques prior to settlement and was the traditional hunting ground of either the Letterremairrener or a clan of the Ben Lomond Nation. Paterson's Plains, in what is now St Leonards to Relbia, was described as a meeting place of Indigenous people but whether this was because traditional country in Launceston was occupied is not known.
Еуропа тарихы
Солтүстік Эск өзені аймағы Лансестонның мәдени жадында ұмытылған тарихқа ие. Бұрынғы кезде Шығыс және Батыс жағалауларында Бушранжерлер мен аборигендер тайпалары көптеп кездесіп, осы аймақтың қоныс аударушыларына үздіксіз шабуыл жасаған. Қара соғыс кезінде аборигендер Тамар және Солтүстік Эск өзендерінің шығыс жағалауларындағы қоныстарды мазалап, орманды аңғарларға жақын орналасқан шаруашылықтардан азық-түлік пен мүлік ұрлап, осы маңда 20-ға дейін адамды өлтірген. Өзен бойымен жоғарырақ, біраз иілістен кейін, кейбір адамдар "Вермонт" иілісі деп білген жерде, 1829 жылы Джордж Хоблердің (1823) "Киллафадди" шаруашылығында Хоблер көпірі салынғанға дейін қызмет еткен понтон болған. Солтүстік Эск аймағы бұрын сайлау округі болған. Көптеген танымал тасманиялық шаруалар Солтүстік Эскте уақыт өте келе тұрып келген. "Брамар" (1821) және Лансестоннан тыс орналасқан "Вермонт" (1819) сияқты тарихи маңызы бар кейбір мүліктер әлі де өзен жағалауында сақталған. 1850 жылдардың басына дейін сотталғандар өзен жазықтарын судан тазарту үшін пайдаланылған, осылайша су тасқынынан кейін батпаққа айналмайтын еді. Өзен сондай-ақ Чарльз көшесі көпірі салынғанға дейін Лансестонның негізгі порты болып табылды. Теңіз порты мен Виктория көпірі арасындағы оңтүстік жағалауда (Инвермай жолының оңтүстік шеті) қоныстанған кезден бастап көптеген кемежайлар орналасқан. Бұл кемежайлар ұн диірмендері, сыра қайнату зауыттары, жүн жуу орындары және Мт Мишофф қалайы қорыту зауыттары үшін пайдаланылған. Ал қарсы жағында, солтүстік жағалауда Линдсей көшесі арқылы қол жетімді кемежайлар көптеп болған, олар теміржол вагондарын тікелей тиеу және түсіру үшін қолданылған рельстік кранмен жабдықталған. Жоғары ағыста тағы да көптеген кішкентай кемежайлар болған, олардың ең алысы – жарылғыш заттар қоймасы мен оқ ату полигоны үшін пайдаланылған "Динамит" кемежайы. Лансестонның Глиб Флэтс-інде орналасқан бұл оқшауланған ғимараттарға 1850-1890 жылдарға қарайтын жарылғыш заттар бункері, 1850 жылдарға қарайтын детонаторлар қоймасы, ұнтақ қоймасы және 1914 жылғы екі бірдей қару-жарақ қоймасы кіреді. Бұл ғимараттар кешен ретінде орналасқан және Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін әскери мақсаттарда пайдаланылған. Қазіргі уақытта бұл жер ауыл шаруашылығына бөлінген және 49 Боланд көшесіне тиесілі. Барлық ғимараттар мұра ретінде тізілген, бірақ әлі күнге дейін туристік мақсаттар үшін пайдаланылмаған.
The North Esk river area has a forgotten history inside Launceston's cultural memory. The East and West banks were once swarming with Bushrangers and Aboriginal tribes which would continuously attack the settlers of this area. During the Black War, Aboriginal clansmen harassed settlers on the east banks of the Tamar and North Esk rivers, where farms adjoined the forested valley heights, stealing food, goods and killing up to 20 people in this vicinity. Further up the river, just beyond the first substantial bend known to some then as 'Vermont' bend, there used to be a Punt which was active before Hobler's Bridge was built at what is now St. Leonards in 1829 by George Hobler of 'Killafaddy' (1823). The area of North Esk was once an Electoral district. Many notable Tasmanian gentlemen farmers have lived on the North Esk throughout time. Some properties of historical interest still stand on the banks of the river such as 'Braemar' (1821) and 'Vermont' (1819) just outside Launceston. Convicts were used up until the early 1850s to drain the river flats after it was cultivated so it would not deteriorate back into a swamp after flooding. The river was also the main port facility for Launceston until the construction of the Charles Street Bridge. On the south bank between the Seaport and Victoria Bridge (southern end of Invermay Road) were numerous wharves dating right back to settlement. These wharves were used by the flour mills, breweries, woolsheds and the Mt Mischoff Tin Smelters. Opposite, on the north bank, were more wharves accessible via Lindsay Street that used to support a rail mounted Gantry Crane which was used to directly load and unload railcars. Upstream were yet more smaller wharves with one of the furthest upstream being the Dynamite Wharf for the magazine reserve and shooting range. Located on Launceston's Glebe Flats, these isolated buildings include an explosives bunker (1850s/1890s) detonator sheds (1850s), a powder magazine and 2 identical ordnance sheds (1914). These buildings are located as a compound and served the military right through to the Second World War. The site is now located on agricultural land and belongs to 49 Boland Street. All the buildings are heritage listed but are yet to be used for any tourist ventures.