Кіріспе
Ворстерширдегі Ханбери ауылы – Англияның Ворстершир округындағы шалғай ауыл, Дройтвич Спа қаласына және M5 тас жолына жақын орналасқан. Ханбери ауылының халқы 19 ғасырдың басынан бері шамамен 1000 адамды құрап келеді. Ауыл шаруашылығы мен танымал Джинни Ринг қолөнер орталығынан басқа экономикалық қызметтің көлемі шамалы, себебі ауылда негізінен жақын орналасқан Бромсгроув, Реддитч, Дройтвич және Ворчестер қалаларына, сондай-ақ Бірмингем және Блэк Кантри аймақтарына жұмысқа барып-келіп тұратын адамдар қоныстанған.
Hanbury is a rural village in Worcestershire, England near Droitwich Spa and the M5 motorway. The population of Hanbury has remained around 1,000 since the early 19th century, and apart from farming and the popular Jinney Ring Craft Centre there is little economic activity, as the parish is lived in mainly by those who commute to the nearby towns of Bromsgrove, Redditch, Droitwich and Worcester, and the slightly more distant areas of Birmingham and the Black Country.
Тарихқа дейінгі кезең
Парақтың ішінде мерзімі анықталмаған кейбір кремний құралдары табылғанмен, тарихқа дейінгі кезеңнен сақталған ең маңызды нысан – шіркеу төбесіндегі Темір ғасырына жататын төбешік бекінісі. Төбенің солтүстік жағындағы қоршау мен ордың қалдықтары жақсы сақталған, ал оңтүстік және шығыс жағында олар көрінуі қиын. Төбе басының көп бөлігі ерте христиандық дәуірден бастап зират ретінде пайдаланылған, бірақ зираттан тыс жерде бірнеше жыл бұрын Вустершир археологиялық қызметі сынақ қазбаларын жүргізіп, Темір ғасырына жататын елді мекеннің нақты белгілерін тапты. Рим кезеңінде де төбеде адамдар тұрғандығы Рим монеталарының табылуымен дәлелденеді, және 4-ші ғасырда Рим империясы христиан дінін қабылдаған кезде, осы жерде алғашқы шіркеу салынған болуы мүмкін деп болжауға болады.
Рим дәуірі мен қараңғы ғасырлар
Рим дәуірінде Ханбери кеңінен шаруашылық жүргізілді. Кристофер Дайер басқарған зерттеулер осы кезеңде приходтың көп бөлігі өңделгенін, ал римдік керамикасының табылуына сәйкес, шамамен 60 шаруашылық болғандығын көрсетті. Ханбери маңызды тұз өндіру орталығы – Дроитвичтен (Римдік Салина) бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан. Сондай-ақ, маңызды римдік жол Дроитвичтен Альчестерге және Стратфордтағы Эвон өзеніндегі бродыға дейін приходтың аумағы арқылы шығыстан батысқа қарай өтіпті. Қазіргі заманғы жол да сол бағытты ұстанады, бірақ приходтың орталық бөлігінен өтетін учаскесі кейіннен құрылған жабық аң аулау паркімен тоқтатылған.
Ханбери монастыры
660 жылға қатысты жарғының көшірмесі сақталған, онда Ханберидегі "минстер" туралы айтылады, бұл христиандық құлшылығы Church Hill-де кем дегенде сол кезден бері жүргізілгенін көрсетеді. IV ғасырдағы алғашқы шіркеуден бастап шіркеудің үздіксіз болғанына дәлел жоқ, бірақ бұл жер ағылшындар басып алғанға дейін шамамен 400 жыл бұрын британдықтар (прото-уэльстер) бекіткен қаланың бөлігі болуы мүмкін. [3] Қазіргі шіркеу нормандық құрылыс элементтерін қамтиды, сондай-ақ көптеген кейінгі қосымшалар бар. Осы кезеңде монастырь құрылғаны туралы бірнеше құжаттарда айтылады. 675 жылы Мерсия патшасы абат Кольманға өсиеті бойынша 50 "манс" жер сыйлаған. 836 жылғы мәтінде Мерсияның келесі патшасы Вигфлаф Ханберидегі монастырьға қосымша жерлер бергені жазылған. Кейіннен ол Вустер шіркеуімен біріктірілді.
Орта ғасырлар
Мерсия патшалары тұсында, приходтың орталық бөлігі корольдік аңшылық паркі ретінде пайдалану үшін қоршалған, ол Фекенхам паркі деп аталды, және бұл, әрине, Domesday уақытында болды, өйткені бүкіл приход Фекенхамның Корольдік орман аймағында деп есептелді. Алайда, 1301 жылы орманның аумағы қысқартылды, және сол кезден бастап 1629 жылы орманды жоюға дейін, ғана шіркеу төбесінің шығысына қарай орналасқан приход бөлігі орманға кірді. Ханбериден батысқа қарай, Тұз жолында орналасқан Галлоус Грин орман заңын бұзғандардың жазалану орны болды. Орта ғасырлар бойы Ханбери уәлиесі Вустер епископына тиесілі болды, ал кезеңнің басында шіркеуге жақын уәлият үйі болған, бірақ 1301 жылға қарай ол жоғалып кетті. Сонымен қатар, Temple Broughton сияқты қосалқы иеліктер де болды, ол аты айтқандай, бір кезде Темплер орденіне тиесілі болды, ал приходтың оңтүстік-шығысындағы Holloway, кейін Hollowfields аймағы, жақын орналасқан Бордсли аббаттығының монахтарына берілді.
Орта ғасырдан бері
1559 жылы поместье епископтан Корольдікке өтті, содан кейін 1590 жылы ол сэр Томас пен леди Элизабет Лейтонға берілді – ол Патшайымның туысы болған. 14-15 ғасырларда орман заңдары көбінесе сақталмады. Көптеген адамдар орманды жалпы пайдалануға көшті, олардың көпшілігінің заңдық құқығы болмады, себебі олар жалдамалы емес еді. Аймақта басқа өнеркәсіптердің жетіспеуіне байланысты, орман мен жалпы пайдалану өсіп келе жатқан халықтың көп бөлігі үшін маңызды күнкөріс көзі болды.
Орманның жойылуы мен тәртіпсіздіктер
1629 жылғы маусымда Фекенхэм орманын ағаштан тазарту туралы шешім қабылданды, осылайша Ханбери, Фекенхэм және Брэдли ормандық аудандарындағы 2100 акр (8,5 км²) орман және бос жатқан жерлер тәжге, жер иелеріне және қарапайым халыққа бөлінуі тиіс болды. Азаматтардың жауабы – оларға бөлінген ортақ жерді қабылдаудан бас тарту, себебі олар оған тек "қорқыныш пен қатаң қысыммен" келіскенін және оларға бөлінген үлес ортақ құқықтарының жоғалуына өтемақы бермейтінін мәлімдеді. Нәтижесінде, олардың 155-і Қаржы сотына шағым түсірді. 1630 жылғы қарашада тағы бір комиссия Ханберидегі тәждің үлесін 550 акрдан 460 акрға дейін азайтты, бірақ бұл да жергілікті тұрғындар тарапынан қабылданбады. Жаңа иелеріне 1631 жылдың 1 наурызына дейін жерлерін қоршауға бұйрық берілді. Ханбериде 80 акр жер шаруаларға берілді, ал 20 акры кедейлерге тарату үшін кіріс алуға шіркеу уәкілдеріне берілді. Шаруаларға бөлінген жер телімдерінің мөлшері шамамен 1,5 акрды құрады. 1631 жылдың 28 наурызында бүлік шығып, үш мильге созылған қоршау қиратылды. Бұл тәртіпсіздікке Корольдік кеңес өте қиындықпен қарады. 1631 жылы Жұлдыз палатасында бүлік жасаушыларға қарсы іс қозғалды. 1632 жылғы көктемде 300 адам көтеріліс жасап, оларды шериф және қырық қарулы адам тоқтатуға тырысты. Көтерілісшілер "өте батыл және қайсары түрде бізге әскери қару-жарақпен (атап айтқанда) – найзалармен, ормандық белгілермен, шанышқылармен, қылыштармен және т.б. келіп ұсынысты". Билік бүлікті тоқтатуға тырысып, олардың бірнешеуін жарақаттады. Ханберидегі тәждің үлесі тез сатылып, қазір Forest Farm деп аталады. Ханбери және Фекенхэм иеліктерінің иегері, сэр Эдвард Лейтон, Монквудта 80 акр және Фекенхэм төңірегінде 360 акр жерге ие болды.
Жерге меншік қазіргі заманға дейін
1631 жылы Эдвард Вернон Лейттоннан елімді және құқықты сатып алды, және ол қазіргі заманға дейін оның отбасында болды. Ханбериде жергілікті бастауыш мектеп, "Вернон Армс" атты жергілікті паб (бұрын Ханбери Булы Раллисі өткізілген), сондай-ақ гараж сияқты әр түрлі жергілікті ыңғайлылықтар бар. Бірінші санаттағы "Мер Холл" 350 жылдан астам уақыт бойы Беаркрофт отбасының үйі болды. Жақында жасалған дендрохронологиялық зерттеулерге сәйкес, зал 1607–1610 жылдар аралығында салынған. 1820 жылы "Мер Холл" және оның жері Беаркрофттардан Эдвард Генри Лонгкрофтқа өтті, оның әжесі Беаркрофт болған. Мұрагерлік шарты бойынша ол 1822 жылы өзін Беаркрофт деп атауға келісті. "Мер Холл" иесі болған Беаркрофт отбасының соңғы мүшесі Чарльз Джон Эдвард Беаркрофт (1935–2003) болды, бірақ қаржылық қиындықтар оны 1970 жылдары мүлікті сатуға мәжбүр етті. Қазір "Мер Холл" американдық кәсіпкер Диан және оның әйелі Елена Батлерге тиесілі.