Кіріспе

Монзуно (Болонья диалектісінде: Мунжон) – Италиядағы коммуна, Болонья метрополитен қаласының (Эмилия-Романья) құрамында. Коммуна аумағы Савена аңғарының батыс еңісінде, Монте-Венере тауының солтүстік тізбегінде және Сетта мен Самбро өзендерінің сол жағында орналасқан.

Тарих

12 ғасырда Монзуно Тоскана маркиздерінің билігінде болды. Ломбард билеушілерінен кейін ол Убальдинилердің иелігіне көшті, сосын Матильда ди Каноссаға тапсырылды. Соңында ол Да Монзуно, Да Монторио және Да Панико ақсүйек отбасылары арасында бөлісті. Матильда Каносса билігі тұсында қамал Сканнелло сотының құрамына кірді, кейін Пиза шіркеуіне берілді. Кейін ол, мүмкін Убальдинилерден тараған, жергілікті биліктің құрамында тәуелсіздікке қол жеткізді. Да Монзунолар Да Монториоларды жеңіп, шіркеу өкілдерінен көмек сұрады, Гермеилермен (гвельфтер) Ламбертаццилерге (гибеллиндерге) қарсы бірікті. Бірақ дағдарыс кезінде олар нағыз саяси бет-бейнелерін көрсетіп, орта тапқа зиян келтіретін ақсүйектермен одақтасты. Ал Болоньялықтар ақсүйектердің саяси тәсілдерін жақсы білгендіктен, оларды билікке тағайындау арқылы олардың ықпалын бақылауға тырысты. 1371 жылы Болонья Монзуно мен Алиграно қамалын бағындырды. Алайда, Болоньяның гибеллиндері маркиз Никколо II д’Эстеге қала есігін ашуды жоспарлағанда, Гидуччо да Монзуно көтерілісшілердің жағына шығып, Ламбертаццилерді қолдауға шешім қабылдады. Болонья қатаң жауап беріп, қаланы басып алу үшін жаяу және атты әскер жіберді. Монзуно 15 ғасырдың соңында Джованни II Бентивоглио билігінде комиссариатқа айналды. Кейіннен аудан 1514 жылы Манцоли отбасына, одан кейін Акваспарта герцогтарына берілді. 1810 жылы Монзуно коммунасы құрылды, оған Трасассо, Бригола, Гуглиара, Вадо, Монтерумичи, Бригаделло, Бренто, Валле ди Самбро, Габбиано, Монторио және Риовегжио елді мекендері де қосылды. Жақындағы тарихында фашизм құлағаннан кейін, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Марио Мусолези, «Құрт» деп белгілі, Stella Rossa («Қызыл Жұлдыз») партизандық бөлімінің басшысы болды.

Бренто

Бренто корольдің меншігінде болды, сол себепті оны Ломбард королі Астульф герцог Орсоға, ал ол Нонантола аббаттығына сыйлады. Кейін ол Болонья епископының меншігіне қайта қосылды. 11 ғасырдан бастап осы жердің құлдырауы басталды. 1293 жылы Болонья епискобы Бренто шіркеуін Болоньяның дін қызметкерлеріне сыйлады. 14 ғасырда Монзунода Тау викариаты қызмет етті. 1632 жылдан кейін онда қоныстанған монахтар қауымы тарап кетті. Ескі шіркеу соғыс кезінде қирады.

Монторио

Монторио ауылы Монзуно өз әкімшілік құқығын алғанға дейін үлкен шіркеу округінің орталығы болды. Ол кейіннен бөлініп кеткен 42 приходтан тұратын мекеме еді. 1582 жылы кардинал Габриэле Палеотти Монзуноның жаңа приходын құрды. Монторио бастапқыда жергілікті феодалдарға, содан кейін Болоньяның Кастелли графтарына қарасты. Олар Монторио сарайын Сан-Стефано ди Тоскана әскери орденіне сыйға берді, оған қатысу мақсатында. Тоскананың ұлы герцогы Болонья приоратын қабылдап құрды және оның басқаруын Кастеллилерге тапсырды. Кейіннен мүлік граф Франческо ди Турн ди Вальсассинаға, Болоньяның Маруллилеріне, ал соңында Бертилерге өтті.

Vado di Brutto (Жалпы өнім)

Жыл сайын, әдетте мамыр айының екінші жексенбісінде, Монте-Соле тауының маңындағы Club Alpino Italiano (CAI) бағыттарында "Вадо ди Брутто" атты тау велосипеді жарысы өтеді. 2014 және 2015 жылғы алғашқы екі жарысқа сәйкесінше 305 және 438 велоспортшы қатысты, содан кейін бұл жарыс UISP (Unione Italiana Sport per Tutti) ұйымдастырған төрт ұлттық жарыстың біріне айналды.

Шеф аль Массимо

37 жасында қайтыс болған атақты жергілікті мал союшы Массимо Зивьериді еске алуға арналған бұл құлинариялық шараға елдің түкпір-түкпірінен келген аспазшылар қатысады. 2011 жылы басталып, қазірге дейін 2000-нан астам шақырылған жергілікті және халықаралық аспазшылар мен елдің барлық аймақтарынан келген адамдар Монзунодағы жылдың ең беделді оқиғаларының біріне айналды.