Екінші дүниелік соғысындағы америка-канадтық көліктік маршруттар

Кіріспе

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жоспарланған одақтас көлік жолдары. Қызғылт жол – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Солтүстік Америкадан Еуропаға ұшақтар мен материал жеткізу үшін АҚШ және Канада бірлесіп жоспарлаған көлік жолдары жүйесі. Жоба 1943 жылы тоқтатылып, толыққанды дамытылмады.

Шолу

1940 жылы Францияның құлауы және Ұлыбритания шайқасы американдықтарды алаңдатты, олар Ұлыбритания да құлап, Остік державаларды АҚШ-қа жақындататынан қорқып қалды. Соғысқа тікелей араласпай, 1940 жылы АҚШ "жартышар қорғанысына" назар аударып, Арктикадағы әуежайлар мен әуе жолдарын жоспарлауды бастады. Сәуірде Данияның құлауымен Гренландия АҚШ-тың қорғауына өтті, ал сол жазда онда әуежайлар салу үшін алдын ала зерттеулер жүргізілді. 1941 жылдың наурыз айында "Ленд-Лизинг" заңы қабылданғаннан кейін, көптеген американдық жасалған ұшақтар Ұлыбританияға жеткізілуге тиіс болды. Америкалық, британдық, канадалық және Данияның еркін күштерінің бірлескен әрекеттері нәтижесінде Ньюфаундлендте (Аргентия, Гандер, Стивенвилл, Сент-Джонс және Торбей), Лабрадорда (Гуз-Бэй) және сол жазда Гренландияда (Блюи Вест-Уан) әуежайлар салынды немесе кеңейтілді. Исландиядағы Рейкьявик әуежайы кеңейтіліп, Кефлавиктегі американдық әуежаймен толықтырылды. Жағдайдың шиеленісіп, теңізде үлкен шығындар болғандықтан, солтүстікке қарай баламалы әуе тасымалы маршрутын құруға қызығушылық артты. Бұл маршрут жақсы ауа-райымен және батыс жағалаудағы ұшақ фабрикаларынан тікелей қашықтықта өтетін болды. Сонымен қатар, ол оңтүстік маршрутындағы әуе трафигі үшін қосымша немесе баламалық бағыт ретінде де пайдаланылуы мүмкін еді. Осы мақсатта Кристалл станциялары (Форт-Чимо, Фробишер шығанағы және Падлопинг аралы) Солтүстік Квебек пен Баффин аралында зерттелді және құрылысы басталды. Сол жылдың қазан айында Гренландияда маңызды Bluie West Eight (Сондрестрём) әуежайы іске қосылды. Тамызда Аргентияда өткен конференцияда USAAF капитаны Эллиотт Рузвельт (Кристалл станцияларын зерттеген) жоғары деңгейдегі шешім қабылдаушыларға балама маршруттың тұжырымдамасын ұсынды, ол қабылданды және жоғары басымдыққа ие болды. Желі енді Эдмонтоннан Фробишерге дейін созылатын Crimson West және Гудзон шығанағының шығысындағы жаңа базаларды пайдаланған Crimson East желісін қамтыды. Бұл ұшақтар АҚШ пен Канада арқылы ұшуға мүмкіндік берді, содан кейін олар Солтүстік Атлантика арқылы Гренландия мен Исландия арқылы ұшатын болды, қажетті ұшу қашықтығы 700 теңіз милінен аспайды. Оңтүстік Калифорниядан солтүстікке қарай тікелей қашықтықпен Канаданың орталық және солтүстік бөлігінен өтетін маршрутты пайдалану арқылы Исландияға дейінгі қашықтықты шамамен 600 мильге дейін қысқартуға болады. Солтүстік Американың солтүстік-шығысындағыдан гөрі ұшу үшін жақсы ауа-райы күтілуде, Арктикадағы ұшу жағдайларымен құнды тәжірибе жинақталады, және бұл тәжірибе Ресейге дейінгі қысқа әуе жолын дамытуға көмектеседі деп күтілді (қараңыз: Солтүстік-батыс транзиттік маршруты). Бірақ іс жүзінде солтүстік балама маршруты қысқы уақытта ұзақ қараңғылық пен суыққа, ал жазғы уақытта қайта жабдықтау қиындықтарына және нашар дамыған инфрақұрылымға тап болды. Оңтүстік маршрутының табысы мен 1943 жылы U- қайықтарының жеңілісінен кейін Crimson тұжырымдамасы қолдауын жоғалтты, бірақ көптеген әуежайлар мен қолдау көрсету орталықтары салынғаннан кейін ғана.

The 1940 fall of France and the Battle of Britain alarmed Americans who feared that Great Britain might also fall, bringing the Axis one step closer to the United States. Eschewing direct involvement in the war, in 1940, the United States concentrated on "hemisphere defense" and began planning for airfields and air routes in the Arctic. With the fall of Denmark in April, Greenland came under U. S. protection, and an inconclusive survey for airfields was made there that summer. With the passage of the Lend Lease act in March 1941, large numbers of American built aircraft were to be ferried to the United Kingdom. Joint American British Canadian Free Danish efforts resulted in airfields being built or expanded on Newfoundland (Argentia, Gander, Stephenville, St. John's, and Torbay), in Labrador (Goose Bay), and by that summer, Greenland (Bluie West One). The British field in Reykjavík, Iceland, was expanded and supplemented by the American built airfield at Keflavík. Because of the urgency of the situation and heavy losses at sea, interest developed in creating an alternate air ferry route further north. It would have better weather conditions and would be on a great circle route from the aircraft factories on the west coast. It could also serve as overflow or alternate destinations for air traffic on the southern route. For this purpose the Crystal stations (Fort Chimo, Frobisher Bay, and Padloping Island) were surveyed and begun in northern Quebec and Baffin Island. That October, the important airport at Bluie West Eight (Sondrestrom) was founded in Greenland. During the Argentia conference in August, USAAF Captain Elliott Roosevelt (who had surveyed the Crystal stations) briefed the top decisionmakers on the concept for the alternate route, which was accepted and given high priority. The network was now extended to include Crimson West, extending from Edmonton to Frobisher, and Crimson East, which used new bases east of Hudson Bay. This meant that the aircraft could be flown across the United States and Canada, where they would then be flown across the North Atlantic via Greenland and Iceland, never exceeding about 700 nautical miles in needed range. A much shorter route from Southern California could be used by flying a Great Circle Route north through central and northern Canada from Southern California, the distance to Iceland might be cut by almost 600 miles. It was expected that much more favourable flying weather would be found than in Northeastern North America, that valuable experience with Arctic conditions of flight would be acquired, and that the experiment might lead to the development of a shorter airway into Russia (see: Northwest Staging Route). In practice, the northern alternate route would suffer from extended darkness and extreme cold in winter, and difficult resupply and sparse infrastructure in summer. With the greater success of the southern route and the defeat of the U boats in 1943, the Crimson concept fell into disfavor, but not until the fields and considerable support facilities had been constructed.

Жоспарланған бағыттар

Алғаш "Солтүстік-шығыс транзиттік бағыты" деп аталған бұл жоба, ақырында "Кримсон жобасы" немесе "Кримсон жолы" деп белгілі болды, мұнда "Кримсон" Канаданың кодтық атауы еді. [Көптеген адамдар "Кримсон" деген аттың Еуропадан қаза тапқан және жараланғандардың кері қайтуын күтуді білдіретінін болжады. Дегенмен, мұндай күтілім болғанымен және көптеген аймақтарда госпитальдер салынғанымен, бұл атаудың себебін толық түсіндірмейді.] Жоба Әуе көлігі басқармасының Солтүстік Атлантика бөлімшесінің қарауына өтті. Бастапқыда "Кримсон жолын" құрайтын үш бағыт болды: шығыс, батыс және орталық.

Шығыс бағыты

Атауы Орналасуы Координаттары Ескертпелері Преск-Айл Армиялық Әуеайлақ ME Солтүстік Атлантикада ұшатын АҚШ ұшақтарының негізгі кемеге кіру порты. Штаб, 23-ші AAF Ferrying Wing, Ferrying Command, 12 маусым 1942 ж.; Солтүстік Атлантикалық қанаты, Әуе көлігі командасы, 11 ақпан 1944 ж.; Солтүстік Атлантикалық дивизия, ATC, 27 маусым 1944 ж. қайта тағайындалды. "Кримсон жолы" жобасы тоқтатылғаннан кейін, 1945 жылға дейін Гус шығанағы арқылы Солтүстік көлік жолының бөлігі ретінде пайдаланылды. 1945 жылдың 20 қыркүйегінде АТК базасы ретінде жабылды. Goose Air Base NF 1383-ші AAFBU, Солтүстік Атлантика дивизиясы, ATC, Ньюфаундленд базалық командасының бөлігі. "Кримсон жолы" жобасы тоқтатылғаннан кейін, 1945 жылға дейін Гренландия арқылы өтетін Солтүстік көлік жолының бөлігі ретінде пайдаланылды. АТК операциялары 1945 ж. аяқталды. Суық соғыс кезіндегі АҚШ-тың маңызды әуе базасы, Стратегиялық әуе командасы мен Аэроғарыш қорғаныс командасының бөлімшелері орналасқан. База 1966 ж. Канада үкіметінің қарамағына берілді. Кейіннен ол Корольдік әуе күштері, Люфтваффе, Aeronautica Militare және Корольдік Нидерланды әуе күштерінің тұрақты бөлімшелеріне үй болды. Crystal I QC Детройт, Мичиганнан басталатын Орталық бағытты қамтитын жоспарланған хаб; 1943 ж. ауа райы станциясы болып қысқартылды, 1945 ж. жабылды. Қазір Кууджуак әуежайы. Crystal II NWT Монтана штатының Грейт-Фоллс қаласынан басталатын Батыс бағытты қамтитын жоспарланған хаб; 1384-ші AAFBU, Солтүстік Атлантика дивизиясы, ATC; 1943 ж. ауа райы станциясы болып қысқартылды. Суық соғыс кезінде радар станциясы және DEW желісін салу базасы ретінде пайдаланылды. 1963 ж. АҚШ Әуе күштерімен жабылып, қазір Икалуит әуежайы. Crystal III NWT 1943 ж. тастап кетілді. Bluie West 8 GL Гренландия базалық командасының бөлігі. "Кримсон жолы" жобасы тоқтатылғаннан кейін, 1945 жылға дейін Гренландия арқылы өтетін Солтүстік көлік жолының бөлігі ретінде пайдаланылды. Суық соғыс кезінде SAC базасы болды. 1992 ж. жабылып, қазір азаматтық елді мекен (Кангерлусуак) және әуежай (Кангерлусуак әуежайы). Bluie East 2 GL Гренландия базалық командасының бөлігі. "Кримсон жолы" жобасы тоқтатылғаннан кейін, 1945 жылға дейін Гренландия арқылы өтетін Солтүстік көлік жолының бөлігі ретінде пайдаланылды, содан кейін жабылды. Meeks Field IS Исландия базасының құрамына кіреді. 1386-шы AAFBU, Солтүстік Атлантика дивизиясы, ATC; "Кримсон жолы" жобасы тоқтатылғаннан кейін, Солтүстік көлік жолының бөлігі ретінде пайдаланылды. Суық соғыс кезінде Кефлавик әуежайы ретінде НАТО-ның қарсыласу базасы болды. 2006 ж. Исландия үкіметінің қарамағына берілді. Prestwick Airport UK Солтүстік Атлантиканың әртүрлі көлік бағыттары арқылы Ұлыбританияға ұшатын АҚШ Әскери-әуе күштері ұшақтарының негізгі келу нүктесі. 1403-ші AAFBU, Еуропалық дивизия, ATC. 1950 жылдардың ортасына дейін Әуе күштері қолданған, қазір коммерциялық әуежай. Бұл бағытты американдық әскерилер "Солтүстік Атлантика паром жолы" немесе "Стажировка жолы" деп атады.

Name Location Coordinates Notes Presque Isle Army Airfield ME Chief port of embarkation for U. S. aircraft flying the North Atlantic. Headquarters, 23d AAF Ferrying Wing, Ferrying Command 12 June 1942; re designated North Atlantic Wing, Air Transport Command, 11 February 1944; Redesignated North Atlantic Division, ATC, 27 June 1944. After Crimson Route project cancelled, was used as part of the Northern Transport Route through Goose Bay until 1945. Closed as an ATC base on 20 September 1945. Goose Air Base NF 1383d AAFBU, North Atlantic Division, ATC, part of Newfoundland Base Command. After Crimson Route project cancelled, was used as part of the Northern Transport Route through Greenland until 1945. ATC operations ended 1945. Was major USAF base in the Cold War, housing units of Strategic Air Command and Aerospace Defense Command. The base was turned over to the Canadian Government in 1966. It was later home to permanent detachments of the Royal Air Force, Luftwaffe, Aeronautica Militare, and Royal Netherlands Air Force. Crystal I QC Planned Hub with Central Route originating at Detroit, Michigan; reduced to a weather station in 1943, closed 1945. Now Kuujjuaq Airport Crystal II NWT Planned Hub with Western Route originating at Great Falls, Montana; 1384th AAFBU, North Atlantic Division, ATC; reduced to a weather station in 1943. During the Cold War was used as a radar station and as a base for construction of the DEW Line. Closed by USAF in 1963, now Iqaluit Airport. Crystal III NWT Abandoned 1943. Bluie West 8 GL Part of Greenland Base Command. After Crimson Route project cancelled, was used as part of the Northern Transport Route through Greenland until 1945. Became SAC base during the Cold War. Closed 1992 now civilian community (Kangerlussuaq) and airport (Kangerlussuaq Airport), Bluie East 2 GL Part of Greenland Base Command. After Crimson Route project cancelled, was used as part of the Northern Transport Route through Greenland until 1945 then closed. Meeks Field IS Part of Iceland Base Command. 1386th AAFBU, North Atlantic Division, ATC; After Crimson Route project cancelled, was used as part of the Northern Transport Route. Became NATO interceptor base during the Cold War as Keflavik Airport. Turned over to Iceland Government 2006. Prestwick Airport UK Main arrival point for USAAF aircraft ferried to UK over various North Atlantic Transport Routes. 1403d AAFBU, European Division, ATC. Used by the USAF until the mid 1950s, now commercial airport. This route was referred to by the American military as the "North Atlantic Ferrying" or "Staging Route."

Орталық бағыт

Атауы Орналасу координаттары Ескертпелері Ромулус армиясының әуеайлағы MI 553d AAFBU, Кеме қатынасы бөлімі, Ішкі қанаты, АТК (Детройт) Кеме қатынасы пункті, сонымен қатар 2-ші Кеме қатынасы тобының штаб-пәтері. 1940 жылдың сәуірінде ашылды. Базаның бастапқы миссиясы – АҚШ соғысқа кірер алдында Канададағы британдықтарға әскери ұшақтарды жеткізу; кейіннен Жоғарғы Орта Батыстағы WASP паромдық қызметін үйлестірді, сондай-ақ Ford Willow Run зауытынан ETO және MTO-ға жөнелту үшін B-24 Liberator ұшақтарының қозғалысын ұйымдастырды. 1945 жылы азаматтық басқаруға берілді, қазір Детройт Метрополитен Уэйн округі әуежайы. RCAF станциясы Солтүстік Бей ON Соғыстан бұрынғы RCAF станциясы, 1945 жылдан кейін Суық соғыс кезеңінде маңызды әуе қорғанысы нысаны болды. Бүгінгі күні CFB North Bay – Канаданың шығыс және батыс NORAD аймақтары үшін NORAD ROCC. Kapuskasing ON Солтүстік Онтариода аймақтық әуе қызметін ұсынатын Kapuskasing әуежайы болды. Moosonee ON Солтүстік Онтариода аймақтық әуе қызметін ұсынатын Moosonee әуежайы болды. Richmond Gulf QC Eastern Route жоспарымен бірге, әуеайлақ салынбады. Crystal I QC Eastern Route-қа байланысты хаб, Ұлыбританияның Прествик әуежайына дейін жалғасты (шығыс бағытын қараңыз). Канадалық әуеайлақтардың көпшілігі Crimson Route мақсатымен жаңадан және арнайы салынған.

Тарих

1942 жылғы 24 мамырда АҚШ штаб бастығының директивасы бойынша Маннитобадағы The Pas және Черчилльде, Гудзон шығанағындағы Коралл Харбор Саутгемптон аралында, Фробишер шығанағында (CRYSTAL I), Фробишер шығанағында (CRYSTAL II) және Падлопинг аралында (CRYSTAL III) ауа райы станциялары мен ұшу-қону жолақтарын салу 1942 жылдың жазында басталуға тиіс болды. Жоба жаздың соңында (1942 жылғы 27 тамызда) Лабрадор жағалауындағы жаудың U қайығы 6000 тонна жүк тасыған кемені батырғанда, үлкен соққыға ұшырады. Осы кемеде CRYSTAL I, CRYSTAL II және Саутгемптон аралындағы Гудзон шығанағындағы Коралл Харборда пайдалануға арналған маңызды құрылыс жабдықтары бар еді. 1942-43 жылдардың қысы Солтүстік Атлантика көлік маршрутының бойында үлкен қиындықтар тудырды. 1942 жылдың қыркүйегінен бастап ауа райына байланысты апаттардың саны артып, үнемі өсіп отырды. 22 қарашада Әуе көлігі басқармасы қыс бойы Солтүстік Атлантика арқылы жолаушылар тасымалын тоқтатты. Исландиядан тыс екі қозғалтқышты ұшақтарды пайдалануға тыйым салынды. Желтоқсан айына дейін ұзақ қашықтыққа ұшатын ұшақтарды тасымалдау және TWA мен American Airlines компанияларымен келісімшарт бойынша C-54 Skymasters және C-87 Liberators ұшақтарының тасымалдау операциялары жалғасты, бірақ желтоқсанның ортасына қарай Солтүстік Атлантика көлік маршруты қысқы кезеңге жабылды.

Ұлыбританияға бағытталған ӘТК трафигі Оңтүстік Атлантика көлік маршрутына ауыстырылды. Бұл маршрут бойынша Ұлыбританияға дейінгі қашықтық жоспарланған CRIMSON маршрутынан екі есе ұзақ болды, бірақ бұл қашықтық кемшілігі жыл бойы қолданысқа түсірілу мүмкіндігімен толық өтелді. Басқа бағыттағы күш-жігер де нәтежелі болды. 1943 жылға дейін португалиялық үкімет неміс U қайықтары мен әскери кемелеріне ғана Азор аралдарында отын құюға рұқсат берді. Алайда, 1943 жылғы дипломатиялық күш-жігер португалиялық диктатор Салазарды Азор аралдарындағы базаларды британдықтарға жалға беруге көндірді. Бұл Атлантика шайқасындағы маңызды өзгеріс болды, ол одақтастарға Атлантиканың ортасында әуеден бақылау жасауға мүмкіндік берді. Бұл одақтастарға U қайықтарын іздеуге, маңызды конвойлерді қорғауға және Атлантика әуе көлігі басқармасының паромдық операцияларын қолдауға көмектесті. 1943 жылы Азор аралдары арқылы трансатлантикалық маршруттың ашылуы мүмкін деген жаңа перспектива қымбат және бақытсыз CRIMSON маршруты жобасын ертерек тоқтатуға әкелді. ӘТК-нің ұсынысы бойынша, Армия Әуе күштері 1944 жылдың көктемінде The Pas, Черчилль және Саутгемптон аралындағы әуежайларды тастап кетті, ал CRYSTALS және Mingan әуежайлары төтенше жағдайға келтірілді. 1943 жылдың жазында CRIMSON маршрутымен Ұлыбританияға бес RAF ұшағынан басқа, АҚШ-тың паромдық немесе көліктік ұшақтары бұл маршрутты пайдаланған жоқ.