Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Альберт Дж. Трейс (сонымен қатар Альберт Джозеф Трейс; туған тегі – Файнберг; 25 желтоқсан 1900 – 31 тамыз 1993) – 1930-шы, 1940-шы және 1950-ші жылдардағы американдық ән жазушысы және оркестр жетекшісі. Оның ең жоғары танымалдығы Биг-Бенд дәуірінің шарықталу кезеңінде Чикаго аймағында болды. Ол ән жазушы Бен Трейстің бауыры болды.
Albert J. Trace (aka Albert Joseph Trace; né Feinberg; 25 December 1900 – 31 August 1993) was an American songwriter and orchestra leader of the 1930s, 1940s and 1950s. His popularity peaked in the Chicago area during the height of the Big Band era. He was the brother of the songwriter Ben Trace.
Мансап
Чикагода туған Трейс музыкалық мансапқа шешім қабылдамас бұрын кәсіби бейсбол ойнады. 1920-ші жылдардың басында алғашқы жұмыстары домбыра ойнау және әртүрлі топтармен ән айту болды, ол 1933 жылы өзінің жеке тобын құрғанға дейін. 1933 жылы Чикаго қаласы өзінің жүз жылдығын «Өндірістің ғасыры» деп аталатын халықаралық көрмемен тойлады. Топтың алғашқы өнер көрсетуі 1933 жылдың мамыр айында көрменің француз павильонында өтті. Көрме қарашада қысқа үзіліс жасағанда, ол Чикагода қалып, Blackhawk ресторанында ұзақ уақыт жұмыс істеді, содан кейін үш жыл Шерман қонақүйінде өнер көрсетті. 1943 жылдың басынан бастап және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде де, соғыстан кейін де Al Trace Orchestra, вокалистер Тони Арден және Боб Винсенттермен бірге, Чикагодағы «It Pays to Be Ignorant» радио бағдарламасында жиі ойнады. Бұл бағдарлама радионың алтын ғасыры деп аталатын дәуірдегі ең танымал бағдарламалардың бірі болды. Аль Трейс және оның «Ақымақ симфонистері» 1940-шы жылдардың басында көптеген комедиялық топтардың бірі болды. Басқаларының ішінде Спайк Джонс және оның «Қалалық сұлтандары», Hoosier Hot Shots және Korn Kobblers болды. 1945 жылдың ақпан айында радиостанциялар Аль Трейс және оның «Ақымақ симфонистері» орындаған «Sioux City Sue» әнін таныстырды (National Records 5007). Ән үлкен сәттілікке ие болды. Трейс бірнеше жазба компаниясымен жұмыс істеді: Mercury Records, National Records, MGM Records, Columbia Records, Damon Records, Regent Records және Chance Records. Ол 300-ден астам ән жазды, кейбіреулерін жеке, ал кейбіреулерін әріптестерімен бірге, көбінесе ағасы Бен Трейспен бірлесіп жазды. Сонымен қатар, ол Клем Уоттс немесе Боб Харт псевдонимдерін қолданып көптеген әндер жазды. Бен Трейс пен Аль Трейстің бірлескен жұмыстарының ең табыстысы – 1948 жылы №1 хит болған «You Call Everybody Darlin'» әні. Тағы бір өте танымал ән – «Егер сен келе жатқаныңды білгенімде, мен торт пісірер едім». Оның басқа ән жазу әріптестерінің ішінде Аль Хоффман, Боб Меррилл және Абнер Сильвер болды. 1975 жылы, 74 жасқа толғаннан кейін, ол әнші-күйші және оркестр жетекшісі ретіндегі жұмысын тоқтатты және тағы бір бұрынғы оркестр жетекшісімен бірге Скоттсдейлде (Аризона) концерттік агенттік құрды. Трейс 92 жасында Аризона штатының Сан-Сити-Вест қаласында инсульттан қайтыс болды.
A native of Chicago, Trace played professional baseball before deciding on music as a career. His first jobs during the early 1920s included playing the drums and singing with various bands, until he formed his own band in 1933, the year in which Chicago was celebrating its centennial with a World's Fair officially known as A Century of Progress International Exposition. The band's first engagement in May 1933 was at the Fair's French pavilion and, when the Fair closed for the winter in November, he remained in Chicago, beginning a long engagement at the Blackhawk Restaurant, followed by three years at the Sherman Hotel. Starting in early 1943 and continuing during and after World War II, the Al Trace Orchestra, including the vocalists Toni Arden and Bob Vincent, were familiar regulars on the Chicago based It Pays to Be Ignorant, one of the most popular shows of the era known as the Golden Age of Radio. Al Trace and His Silly Symphonists was one of several comedy ensembles in the early 1940s. Others included Spike Jones and His City Slickers, the Hoosier Hot Shots and the Korn Kobblers. In February 1945, radio stations introduced "Sioux City Sue", performed by Al Trace and His Silly Symphonists (National Records 5007). The song became a hit. Trace recorded for several record companies: Mercury Records, National Records, MGM Records, Columbia Records, Damon Records, Regent Records and Chance Records. He composed over 300 songs, some alone and others as a collaborator, most frequently with his brother, Ben Trace, while also writing a considerable number of songs using the pseudonyms Clem Watts or Bob Hart. Among the Ben Trace/Al Trace collaborations was his most successful recording, "You Call Everybody Darlin'", which was a #1 hit in 1948. Another very popular song was "If I Knew You Were Comin' I'd've Baked a Cake". His other song collaborators included Al Hoffman, Bob Merrill and Abner Silver. In 1975, shortly after his 74th birthday, he retired from active work as a songwriter and bandleader and joined with another ex bandleader to form a booking agency in Scottsdale, Arizona. Trace died of a stroke in Sun City West, Arizona, at the age of 92.