Солтхаус: Норфолк ауылының тарихы мен табиғаты

Кіріспе

Солтхаус – Англияның Норфолк графтығындағы ауыл және азаматтық приход. Ол Солтүстік Норфолк тұзды батпақтарында орналасқан. Холттан солтүстікке қарай 6 шақырым, Шерингхемнен батысқа қарай 9 шақырым және Норвичтен солтүстікке қарай 42 шақырым жерде жатыр. Ауыл Кингс-Линн мен Ұлы Ярмут арасындағы А149 жағалау жолында орналасқан. Ең жақын теміржол станциясы Шерингхемде, Шерингхем, Кромер және Норвич қалалары арасында қатынайтын Bittern желісінде. Ең жақын әуежай – Норвич халықаралық әуежайы. Солтхаус маңындағы ландшафт Норфолк жағалауының ерекше табиғи сұлулық аймағы (АОНБ) және Солтүстік Норфолк мұра жағалауы аумағында орналасқан. Азаматтық приходтың ауданы және 2001 жылы 88 үй шаруашылығында 196 адам тұрды, ал 2011 жылғы халық санауы бойынша халық саны 201-ге жетті. Жергілікті басқару үшін приход Солтүстік Норфолк ауданына қарасты. Үкіметтік саясаттағы өзгерістер Солтүстік Норфолк жағалауының эрозиясын басқаруды тоқтатты. Сент-Николас шіркеуі – I санаттағы ескерткіш; оны сэр Генри Хейдон (1504 жылы қайтыс болған) қайта салды. 2001 жылдан 2011 жылға дейін Солтхаустағы шіркеу Норфолкпен байланысы бар суретшілердің жыл сайынғы бір айлық заманауи өнер көрмесіне алаң болды. Көрмені «North Norfolk Exhibition Project» (NNEP) ұйымдастырды. «Salthouse 09» көрмесінің кураторы Чичестердегі Паллант Хаус галереясынан Саймон Мартин болды, оның тақырыбы «Жердің тұзы» деп аталды. Көрме 2009 жылдың 2 шілдесінен 2 тамызына дейін өтті және керамика, фильм, инсталляция, кескін, гравюра және мүсіндемелерді қамтыды. Көрмеге Мэгги Хэмблинг, Гэри Бриз, Кабир Хуссейн, Колин Селф, Маргарет Меллис және Ана Мария Пачеко сияқты 50 суретші, сондай-ақ қыш құмырашылары Рутанн Тудболл мен Стивен Пэрри қатысты. Солтхаус мүсіндер жолында жергілікті суретшілердің шамамен он шақырымдық мүсіндері орналасқан, ол Солтхаус шіркеуі мен Хитті, Холт қаласын, Холт ауылдық паркін, Келлинг Хит демалыс паркін және Келлинг Хитті байланыстырады.

Шығу тегі

Ауылдың аты бір кезде құнды болған тұз тауарынан шыққан. Бұл жер бұрынғыдай, "тұз сақтау үйі" болған және 1086 жылғы "Domesday Book" кітабында осылай сипатталған. Норфолк және Линкольнширде Ортағасырлық Ұлыбританияның басқа графтықтарына қарағанда тұзды көлдер көп болған. Тұзды алу үшін теңіз суын саз ыдыстарда қайнатып, алынған тұзды стандартты салмақ пен өлшемдегі блоктарға айналдырған. Осы қызметтің көптеген дәлелдерін осы жағалау бойында табуға болады. Сэлтхаус маңында одан да ертерек қоныстардың болғанына куәліктер бар. 1954 жылы ауылдық үй салу кезінде неолит дәуірінен, шамамен б.з.д. 2000 жылға дейінгі су ішетін ыдыс немесе кесе, сондай-ақ киттің тасқа айналған омыртқасы табылды. Неолиттік қоршалған бекіністің де дәлелі бар. Жер жұмысы шамамен дөңгелек пішіндес, диаметрі 60 метр. Шеңбер кем дегенде жеті бөлек арыққа бөлінген сияқты, бірақ солтүстікке қарай тағы екі арықтың жасырылуы мүмкін үлкен кеңістік бар. Бекініс теңіз деңгейінен 50 метр биіктікте, оңтүстікке қарай беткейге орналасқан. Бұл бекініс қалай пайдаланылғаны толыққанды түсініксіз, бірақ ол айналасында тұратын шағын, шашыраңқы топтардың кездесу орны, тауар алмасу, ритуалдық тойлар және басқа да салтанатты шаралар өткізілген орын болуы мүмкін. Қола дәуіріне қатысты да іздер табылды. Үш жарты пенни және Үш фартинг төбелерінің жанындағы үйінділер 1850 жылғы қазба жұмыстары кезінде қоңыр саз ыдыстар, күйдірілген сүйектер және басқа да жәдігерлер табылды. Уолси-Хиллз және Келлинг-Хард арасында орналасқан батпақтар жабайы табиғат, әсіресе құстар үшін халықаралық маңызы бар. Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі бекіністердің қалдықтары жағажайдағы тұрақ орнының екі жағындағы екі биік нүктеде сақталған. Рэндаллдың ақымақтығы, батпақтағы үйіндідегі Виктория дәуіріндегі ғимарат, 1953 жылғы Солтүстік теңіз су тасқынынан қатты зақымданып, кейіннен бұзылды.

The name of the village comes from the once valuable commodity of salt. It was once what it says it was: a “House for the storing of salt” and the Domesday Book of 1086 describes it so. Norfolk and Lincolnshire had more salt pans than any other counties of Medieval Britain. To produce salt seawater was boiled in clay vessels with the salt formed after the process fashioned into blocks of a standard weight and measure. Much evidence of this activity can be found along this stretch of the coast. There is evidence of even earlier settlements around Salthouse. During the construction of the village hall in 1954 a drinking vessel or beaker was dug up which dated from the Neolithic period around 2000 BC
along with the fossilised vertebrae of a whale. Evidence has also been found of a Neolithic Causewayed enclosure. The earthwork is approximately circular, with a diameter of 60 metres. The circuit appears to be divided into at least seven separate lengths of ditch, although there is a larger gap to the north where a further two stretches of ditch may be obscured. The enclosure lies on a south facing slope 50 metres above sea level on Salthouse Heath. The way in which this enclosure was used is not fully understood, but it may have been a meeting point for small, dispersed groups of people living in the surrounding area, a place where the exchange of goods, ritual feasting and other ceremonial activities might have taken place. There was also evidence uncovered of Bronze Age activity also. The tumuli at near by Three Halfpenny and Three Farthing hills yielded brown clay urns, burnt bones and other relics in 1850 excavations. Lying between Walsey Hills and Kelling Hard, the marshes are of international importance for wildlife, particularly birds. The remains of WWII pillboxes remain on the two high points either side of the beach car park. Randall's Folly, a Victorian building on a mound in the marshes, was badly damaged in the North Sea flood of 1953, resulting in its subsequent demolition.

Солтхаус-Хит

Мұздық моренаның Кромер қырқасының бір бөлігін құрайтын бұл жазық маңызды жануарлар мекені болып табылады және сонымен қатар Норфолк округындағы қола дәуіріне жататын ең ірі обалар жиынтығы орналасқан. Басым өсімдіктер – қызыл жусан мен қара жусан, бірақ соңғы жылдары оңтүстік бөлігінің ашық кеңістігі қайың және емен ағаштарының өсуімен жабылып қалды. Жергілікті халық бұл жерді жаздың басында сары келесік пен түн құстарын естуге қолайлы деп біледі. Солтхаус-Хитте Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде салынған бірнеше құрылыстар мен қорғаныс нысандарының қалдықтары сақталған.