Кіріспе
Джозеф Алойсиус Дюрик (13 қазан 1914 - 26 маусым 1994) – американдық Рим-католик шіркеуінің прелаты. Ол 1969 жылдан 1975 жылға дейін Теннесси штатындағы Нэшвилл епархиясының епископы қызметін атқарды. Бұрын ол 1954 жылдан 1963 жылға дейін Алабама штатындағы Мобил-Бирмингем архиепископиясының көмекші епископы, ал 1963 жылдан 1969 жылға дейін Нэшвиллдің коадъютор епископы болып қызмет еткен. Дюрик АҚШ-тың Вьетнам соғысына қатысуына және өлім жазасына публично қарсылық білдірді, бұл консервативті топтардың сынына ұшырауына себеп болды. Дюрик сонымен қатар Теннессидегі протестанттар мен еврей қауымдастықтарымен экуменикалық ынтымақтастықты дамытуға және «Теңдік» жобасын енгізуге жетекшілік етті. Ол мейірімді ауылдық дін қызметкері ретінде танымал болғандықтан, газеттер оны «қуанышты діл» деп атады.
Joseph Aloysius Durick (October 13, 1914 – June 26, 1994) was an American prelate of the Roman Catholic Church. He served as bishop of the Diocese of Nashville in Tennessee from 1969 to 1975. He previously served as an auxiliary bishop of the Archdiocese of Mobile Birmingham in Alabama from 1954 to 1963 and as coadjutor bishop of Nashville from 1963 to 1969. Durick publicly opposed United States participation in the Vietnam War and the death penalty, which led to criticism from conservative circles. Durick also directed efforts at ecumenical cooperation with Protestant and Jewish communities in Tennessee, as well as introducing Project Equality. He had the image of an amiable country vicar, so much so that the newspapers called him "the happy priest."
Ерте өмір
Джозеф Дюрик 1914 жылғы 13 қазанда Теннесси штатының Дейтон қаласында он екі баланың жетіншісі болып дүниеге келді. Ол Алабама штатының Бессемер қаласында католиктерге қарсы зорлық-зомбылықтың ең жоғары шағында өсті. Музыкалық мансапты ұмтылмауды шешкен соң, Дюрик дін қызметкері болу үшін оқуға түсті. Ол Алабама штатының Каллман қаласындағы Санкт-Бернард колледжін 1933 жылы бітірді. 1936 жылы Мэриленд штатының Балтимор қаласындағы Сент-Мэри семинариясы және университетінде философия курсын аяқтады. Кейін Римдегі Рим Папасының Урбаниана университетінде теология мамандығы бойынша диплом алды. Дюрик 1940 жылғы 23 наурызда Римде кардинал Джеймс Гиббонспен Мобайл архиепископиясы үшін священник ретінде тағайындалды. Біраз уақыттан соң Дюрик Солтүстік Алабамадағы католик миссияларының директорының көмекшісі болды; 1943 жылы ол директор болып тағайындалды.
Мобайл-Бирмингемнің көмекші епискобы
1954 жылы 30 желтоқсанда Папа Пий XII Дурикті Мобил-Бирмингем архиепископиясының көмекші епископы және Сербали титулярлық епископы етіп тағайындады. Ол 1955 жылы 24 наурызда архиепископ Томас Джозеф Туленмен қасиеттілікке ие болды. Дуриктің епископтық ұраны "Мәсіхтің сүйіспеншілігі бізді жетелейді" (Caritas Christi urget nos) болды. 40 жасында ол АҚШ-тың ең жас епископтарының бірі еді. 1963 жылы 12 сәуірде Дурик афроамерикандықтарды доктор Мартин Лютер Кингке қолдау көрсетуден бас тартуға шақыратын ашық хатқа қол қойды, ал доктор Кинг 16 сәуірде "Бирмингем түрмесінен хат" деп жауап берді.
Нэшвиллдің епископы және епископы
1963 жылғы 11 желтоқсанда Пауыл VI Дурикті Нэшвилл епархиясының көмекші епископы етіп тағайындады, оған епископ Уильям Адрианнан кейін мұрагерлік құқығы берілді. Дюрик 1964 жылғы 3 наурызда қызметке орналастырылды. Дюрикке Теннессидегі католик шіркеуін жаңа дәуірге бастап жүруге Папа Иоанн XXIII-нің Екінші Ватикан соборында бастаған реформалары түрткі болды. Өз реформаларын іске асыруға көмектесу үшін Дюрик католик миряндарымен, сондай-ақ Джон Попхэм, Джон Сейгенталер, Джо Свит және әке Оуэн Кампион сияқты бірнеше журналистермен кеңесті. Бастапқыда конформист дін қызметкері болған Дюрик және тағы жеті әріптесі 1963 жылғы Бирмингемдегі наразылықтар кезінде Кинг пен "сырттан келгендерге" тоқтау беруге және соттардың интеграция бойынша жұмыс істеуіне мүмкіндік беруге шақырып, "Бірлікке шақыру" атты хат жазды. Кинг "Бирмингем түрмесінен хат" арқылы жауап берді, ол ақ нәсілді дін қызметкерлеріне деген көңілін білдірді, олар "біздің ең жақын одақтастарымыз" болуы керек еді. Осы және ІІ Ватиканнан алған хабарлама Дюрикті сегрегацияланған Оңтүстікте азаматтық құқықтарды қорғау үшін күшті дауысқа айналдырды, бұл үшін оны дәстүрге берілген қауым еретик және коммунист деп айыптады. Әсіресе 1968-1969 жылдары ол өзінің қоғамдық жиындарына бойкот жариялау арқылы күшті қарсылыққа тап болды. 1969 жылғы 10 қыркүйекте Дюрик Адрианнан кейін Нэшвилл епископы болды.
Отставка және мұра
1975 жылы 2 сәуірде Пауыл VI Дюриктің Нэшвилл епархиясының епископы лауазымынан кеткені туралы өтінімін қабылдады. Ол келесі алты жылды түрмелерде діни қызмет көрсетумен өткізді. Содан кейін, ауыр жүрек ауруына байланысты жартылай зейнетке шығуға мәжбүр болды және жүрек операциясынан өтті. Джозеф Дюрик 1994 жылы 26 шілдеде 79 жасында Бессемердегі үйінде қатерлі ісіктен қайтыс болды.