Уильям Монтгомери: Американ саяхаты мен қоғам қайраткерінің өмірі

Кіріспе

Американдық генерал және саясаткер Уильям Монтгомери (3 тамыз 1736 – 1 мамыр 1816) – отарлық американдық патриот, пионер, әскерші, мемлекеттік қызметкер және құлдыққа қарсы күрескен. Революциялық патриот ретінде ол Пенсильвания провинциясының Ұлыбритания империясынан тәуелсіздік жариялауына, Пенсильвания Ұлттық Достастығын құруға және Он шешуші күнде Америка революциясын сақтап қалуға көмектесті. Әскерде ол барлығы 34 жыл қызмет етті, оның ішінде 14 жылы генерал-майор және дивизия командирі болып өтті. Мемлекеттік қызметкер ретінде ол Континенттік Конгресс, Пенсильвания Конгресі және АҚШ Конгресі сияқты 16 түрлі лауазымға сайланды немесе тағайындалды, сондай-ақ АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы алты фрегатын құруға бірлесіп рұқсат берді. Құлдыққа қарсы күрескен ретінде ол 1775 жылы Пенсильвания провинциясына құлдарды әкелуге тыйым салу туралы қаулыны, 1780 жылы құлдықты бірте-бірте жою туралы заңды (дүниежүзілік тарихта демократия қабылдаған құлдықты тоқтатуға бағытталған алғашқы заң) және 1794 жылы құл саудасы туралы заңды қабылдауға көмектесті. Ол 1793 жылы қашқан құлдар туралы заңға қарсы дауыс берген жеті конгрессменнің бірі болды.

Ерте өмір

Уильям Монтгомери Нормандиялық Роджер де Монтгомериден, Арнульф де Монтгомери арқылы Монтгомери руынан тараған. Оның әкесі мен шешесі, майор Джон (сондай-ақ "Бойн Уотер" деп аталған) және Маргарет (туған тегі Дунбар) Монтгомери 1722 жылы Ирландияның Армаг графтығынан Делавэр колониясына көшіп келді. Олар Милл-Крик жүзіндегі Он Екі Мильдік Шеңберде кең аумақтарға ие болды. Джон Уайт Клей Крик Пресвитериан шіркеуінің негізін қалаушы қарттарының бірі болды. Уильямның ата-анасы, Александр мен Мэри (туған тегі Маккалоу) Монтгомери 1730 жылы Милл-Крик Хандредке онымен бірге келіп, Джон қайтыс болғаннан кейін 400 акр жерді қамтитын плантация мен диірменді мұра етті. Уильям Монтгомери 1736 жылдың 3 тамызында Милл-Крик Хандредте алты баланың үшіншісі болып дүниеге келді және балалық шағын плантацияда және диірменде жұмыс істеумен өткізді. 1743 жылы Александр және оның серіктесі Уильям Невин (Уильямның болашақ қайнағасы) Пенсильвания провинциясының Честер округіндегі Лондондерри округінде Фэггс Манорға жақын 650 акр жерді сатып алды. 1747 жылы, 11 жасында Уильям және оның 5 кендеу баласы ата-анасының қазасынан кейін жетім қалды. Олардың қайтыс болу себебі белгісіз. Олардың қамқорлары Эван Райс және Роберт Кирквуд Уайт Клей Крик Пресвитериан шіркеуінен болды, бірақ оларды Делавэр мен Пенсильванияға қоныстанған ағалары мен әпкелері (Томас және Роберт) тәрбиеледі. Жастық шағында Уильям жер өлшеу, диірмен ісі, сауда және басқару іліміне бейімделді. Оған Сэмюэл Блэр сабақ берді және доктор Дэвид Стюарт жетекшілік етті. Ол Уильям мен Мэри колледжін тастап кетті. 1756 жылы Уильям Маргарет Невинге үйленді және ол мұраға алған және сатып алған 822 акр жерге қоныстанды. Келесі 14 жылда олардың алты баласы болды, соның ішінде Дэниел Монтгомери де бар, және осы шаруашылықты Честер округындағы ең өнімді фермаға айналдырды. Ол негізінен бидай өндірді. Маргарет 1770 жылы қайтыс болды, ал Уильям 1772 жылы Изабелла Эвансқа үйленді. Олар 1773 жылдың сәуір айында төрт баланың біріншісін дүниеге әкелді. 1773 жылдың қарашасында ол Нортумберленд округында жер сатып ала бастады. 1774 жылдың 26 қарашасында ол Дж. Симпсоннан "Каркаазе" деп аталған Махонинг ағысы мен Сускеханна өзенінің бойында 180 акр жерді сатып алды. Бастапқыда "Монтгомеридің қонысы" деп аталған ол, оның ұлы Дэниел Монтгомеридің құрметіне Пенсильванияның Данвилл қаласына айналды.

William Montgomery descends from Roger de Montgomery of Normandy via Arnulf de Montgomery through the Montgomery Clan. His grandparents, Major John (aka "Boyne Water") and Margaret (née Dunbar) Montgomery, immigrated from County Armagh, Ireland to the Delaware Colony in 1722. They acquired extensive lands in Mill Creek Hundred of the Twelve Mile Circle. John was a founding elder in the White Clay Creek Presbyterian Church. William's parents, Alexander and Mary (née McCullough) Montgomery, followed them to Mill Creek Hundred in 1730 and inherited a plantation and gristmill of 400 acres upon John's death. William Montgomery was born in Mill Creek Hundred on August 3, 1736, the third of six children, and spent his childhood working the plantation and gristmill. In 1743, Alexander and his partner, William Nevin (William's future father in law), purchased 650 acres adjacent to Faggs Manor in Londonderry Township, Chester County, Province of Pennsylvania. In 1747, at age 11, William and his 5 minor siblings were orphaned when their parents died. Their cause of death is unknown. Their guardians, Evan Rice and Robert Kirkwood, were from the White Clay Creek Presbyterian Church, but they were raised by their aunt and uncles (Thomas and Robert) who had also settled in Delaware and Pennsylvania. In his adolescence, William was educated in surveying, milling, trade, and management. He was taught by Samuel Blair and mentored by Dr. David Stewart. He dropped out of the College of William & Mary. In 1756, William married Margaret Nevin and settled on the 822 acres he inherited (and acquired) in Londonderry Township. Over the next 14 years, they had six children, including Daniel Montgomery, and made it the most prosperous farm in Chester County. It primarily produced wheat. Margaret died in 1770 and William married Isabella Evans in 1772. They welcomed their first of four children in April 1773. In November 1773 he began acquiring land in Northumberland County from J. Cummings. On November 26, 1774 he acquired 180 acres along Mahoning Creek and Susquehanna River known as "Karkaase" from J. Simpson. Originally referred to as "Montgomery's Landing", it would become Danville, Pennsylvania after his son, Daniel Montgomery.

Саяси қызмет

1774 жылдың 20 желтоқсанында Монтгомери Бірінші Континенттік Конгресс бекіткен сауда бойкотын қамтамасыз ету үшін Честер округінің тексеру комитетіне мүшелікке ұсынылды. Келесі айда ол Пенсильвания провинциясының конвенциясына (1775 жылдың 23-28 қаңтары) Честер округінің делегаты ретінде ұсынылды, онда олар соғысқа логистикалық тұрғыдан дайындық жасап, "Ұлыбританиямен келісімді қалпына келтіру" үшін 27 қаулы қабылдады. 86 күннен кейін "әлемді шарлаған оқ" Америка Тәуелсіздік соғысын және Бостонды қоршауды бастады. 1775 жылдың 30 маусымында Пенсильванияның қауіпсіздік комитеті құрылды, ол 1776 жылғы Пенсильвания Конституциясы қабылданғанға дейін провинциялық басқару жиналысын іс жүзінде алмастырды, ал Уильям төртінші [Елк] батальонының полковнигі қызметіне қайта тағайындалды, ол сегіз ротада 450 жаяу әскерден тұрды. 1776 жылдың ақпан айында Честер округінің тексеру комитеті Монтгомериге және тағы екеуіне округтің оқ-дәрі қоймасын күзетуді тапсырды. 1776 жылдың 18 маусымында Монтгомери Карпентерс-холлда өткен Пенсильвания провинциялық конференциясына Честер округінің делегаты ретінде ұсынылды. Олардың отырысы ("Пенсильвания провинциясы комитеттерінің провинциялық конференциясы") Пенсильвания провинциясының Ұлыбритания империясынан тәуелсіздігін ресми түрде жариялады және Пенсильвания Ұлттық Мемлекетін құрды.

Уильям Пенсильвания провинциялық конвенциясына Честер округінің делегаты ретінде ұсынылды, бірақ оның батальоны Нью-Джерсиге жіберілді және ол қатыса алмады. Оның орнына, күйеу баласының әкесі Томас Стробридж барды.

Әскери қызмет

Бостондағы британдық армияны жеңгеннен кейін генерал Вашингтон генерал Хоу Нью-Йорк қаласын бақылауға тырысатынын болжады және аймақты нығайту үшін Континенттік армияны басқа жерге көшірді. Нью-Йорк портының айналасындағы қорғалуы қиын көптеген шабуыл орындары мен азайған сапы бар Вашингтон, Континенттік күштерді Манхэттен мен Бруклин арасында бөліп орналастырды. 1776 жылдың 3 маусымында Континенттік Конгресс Вашингтонның милициядан құралған, жылдам әрекет ететін жасақ құру туралы өтінішін мақұлдады. Монтгомери батальоны 1-ші [Пенсильвания] полкі болып қайта аталды және Нью-Джерсиді нығайту үшін жұмылдырылды. Олар шілде айының ортасында Перт-Амбойға келді, Проприетари-Хауста басқару пунктін құрды және Форт-Лиге дейінгі 35 мильдік бұғазда кезекпен қарауыл жүргізді. Бірнеше күннен кейін, олар Стейтен аралының жағалауына 32 000 жаяу әскері бар 340 көлік кемесі, 35 фрегат және әрқайсысы 2 миль қашықтықта 64 зеңбірекке ие 25 кемеден тұратын Британдық флоттың келуінен қорқынышқа түсті. Соңғы бес кеме ғана Континенттік армияның барлық қару-жарағынан артық болды. Олардың әрқайсысы қазіргі заманғы әуе кемесінің құнымен тең еді. Бұл әлем тарихындағы ең ірі, ең жетілген және ең күшті десанттық операция болды, 168 жыл өткен соң Нептун операциясына дейін одан асып түсуге ешкім батыл болған жоқ. Британдық барлау тобын Нью-Джерсиге қарсы ұстап тұрғанда, 1-ші полк Лонг-Айленд шайқасында Континенттік армияның жеңілгенін естіді. Бейбіт келіссөздер сәтсіз аяқталғаннан кейін Монтгомери генерал Хоудың Манхэттендегі Кип шығанағына қонуын тоқтату үшін төрт ротаны Форт-Лиге, ал төрт ротаны Форт-Вашингтонға жіберді. Форт-Ли мен Форт-Вашингтон жеңілгеннен кейін (Монтгомеридің төрт ротасымен бірге тұтқынға алынып, "тозақ кемелеріне" жіберілгенде), Монтгомери мен оның қалған роталары генерал Вашингтонмен және қалған Континенттік армиямен бірге генерал Корнуоллис оларды қуып жететін Пенсильванияға қайтты. 1776 жылдың 1 желтоқсанына қарай Монтгомери полкі Филадельфияда лоялистердің көтерілісін басу үшін орналасты. Оған 14 жасқа толғанда әскери қызметке түскен ұлы Уильям қосылды. Генерал Вашингтон Тейлорсвиллден солтүстік-шығысқа қарай 30 шақырым жерде орналасты. Континенттік күштердің 90 пайызы қаза тапты, тұтқынға алынды немесе дезертирлік жасады – Американдық революцияның енді жеңіліске ұшырағанына сенеді. Әскери қызмет мерзімі біткендіктен, Ұшқыш жасақтың көп бөлігі үйлеріне қайтты. Вашингтонның да азық-түлігі таусылып, генерал Корнуоллис 8 000 британдық және 2 000 гессендік жаяу әскерімен оның позициясына үш есе көп күшпен шабуылдады. Революция соңғы жіптің бір талшығымен ғана тіреліп тұр. 18 желтоқсанда Вашингтон ағасына былай деп жазды: "Менің ойымша, ойын енді бітуге жақын. Менің жағдайымның қаншалықты қиын екенін сіз елестете алмайсыз. Менің ойымша, ешкімнің осы қиындықтарға тап болып, олардан шығудың аз мүмкіндігі болған емес. Дегенмен, біздің ісіміздің әділдігіне толық сенгенімді еске ала отырып, жағдай жақсарады деп ойлаймын, бірақ қазір бұл дана мақсат үшін бұлттың астында жасырылған". 19 желтоқсанда Томас Пэйн мәңгілікке айтты: "Бұл адамдардың жанын сынайтын уақыт". 1776 жылдың 25-26 желтоқсан түнінде қарлы боранда генерал Вашингтон соңғы әскерлерін жинап, Делавэр өзенінен "Жеңіс немесе өлім" операциясын бастады. Трентон шайқасындағы жеңісінен кейін Монтгомери генерал Кэдваладерден милиция күштерін күшейту туралы хабарлама алды. 1800 милициямен бірге 1-ші полк 1 қаңтарда Нью-Джерсидегі Кроссуикске келді, содан кейін Трентонға бет алды, онда генерал Вашингтонның әскері генерал Корнуоллиспен Ассунпинк-Крик шайқасында соғысып жатыр. Қауіпсіз жерге кері шегінудің орнына (күтпеген шабуыл мүмкіндігін жоғалтқаннан және екі жеңіске қол жеткізгеннен кейін), Вашингтон Принстон шайқасында Корнуоллистің штаб-пәтеріне шабуыл жасап, оны жеңіп, келесі 3 ай бойы жем-шөп соғысын жүргізу үшін өз позициясын нығайтты. Монтгомери полкі, басқалармен бірге, Корнуоллисті Вашингтонның күштері әлі де орналасқан деп алдаған маңызды диверсияны жасады және бірден олардың азық-түлігін Нью-Джерсидегі Берлингтонға көшірді.

After defeating the British Army in the Boston, General Washington anticipated General Howe would next seek control of New York City and relocated the Continental Army to fortify the area. With an indefensible number of potential invasion sites around New York Harbor and depleted ranks, Washington divided Continental forces between Manhattan and Brooklyn. On June 3, 1776, the Continental Congress granted Washington's request to stand up a Flying Camp of militia based reserves. Montgomery's battalion was re designated the 1st [Pennsylvania] Regiment and mobilized for the fortification of New Jersey. They arrived at Perth Amboy in mid July, establishing a command post at the Proprietary House, and conducted rotating patrols along the 35 mile strait to Fort Lee. Within days, they were horrified by the arrival of the British Navy off the coast of Staten Island—340 transport ships carrying 32,000 infantry, 35 frigates, and 25 ships of the line bearing 64 cannons each with a range of 2 miles. Five of the latter alone had more collective firepower than the entire Continental Army. Each cost the equivalent of a modern aircraft carrier. It was the largest, most advanced, and most powerful amphibious invasion in world history until Operation Neptune 168 years later. While repulsing British reconnaissance efforts into New Jersey, the 1st Regiment overheard the defeat of the Continental Army in gthe Battle of Long Island. After peace talks failed, Montgomery ordered four companies to Fort Lee and four companies to Fort Washington to buffer General Howe's landing at Kip's Bay Manhattan. When Fort Lee and Fort Washington are defeated (along with Montgomery's four companies who are taken prisoner and sent to prison "ships of hell"), Montgomery and his remaining companies, along with General Washington and the remaining Continental Army, retreated to Pennsylvania as they were pursued by General Cornwallis. By December 1, 1776, Montgomery's regiment is stationed in Philadelphia to stifle Loyalist uprising. He is joined by his son, William Jr., who enlisted upon his 14th birthday, and is serving in Captain James McDowell's company as drummer. General Washington has encamped 30 miles northeast in Taylorsville. Ninety percent of Continental forces have been killed, captured, or deserted—believing the American Revolution is now a lost cause. With their term of enlistment now expired, most of the Flying Camp reserves have returned home. Washington's supplies are also depleted and General Cornwallis is bearing down on his position with 8,000 British and 2,000 Hessian infantry, outnumbering him 3 to 1. The revolution is hanging on by a single fiber of the last thread. On December 18, Washington writes to his brother: "I think the game is pretty near up You can form no idea of the perplexity of my situation. No man, I believe, ever had a greater choice of difficulties and less means to extricate himself from them. However under a full persuasion of the justice of our Cause I cannot but think the prospect will brighten, although for a wise purpose it is, at present hid under a cloud." On December 19, Thomas Paine echoes into eternity: "These are the times that try men's souls". On the night of December 25–26, 1776—in the middle of a snowstorm—General Washington gathers the last of his men and launches operation "Victory or Death" across the Delaware River. Following their subsequent victory at the Battle of Trenton, Montgomery receives General Cadwalader's dispatch for militia reinforcements. Along with 1,800 militia, the 1st Regiment arrives in Crosswicks, New Jersey on January 1, then marches to Trenton where General Washington's army is now engaged with General Cornwallis at the Battle of Assunpink Creek. Rather than retreating back to safety (with his element of surprise now gone and two victories under his belt), Washington attacks Cornwallis' headquarters in the Battle of Princeton—defeating him and establishing his position to wage the Forage War for the next 3 months. Montgomery's regiment, among others, provided the vital diversion, which deceived Cornwallis that Washington's forces were still encamped, and simultaneously removed their supplies to Burlington, New Jersey.

Бастышы

1773 жылдың қарашасында Уильям Нортумберленд округінде Дж. Каммингстен жер сатып ала бастады. 1774 жылдың 26 қарашасында ол Дж. Симпсоннан Махонинг ағысы мен Сускехана өзенінің жағасындағы, "Каркаасе" деп белгілі 180 акр жерді сатып алды. Нью-Йорк және Нью-Джерси науқанындағы қызметтен кейін Уильям отбасын Честер округінен Нортумберлендке қайта қоныстандырды. Бастапқыда "Монтгомеридің тоқталысы" деп аталған бұл жер, оның ұлы Дэниел Монтгомеридің құрметіне Данвилл деп аталды.

Аболиционистік

(1756-1816) Оның шаруашылықтарында, плантацияларында және бизнесінде құл еңбегінің орнына жалдамалы жұмысшыларды кеңінен пайдаланды. Қазір бұл Монтур округі тарихи қоғамы басқаратын мұражай. Уильямның полкі Форт-Вашингтоннан Форт-Лиге дейін Гадсон өзені арқылы шегінгеннен кейін 151 жыл өткен соң, оның үшінші ұрпағы Монтгомери Кейс сол жерде Джордж Вашингтон көпірін салды. Салынысы аяқталған кезде бұл әлемдегі ең ұзын басты құрылымдық көпір болды және қазір әлемдегі ең қызықты автокөлік көпірі болып табылады; 2008 жылдан 2018 жылға дейін бір миллиардтан астам көлік өткен.