Кіріспе
Тайн және Уэрдегі темір жол және метро станциясы, Англия.
Сандерленд – Англияның Тайн және Уэрдегі Сандерленд қаласында орналасқан темір жол және метро станциясы. Ол Durham Coast Line желісінде орналасқан, ол ... және ... қалалары арқылы өтеді. Станция Network Rail иелігінде және Northern Trains басқарады. 2002 жылдың 31 наурызынан бері станция Тайн және Уэр метросының Жасыл желісімен де қызмет көрсетілуде.
Бұрынғы станциялар
1836 жылы ашылған, Сандерлендке алғашқы теміржол жолаушылар қызметін Дархэм және Сандерленд теміржол компаниясы ұсынды, бастапқыда сол кездегі порты қаласын Хасвелл мен Хеттон-ле-Хольмен байланыстырды. Жағалаудан оңтүстіктен келе жатқан Town Moor деп аталатын аялдама Оңтүстік докқа жақын орналасқан. Дархэм және Сандерленд теміржол компаниясы өз маршрутын Даремдегі жоспарланған аялдамаға қарай бірте-бірте кеңейтті. Алайда, 1839 жылы ашылған соңғы аялдама қала сыртында орналасқан. Желі 1893 жылдың шілдесінде Даремге жеткенде, Солтүстік-Шығыс теміржолы кеңейтуді ашты. Сәулет, ыңғайлылығы және жайлылығымен ерекшеленбеген Town Moor 22 жылдан кейін Хендонмен алмастырылды. Ол оңтүстікке қарай жарты миль жерде, Ньюкасл және Дарлингтон Junction Railway Company-ның желісімен қосылуы қажет болған жерде орналасқан. 1854 жылы Лондондерри графы Лондондерри, Сихэм және Сандерленд теміржолын ашты, ол Лондондерри және Оңтүстік Хеттон кеніштерін Оңтүстік докпен байланыстырды. 1855 жылдан бастап желі жолаушыларды Хендон Бернге дейін және Хендон Берндегі аялдамаға дейін тасымалдай бастады. Лондондерри, Сихэм және Сандерленд теміржолы 1868 жылы Дархэм және Сандерленд теміржолының аялдамасын пайдалана бастады. Ол қазіргі станциядан оңтүстікке қарай орналасқан. 1879 жылдың 4 тамызында Солтүстік-Шығыс теміржолы Райхоп Грандж тоғысынан Уэр өзені арқылы жаңа желіні ашты, және қазіргі орнында архитектор Уильям Пичидің жобасы бойынша жаңа станция салынды. Фосетт көшесі мен Хендон бір күні жабылды. Жаңа станция Солтүстік-Шығыс теміржолының және Лондондерри, Сихэм және Сандерленд теміржолының жолаушыларына қызмет көрсетті, содан кейін 1900 жылы Сандерленд-Сихэм бағытын біріншісіне сатты. Бұл Солтүстік-Шығыс теміржолына жағалау бойымен жаңа бағыт құруға мүмкіндік берді, ол (Батыс) Хартлпулге дейін 1905 жылы ашылды. Құрылысы 1965 жылдың 4 қарашасында аяқталды. Сол кезде бұл жоба станцияның барлық аумағын қамтитын толық қайта құру схемасының бір бөлігі болды, ол көше деңгейінде жабылып, дамытылды. Бір кіреберіс және көше деңгейіндегі ғимараттар станцияның солтүстік жағында орналасқан, ал екінші кіреберіс пен оңтүстіктегі ғимараттар бес жылдан кейін қосылды. Бичинг балтасынан және Даремге, (Батыс) Хартлпулге және басқа да жерлерге жергілікті аялдама пойыздарының тоқтатылуынан кейін жолаушылар пойыздары бір арал платформасына шоғырландырылды, оған екі жақты баспалдақ арқылы кіруге болады. Ашылған кезде қызметтер әр апта күні жарты сағат сайын Ньюкаслға және Миддлсброға (Батыс) Хартлпул арқылы сағат сайын, ал ең көп жүретін уақытта қосымша пойыздармен жұмыс істеді. Сондай-ақ, Ливерпуль мен Лондонға таңертеңгі пойыздар, сондай-ақ Лондонға әр кешке ұйықтайтын вагондар бар болды. Екінші арал платформасы посылкалар тасымалына берілді, өйткені станцияның солтүстік жағында жаңа посылкалар кеңсесі салынатын болды. Бұрын посылкалар тасымалы станцияның солтүстік жағында жүзеге асырылды, жеткізу үшін батыстағы ескі қоралар пайдаланылды, ал келіп түсетін посылкалар үшін шығыс жағында ұқсас бөлме болды. Станцияның жұмысын жаңарту станцияның оңтүстік жағындағы жүріс жолдары мен сайдингтерді оңайлатуға мүмкіндік берді. Одан туындаған қысқарту тұрақты түрде жол деңгейіндегі жерді босатты, ол Афинаум көшесі мен Холмссайдтың айналасындағы көше деңгейін дамыту үшін қолдау көрсетуге қолданылды. Тине және Уэр метросының Уэрсайд тармағының ашылуына дайындық ретінде одан әрі қайта жаңарту жүргізілді. 2001 жылдың көктемінде Ньюкасл мен Сандерленд арасындағы Дарем жағалау желісі алты аптаға жабылды, осы кезеңде Сандерленд Солтүстік туннелі арқылы қолданыстағы жол төмендетілді және екі жаңа кроссовер орнатылды. Бір арал платформасы да кеңейтілді, станцияның оңтүстігінде жаңа түйіспе және жол құрылысы орнатылды және пайдалануға берілді.
Undistinguished either in architecture, convenience or accommodation, Town Moor was replaced 22 years later by Hendon. It was situated half a mile to the south, at a point where the line had to be joined by the Newcastle and Darlington Junction Railway Company's line Durham via , which opened in 1853. In 1854, the Marquis of Londonderry opened the Londonderry, Seaham and Sunderland Railway, which linked the existing Londonderry and South Hetton Collieries to the South Dock. From 1855, the line carried passengers between and a terminus at Hendon Burn. The Londonderry, Seaham and Sunderland Railway began to use the Durham and Sunderland Railway's terminus in 1868. It was situated just south of the site of the present station. On 4 August 1879, the North Eastern Railway opened a line from Ryhope Grange Junction over the River Wear to , and a new station was built on the present site, to the designs of architect William Peachey. Both Fawcett Street and Hendon were closed on the same date. The new station served passengers of both the North Eastern Railway and Londonderry, Seaham and Sunderland Railway, until the latter sold the Sunderland–Seaham route to the former in 1900. This, in turn, allowed the North Eastern Railway to extend the line along the coast to create a new through route to (West) Hartlepool, which opened in 1905. with construction completed on 4 November 1965. At the time, the development formed part of a complete rebuilding scheme involving almost the entire area of the station site, which was decked over and developed at street level. A single entrance and street level buildings were located at the northern end of the station, with a second entrance and associated buildings at the south being added five years later. Following the Beeching Axe, and subsequent withdrawal of local stopping train services to Durham, (West) Hartlepool and , passenger trains were concentrated on a single island platform, with access to the concourse area by a dual one direction stairway. At the time of reopening, services consisted of a half hourly service each weekday to Newcastle and an hourly service to and from Middlesbrough via (West) Hartlepool, with additional trains at peak periods. There were also through morning trains to Liverpool and London, as well as a sleeping car service to London each evening. The second island platform was given over to the working of parcels traffic, as a new parcels office premises was to be built at the northern end of the station. Prior to this, parcels traffic was dealt with at the northern end of the station, using the old stables block to the west for deliveries, with a similar sized room at the eastern side for incoming parcels. The revised station working enabled the running lines and sidings at the southern end of the station to be simplified. The consequent reduction in permanent way released areas of land at track level, which was available for the erection of support for further street level development around Athenaeum Street and Holmeside. Further redevelopment took place, ahead of the opening of the Wearside extension of the Tyne and Wear Metro. A six week closure of the Durham Coast Line between Newcastle and Sunderland took place in early spring 2001, during which the existing track through Sunderland North Tunnel was lowered and two new crossovers introduced. The single island platform was also widened, with a new junction and track arrangement introduced and commissioned to the south of the station.
Қайта жаңарту
2006 жылы Tyne and Wear жолаушылар көлігі атқарушы органы платформа аймақтарын жаңарту жоспарларын жариялады. Жобаны Транспорт департаменті инновациялық схема бойынша қаржыландырды, онда Tyne and Wear Metro пайдасына субсидияланған теміржол қызметін қысқарту арқылы «үнемделген» қаражат капиталдық инвестицияларға біржолғы сомаға айналдырылды. Tyne and Wear Passenger Transport Executive станцияға иелік етпесе де және басқармаса да (Network Rail иелігінде және Northern Trains басқарады), инвестициялардың себебі – олар станцияның басты операторы болып табылады. Жұмыс 2008 жылдың қаңтарында басталды, ал дамытудың екінші кезеңі 2009 жылдың қыркүйегінде басталды. Жоба 2010 жылдың шілдесінде 7 миллион фунт стерлинг сомасында аяқталды. Жоба аясында толығымен жаңа еден, төбе және жарықтандыру орнатылды, қолданыстағы қабырғалар жақсартылды, платформалардағы ғимараттар мен күту залдары қайта ұйымдастырылды. Tyne and Wear жолаушылар көлігі атқарушы органы дизайнды әзірлеу үшін Sadler Brown Architecture компаниясын тағайындады, оны Arup басқарды. Жобаға үш суретшінің жұмысы енді: Jason Bruges Studio, Julian Germain және Morag Morrison. Jason Bruges Studio жеке LED элементтері бар 140 метрлік жарық қабырғасын жасады, онда анимациялық дисплей бар. Julian Germain Tyne and Wear Metro-да «жоғалған» күнделікті заттардың 41 суретінен тұратын серия ұсынды, ал Мораг Моррисон арал платформасындағы ғимараттар үшін түрлі түсті шыны панельдерді жобалады. 2015 жылдың қазан айында станцияның имиджін және қолжетімділігін жақсарту мақсатында жоғарғы вестибюль мен сыртқы жағын жаңарту жоспарлары жасалып жатқаны хабарланды. Шамамен алты жыл өткен соң, 2021 жылдың шілдесінде жаңарту жоспарлары қайта қаралып, құны 26 миллион фунт стерлинг екені белгілі болды. Алты жылдық жоба аясында станцияның оңтүстік кіреберісі бұзылып, қайта салынады, ал станция арқылы өтетін теміржол жолдарының саны төртке дейін арттырылады. Дайындық жұмыстары 2022 жылдың сәуір айында басталды, ал жаңа оңтүстік кіреберіс 2023 жылдың басында ашылуға жоспарланған. Кешіктірілген оңтүстік кіреберіс 2023 жылдың желтоқсан айында ашылды.
Мекемелер
Станция екі деңгейлі. Көше (жоғарғы) деңгейінде билет сату кассасы орналасқан, ол дүйсенбі-сенбі күндері сағат 06:15-ден 18:00-ге дейін, ал жексенбі күндері 08:00-ден 17:00-ге дейін жұмыс істейді. Көше деңгейінде сауда дүкендері мен автомат билет сату автоматтары да бар. Перрон (төменгі) деңгейінде күту залы мен отыруға арналған орындар қарастырылған, екі қабатты лифт пен эскалатор арқылы байланыс жасалады. Арал перрон мүгедектерге толық қолжетімді. Келесі пойыз туралы аудиовизуалды дисплейлермен қатар, қағаз күнтізбе плакаттары да ақпарат береді.
Орналасу
Станцияда үлкен орталық арал платформасы бар, оның әр жағы екі нөмірленген платформаға бөлінген. Northern Trains компаниясының пойыздары 1 және 4 платформаларда тоқтайды, олар станцияның солтүстік жағында орналасқан. Станцияның оңтүстік жағындағы 2 және 3 платформаларды Тайн және Уэр метросы пайдаланады. Grand Central және Лондонның Солтүстік-Шығыс темір жолы сияқты ұзын пойыздар, ұзындығына байланысты, екі іргелес платформадан жол ашады. 2018 жылдың 25 қазанына дейін станцияның орналасуы Ұлыбританияда бірегей болды, себебі ауыр рельстік және жеңіл рельстік қызметтер бірдей платформаларды пайдаланды. Қазір осыған ұқсас орналасу бар, онда Шеффилд Супертрам трамвайлары төмендетілген платформаларды пайдаланады, олар Ұлттық теміржол қызметтері пайдаланатын стандартты биіктіктегі платформалардың жанында орналасқан.
Тайн және Уэр метрополитені
2002 жылдың 31 наурызында желінің кеңейтілуінің ашылуымен Tyne and Wear Metro желісі Wearside-ге жетті – бұл жобаның құны шамамен 100 миллион фунт стерлингті құрады. Солтүстікке қарай, Pelaw Junction-ға дейін теміржол қатары Ұлттық теміржол қызметтерімен ортақ пайдаланылады, ол Fellgate-тен 1 миль (2 км) солтүстікке және Pelaw-дан оңтүстікке қарай орналасқан. Брокли Уинс, Ист Болдон және Сиберн станциялары Тайн және Уэр метросының пайдалануына бейімделді және енді Ұлттық теміржол қызметтерімен байланыс жоқ. Сонымен қатар, Феллгейт, Stadium of Light және St Peter's станциялары жаңадан салынды. Оңтүстікке қарай, қызметтер Пеншоу-Сандерленд желісінің бағытымен Оңтүстік Хилтонға дейін жүреді, бұл желі 1964 жылдың 4 мамырында Бичингтің кесуінен зардап шекті. Барлығы Парк-Лейн, Университет (Сандерленд), Миллфилд, Паллион және Саут-Хилтон қалаларында бес жаңа станция салынды.