Жак Gervais, Суберви бароны: Француз генералы мен саяхатшысы
Jacques Gervais, baron Subervie
Жак Гервез Суберви (1776-1856) – француз генералы, Наполеон соғыстарындағы кавалерия командирі. Өмірі, мансабы және испан армиясына қарсы шайқасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз генералы және саясаткері (1776–1856)
French general and politician (1776–1856)
Жак Гервей, Суберви бароны (1 қыркүйек 1776, Лектур, Герс – 10 наурыз 1856) – француз генералы және саясаткері.
Jacques Gervais, baron Subervie (1 September 1776, Lectoure, Gers – 10 March 1856) was a French general and politician.
Әскери мансап
Суберви Наполеон соғыстары кезінде француз командирі болып қызмет етті, оның ішінде ол негізінен ат әскерлеріне басшылық етті. Суберви 1805 жылдың 27 желтоқсанында полковник шеніне көтеріліп, 10-шы шассёрлер атты полкіне қолбасшылық етуге тағайындалды. 1809 жылдың 21 наурызында испан әскерін қуу кезінде Субервидің 10-шы шассёрлер атты полкі қауіпті тұтқындауға түсті. Испан генералы Хенестроса 10-шы шассёрлердің Антуан Шарль Луи де Ласаль дивизиясындағы басқа полктерден озып кеткенін байқады. Хенестроса Алманза және Инфанте атты полктерін Мияхадас ауылының жанындағы басты жолдың екі жағына жасырды. Суберви аттыларына испан аттыларының тобына шабуыл жасауға бұйрық бергенде, ол өзінің полкі Альманза және Инфанте полктерімен қоршалып қалғанын көрді. 10-шы шассёрлер бір офицер мен 62 сарбазды өлтіріп, 70 адамды жаралады, содан кейін тұзақтан шығу үшін күресті. 28 наурыздағы Медельин шайқасында Ласальдің төрт жеңіл атты полкі испан оң жақ атты әскерін ығыстырып, содан кейін жаяу әскерге шабуыл жасады. Жаяу әскер жақсы қарсылық көрсеткеннен кейін, ақыры қашқанға шықты. Француз қатысушысы аңшылардың қашқан испандықтарды қуғанда ерекше қатыгез болғанын, Мияхадастағы жеңілісі үшін оларды аяусыз қырғанын жазды. 1809 жылдың 27-28 шілдесіндегі Талавера шайқасында Кристоф Антуан Мерлиннің атты бригадасы 10-шы және 26-шы шассёрлер атты полктерінен, польшалық ұлан полкінен және Вестфалиялық шеволеже полкінен құралды. Шайқастың соңында британдық армия қолбасшысы сэр Артур Уэлсли Уильям Ансонның атты бригадасына француздарға шабуыл жасауға бұйырды. Француз қорғанысының алдында корольдік неміс легионының 1-ші гусарлары мен британдық 23-ші жеңіл драгун полкі жасырын су арнасына шабуыл жасады, бұл көптеген аттарды жарақаттады және олардың мінгендерін құлатты. Жылдам қайта құрылып, немістер мен 23-ші драгун полкінің екі сол қанаты француз жаяу әскеріне шабуыл жасады, олар алаңға жиналған еді, бірақ олар ығыстырылды. Екі оң қанаты алаңдардың айналасымен жүріп, Мерлиннің атты бригадасына шабуыл жасады. Алдыңғы қатардағы 10-шы және 26-шы шассёрлер 23-ші драгун полкінің өтуіне жол берді. Британдық екі эскадрилья екінші қатардағы Вестфалиялықтарға шабуыл жасағаннан кейін, 10-шы және 26-шы шассёрлер жауларына арт жағынан шабуыл жасады. Тек бірнеше британдық аттылар ғана тұзақтан құтылды. 23-ші жеңіл драгун полкі шайқаста 450 атты әскердің арасынан 207 адамды өлтіріп, жараланып, тұтқынға алды. Суберви 1809 жылдың 28 қарашасында Империя бароны, ал 1811 жылдың 6 тамызында бригада генералы атағын алды. 1813 жылдың 26-27 тамыздағы Дрезден шайқасында Суберви Пьер Клод Пажольдің V атты корпусындағы 9-шы жеңіл атты дивизияны басқарды. Шайқасқа тек 26-шы және 27-ші шассёрлер атты полктері қатысты. 1813 жылдың 16-19 қазандағы Лейпциг шайқасында Субервидің 9-шы жеңіл атты дивизиясы 1700 сарбаздан тұрды. Станислав Клики бригадасы 3-ші гусарлар мен 27-ші шассёрлер атты полкінен, ал Жак Лоран Виал бригадасы 14-ші және 26-шы шассёрлер атты полкінен және 13-ші гусарлардан құралды. 1814 жылдың сәуір айының басында ол дивизия генералы болды, бірақ бұл жоғарылату бірнеше күннен кейін күшін жойды. Жүз күндік соғыс кезінде Субервиге генерал Пажольдің I атты корпусындағы 5-ші атты дивизиясы (1487 сарбаз және 6 зеңбірек) берілді, ол Лигни шайқасында қызмет етті. Өзінің негізгі корпусынан бөлініп, Субервидің дивизиясы Солтүстік армиясымен және Наполеонмен Ватерлооға еріп барды. Ватерлоода император пруссиялықтардың Веллингтон герцогына көмекке келе жатқанын байқағаннан кейін, ол Веллингтонға қарсы тұрған императордың француздардың оң жақ қанатын ұстауға Лобаудың VI жаяу әскер корпусымен бірге жіберілді. Ол бұл қызметінде Плансенойт маңында пруссиялықтармен шайқасқа қатысты. Бурбон монархиясы қайта орнатылғаннан кейін ол жұмысынан босатылып, 1825 жылы зейнеткерлікке шықты.
Subervie served as a French commander during the Napoleonic Wars, during which he mainly commanded cavalry troops. Subervie was promoted colonel on 27 December 1805 and appointed to command the 10th Chasseurs à Cheval Regiment. On 21 March 1809 while in pursuit of a Spanish army, Subervie's 10th Chasseurs à Cheval Regiment fell into a deadly ambush. Spanish General Henestrosa noticed that the 10th Chasseurs had outstripped the other regiments in Antoine Charles Louis de Lasalle's division. Henestrosa concealed the Almanza and Infante Cavalry Regiments on either side of the main road near the village of Miajadas. When Subervie ordered his horsemen to charge a troop of Spanish horsemen that were deployed on the highway, he found his regiment surrounded by the Almanza and Infante Regiments. The 10th Chasseurs lost one officer and 62 men killed and 70 wounded before they fought their way out of the trap. In the Battle of Medellín on 28 March, Lasalle's four light cavalry regiments drove off the Spanish right wing cavalry and then charged the infantry. After putting up a good fight, the infantry finally took to its heels. A French participant recorded that the chasseurs were particularly brutal during the pursuit of the fleeing Spanish, cutting them down without mercy in revenge for their drubbing at Miajadas. At the Battle of Talavera on 27–28 July 1809, Christophe Antoine Merlin's cavalry brigade consisted of the 10th and 26th Chasseurs à Cheval, Polish Lancer and Westphalian Chevau léger Regiments. Toward the end of the battle, the British army commander Sir Arthur Wellesley directed William Anson's cavalry brigade to charge the French. About in front of the French defenders, the 1st Hussars of the King's German Legion and the British 23rd Light Dragoons charged into a hidden watercourse which lamed many horses and threw their riders to the ground. Quickly reforming, the Germans and the two left wing squadrons of the 23rd LD charged the French infantry drawn up in squares and were driven away. The two right wing squadrons rode around the squares and charged Merlin's cavalry brigade. The 10th and 26th Chasseurs in the front line drew aside, letting the 23rd LD gallop past. After the two British squadrons crashed into the Westphalians in the second line, 10th and 26th Chasseurs charged their enemies from the rear. Only a few British horsemen escaped the trap. The 23rd Light Dragoons lost 207 killed, wounded and captured out of 450 horsemen in the battle. Subervie was made a Baron of the Empire on 28 November 1809 and general of brigade on 6 August 1811. During the Battle of Dresden on 26–27 August 1813, Subervie led the 9th Light Cavalry Division in the V Cavalry Corps under Pierre Claude Pajol. Only the 26th and 27th Chasseurs à Cheval were engaged. At the Battle of Leipzig on 16–19 October 1813, Subervie's 9th Light Cavalry Division was 1,700 strong. Stanislaus Klicky's brigade consisted of the 3rd Hussars and 27th Chasseurs à Cheval while Jacques Laurent Vial's brigade was made up of the 14th and 26th Chasseurs à Cheval and the 13th Hussars. He was made general de division in early April 1814, a promotion which was annulled a couple of days later. During the Hundred Days, Subervie was given the 5th cavalry division (1,487 men and 6 guns) in the I Cavalry Corps of General Pajol with which he served in the Battle of Ligny. Detached from his parent corps, Subervie's division accompanied the Army of the North and Napoléon to Waterloo. At Waterloo, after the emperor noted that the Prussians were marching to aid the Duke of Wellington, he was sent together with Lobau's VI Infantry Corps to hold the French right flank while the emperor faced Wellington. In this capacity he was involved in fighting the Prussians around Plancenoit. He was laid off at the Bourbon Restoration and retired in 1825.
Кейінгі өмірі
1834 жылы сайланған ол 1839 және 1842 жылдар аралығын қоспағанда, 1848 жылға дейін үнемі қайта сайланды және либералды оппозицияның құрамында болды. Конституциялық Ассамблеяға сайлауда ол Эурэ-и-Лоир департаментінен республикашыл ретінде сайланды және заң шығарушы органға қайта сайланды. Суберви 1840 жылы атқыштар корпусының бас инспекторы қызметін атқарды. Ол 1848 жылдың 25 ақпанынан 20 наурызына дейін Француз Екінші Республикасының Уақытша үкіметінің Соғыс министрі болып қызмет етті. 19 наурызда ол Құрмет Легионының канцлері болып тағайындалғаннан кейін отставкаға шықты. Суберви Легион-д'онёр орденінің жоғары дәрежелі офицері болды және Екінші француз империясы кезінде Империя бароны титулын алды. 2 желтоқсан төңкерісінен кейін Суберви қоғамдық өмірден шеттетіліп, 1856 жылы қайтыс болды.
Elected in 1834, he was continually reelected until 1848, except between 1839 and 1842, and was part of the liberal opposition. For elections to the Constituent Assembly, he was elected as a Republican by the department of Eure et Loir and was reelected to the Legislature. Subervie served as Inspector General of cavalry in 1840. He served as the Provisional Government of the French Second Republic's Minister of War from February 25, 1848 to March 20, 1848. He resigned March 19, when he was appointed Chancellor of the Legion of Honor. Subervie was a Grand Officier of the Légion d'honneur and held the title of Baron d’Empire during the Second French Empire. After the coup of December 2, Subervie retired from public life and died in 1856.