Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адмирал сэр Джеффри Лейтон (20 сәуір 1884 – 4 қыркүйек 1964) – Корольдік теңіз күштері офицері. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс кемелерінен шабуылға ұшырағанда, ол суасты қайығымен Дания жағалауында қағылып қалды. Осы оқиғаға қарамастан, ол Екінші дүниежүзілік соғыста жоғары лауазымдарға көтеріліп, 1947 жылы зейнетке шықты. Оның соңғы қызметі Портсмут қаласының Бас қолбасшысы болды.
Admiral Sir Geoffrey Layton, (20 April 1884 – 4 September 1964) was a Royal Navy officer. He was in command of the submarine when, under attack from German vessels, it ran aground off the Danish coast during the First World War. Despite this incident, he rose to senior command in the Second World War and retired in 1947. His final appointment had been as Commander in Chief, Portsmouth.
Ерте өмір және мансап
Лейтон Ливерпульдік заңгер Джордж Лейтонның ұлы болды және Истман Корольдік теңіз академиясында білім алды. Ол 1899 жылдың 15 мамырында HMS Britannia кемесінде теңіз кадеті ретінде Корольдік теңіз флотына қосылды. Одан кейін ол Англия таңсығында және АҚШ-тың оңтүстік жағалауында крейсерлерде мичман болып қызмет етті. Лейтон лейтенанттық курсын бітірді және 1905 жылдың 30 қарашасында лейтенант шеніне көтерілді. Содан кейін ол теңіз флотының су асты кемелері бөліміне өтті, онда ол алғаш рет командалық қызметке тағайындалды. 1910 жылдан бастап екі жыл жалпы әскери қызметтен өтті және 1912 жылы қайтадан су асты кемелеріне оралып, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде бірнеше су асты кемесіне қолбасшылық етті.
Layton was the son of a Liverpool solicitor, George Layton, and was educated at Eastman's Royal Naval Academy. He joined the Royal Navy as a naval cadet on 15 May 1899 on HMS Britannia. Following this he served as a midshipman aboard cruisers in the English Channel and off the south coast of the United States. Layton took his lieutenant's course and was promoted to that rank on 30 November 1905. He then he joined the submarine branch of the navy, in which he had his first command. From 1910 he did two years general service and returned to submarines in 1912, commanding several of them during the First World War.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1915 жылы 18 тамызда Лейтонның су асты кемесіне Балтық теңізіне ресейліктерге көмектесу үшін тапсырма берілді, бірақ ол Дания жағалауындағы Салтхолмға тіреліп қалды. Е13 келесі күні таңертең неміс торпедалық кемесімен жойылды, нәтижесінде оның экипажының жартысы қаза тапты. Лейтон мен қалғандары Копенгагенде интернировкаланды. Үш айдан кейін, жергілікті теңізші кейпінде, ол Британияға қайта оралуға қол жеткізді. 1916-17 жылдары ол S 1 эксперименталды бумен жүретін су асты кемесіне командирлік етті. Соғыс аяқталғаннан кейін ол "Еңбегі үшін орден"мен марапатталды.
On 18 August 1915 Layton's submarine, , was ordered to the Baltic to assist the Russians, but he ran aground on Saltholm off the Danish coast. E13 was destroyed early the following morning by a German torpedo boat, killing half his men. Layton and the others were interned at Copenhagen. Three months later, disguised as a local sailor, he managed to return to Britain. In 1916–17, he commanded the experimental steam submarine S 1. At the end of the war he was awarded the Distinguished Service Order.
Жақсылық аралығы
1922 жылы 31 желтоқсанда Лейтон капитандыққа көтеріліп, Су асты кемелерінің контр-адмиралы штабының бастығы лауазымын атқарды. 1920 жылдардың соңында ол Адмиралтействода Операциялар жөніндегі директордың орынбасары болып тағайындалды және 1930 жылы Императорлық қорғаныс колледжінде курс өтті. 1931-1933 жылдары Қытай бекетінде штаб бастығы болып қызмет етті. Ол 1934 жылдан 1936 жылға дейін Портсмуттегі Корольдік теңіз базасына қолбасшылық етті, содан кейін Адмиралтействода Кадрлық қызмет директоры болды. Содан кейін Лейтон қайтадан әскердегі қызметтен кейін, 1938 жылдың тамызынан 1939 жылдың тамызына дейін "Крестовый крейсер" эскадрильясына қолбасшылық етті. Кейін Лейтон Жерорта теңізі флотының бас штабының орынбасары болып тағайындалды, алдымен адмирал сэр Дадли Паундтың, кейін адмирал сэр Эндрю Каннингемнің басшылығымен. Ол 1939 жылдың 3 қыркүйегінде соғыс басталғанда, , , және кемелерінен тұратын 1-ші шайқас эскадрильясына қолбасшылық еткені жазылған.
Layton was promoted to captain on 31 December 1922 and held the post of Chief of Staff to the Rear Admiral Submarines. In the late 1920s he was appointed Deputy Director of Operations at the Admiralty and in 1930 he attended a course at the Imperial Defence College. From 1931 to 1933, he was posted as Chief of Staff on the China Station. He commanded the Royal Naval Base at Portsmouth from 1934 to 1936, when he became Director of Personnel Services at the Admiralty. Layton then transferred to battlecruisers, firstly Then, following another period at the Admiralty, he commanded the Battlecruiser Squadron, flying his flag on , from August 1938 until August 1939. Layton was then appointed second in command of the Mediterranean Fleet, firstly under Admiral Sir Dudley Pound and later under Admiral Sir Andrew Cunningham. He is recorded as commanding the 1st Battle Squadron, consisting of the battleships , , and , on the outbreak of war on 3 September 1939.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1940 жылы қыркүйекте Лейтон Қытай станциясына басшылық етті. Істеуге көп жұмыс бар еді. Қорғау және ұйымдастыру жеткіліксіз болды; портық жабдықтар тиімсіз жұмыс істеді, көптеген көлік кемелері ашық теңіздегі тұғырларда күтіп қалды, бұл Лейтонды қатты алаңдатты. Ол дереу радар, азаматтық қорғаныс және Коломбоның әуе шабуылына қарсы жүйесін жақсартуға кірісті. Жапондықтар Тынық мұхитына қайта оралды, ал 11 сәуірде Лейтон жаудың Цейлоннан Сингапурға шегінгенін хабарлады. Цейлон аралын қорғау толық сәтсіздікке ұшырамады, тіпті радар жүйесі сенбі күні болғандықтан өшірілгеніне қатысты сын айтылса да. Аралдағы Корольдік әуе күштері мен флоттың әуе күштерінің эскадрильялары, бірақ тиімді ұшақтары аз болды (50-ге жуық Hawker Hurricane ұшағына қарсы 300-ге жуық жапондық ұшақ) және кейбір ескірген немесе қолайсыз ұшақтар (Catalinas, Blenheims және Fulmars) қорғанысқа қатысты. Коломбо шабуылы кезінде 19 жапондық ұшақ атып түсірілді, ал 27 Hurricane және 12 басқа ұшақ жоғалды. Тринкомалиде де шамамен бірдей жапондық ұшақтар атып түсірілді, бірақ 11 Hurricane және Fulmars (барлығы 25 ұшақтан) жоғалды. Артур Брайант "Толқынның өзгеруі" еңбегінде адмирал Лейтонның үлесін өте жағымды бағалайды. "Аралдың бас қолбасшысының уақтылы шараларының арқасында Пасхада Цейлон аспанында болған оқиға соғыстың шешуші нүктелерінің біріне айналды. Штаб басшыларының алғырлығы (аралға Лейтонды жоғарғы қолбасшы етіп тағайындауы) және арал мен Шығыс флотына сеніп тапсырылған екі адмиралдың ептілігінің нәтижесінде Цейлонның әуе қорғанысы – Үнді мұхитының кілті – бұзылмай қалды және флот теңізде қауіпсіздікте болды. Жапон соғысы басталғалы бері алғаш рет "Күннің шығуы" жасаған ірі шабуыл сәтті тоқтатылды."
Layton took command of the China Station in September 1940. There was much to be done. Defences and organisation were inadequate; harbour facilities were inefficiently run with many transports left waiting in exposed anchorages and Layton was horrified. He immediately set about improvements to radar, civil defence and Colombo's air raid system. The Japanese returned to the Pacific, and on 11 April Layton sent a signal that the enemy had withdrawn from Ceylon to Singapore. The defence of the island of Ceylon had not been a total fiasco, even though there was criticism that the radar system had been switched off as it was a Sunday. The Royal Air Force and Fleet Air Arm squadrons on the island, although with few effective aircraft (50 Hawker Hurricanes against some 300 Japanese aircraft) plus some obsolete or unsuitable ones (Catalinas, Blenheims and Fulmars) provided some defence. Up to 19 Japanese aircraft were shot down during the Colombo raid, for the loss of 27 Hurricanes and 12 other aircraft. There was a similar number of Japanese aircraft shot down over Trincomalee for the loss of 11 Hurricanes and Fulmars (of 25 available aircraft). Arthur Bryant, in Turn of the Tide, puts the contribution made by Admiral Layton in a very positive light. "Thanks to the timely action of the island's Commander in Chief what had happened in the Ceylon skies over Easter proved one of the turning points of the war Through the foresight shown by the Chiefs of Staff (in appointing one supreme Commander, Layton, to the island) and the presence of mind of the two admirals to whom the island and the Eastern Fleet had been entrusted, the air defences of Ceylon – the key to the Indian Ocean – remained unbroken and the fleet safe at sea. For the first time since the start of the Japanese war a major assault by the Rising Sun had been repulsed."
Кейінгі өмірі
Соғыстан кейін Лейтон Ұлыбританияға Портсмут қаласының Бас қолбасшысы ретінде оралды және 1947 жылы зейнетке шыққанға дейін осы қызметте тұрды.
Following the war, Layton returned to the United Kingdom as Commander in Chief, Portsmouth, a post he held until his retirement in 1947.