Кіріспе
Кипрдің кітабы (Livro de São Cipriano; lang es) – 17-шы, 18-шы және 19-шы ғасырлардағы әртүрлі гримуарлар жинағын білдіреді, олардың барлығы 3-ші ғасырдағы Антиохиялық Кипрдің қасиетті кітабы деп жалған авторлықпен жазылған (Карфаген епископы Кипрдің қасиетті кітабымен шатастырмау керек). Халық арасындағы аңыз бойынша, Антиохиялық Киприан – христиан дініне келген бұрын, пұтқа табынушы сиқыршы болған.
Ибериялық киприан
Ибериялық Киприан – бір мәтін емес, испан және португал тілдеріндегі көптеген мәтіндер, көбінесе 19 ғасырға жатады. Дегенмен, бұрынғы заманғы Киприан әдебиеті болған, ол қазір жоғалып кеткен. Ол, қазірге дейін сақталған еңбектермен тікелей байланысы жоқ, тек Киприан аңызынан шабыттанған.
Португалдық киприан
Киприан кітабының португал нұсқасында «Ұлы және Шын», «Бірегей толық» немесе «Нағыз» сияқты префикстер жиі кездеседі және әдетте «Солғардың қазынасы» (ou thesouro de feiticeiro) деп таңбаланады. Мазмұны сырттай католиктік көрінеді, бірақ Брушарияда терең тамырланған, және ол (әсіресе Бразилияда) Квимбанда, Умбанда және Кандомбле тәлімгерлерінің арасында танымал. «Солғардың қазынасы» көбінесе шақыруларға (эвокацияларға) орын бермейді, оның орнына болашақты болжу, емдеу сиқыры, дұғалар (соның ішінде өз қорғаушы періштесіне арналғандары), экзорцизмдер, махаббат сиқыры, Галисия аймағындағы көмілген қазыналардың орналасқан жерлері және кейде тіпті жануарлар магнетизмі туралы трактаттар сияқты ауызша дәстүрлерге сүйенеді. Көптеген басылымдар Киприан туралы аңызбен басталады және әдетте алхимия, астрология, картомантия, демон шақыру, болашақты болжу, экзорцизмдер, әруақтар, жасырын қазыналар, махаббат сиқыры, сәттілік сиқыры, белгілер, түс жору, қол бағдары және дұғалар туралы бөлімдерді қамтиды. Кейбір басылымдарда француз шаруасы Виктор Сидерольдің табысқа жеткен оқиғалары да бар, ол кітаптың көмегімен жасырылған қазыналарды тапқан. «Солғардың қазынасының» бразилиялық нұсқалары айтарлықтай өзгеше, бірақ португалдық басылымдары салыстырмалы түрде тұрақты (кем дегенде, салыстырғанда). Ең танымал басылым – «Livraria Económica» басылымы, ол Жозе Лейтаоның аудармасында «The Book of St. Cyprian – The Sorcerer's Treasure» деп аталды, сондай-ақ жаңа басылымдардан (мысалы, Moderna Editorial Lavores) қосымша материалдар енгізілді. Лейтаоның сөзіне сүйенсек, португалдық Киприан әдебиеті – Иберия сиқырлық сенімдері мен дәстүрлі Африка дінінің үйлесімі. Португалиялық Инквизицияның сыйқыршылық емес, крипто-иудаизмге назар аударуы, сиқыршыларға дәстүрлі Иберия сиқырлығын және импортталған Африка діни сенімдерін христиандыққа айналдыруды жеңілдетті. Инквизиция бұл істі діннен тыс нәрсе ретінде емес, католицизмнің бұрмаланған түрі ретінде қарастыра отырып, Африканың дәстүрлі діни тәжірибелері мен сенімдеріне беймәлім түрде әсер етті. Осы тәжірибелердің көптегені кейін португалдық Киприан әдебиетіне әсер етті. Лейтао сондай-ақ португалдық Киприан әдебиеті үш кезеңде дамыды деп санайды: Киприанның қасиетті өмірі туралы ауызша дәстүрлердің қалыптасуы; ауызша дәстүрлерді жинап, Киприан кітабының «стандартты» нұсқасын жасау, бұл өз кезегінде кітаптың өзі туралы ауызша әңгімелердің пайда болуына әкелді; баспа машинасының пайда болуымен және Оңтүстік Америкадағы синкретизммен стандартталған кітаптың қайта ұйымдастырылуы, кеңейтілуі және өңделуі.
the development of diverse oral traditions concerning St Cyprian. the collection of the oral traditions into a "standard" Book of Cyprian, which in turn gave rise to further oral traditions about the book itself. the standardized book being rearranged, expanded, and redacted with the advent of the printing press and South American syncretism.
Испандық киприан
Испан тіліндегі көптеген нұсқалар Джонас Сулфурино ("Күкіртті Джонас") жазғанын мәлімдейді, олар Сүлеймен кілтіне ұқсас (бірақ одан өзгеше) және көбінесе Grand Grimoire-дің қайта жазылуы болып табылады. Ең толық және танымал нұсқасы – Libro Infernal деп аталады, ол Grand Grimoire, Сүлеймен кілті және Grand et Petit Albert элементтерін біріктіреді. Libro Infernal 1920 жылы түпнұсқа баспашысымен итальян тіліне аударылды. Киприандық еңбектердің ең көнесі 1810 жылға дейін сақталған және латын тілінен аударылғанын алға тартады. Ол "Гептамерон немесе сиқыр элементтері" деп аталады, бірақ осы атауға қарамастан, Пьетро д'Абаноның немесе басқа еуропалық сиқыр кітабының күмәнді гримуарымен ұқсастығы жоқ. Кейіннен, Галисия инквизициясы туралы кітапқа "Гран Гримуардың" бір басылымы қосылды, ол "Сиприанильо" деп аталды. Одан кейін "Гран Гримуардың" тағы бір басылымы шықты, ол аңызға көшіруші монах Джонас Суфуриноны қосты. Келесі басылымдарға жануарлар магнетизмі, картамен болжау, гипноз, спиритизм және "Қара тауық" туралы материалдар енгізілді.
Скандинавиялық киприан
Скандинавиялық Киприанның «свартебокен» (қара кітаптары) – Киприан әңгімесінен басқа ешқандай байланысы жоқ ерекше дәстүр. Олардың бірі – Эльварумнің қара кітаптары 1682 жылға дейін соққан, ал оның тамыры 1529 жылға дейін жетеді деп саналады.