Кіріспе
Деклан Костелло (1 тамыз 1926 – 6 маусым 2011) – ирландиялық судья, адвокат және Fine Gael саясаткері, 1995 жылдан 1998 жылға дейін Жоғары соттың президенті, 1977 жылдан 1998 жылға дейін Жоғары соттың судьясы және 1973 жылдан 1977 жылға дейін Ирландияның Бас прокуроры болды. Сондай-ақ, ол 1951 жылдан 1969 жылға дейін Дублин Солтүстік-Батыс сайлау округінің және 1973 жылдан 1977 жылға дейін Дублин Оңтүстік-Батыс сайлау округінің депутаты болды. «Әділ қоғамға қадам» саясатының авторы Костелло Fine Gael партиясын солға қарай ықпалдастырғаны үшін марапатталды. Бас прокурор ретінде Костелло Мемлекеттік прокуратура директорының кеңсесі мен Заң реформасы комиссиясын құрды, осылайша ол «мемлекет тарихындағы ең маңызды бас прокурор» атанды. 1948 жылы Костелло білімін аяқтап, Ирландия адвокатурасына қабылданды және Дублин мен айналасында заңгерлікпен айналыса бастады. Партиямен отбасылық байланысы болғандықтан, Костелло колледжге түскеннен бастап Fine Gael мүшесі болды. 1951 жылы, небәрі 24 жасында, ол Дублин Солтүстік-Батыс сайлау округінен Fine Gael депутаты ретінде Дэйл Эйранға сайланды. Ол сол кезде палатаның ең жас депутаты болды, сондықтан «Дэйлдің сәбиі» деген бейресми лақап атты. Келесі жылдар Костеллоның саяси көзқарастарына зор әсер етті; Дублин Солтүстік-Батысындағы сайлаушыларының төмен деңгейдегі тұрмыс жағдайларымен танысуы оның тұрғын үй мәселесіне қатысты көзқарасын түбірімен өзгертті. 1953 жылы Костелло Джоан Фитцсимонсқа үйленді. Джоаннан Костеллоның төрт ұлы мен екі қызы дүниеге келді. Ұлдарының бірі кейіннен аутизмге шалдыққан, ал ерекше қажеттіліктері бар балалар мәселесі Костелло үшін аса маңызды мәселеге айналды, әсіресе оның ағасы Уилфрид туған кезде жеңіл психикалық мүгелектікке ұшыраған еді. Бұл жағдайдан кейін, көңілсіз Костелло партияның Қаржы жөніндегі өкілі болуға ниеттенді, бірақ оның орнына Денсаулық сақтау және әлеуметтік қамтамасыз ету жөніндегі өкіл лауазымына тағайындалды. Костелло Косгрейвтің «Әділ қоғам» тұжырымдамасын қолдауының әлсіздігіне наразы болды. Fine Gael партиясынан тыс болса да, Костелло саяси аренада белсенді болып қала берді. Ол Fine Gael және Лейборист партиясының мүшелерінің жиналыстарын өткізіп, олар Fine Gael/Лейборист коалицияларын, Cosgrave-ді Fine Gael жетекшісі лауазымынан қалай ығыстыру және тіпті жаңа саяси партия құру мүмкіндіктерін талқылады. 1970 жылдан бастап Fine Gael/Лейборист коалициясының перспективасы айқын болғанда, Костелло келесі сайлауда Дэйлге қатысатынын жариялады. Ол бұрынғы сайлау округінен басқа, Дублин Оңтүстік-Батысына көшті, бірақ 1973 жылғы Ирландияның жалпы сайлауында сайланды. Fine Gael тізіміне Костелло сияқты прогрессивті саяхатшының кіруі Fine Gael/Лейборист коалициясын нығайтуға көмектесті. Бас прокурор ретінде Костелло коалиция мүшелерінің сайлаушыларының ұсақ қылмыстық істерін жабу туралы өтініштерін қабылдамады, бұл Ирландияда қалыптасқан тәжірибе болды. Костелло Бас прокурор лауазымын саясаттан арылтуға тырысты және 1975 жылы Мемлекеттік прокуратура директорының кеңсесін құру арқылы осы мақсатына жетті. Осыдан бастап қылмыстық істер бойынша материалдар партиялық байланысқа қарамастан бөліне бастады. Ирландия заңын реформалауға жасаған көптеген әрекеттері бюрократиялық жайсыздық пен мүдделі тараптардың қарсылығына тап болғандықтан, Костелло 1975 жылы Заң реформасы комиссиясын құрды. Заң реформасы комиссиясының ресурстары мен саяси қолдауы жеткіліксіз болғанымен, уақыт өте келе институционалдық мәртебесінің арқасында Ирландияда маңызды заңгерлік реформалар жүргізілді. 1993 жылы Костелло «Қоғамдық жұмыстар басқармасы жоспарлау процесінен босатылмауы керек» деп шешті. 1995 жылы Костелло «салық салымын» конституцияға қайшы деп тапты, бұл шешім мемлекетке шамамен 60 миллион фунт стерлингке шығын келтірді. Зерттеуші Сиара Михан 1961 жылы Папа Иоанн XXIII-нің Mater et magistra құжатының «Әділ қоғам» құжатына айқын әсер еткенін айтты. Костелло мен оның әйелі Джоанның алты баласы болды, оның ішінде оның ізімен жүріп судья болған Каролина Костелло да бар.
Declan Costello (1 August 1926 – 6 June 2011) was an Irish judge, barrister and Fine Gael politician who served as President of the High Court from 1995 to 1998, a Judge of the High Court from 1977 to 1998 and Attorney General of Ireland from 1973 to 1977. He also served as a Teachta Dála (TD) for the Dublin North West constituency from 1951 to 1969 and for the Dublin South West constituency from 1973 to 1977. The formulator of the Towards a Just Society policy document, Costello was credited with shifting Fine Gael towards the left, As Attorney General, Costello created the Office of the Director of Public Prosecutions and the Law Reform Commission, and for this Costello has been called the "most consequential attorney general in the state's history". In 1948, Costello completed his degree, joined the Irish Bar and began practising law in and around Dublin. Having a family connection to the party, Costello had been a member of Fine Gael since joining college. In 1951, at the age of just 24, he was elected to Dáil Éireann as a Fine Gael TD for the Dublin North West constituency during that year's general election. He was the youngest member of the house at the time, earning him the informal title of Baby of the Dáil. The following years would significantly influence Costello's political views; his exposure to the poor living conditions of his constituents in Dublin North west radically altered his views on housing. In 1953, Costello married Joan Fitzsimons. With Joan, Costello would go on to have four sons and two daughters. One of these sons was later found to have autism, and the cause of children with special needs quickly became an area of special concern for Costello, particularly as "his elder brother Wilfrid had been left with a mild mental disability during birth". In the aftermath, a dejected Costello sought to become the party's spokesperson for Finance, but instead was handed the position of spokesperson for health and social welfare. Costello was further frustrated by Cosgrave's limp espousal of the Just Society concept. Although outside the confines of Fine Gael, Costello continued to remain in the political sphere. He would host parties and meetings of Fine Gael and Labour members, where they would discuss possible Fine Gael/Labour coalitions, how to dislodge Cosgrave as leader of Fine Gael and even the possibility of forming a new political party. When the prospects of an actual Fine Gael/Labour coalition became more and more tangible from 1970 onwards, Costello announced he would stand for the Dáil in the next election. He stood in a different constituency from his previous one, moving to Dublin South West, but nevertheless was elected at the 1973 Irish general election. The inclusion of a progressive such as Costello on the Fine Gael ticket helped cement the Fine Gael/Labour coalition. As Attorney General, Costello refused requests by members of the coalition to have their constituents' minor criminal charges squashed, an established practice in Ireland. Costello sought to depoliticise the office of Attorney General, and successfully did so in 1975 upon his establishment of the Director of Public Prosecutions's office. From then on, briefs for criminal cases would be apportioned despite party relationship. Finding many of his attempts to reform Irish law stifled by a combination of bureaucratic lethargy and defiance from vested interests, Costello founded the Law Reform Commission in 1975. Although the Law Reform Commission lacked resources or political support, in time it was able to produce significant legal reform in Ireland thanks to its institutional status. In 1993, Costello ruled "that the Office of Public Works was not exempt from the planning process". In 1995, Costello ruled that a "withholding tax" was unconstitutional, a decision which was said to have cost the state around £60 million. Researcher Ciara Meehan has suggested that the influence of Pope John XXIII's Mater et magistra in 1961 was a clear influence upon the Just Society document. Costello and his wife Joan had six children together, including Caroline Costello who followed in his footsteps and also became a Judge.
Мұра
Деклан Костеллоның «Әділ қоғам» еңбегі жарық көргеннен кейін де ондаған жылдар бойы өз әсерін тигізе берді. «Әділ қоғам» «Файн Гейл» тарихындағы маңызды кезең деп саналды және бүгінге дейін жиі еске алынады. 1980 жылдары Гарет Фицджеральд премьер-министр ретінде «Әділ қоғам» идеясының жақтаушысы деп есептелді. 2017 жылы Лео Варадкар мен Саймон Ковени арасындағы «Файн Гейл» партиясының төрағалыққа сайлауында Ковени партияны «Әділ қоғам» құжатында баяндалған принциптерге қайта бағыттайтынын мәлімдеді. Сондай-ақ, сол 2017 жылғы төрағалық сайысында «Файн Гейл» партиясының жетекші мүшесі Пашаль Донохо «The Irish Times» газетінде «Әділ қоғам» құжатын жоғары бағалап, оны «Файн Гейл» саясатының орталық бөлігіне қайта айналдыруға шақырды.