Кіріспе

Гилберт Мильер (Gilbert Heron Miller; 3 шілде 1884 – 3 қаңтар 1969) – американдық театр продюсері. Нью-Йорк қаласында туған, ол ағылшын туған театр продюсері Генри Миллер мен бұрынғы бала актриса Бижу Херонның ұлы болған. Еуропада тәрбиеленіп, білім алғаннан кейін, ол үйіне оралып, әкесінің жолын жалғап, Бродвейде өте табысты продюсер атанды. Миллер Нью-Йорк театрлары лигасының директоры және Актерлер қорының лауазымды тұлғасы болды. Ол 1929 жылы П. Г. Водхаус аударған "Шам жарығында" атты табысты неміс тіліндегі пьесасын Нью-Йоркке әкелді. Сонымен қатар, ол Лондондағы Сент-Джеймс театрын басқарды. Үш рет номинацияланған Гилберт Миллер 1950 жылы "Коктейль кешін" қойылымы үшін "Ең үздік пьеса" номинациясында "Тони" сыйлығын жеңіп алды. 1965 жылы ол "88 пьеса мен мюзикл продюсері болғаны және Нью-Йорк пен театрдың тірі қалуына көмектескен табандылығы үшін" арнайы "Тони" сыйлығымен марапатталды. Гилберт Миллер 1969 жылы қайтыс болды және Нью-Йорк штатының Бронкс ауданындағы Вудлон зиратына жерленді.

Жеке өмір

Миллердің алғашқы әйелі Джесси Ф. Глендиннинг болды, ол онымен ажырасты. Ол актриса және актер Джон Глендиннингтің қызы, сондай-ақ Эрнест Глендиннингтің қарындасы еді. Олардың Дороти есімді бір қызы болды. Екінші әйелі Мэри Маргарет Аллен болды, олар да ажырасты. Оның үшінші әйелі Кэтрин (Китти) Бач (1896–1979) болды, ол Уолл-стриттегі қаржыгер Жюль Бачтың қызы және американдық театрды қолдаушы. 1941 жылы ол Нью-Йорк филиалын құруға көмектескен Эсколиер клубының мүшесі болды. Олар 1927 жылы Францияның Парижі қаласында үйленді. Колумбия университетінің Кэтрин Бач Миллер театры оның құрметіне аталды.