Алексей Суэтин: Советский гроссмейстер және шахмат шебері
Alexey Suetin
Алексей Суэтин: кеңестік және ресейлік шахмат шебері, әлемдік чемпион (1996-1997). Шахматтағы тәуекел мен шеберлік туралы философиясы. Биографиясы мен жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Алексей Степанович Суэтин (Алексе́й Степа́нович Суэ́тин; 16 қараша 1926 – 10 қыркүйек 2001) – кеңестік және ресейлік шахмат гроссмейстері және автор. 1996 жылдан 1997 жылға дейін әлемнің қарттар арасындағы шахмат чемпионы атанды.
Alexey Stepanovich Suetin (Алексе́й Степа́нович Суэ́тин; November 16, 1926 – September 10, 2001) was a Soviet and Russian chess grandmaster and author. He was the World Senior Chess Champion from 1996 to 1997.
Өмірбаян
Минск қаласының тұрғыны (1953-1968), мамандығы бойынша инженер-механик, 1961 жылы Халықаралық шебер, ал 1965 жылы гроссмейстер атанды. Оның философиясы әрқашан "шеберлік жеткіліксіз; батыл болуға, тәуекелге баруға тиіс" болды. Бұл аксиома оны қатал және қызыл сызықты бәсекеге қабілетті ойыншы етіп қалыптастырды және оған сәттіліктердің лайықты үлесін сыйлады. Оның алғашқы маңызды жетістігі 1955 жылы болды, ол студенттер командасының әлем чемпионатында кеңес командасының құрамында 80% ұпай жинап, жеке және командалық алтын медальдарды жеңіп алды. 1960 және 1970 жылдардағы белсенді турнирлік ойыншы ретінде ол көптеген жарқын нәтижелерге қол жеткізді, соның ішінде Сараево 1965, Копенгаген 1965, Титово Ужице 1966, Гастингс 1967/68, Гавана 1969, Альбена 1970, Кецскемет 1972, Брно 1975 (Чехияның бірінші ашық чемпионаты – чемпион атағы тең түскен жағдайда Властимил Хортқа берілді), Люблин 1976 және Дубна 1979. 1961 жылы Дебреценде және 1968 жылы Берлинде (Ласкер еске алу турнирі) үшінші орын алғаны да ерекше атап өтуге лайық. Сюэтин 1958-1966 жылдары КСРО чемпионатында 7 рет қатысты, оның ең жақсы нәтижелері 1963 жылы 4-6 орындар (Штейн, Спасский және Холмовтан кейін) және 1965 жылы 4-6 орындар (Штейн, Полугаевский және Таймановтан кейін) болды. 1971 жылға дейін ол Тигран Петросянның ең маңызды матчтарының көптеген кездесулерінде, соның ішінде 1963 жылғы әлем чемпионатында жеңіске жету үшін оның көмекшісі және жаттықтырушысы болды. Ол көп жыл бойы Мәскеудің бас жаттықтырушысы болып жұмыс істеді, Василий Иванчук және Андрей Соколов сияқты жас дарынды ойыншылардың дамуын бақылады. Оның ойыншылық карьерасы 1990 жылдарға дейін созылды, бірақ бұрынғыдай айқын болмады. Ол 1990/91 жылғы «Гастингс Челленджерс» турнирінде жеңіске жетті, бірақ Эфим Геллер сияқты, темекіге тәуелді болды және 1990 жылы турнир залдарында темекі шегуге тыйым салған FIDE директивасына бейімделу қиын болды. Ойынды танымал талдаушы ретінде, ол 1965 жылдан бастап «Правда» газетіне тілшілік жасады және оның дауысы 1970 және 1980 жылдары Мәскеу радиосы мен теледидарынан жиі естілді. Қарлы шағында ол 1996 жылы әлем чемпионатында жеңіске жетті. Ол шахмат туралы көптеген кітаптар жазды, олардың көпшілігі орта ойынға немесе дебютке арналған. Олардың ішінде: «Заманауи шахмат дебюттері теориясы», «Шахмат шеберлігіне үш қадам» (оның бұрынғы еңбектерін біріктіретін трактат, «Шахматшының зертханасы» және «Шеберлікке жол»), «Гроссмейстер сияқты жоспар жасау», «Орта ойынға қазіргі заманғы көзқарас», «Француз қорғанысы», «Толық Грунфельд» және «Толық Испан». Оның соңғы кітабы «Шахмат уақыт призмасы арқылы» 1998 жылы Мәскеуде жарық көрді. Алексей Суэтин әйел гроссмейстер Кира Зворикинаға үйленген және олардың 1951 жылы туған ұлы Александр болды. Олар бірнеше жыл бойы Беларусьте тұрды және Суэтин ұлттық чемпионатта жиі қатысты. Суэтин бұл жарыста алты рет жеңіске жетті (1953 жылы Владимир Сайгинмен бірге; кейін 1955, 1957, 1959, 1960, 1961). 1960 жылдардың басында Суэтин Зворикинадан ажырасып, екінші рет үйленді. Ол 74 жасында Ресейдің ағалар чемпионатынан оралғаннан кейін жүрек талмасынан қайтыс болды.
A resident of Minsk (in 1953 1968), a mechanical engineer by profession, he became an International Master in 1961 and a Grandmaster in 1965. His philosophy was always that "mastery is not enough; you must dare, take risks". It was an axiom that fashioned him into a tough and fiercely competitive player and appeared to bring him his fair share of success. His first major success came in 1955, when as a member of the Soviet team at the World Student Team Championships, he scored 80% and took individual and team gold medals. As an active tournament player in the 1960s and 1970s, he achieved many fine results, including sharing or winning outright first place at Sarajevo 1965, Copenhagen 1965, Titovo Užice 1966, Hastings 1967/68, Havana 1969, Albena 1970, Kecskemét 1972, Brno 1975 (the inaugural Czech Open Championship – the title of Champion going to Vlastimil Hort on tie break), Lublin 1976, and Dubna 1979. Third place finishes at Debrecen 1961 and Berlin (Lasker Memorial) 1968 were also noteworthy. Suetin participated in seven USSR Championships from 1958 to 1966, his best finishes being 4th–6th in 1963 (behind Stein, Spassky and Kholmov) and 4th 6th in 1965 (behind Stein, Polugaevsky and Taimanov). Until 1971, he served as a second and trainer to Tigran Petrosian for many of his most important matches, including his world championship victory in 1963. He was for many years Moscow's senior coach, overseeing the development of promising new talents, including Vassily Ivanchuk and Andrei Sokolov. Though less distinguished than before, his playing career stretched into the 1990s and beyond. He won the Hastings Challengers event of 1990/91, but was like Efim Geller, a chain smoker, and found it difficult to adjust to the 1990 FIDE directive that banned smoking in tournament halls. A renowned commentator on the game, he was from 1965 the correspondent for Pravda and his voice was often heard on Moscow radio and TV during the 1970s and 1980s. As a veteran player, he won the World Senior Championship in 1996. He wrote many chess books; principally those concerned with the middlegame or opening. These include: Modern Chess Opening Theory, Three Steps To Chess Mastery (a treatise which combines his earlier works, The Chess Player's Laboratory and The Path To Mastery), Plan Like A Grandmaster, A Contemporary Approach To The Middle game, French Defence, The Complete Grunfeld and The Complete Spanish. His last book, Chess through the prism of time, was published in Moscow in 1998. Alexey Suetin was married to Woman Grandmaster Kira Zvorykina and together they had a son Aleksandr, who was born in 1951. They lived in Belarus for some years and Suetin frequently competed in the national championship. Suetin was a six time winner of the event (in 1953 – together with Vladimir Saigin; then in 1955, 1957, 1959, 1960, 1961). At the beginning of the 1960s Suetin divorced with Zvorykina and married for the second time. He died aged 74 of a heart attack shortly after returning home from the Russian Senior Chess Championship.