Индонезиядағы сирек кездесетін пигмей тарсиері (Tarsius pumilus) – тау маймылы. 20 ғасыр басында жойылған деп есептелген, бірақ қайта табылды. Орманды қорғау маңызды!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Примат түрлері
Species of primate
Пигмей тарсиері (Tarsius pumilus), сондай-ақ тау тарсиері немесе кіші спектрлік тарсиер деп те аталады, Индонезияның орталық Сулавеси аймағында, төменгі жапырақты түрлерге қарағанда өсімдік түрлерінің әртүрлілігі төмен болатын жерде кездесетін түнгі примат. Пигмей тарсиері 20 ғасырдың басында жойылып кеткен деп саналды. Бірақ 2000 жылы индонезиялық ғалымдар егеуқұйрықтарды аулау кезінде олардың біреуін кездейсоқ өлтірді. 1920 жылдардан бері тірі көрілген алғашқы пигмей тарсиерлерін 2008 жылдың тамызында Лор Линду ұлттық паркіндегі Роре Катимбо тауында Техас A&M университетінің докторы Шарон Гурски және Ph.D. студенті Нанда Гроу басқаратын зерттеу тобы тапты. Екі еркек және бір ұрғашы (ал төртіншісі қашып кетті) торлармен ұсталды және олардың қозғалысын қадағалау үшін радиомойындықтармен жабдықталды. 80 жылдан астам уақыттан бері тірі көрілген алғашқы пигмей тарсиерлері болғандықтан, бұл тұтқындаулар кейбір приматологтардың түрдің жойылып кеткеніне сенуін жойды.
The pygmy tarsier (Tarsius pumilus), also known as the mountain tarsier or the lesser spectral tarsier, is a nocturnal primate found in central Sulawesi, Indonesia, in an area with lower vegetative species diversity than the lowland tropical forests. The pygmy tarsier was believed to have become extinct in the early 20th century. Then, in 2000, Indonesian scientists accidentally killed one while trapping rats. The first pygmy tarsiers seen alive since the 1920s were found by a research team led by Dr. Sharon Gursky and Ph. D. student Nanda Grow from Texas A&M University on Mount Rore Katimbo in Lore Lindu National Park in August 2008. The two males and single female (a fourth escaped) were captured using nets, and were radio collared to track their movements. As the first live pygmy tarsiers seen in 80 plus years, these captures dispelled the belief among some primatologists that the species was extinct.
Сипаттама
Пигмей тарсиерінің басы мен денесінің ұзындығы , ал салмағы , басқа тарсиер түрлеріне қарағанда кішірек және жеңіл. Сондай-ақ, оның құлақтары *Tarsius* туысының қалған өкілдеріне қарағанда кішірек. Оның түгі сары немесе құмдық түсті, көбінесе сұр немесе қоңыр-қызыл түсті болады. Пигмей тарсиерлерінде жыныстық диморфизм аз байқалады, сондықтан екі жыныстың да мөлшері мен сыртқы түрі ұқсас. Пигмей тарсиерінің ең айқын ерекшелігі – диаметрі шамамен болатын үлкен көздері. Түнгі өмір сүретін басқа түрлерден өзгеше, тарсиерлерде тапетум люцидум қабаты жоқ, себебі олар күндізгі өмір салтына бейімделген приматтар. Бұл кемшілікті толықтыру үшін тарсиерлердің үлкен көздері мүмкіндігінше көп жарық жинау үшін қалыптасқан.
The pygmy tarsier has a head body length of , and weighs less than , which makes it smaller and lighter than other tarsier species. Likewise, its ears are also smaller than those of the rest of genus Tarsius. Its fur is tan or buff with predominant grey or brownish red coloring. Pygmy tarsiers exhibit low sexual dimorphism, so both sexes are similar in size and appearance. The most noticeable feature of the pygmy tarsier are its large eyes, which are about in diameter. Unlike other nocturnal species, tarsiers lack a tapetum lucidum due to the diurnal evolutionary history of primates. To make up for this, tarsiers have evolved their large eyes to maximize available light.
Тіршілік ету ортасы
Пигмей тарсиері Индонезияның орталық Сулавеси аралындағы мохты бұлтты ормандарына ендемик және бірдей биіктікте табылмайды. Өсімдіктердің түрлері аз және қалың мохпен жабылған, бұл ортаның өнімділігін төмендетеді.
The pygmy tarsier is endemic to the mossy cloud forests of central Sulawesi, Indonesia and found at altitudes of The plant diversity is low and covered in thick mosses, resulting in decreased habitat productivity.
Диета
Пигми тарсилерлер жәндіктермен қоректенеді, негізінен буынаяқтылармен. Олардың ультрадыбыстық қарым-қатынас диапазоны адам құлағы сезе алатын деңгейден әлдеқайда жоғары, бұл олардың қарым-қатынасын түрлеріне тән ету үшін маңызды артықшылық болып табылады.
Pygmy tarsiers are insectivorous, feeding primarily on arthropods. The ultrasonic range of their communication is well beyond what may be detected by the human ear and is a distinct advantage to keeping their communication species specific.