Кіріспе
Девондағы ауыл, Англия
Бурлескомб – Англияның Девон округінің орталық бөлігінде орналасқан ауыл және азаматтық қауым. Қауымды солтүстіктен бастап сағат тілі бойынша Холкомб Рогус, Калмсток, Уффкулм, Халбертон және Сэмпфорд Певерелл қауымдары қоршап тұрады. 2001 жылғы халық санауы бойынша оның халқы 911 адамды құрады. Ауыл Сомерсет округындағы Веллингтон қаласынан оңтүстік-батысқа қарай шамамен 8 шақырым қашықтықта орналасқан. Жақын жерде 12 ғасырға жататын Канонсли аббаттығының қираған қалдықтары бар. Бурлескомб Канонсли сайлау округінің құрамына кіреді. 2011 жылғы халық санауы бойынша осы округте 3218 адам тұрады.
Тарих
Бұрынғыда шіркеу төрт ондыққа және ауылдарға бөлінген: Town Tithing, Appledore, Westleigh және Ayshford. 1872 жылы елорданың иесі Эдвард Айшфорд Сэндфорд болды, сол жылы приходтың көп бөлігі сэр Уильям Фоллетттің мұрагерлеріне, атап айтқанда Р. Х. Кларк мырза, Генри Дансфорд мырза және басқа да еркін иеленушілерге тиесілі болды. 1810 жыл шамасында Ұлы Батыс каналын салу кезінде Берлскомбеде бірнеше көпірлер мен құбырлар салынды. Аймақта жоғары сапалы әктас көптеп кездесті, ал 19 ғасырда оның көп бөлігі канал және теміржол арқылы тасымалданды. Бүгінде Айшфорд білім беру қоры (тіркеу нөмірі 306659) Бёрлскомб, Холкомб Рогус немесе Уффкулм шіркеулерінде тұратын 18 жастан асқан, жоғары және арнайы білім алатын студенттерге гранттар тағайындайды.
As part of the construction of the Grand Western Canal in about 1810, several bridges and culverts were constructed at Burlescombe. Limestone of superior quality abounded in the locality and in the 19th century great quantities of it were sent off by canal and railway. Today the trustees of the Ayshford Educational Foundation (Registered Number 306659) award grants to students aged over 18 in further and higher education who are residents of the parishes of Burlescombe, Holcombe Rogus or Uffculme.
Қауымдық шіркеу
Қасиетті Марияға арналған шіркеу негізінен Генрих VII (1485–1509) тұсында салынған және 1843 жылы қайта жаңартылған. Онда әдемі көне рулық қоршау және Айшфорд отбасының көрнекті ескерткіштері сақталған. Қауымдық шіркеу 1843 жылы жаңа ою-өрнектелген емен қатарлар мен боялған әйнек терезелер қосылып, рулық қоршаудағы геральдикалық белгілер қайта боялған кезде жаңартылды.
Роджер Айшфордқа арналған ескерткіш (d.1610)
Шіркеуде Роджер Айшфордтың (1610 ж. қайтыс болған) қабір тасы бар. Онда мына жазу бар: "In mortem et memoriam Regery Aysheforde armigery epitaphium obiit die Januarii anno 1610 anno aetatis suee 76 (Роджер Айшфорд эсквайр, 1610 жылы қаңтарда 76 жасында қайтыс болды). Осы қабірдің жанынан өтетін болсаң, бір сәт тоқта, тіліңмен және жасыңмен уақытты өткіз; мұндай жақсы адамның тозана айналғанын көр, оның себебі оның әділдігі болды; шіркеу және дін қызметкерлері оның ең басты қуанышы еді, басқа нәрселерге ол аз қызығушылық танытты, немесе егер қызығса, ол өзі сияқты сирек кездесетін еді, сондықтан оның барлық ойын-сауықтары біткен, ол тілектестік пен уақытты қалады, ол өмір сүру үшін емес, одан да көп ізгілік жасау үшін күткен еді. Өлім оны тоқтатса да, оның ізгілігі оның мәрмәр қабірінен аман қалды". Роджердің қарсысында оның әйелі Элизабет Мишелл, Перри Корттан Ричард Мишеллдің (1524–1563) қызы, Кеннингтон, Сомерсет маңындағы Уэмбдон приходында орналасқан. Ричард Лондонның Мидл Темпл қаласында қайтыс болды, бұл оның заңгер болғанын көрсетеді; оның мұрагері оның ұлы Тристрам болды. Оның әкесі – сэр Томас Мишелл (1514–1539), 1539 жылдың 13 желтоқсанында Каннингтондағы Гурни көшесінде (немесе Гурни Манорында) өз әйелі мен оның қарындасы Элеонорды, Чилвортидегі Джордж Сиденхемнің әйелін өлтіріп, содан кейін өз-өзіне қол жұмсады. Оның басының үстінде Мишелл елтаңбасы бейнеленген: қызыл және қара түсті шеврон арасында үш күміс аққу. Мишелл отбасы Уэмбдонның иелері болған.
Елизавета Айшфордқа арналған ескерткіш (d.1635)
Бурлескомб шіркеуінде Елизавета Уилмоттың (1635 ж. қайтыс болған) қабырғалық ескерткіші бар. Ескерткіштегі тақташаға жазылған мәтін: "Генри Айшфорд Эскьердің үлкен ұлы Артур Айшфордтың әйелі, құрметті Чарльз Лорд Вилмот, Атлон виконтының (яғни Атлон, 1644 ж. қайтыс болған) жалғыз қызы Елизавета Айшфордтың есіне. Ол Ирландия Корольдігіндегі оның әміршілік күштерінің бұрынғы бас қолбасшысы, қазір Англия мен Ирландияның құпия кеңесінің мүшесі. Ол 1635 жылдың 13 маусымында 23 жасында қайтыс болды."
Айшфорд соты
Айшфорд 1086 жылғы "Domesday Book" кітабында Айсфорд деп тіркелген. Одан да ертерек, 958 жылғы хатта да жазбалары бар. Қожалық үй қазір екі тұрғын үйге бөлінген. Негізгі тарихи үйді шамамен 1500 жылы Ашфорд/Айшфорд әулеті салған, ал 16- және 17-ғасырларда үлкен кеңейтімдер жасалған. Бөлмелік қанатты, шамасы, Роджер Айшфорд (1610 жылы қайтыс болған) салған, ал гипстен жасалған әшекейлемеге Артур Айшфорд тапсырыс берген болуы мүмкін. 1966 жылы ғимарат тізімге енгізілген кездегі иелерінде 1689 жылғы тізімнің көшірмесі болған, ол сол кезде Айшфорд әулетінің зор байлығын көрсеткен. "Суреттелген бөлме" туралы да айтылған. Айшфорд сарайы, оның шағын шіркеуі және шаруашылық ғимараттары тартымды ғимараттар тобын құрайды.
Айшфордтың жеңілдік шіркеуі
Айшфордтар отбасының бұрынғы усадьбасында, сақталған сарай үйінің қасында, XV ғасырға жататын шағын шіркеу тұр. Ол тіктөртбұрышты негізгі бөліктен, ішінде nave және chancel бөлімдерінен тұрады. Девондағы жеке капелла үшін бұл салыстырмалы түрде үлкен саналады. Шатыры арба тәрізді, ал кескінделген еменнен жасалған chancel қоршауы XV ғасырға жатады. Қоршау 19 ғасырда қайта боялған, сондай-ақ қара және қызыл глазурьдалған еден плиткалары мен қарапайым еменнен жасалған орындықтардан құралған жиһаз да осы кезеңге жатады. Ішінде Айшфордтар отбасының бірнеше ескерткіштері орналасқан.